Home / Histori / PITAGORA!

PITAGORA!

Shkruan: Teuta Reka
Ka keto kohet e fundit nje prapagande e eger nga makineria greke, e cila perpiqet me cdo forme qe te shpetoj identitetin fallco. Greket perpiqen te quajn te gjitha figurat dhe obejktet antike shqiptiptare , si te tyren. Madje shpesh here permendin Pitagoren si Grek!!!
Tani, po e sjellim një mendim, nga Pitagora, i cili është shumë bindës, në të gjitha kohërat. Por, një çështje primare më detyron që tua vendos këto radhë, me pak fjalë.
Ky mendim i Pitagorës është nga kultura <graeco”, dhe aspak , sepse nuk ka ekzistuar fare atëherë “Greqia”, por tre fiset e akejve, që nuk kanë pasur asnjë lloj gjaku ilir, pra “të huajtë”. Në qoftë se do të duhej të ishte i tre fiseve akej, do ta quanim “filozofi akeist” dhe jo “filozofi grekë”, sepse “Greqia” nuk eksistonte fare në atë kohë!! Në qoftë se do të sundonin “të huajtë”, do të quheshin prej mbretërive të tyre, por Epiri nuk ka qenë aspak “i tyre”!…
Në të vërtetë, kështu na zhvatin kohën ata që duan të na gënjejnë ndër mileniume! Të shiturit shqipare e të huaj i thonë fare pa gjykuar “Greco”! Nuk e dinë se gjuhët e tyre i kanë marrur prej gjuhëve artificiale. Psh. prej gjuhëve të shkruara përmes alfabeteve të ndryshme: pellazgishtës, fenikishtes dhe latinishtës; etj. ; edhe titullin “grekë”, por të gjitha e kanë folur GJUHEN MËMË-SHQIPE!
Këto gjuhë “nuk e dinë” se humbja e një geme “a” na e humbë tërë origjinën tonë e të gjitha gjeneratave! Fjala e origjinës është ilire: graecia, që do të se janë “gratë” tona, apo mija vjet përpara gratë e Dodonës! Janë pra gratë iliro-shqiptare, të mbajtura lartë në shoqërinë njerëzore e për fatin e njerzve dhe i kanë paraprirë tërë mendimit të shoqërisë njerëzore!
“Filozofi grek”, nuk është aspak “grek”, por me dialekt toskë të shkrimit gjuhësor. Dhe, të gjithë ata që nuk dinë të logjikojnë se fjalori i shkrimit të tyre është tjetër nga gjuhë që e flasin, na duket sikur janë “grekët”, pra “të tjerë”.
Gjuha nuk i ndërron gjenet e tyre!! Në qoftë se kanë qenë me gjene iliro-pellazge, nuk kanë “grekë”, por të shteteve të graive, të grave!
Kështu na i shesin mbrapsht “mendimtarët” e filozofisë, mendimit, e pol(a)tikës, të cilët nuk u “pleçnon” aspak koka e shitur e tyre, sepse edhe ata janë ilirë, por e kanë folur gjuhën e tyre, e cila është shprehur pak “më ndryshe” me të folmen e tyre , pra me gjuhën e grave, jo aspak gjuhën antike “greke”. Atëherë, nuk janë quajtur “grekë” dhe nuk ka pasur “grekë”!!
Mendimi i filozofit të vjetër antik është i saktë, sidomos sot për “serbët”, të cilët na i kanë vjedhur e plaçikur të gjitha, dhe u duket se është pak! Por, edhe emrin e tyre na e kanë vjedhur prej “servia”, që nuk do të thotë se janë “serbët”.
Kush janë “serbët”, po e vendosim me një fjalë të Presidentit të Francës, Jacques Chirac. Edhe të vjetrat po i vendosin në këtë shpallje, pra hartën e vjetër ilire e shqiptare të Eprit, me shqiponjën dykrenare e thënien e Plinit Plak.
Duke pas qenë në Avolën e Siçilisë, nëpër Sirakuzë, ku ishte stacioni i mbramë i trenit nëpër Romë, për të marrë librin tim të poezive në gjuhën italiane, sado që Avolën Antike nuk e pashë ditën dhe ishte dita e hënë, pra “ditë pushimi”, por po e ceku se e mora një ftesë të teatrit në Sirakuzë (Siracusa), ku ishte shfaqja e Euripidit, në 56-shtën herë të shfaqjes së teatrit “Greco”, në Palazzo Greco, për të cilën u përpaqa tua shpjegoj si e kishin “humbur” shkronjën “a” në emrin e teatrit. “Grekët” nuk thotë asgjë, pos grigjave, ndërsa “graeco” është emri i grave ilire, të cilat na kanë udhëqur prej Dodonës së Tomorrit, nga Shqipëria jugore.
Po i jap dy pamje nga kjo ftesë (para e mrapa), e në fund të faqes së parë është vendosur adresa e tyre: Siracusa, Palazzo Greco,
Fjala e Pirro Burrit, nga Epiri (e sot Epiri i Jugut, pra Çamëria, është me dhunë, e mbajtur nën “Greqinë”, që vazhdon të na i shesë gënjështrat e saja si “Serbia”!!) është e përkthyer kështu:
