Home / Intervista / INTERVISTË ME ADEM DEMAÇI, NJERIU I PARË POLITIK I UÇK-së KA QENË E DOMOSDOSHME TË KOMBINOHET FORCA DHE POLITIKA

INTERVISTË ME ADEM DEMAÇI, NJERIU I PARË POLITIK I UÇK-së KA QENË E DOMOSDOSHME TË KOMBINOHET FORCA DHE POLITIKA

*E shtuar nga unë (Sejdi Gega):
Me 12 gusht 1998,
Me ftesën e udhëheqjes së UÇK-së në Tiranë u arrit marrëveshja gojore që Adem Demaçi të merrte përsipër udhëheqjen politike të UÇK-së dhe të përfitonte mundësinë për krijimin e Asamblesë së Kosovës. Pas kësaj, Adem Demaçi, në mes të Prishtinës, mu përpara kthetrave të kuçedrës kriminale, hapi Përfaqësinë Politike të UÇK-së dhe rreth vetes mblodhi shumë këshilltarë kompetentë që e ndihmuan pa rezerva për gjashtë muaj- deri më 26 shkurt 1999, aq sa edhe zgjati bashkëpunimi shumë i gjallë dhe i frytshëm midis udhëheqjes së UÇK-së dhe Adem Demaçit e stafit të tij të vyer e lojal.*
Zëri i Kosovës: Këto ditë Ushtria Çlirimtare e Kosovës ua dhe besimin e plotë për përfaqësues politik të saj. Duke ju uruar për besimin ndaj jush dhe njëherit, për guximin që të pranoni detyrën e besuar, a mund të thoni si erdhët deri te ky post?
Demaçi: Faleminderit për urimet. Ka qenë e domosdoshme që të kombinohet në njërën anë vullneti i shprehur i këtij populli, që është i gatshëm për të paguar çdo çmim për lirinë e vet, dhe të kombinohet kjo gatishmëri e madhe për viktima, për qëndresë, për flijime me gatishmërinë politike që të gjendet zgjidhja, një zgjidhje civilizuese, demokratike, politike, paqësore. Domethënë, ishte i domosdoshëm një kalim historik, një hap historik, që të kombinohet gatishmëria për të luftuar dhe për të biseduar e negociuar për zgjidhjen e problemeve.
Vetëm në këtë mënyrë, tash e kemi futur regjimin serb në një situatë ku ai do të detyrohet të sillet ndryshe, si dhe të mos mund të arsyetohet para botës as para opinionit të vet, se ja, atje dikush lufton e nuk do të bëjë paqe. Politika jonë e deritashme, kryesisht nga ana e Rugovës e cila ofron vetëm lutje, vetëm shfaqje dëshirash me mjete paqësore, me këtë politikë pra, neve regjimi serb çdoherë na u përgjigj me luftë. Gjithë regjimet serbe, që nga viti 1912 na janë përgjigjur me luftë. Së pari herë në histori, populli shqiptarë ke në gjendje që nga gjiri i vet të nxjerrë një forcë, e cila është në gjendje t’ia dalë me forcën e pushtuesit.
Është fat i madh që ia arritëm ta bëjmë, e të arrijmë në atë nivel, që të mund ta kombinojmë gatishmërinë tonë për t’u marrë me politikë, me zgjidhjen politike e paqësore të problemit, por duke qenë të gatshëm që edhe të luftojmë, në qoftë se regjimi serb na e imponon luftën, sikurse që po na imponon. Ky është ai niveli i ri, i vetëdijes se përgjithshme të popullit.
ZiK: Ju, kohë më parë Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së, i keni vënë kushtin “Ballkania”. Ju, megjithatë sot jeni njeriu i parë politik i UÇK-së. Kush lëshoi pe ndaj tjetrit: UÇK-ja ndaj “Ballkanisë” apo “Ballkania” ndaj UÇK-së?