“Fitorja mbi Pirron, Mbreti i Epirit, që e lejoj Romatë zgjaten rajonet e tij në Italinë Jugore dhe Siçilinë (Graecia e Madhe) ”.
A e shihni! Kjo është e vërteta! Pse na gënjeni vazhdimit me “thëniet greke”? Epiri ka qenë iliro-shqiptare; Pirroja ka qenë iliro-shqiptar dhe mbret i Epirit; ka vazhduar mbretërinë e tij deri në Siçeli dhe e ka titulluar Perandoria Romake “Graeqia e Madhe, Mbretëria e Madhe e Grave”, edhe pse Pirroja e ka humbur këtë betejë, kur kishte marshuar në Siçili, në vjeshtën e vitit 278 p.e.s., kur ka jetuar ai (shikoni në faqen 53, të këtij libri!)…
Pra, studioni shkencërisht e mos u lidhni me poli(a)tikë të shteteve të ndara artifiliciale gjeografike!…
Pitagora ishte me prejardhje pellasge “buddha e Pitagores”, qendrimi u tij personal dhe i gjith karakteri I vllazerise se files I perkiste ishin Dorike. Filozofija e tij kundershton sistemin materialist te greqis
Platoni (De Republ. f. 600, B.) tregon për të, se të gjithë përreth tij e donin me shpirt, për shkak të sistemit të moralit personal të cilin mësonte, dhe të cilin, ata e ndiqnin si “udha e Pitagorës”; një Udhë që zbatonte disiplinën më të ngurtë dhe përpjekjen më të gjallë, të gërshetuara këto me një frymë të thellë e të matur meditimi. Politikisht, sistemi i tij ishte aristokratik, në kuptimin më të mirë dhe më të mirëfilltë të fjalës; se ata duhet të vendoseshin në situatat më të rëndësishme, për të cilat mendjet e tyre ishin profilizuar më tepër nga kursi i tij i trajnimit. Te feja ekzistonte një adhurim mistik, për të cilin, natyrisht, dihet pak: por të paktën ka të ngjarë që format pellazge, të tilla si ato që u aluduan më sipër – (sidomos, meqenëse thuhej se Pitagora ishte me prejardhje pellazge), – ushqyen thelbin e saj. Pikat më të shquara të së tërës, janë shkurtimisht këto:
(1) kundërshtia e këtij sistemi ndaj materializmit të Greqisë;
(2) rikthimi i përhershëm i nocionit të Rendit, të Harmonisë, të Vartësisë; dhe (atje që nga lindja) ngulitja e veçantë e respektit ndaj autoritetit, dhe e një temperamenti të mësueshëm;
(3) karakteri i veçantë praktik i të gjithë skemës dhe njëshmëria e saj në të gjitha pjesët e veta, veçanërisht në planin e saj të edukimit, përmes kulturës së njeriut të plotë. Përsosmëria e saj e mrekullueshme në tërësi, pavarësisht gjithë kundërshtimeve serioze për të cilat ajo është përgjegjëse, mund të nxirret nga fakti se modernët nuk ia dalin dot që të vendosin nëse Pitagorianët formonin një bashkim politik, një rend fetar apo një shkollë filozofike.
Lidhur me këtë, ata duket se harrojnë që natyra e njeriut është e larmishme dhe se marrëdhëniet e tij ndryshojnë, si një Qenie morale e intelektuale, shoqërore e fetare. Trajnimi i Pitagorës nuk ishte për filozofët, qytetarët ose anëtarët e ndonjë sekti fetar. Ishte për Njerëzit, natyra e të cilëve u përshtatej atyre për të gjitha ato veti, dhe misioni i të cilëve ishte që t’i bashkonin të gjithë Ata. Sigurisht që kjo disiplinë mund t’u impresiononte dijetarëve një mosbesim të plotë, për të mos thënë përbuzje, kundrejt gjithë atyre që nuk ndanin lidhjet dhe përparësitë e shoqërisë së tyre. Madhështia e turmës, nuk e trembte aspak mendjen e një Pitagorasi. Doktrinën e të drejtave, të krahasuar me detyrimet, dhe të palidhur me fitimin e cilësive, ai do ta konsideronte thjesht një çmenduri. Politikat e tij, ashtu si muzika e tij, qëndrimi i tij personal dhe i gjithë karakteri i vëllazërisë së cilës i përkiste, ishin të një kthjelltësie dhe forme aq të matur, të cilën do ta identifikonim me dëshirë, – me Muellerin, – si dorike, nëse do mund të gjenim një ekzemplar autentik të një dorizmi të tillë në histori.
Titulli: Quarterly Review, Volumes 63-64
Botues: J. Murray., 1839
https://www.abebooks.com/…/Quarterly…/30770357257/bd
_______
🇬🇧Recently, there has been a wild backlash from the Greek machinery, which tries in every way to save the fake identity. The Greeks try to call all figurative and ancient Albanian objects as their own. They even often mention Pythagoras as Greek!!!