Demaçi: Shikoni, ne kemi bërë biseda të shumta edhe derisa UÇK-ja ka qenë një grup i vogël njerëzish, e bota nuk ia vari veshin se çka thotë. Por kur sot, UÇK-ja është bërë faktori numër një dhe i vetëm, kryesor, esencial në mbrojtjen e shqiptarëve dhe në përpjekjet e shqiptarëve, çdo fjalë e UÇK-së matet edhe shikohet me mikroskop. Prandaj, edhe përpjekja ime ka qenë që me biseda të shumta e të gjata, të merremi vesh që duhet të përpiqemi të arrijmë ato çka në këto rrethana është e mundur të arrihen, pa humbur asgjë nga interesi esencial i popullit tonë dhe ky mund i madh, kjo sakrificë e madhe e popullit tonë të kurorëzohet me sukses. Ballkania ime është një projekt i cili buron nga referendumi i vitit ‘91. Ju që i keni parë ato fletëvotimi, keni parë se aty janë disa fjalë shtesë me të drejtë që të bëhet Republikë e lirë, sovrane… dhe me të drejtë të hyjë në bisedime për diçka tjetër.
Mirëpo, meqenëse UÇK-ja është shprehje ekstreme e vullnetit të popullit shqiptar, dhe meqenëse të gjithë jemi të obliguar që t’i përmbahemi asaj kornize dhe atij mandati që na e ka dhënë referendumi i vitit 1991, atëherë asnjëra palë prej nesh nuk ka bërë krejt populli dhe të cilin e ka votuar krejt populli dhe prapa të cilit qëndron krejt populli.
Jemi në një punë të përbashkët dhe unike.
ZiK: Çfarë deshët të thoshit me “shprehje ekstreme e vullnetit të popullit” nga UÇK-ja?
Demaçi: Shprehje ekstreme është kur njeriu lufton. Lufta është vazhdim i politikës me mjete të tjera. Dhe, kur njeriu është i gatshëm të vdesë për çështje, ajo është shprehje ekstreme e dëshirës për ta arritur atë çështje. Munden njerëzit të përpiqen për të arritur diçka, por pa sakrifikuar, a gatishmëria për të vdekur është mënyra më ekstreme për të arritur atë çështje.
ZiK: Më herët e zutë në gojë referendumin e ’91-tës. A do të thotë se UÇK-ja ka hequr dorë nga kërkesat më të gjera territoriale të saj, kur thoni se është pajtuar që të mbështet në referendumin e vitit 1991?
Demaçi: UÇK është Ushtria Çlirimtare e Kosovës, do të thotë ajo kërkesat dhe barrët e saja duhet t’i marrë në përputhje me emrin që ka. UÇK-ja nuk është Ushtri Çlirimtare Gjithëshqiptare, por është Ushtri Çlirimtare e Kosovës!!!
Ato formulimet e dikurshme që janë bërë prej gjeneratës në gjeneratë, ato i kanë takuar asaj kohe, kur UÇK ka qenë prej 15 njerëzish, pastaj 30 njerëz 100, 300 … Por, kur ka ardhur situata të ketë me mijëra njerëz nën armë, kur është shndërruar kjo në një armatë të vërtetë, e cila është në gjendje t’iu bëjë ballë edhe ofensivave që nuk i ka parë prej se ekziston kjo tokë, atëherë gjërat duhet të formulohen në mënyrë më adekuate, më të pranueshme dhe më në raport me emrin dhe atë që i pranohet në botë. Kështu që, atë kohën e pubertetit, atë kohën e djalërisë, UÇK e ka dhënë tash pas kalimit të kësaj ofensive, UÇK faktikisht e ka dhënë provimin e pjekurisë. Është krijesë më e pjekur, më serioze, e cila nuk lejon të merret me formulime shumë të pasakta, shumë të gjëra, të papërcaktuara sa duhet e si duhet, dhe nuk lejon që të merret me një politikë e cila mund të shkaktojë pengesa të shumta në rrugën e popullit shqiptar drejt lirisë. Kjo është ajo që janë bërë disa korrigjime të vogla dhe janë korrigjime të mendimit kur gjithë njerëzit e lirë… Qe, edhe unë kur kam punuar atëherë si i ri, kemi formuar Lëvizjen Revolucionare për Bashkimin e Shqiptarëve. Domethënë as ne s’kemi pasur mundësi që të dalim nga ajo dëshira jonë, sepse në atë kohë është përzier dëshira jonë me mundësitë, arsyet dhe dijet tona politike. Edhe ne e kemi formuluar në atë mënyrë. Të njëjtën gjë e kanë bërë edhe këta djelmoshat tanë atëherë kur kanë qenë më të ri, atëherë kur kanë qenë më pak, atëherë kur ka qenë situata më ndryshe. Kurse sot pranojnë që lufta jonë të formulohet në suazat e mundshme dhe në suazat e pranueshme edhe për neve ashtu edhe për botën?!
ZiK: Ju doni të thoni se UÇK porsa u forcua hoqi dorë nga programi i saj. Ajo vërtetë quhet Ushtria Çlirimtare e Kosovës, por në programin e vet zoti Demaçi me shprehjen gjeografike „Kosovë“ nënkupton trojet shqiptare në ish-Jugosllavi. Ne po dëgjojmë befasi trishtuese nga ju…
Demaçi: UÇK nuk ka qenë ndonjë program i formuluar ose ndonjë program tepër i kristalizuar dhe tepër i vendosur me çdo kusht që mbështetet. Ai ka qenë një program i njerëzve të rinj, të cilët në rend të parë i kanë vënë dëshirat, pastaj ka dalë arsyeja dhe gjërat tjera. Kështu që, UÇK nuk heqë dorë nga liria e popullit, nuk po heqë dorë nga përkrahja e shqiptarëve kudo që janë. Kjo shkon në interes reciprok dhe nuk iket shumë nga esenca, siç mendoni ju, se ka hequr dorë nga programi i vet. Kjo është pjesa esenciale e programit të UÇK-së. Kosova si pjesë më e madhe e robëruar e popullit tonë. Në qoftë se zgjidhet ky problem, atëherë automatikisht edhe shqiptarët rreth e rrotull do ta përmirësonin dukshëm situatën e vet, sepse atëherë do të kishin mbështetje më të madhe dhe nuk do të gjendshin në situatë që të nëpërkëmbeshin nga të tjerët. Gjithashtu, kjo hynë në funksion të përshtatjes së kohës, domethënë dëshira e popullit shqiptar e cila ka qenë legjitime që nga Lidhja e Prizrenit, që për shumë shkaqe nuk arriti t’i realizonte dëshirat, të drejtat e veta legjitime në atë kohë. Në atë kohë, formoheshin shtetet etj. etj. Por, ne qëlluam pjesa më e dobët e Ballkanit këtu, dhe siç dihet çdokush na e mori nga një copë, dikush më shumë e dikush gjysmën. Por, sot ka ardhur situata që t’i kemi parasysh të gjitha, realitetin, të nisemi nga realitetet e pashkelshme, në qoftë se duam të ecim përpara. Këtu është një fat i madh që udhëheqësit e UÇK-së e kanë kuptuar këtë punë dhe po sillen me një pjekuri shumë të madhe.
ZiK: Ju e keni pëlqyer kërkesën e Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së për dorëheqje nga veprimtaria partiake, ndërkohë që dorëheqje ende nuk keni dhënë…?
Demaçi: Dorëheqja është nënkuptuar menjëherë porsa e kam dhënë pëlqimin, se pajtohem që të angazhohem si udhëheqës politik i UÇK-së, ajo nënkupton dorëheqjen. Mua më ka bërë nder të madh, dhe më ka ardhur shumë mirë, sepse kërkesa e tyre ka qenë e drejtuar në këtë mënyrë, sepse me këtë gjë ata kanë treguar se duan të bëhen ushtri e Kosovës, e kurrfarë partie, e kurrfarë ideologjie, por të jetë ushtri në shërbim të popullit, kjo edhe është ushtri moderne e sotme. Të tilla janë ushtritë e Evropës të cilat kanë shënuar prosperitet të madh, pikërisht sepse armata i shikon punët e mbrojtjes së popullit, sigurimit të popullit edhe punët politike i lë që të merren politikanët mes veti dhe të shtyhen et. etj., por armata mbetet gjithmonë. Kështu që nuk ndodh sikurse ka ndodh te ne, për fat të keq në historinë tonë, kushdo që vjen në pushtet i heq gjeneralët, i heq ata e këta, bën ndryshime të mëdha, faktikisht e shkallmon ushtrinë, policinë, d.m.th. i shkallmon mjetet e mbrojtjes së popullit, sepse dëshiron që ato t’i ketë nën kontrollin e vet, gjë e cila shkon në dëm të popullit tonë. Me këtë gjë, këta kanë treguar se i kanë tejkaluar këto dhe, mua më ka ardhur shumë mirë…
ZiK: Pra, ju keni ndërmend që të jepni dorëheqje edhe në mënyrë të rregullt?
Demaçi: Po, patjetër…
ZiK: Kur do të ndodh kjo?
Demaçi: Shumë shpejt.