Now, we bring a thought, from Pythagoras, which is very convincing, at all times. But, a primary issue compels me to set these ranks for you, in short.
This opinion of Pythagoras is from the <Graeco” culture, and not at all , because “Greece” did not exist at all then, but the three tribes of the Achaeans, who did not have any kind of Illyrian blood, i.e. “foreigners”. If that it would have to be of the three tribes there, we would call it “Achaean philosophy” and not “Greek philosophers”, because “Greece” did not exist at all at that time!! If “foreigners” were to rule, they would they were called from their kingdoms, but Epirus was not “theirs” at all!…
Indeed, this is how those who want to lie to us through the millennia extort our time! Albanian and foreign sellers call it “Greco” without judgment! They do not know that they got their languages ​​from artificial languages. For example from languages ​​written through different alphabets: Pelasgian, Phoenician and Latin; etc. ; even the title “Greek”, but they all spoke their MOTHER LANGUAGE – ALBANIAN!
These languages ​​”don’t know” that the loss of an “a” stone will make us lose our entire origin of all generations! The word of origin is Illyrian: graecia, which would be our “women”, or the women of Dodona a thousand years ago! They are therefore the Illyrian-Albanian women, held high in human society and for the fate of people and they preceded the whole thought of human society!
“Greek philosophy” is not “Greek” at all, but a Tuscan dialect of language writing. And all those who do not know how to reason that the vocabulary of their writing is different from the language they speak, it seems to us that they are “Greeks”, that is, “others”.
Language does not change their genes!! If they were of Illyrian-Pelasgian genes, they are not “Greek”, but of the states of women, of women!
This is how the “thinkers” of philosophy, thought, and politics sell us back, who are not at all “spoiled” by their sold heads, because they are also Illyrians, but they have spoken their language, which it is expressed a little “differently” with their speech , that is, with the language of women, not at all the ancient “Greek” language. Then, they were not called “Greeks” and there were no “Greeks”!!
The opinion of the old ancient philosopher is correct, especially today about the “Serbs”, who have stolen and looted everything from us, and it seems to them that it is little! But their name was also stolen from us by “servia”, which does not mean that they are “Serbs”.
Who are the “Serbs”, we are deciding with a word of the President of France, Jacques Chirac. They are also placing the old ones in this announcement, that is, the old Illyrian and Albanian map of Epri, with the double-headed eagle and the saying of Pliny the Elder.
After being in Avola in Sicily, through Syracuse, where was the last station of the train through Rome, to pick up my book of poems in the Italian language, although I did not see Ancient Avola during the day and it was Monday, so “day off “, but I mentioned that I received an invitation from the theater in Syracuse, where Euripides was playing, in the 56th performance of the “Greco” theater, in Palazzo Greco, for which I agreed to explain how they had “lost” the letter “a” in the name of the theater. “Greeks” doesn’t mean anything, except the Grigs, while “graeco” is the name of the Illyrian women, who have guided us from Dodona i Tomorri, from southern Albania.
I am giving two views of this invitation (front and back), and at the bottom of the first page is their address: Siracusa, Palazzo Greco, 1 Julio 2021-30 Septembre 2021. Today is the first of July (1 Julio) and I was forced to arrive in Switzerland, in the apartment, even though I am high tension and nervous, but I am writing this short article in the Albanian language.