ZiK: Zoti Demaçi, a mendoni se me disa qëndrime të zbutura që kanë të bëjnë me UÇK-së e të cilat ju po i shpaloni këtu, do të vije deri të plasaritje të reja, tash të anëtarëve të UÇK-së dhe përkrahësve të shumtë të saj ?
Demaçi: Jo, nuk mendoj se do të vijë deri te plasaritja, përkundrazi, unë mendoj se këto qëndrime janë të vetme të mundshme dhe nuk janë të zbutura, por këto janë qëndrime të mundshme të formuluara në bazë shkencore, kjo do të ndikojë të mos vijë deri te plasaritja. Ka pasur mundësi që disa qëndrime të trashëguara të asaj kohe të pubertetit, të themi të UÇK-së, të bëjnë dhe të sjellin plasaritje. Por, në këtë mënyrë, kështu si jemi pozicionuar tash dhe kështu si jemi marrë vesh tash, që i kemi qitur punët në binar, do të largohet çdo mundësi e plasaritjes. Plasaritjet i dëshirojnë armiqtë tanë, armiqtë e popullit shqiptar dhe ato nuk do të ishin në interesin tonë.
ZiK: Në qoftë se kërkon Shtabi i Përgjithshëm i UÇK-së që ju të hiqni dorë edhe nga projekti juaj privat «Ballkania»?
Demaçi: Unë nga projekti im privat kam hequr dorë në momentin që kam pranuar të vihem në shërbim të UÇK-së si udhëheqës politik. Ballkania është një projekt i imi i cili është bërë në kohë dhe në rrethana të caktuara për shkaqe të caktuara etj. Meqenëse ushtria jonë do të mbetet ushtri e popullit dhe e respekton vullnetin e popullit, atëherë edhe unë jam, desha s’desha, i detyruar që të luftoj për realizimin e vullnetit të popullit, bashkë me Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës dhe projektin tim unë e lë anash, le të rrijë aty, nuk lyp me hëngër, por ne luftojmë për realizimin e një projekti të cilën e dëshiron gjithë populli dhe e përkrah i gjithë populli.
ZiK : Zoti Demaçi, keni edhe shumë miq nëpër botë. Cili është reagimi i tyre, a ka zgjuar ndonjë kureshtje detyra juaj e re?
Demaçi: Po, nëse janë miq ata janë gëzuar, sepse ka qenë e domosdoshme të kombinohet forca dhe politika, forca dhe mençuria, forca dhe paqja. Ka qenë e domosdoshme që të kombinohen këto elemente. Po unë kamë shpresë të madhe që edhe ata që s’i kam miq, edhe ata në një mënyrë janë gëzuar, sepse ka qenë e pamundur që të vihet deri te një mendim i qartë, qëndrim i qartë nga ana e UÇK-së. Të gjithë, edhe miqtë, edhe ata që i kemi simpatizantë, e kanë të mundur që ta kenë qëndrimin tonë të qartë për zgjidhjen e problemit. Të gjithëve na është lehtësuar situata.
ZiK: Cili është Adem Demaçi i PPK-së dhe cili është i UÇK-së? Mendoni se në detyrën e re do të jeni më produktiv se sa si lider i PPK-së ?
Demaçi: Sigurisht, sikur të mos mendoja se do të jem më produktiv këtu, unë nuk do të ndërroja pozicionin. Unë kam hyrë në PPK, e dini edhe vetë, në dhjetorin e vitit 1996 me qellim që ta forcoj atë parti. Diçka kemi bërë, disa sende i kemi quar përpara, mirëpo tash kur gjërat u ngatërruan në këtë situatë, kur plasi lufta, kur po ndodhin tragjedi rreth e rrotull nesh, t’i lejosh vetes të jesh komod dhe t’i lejosh vetes të mos guxosh ta marrësh përgjegjësinë jashtëzakonisht të vështirë, të rëndë e të rrezikshme sikur që është pozita ime, kjo do të ishte qyqari e palejueshme, si dhe do të ishte tragjedi për popullin tonë, pra nëse nuk do të zgjidhej një njeri kompetent, i cili do të ishte në gjendje ta luaj rolin të cilën po na ngarkon historia tash. Dhe unë jam shumë i lumtur që kam potencial, shëndet, që kam vullnet të punoj dhe të bëjë të mundur që krejt këto sakrifica të panumërta, të papara, të cilat është duke i bërë populli shqiptar bashkë me UÇK-në, që të çojnë kah fitorja.