The words of Pirro the Man, from Epirus (today South Epirus, i.e. Chameria, is violently held under “Greece”, which continues to sell us its lies as “Serbia”!!) is translated as follows:
“The victory over Pyrrhus, King of Epirus, which allows the Romans to extend his regions in Southern Italy and Sicily (Greater Greece)”.
Do you see! This is the truth! Why do you continue to lie to us with “Greek sayings”? Epirus was Illyrian-Albanian; Pirroja was an Illyrian-Albanian and king of Epirus; continued his kingdom to Sicily and the Roman Empire titled it “Great Greece, the Great Kingdom of Women”, even though Pyrrhus lost this battle, when he had marched to Sicily, in the fall of 278 BC, when he he lived (look at page 53 of this book!)…
So, study scientifically and don’t connect with the politics of artificial geographically divided states!…
Pythagoras was of Pelasgian descent, the “Buddha of Pythagoras”, his personal attitude and all the character of the brotherhood to which he belonged were Doric. His philosophy opposes the Greek materialistic system
Plato (De Republ. p. 600, B.) tells about him, that everyone around him loved him with their soul, because of the system of personal morality that he taught, and which they followed as “the way of Pythagoras” ; a Path that enforced the most rigid discipline and the most lively effort, interwoven with a deep and measured spirit of meditation. Politically, his system was aristocratic, in the best and truest sense of the word; that they should be placed in the most important situations, for which their minds were rather profiled by his training course. In religion there was a mystical worship, of which, of course, little is known: but it is at least probable that the Pelasgian forms, such as those above alluded to—(especially, as Pythagoras was said to be of Pelasgian descent),— nourished her essence. The most outstanding points of the whole are briefly these:
(1) the opposition of this system to the materialism of Greece;
(2) the permanent return of the notion of Order, Harmony, Subordination; and (there from birth) the special inculcation of respect for authority, and of a teachable temperament;
(3) the special practical character of the whole scheme and its unity in all its parts, especially in its plan of education, through the culture of the whole man. Its wonderful perfection as a whole, in spite of all the serious objections to which it is liable, may be inferred from the fact that moderns cannot succeed in deciding whether the Pythagoreans formed a political union, a religious order, or a philosophical school.
In connection with this, they seem to forget that the nature of man is diverse and that his relationships vary, as a moral and intellectual, social and religious Being. Pythagoras’ training was not for philosophers, citizens, or members of any religious sect. It was for the People whose nature fitted them for all those qualities, and whose mission it was to bring them all together. Certainly this discipline could impress upon the scholars a complete distrust, not to say contempt, against all those who did not share the connections and advantages of their society. The greatness of the crowd did not frighten the mind of a Pythagoras at all. The doctrine of rights, compared with obligations, and unrelated to the acquisition of qualities, he would consider simply madness. His policies, like his music, his personal attitude, and the whole character of the fraternity to which he belonged, were of such a clearness and sober form that we would willingly identify,—with Mueller,—as Doric. , if we could find an authentic specimen of such dorism in history.
Title: Quarterly Review, Volumes 63-64
Publisher: J. Murray., 1839
https://www.abebooks.com/…/Quarterly…/30770357257/bd

About xhzeqiri

x

Check Also

Sot bëhen 24 vjet prej kur më 26 shtator 1998

Nga: Albin Kurti Sot bëhen 24 vjet prej kur më 26 shtator...