ZiK: Ju jeni ngarkuar per ndërtimin e institucioneve të Kosovës. Çfarë keni ndërmend të ndërmerrni ?
Demaçi: Unë tash jam në mendim e sipër, jam duke studiuar çka do të ishte më e udhës, më e mirë që të ndërmerrej. Në këtu duhet të presim edhe do kohë që faktori i tretë, d.m.th. amerikanët në rend të parë edhe Evropa, ta kuptojnë se politika e Rugovës është një politikë e kotë, e dështuar, e cila s’meriton përkrahje. Gjatë kësaj kohe, derisa amerikanët ta kuptojnë këtë punë, gjithashtu edhe evropianët, unë do të bëjë vëzhgime, vështrime, hulumtime dhe do të mundohem të gjejë njerëzit më të mirë që i ka në dispozicion sot populli ynë. Pavarësisht a i kam armiq, a i kam miq, a më kanë ndjek, a më kanë burgosur.
Mua më duhen njerëz të cilët e dinë dhe e njohin zanatin e politikës. Më duhen njerëz të cilët duhet të dinë, me fjalë, me vepër, me shkrim, me sjellje, me praktikë, me rutinë e me të tjera, t’i bëhen krah popullit në rrugën e lirisë.
Unë do të kem fuqi dhe kam fuqi që t’i tejkalojë të gjitha, si inatet personale eventuale, simpatitë apo antipatitë personale, sepse jam në shërbim të popullit dhe do të përpiqem që të bëj disa organizma të cilët do të jenë në gjendje t’i luajnë rolet.
ZiK: Për çfarë organizmash bëhet fjalë?
Demaçi: Nuk i kam emërtuar ende, por këto do të jenë disa organizma të cilët do t’i mbledh rreth vetes njerëz specialistë nga të gjitha fushat, ku do të mund t’i kemi të gatshme kuadrat për bisedime eventuale, në mënyrë që të jemi të përgatitur e mos të shkojmë me duar në xhepa, por të dimë dhe të bëhemi që tash gati për atë ditë që do të vijë.
ZiK: Të gjitha këto do të jenë në kuadër të një qeverie të re, të cilën ju do ta formoni ?
Demaçi: Nuk besoj se do të jetë Qeveri, sepse Qeveria nënkupton shtetin, kurse ne jemi duk u përpjekur ta bëjmë shtetin. Por, do të jenë organizma të cilët do të përpiqen ta ndihmojnë çlirimin e këtij populli dhe ta përgatisin formimin e shtetit të ri, me të gjitha institucionet.
ZiK: Ju keni deklaruar se janë të implikuar tre faktor në krizën e Kosovës: Millosheviqi, UÇK-ja dhe faktori ndërkombëtar-SHBA-JA. Si do t’i afroni këta faktorë?
Demaçi: Unë besoj se do të mundem ta bëjë këtë, edhe pse nuk mendoj se do ta bëjmë lehtë dhe shpejt. Mirëpo, unë kam nderim të madh dhe përgjegjësi të madhe, dhe nuk do të pushoj që të jem në kontakt me të gjithë shqiptarët me vullnet të mirë, me të gjithë ata që janë të liruar nga iluzionet, nga politika e kotë, nga vetëm shprehja e dëshirave, por të gjithë shqiptarët që janë në gjendje me punën e tyre, me jetën e tyre, ta mbështesin në rend të parë forcën tonë kryesore siç është UÇK-ja, sepse kjo është mbështetje e vullnetit të popullit. Do të jem i gatshëm, gjithashtu të kontaktojnë me të gjithë serbët të cilët janë të gatshëm të mendojnë ndryshe dhe që e duan me të vërtetë interesin e popullit të vet, e jo që luftojnë për do karrige e për do kolltukë etj.
Do të jem i gatshëm të bisedojë edhe me njerëz të regjimit, në qoftë se ata më shpejt, se një ditë po se po, por edhe më shpejt do ta ndryshojnë mendimin e tyre, qëndrimin e tyre ndaj problemit shqiptar, dhe do të jenë të gatshëm që ta pranojnë vullnetin politik të shqiptarëve dhe të kërkohet zgjedhja në suazën e referendumit të ‘91-të.
Do të jem i gatshëm që t’u jap sqarime me durim të madh të gjithë faktorëve ndërkombëtar, në radhë të parë amerikanëve, sepse janë më përpara se të tjerët dhe kanë treguar interesim dhe angazhim më të madh, po të cilët ende nuk e kanë kuptuar problemin tonë deri këtu, të cilët ende janë duke bërë koncesione, kompromise me aleatët e vet evropianë. Domethënë ekziston edhe këtu një bazë që edhe amerikanët si faktor më i rëndësishëm i jashtëm për zgjedhjen e problemit tonë, disa gjëra, disa realitete t’i kuptojnë dhe në rend të parë, ta kuptojnë se shqiptarët janë të vendosur të paguajnë çfarëdo çmimi, e jo të bëjmë siç bën z. Rugova. Ai thotë se më së miri do të ishte, Kosova e lirë do të ishte më së miri, thuaja se ti ke shkua në një dyqan e pyet çka është më e mirë?!
Pra, ne do të themi se liria e shqiptarëve është e domosdoshme, sepse është e domosdoshme për të qenë edhe populli serb i lirë, dhe me kalimin e kohës ka për ta kuptuar, që duke shtypur popullin shqiptarë gjithnjë e më pak do të mbetet i lirë. E kemi një problem që regjimi serb, meqenëse është regjim i imponuar, regjim i cili mbahet në pushtet me forcë, që nuk shikon se si shprehet lufta e tij kundër shqiptarëve d.m.th se si shprehet në jetën, në shkallën e jetesës, në ekonomi, në shkencë, në kulturë etj.
Ju e dini edhe vetë, është përsëritur disa herë se, Serbia shpenzon çdo ditë nga dy milionë dollarë vetëm për të financuar të gjitha veprimet ushtarake dhe shkatërruese që i bënë në Kosovë. Një shpenzim të tillë nuk do të mund t’ia lejonte vetës edhe një shtet siç është Franca, e jo më një Serbi e vogël me njëqind probleme tjera. Mirëpo, në Serbi është një regjim i cili nuk i jep llogari popullit, e që mundohet me çdo kusht të mbahet në pushtet, i cili manipulon me popull edhe përkundër të gjithë treguesve se kjo politikë është fatale, shkatërruese për vetë popullin serb. Ata vazhdojnë këtë politikë, sepse duan me çdo kusht të mbesin në pushtet. Pra, kemi të bëjmë me një fenomen i cili është shumë më i komplikuar sesa që duket në realitet. Prandaj, edhe ky pushtet, ky regjim, ushtron mbi ne një luftë të ndytë që nuk mund të përshkruhet. Këta nuk bëjnë luftë me ata që luftojnë, por bëjnë luftë me ata të cilët nuk luftojnë, me popullin e pafajshëm, me pleq, plaka e fëmijë, e me njerëzit të cilët rrinë në shtëpitë e tyre. E bëjnë këtë punë për t’ia ngarkuar barrën UÇK-së, në mënyrë që ta ndajë popullin nga ushtria, që ta thyejnë vullnetin e popullit për liri, vetëm për këtë arsye e bëjnë.
ZiK: Në këtë kontekst, pra të kësaj lufte të ndyrë që bënë Serbia, pas ofensivës serbe më të fundit, zoti Rugova u shpreh se, pozicioni i tij negociator është më i fortë. Si e komentoni këtë?
Demaçi: Po, tash unë nuk kam dëshirë që t’i jap zotit Rugova goditje të ulëta. Nuk merrem me goditje të ulëta, nuk kam dëshirë. Ai është një formulim shumë i gabueshëm. Nuk e di a e ka menduar zoti Rugova këtë punë, apo nuk e ka menduar. Nga kjo del se ai është gëzuar se Serbia ka ushtruar një ofensivë shkatërruese kundër UÇK-së. Ky ka menduar se u shkatërrua UÇK-ja. Faktikisht, nuk u shkatërruar UÇK-ja. Jo, UÇK-ja e ka dhënë provimin e maturës dhe u shndërrua në një ushtri serioze.
UÇK do të bënte gabim fatal, sikur ta pranonte luftën të cilën ia imponoi Serbia, pra, sikur t’i mbronte ato territore të lira. Atëherë ushtria do të shkrihej, do të shkatërrohej, do të vritej dhe më nuk do të kishte kush ta vazhdonte luftën. Ushtria jonë nuk e bëri atë. Ushtria jonë doli nga kjo luftë faktikisht fitimtare, por njerëzit tanë të thjeshtë nuk janë në gjendje që ta kuptojnë. Njerëzit tanë të thjeshtë kur luajnë shah, ata mundohen t’i marrin figurat. Shahisti i mirë ta jep mat. Shahisti i mirë të jep figura, shahisti i keq lufton për të marrë figura. Edhe në këtë rast, regjimi serb u mundua t’i shkatërroi ato territore të lira. Ai harroi se në këtë ofensivë të cilën na e imponoi, regjimi serb faktikisht e ka kualifikuar, e ka shkolluar UÇK-në. Sepse, të gjithë ata luftëtarë, shumica e të cilëve kanë qenë të ri, kanë qenë pa përvojë lufte. Pas një muaji të kësaj ofensive të paparë, çdonjëri prej tyre, nuk është më ushtar i thjeshtë. Çdonjëri prej tyre faktikisht ka dije e përvojë luftarake sikur të kishin krye akademi ushtarake, dhe të gjithë ata janë nga major e përpjetë. Kështu që, kjo u krijua në ushtri që do ta sjell fitoren për popullin shqiptar, kjo është krijuar me duart e veta.
Regjimi serb me duart e veta e ka krijuar pa e ditur se ç’bën. Duke dashur që ta eliminojë, ai faktikisht me presion shumë të madh e çelikosi ushtrinë dhe tash e bëri të paasgjësueshme, vetveten e ka sjellë në një situatë, që tani ta kemi një luftë shumë më të thjeshtë për shqiptarët, dhe shumë më të komplikuar për regjimin serb.
ZiK: Populli (Popullata civile) është e dëmtuar me këtë ofensivë…
Demaçi: Populli është dëmtuar, por edhe në këtë pikë regjimi serb ka humbur, sepse për njëqind vjet përpara e ka parapaguar urrejtjen e popullit tonë kundër vetvetes. Për njëqind vitet e mëparshme, shqiptarët nuk kanë më nevojë që t’i lexojnë librat për Lidhjen e Prizrenit, për luftën e Shotë Galicës, të Azem Bejtës, Idriz Seferit, Isa Buletinit etj.
Nuk kanë nevojë të lexojnë kujtimet, sepse i pamë në qindra prej tyre nga bijtë tanë, këtu para nesh, me Idriz Seferë, me Shotë Galica, me qindra… Kështu që, krejt një gjeneratë është përgatitur dhe është pjekur që ta fitoj lirinë. Regjimi serb në këtë plan ka fituar shumë pak dhe ka humbur në mënyrë të pa kompensuar.
ZiK: Ju e përmendët rastësisht një ngjarje të para njëqindenjë vjetësh: Lidhjen e Prizreni. Megjithatë, kur jemi këtu, unë mendoi se ka vend për të nxjerr mësime të duhura nga dështimi i Lidhjes së Prizrenit. Sipas historianëve, Lidhja e Prizrenit dështoi për shkak se u krijuan tri Lidhje të Prizrenit. Edhe sot, dashakeqët e popullit shqiptar thonë se janë tri UÇK…
Demaçi: Shikoni! Unë nuk mendoj se ato tri Lidhje të Prizrenit u krijuan rastësisht, por të thuash sot se ekzistojnë tri UÇK është gabim, sepse ekzistojnë shumë shtabe lokale të cilat e kanë të vetmin qellim, çlirimin e Kosovës. Ky është qëllimi që i bashkon. Këto shtabe lokale e respektojnë Shtabin e Përgjithshëm dhe u nënshtrohen vendimeve të tij. Ndoshta disa njerëz nga padija, po shumica e tyre nga dëshira e tyre që të përçajnë UÇK-në, ashtu siç i bëjnë përçarje popullit tonë, siç i përçan; të gjitha partitë, siç e përçanë më në fund edhe partinë e vet, dhe trumbetojnë se si: «ja, edhe ne kemi grupe simpatizantësh. Ato janë disa grupe shumë të vogla njerëzish, të cilët kanë hyrë në luftë sepse i ka përfshi vala e luftës, dhe nga ato pozita ata mundohen të ngrenë njëfarë zëri, sikur e përkrahin Ibrahim Rugovën dhe politikën e tij, këto dy gjëra janë të papajtueshme njëra me tjetrën. Nuk mund të luftosh sot dhe të thuash se e përkrah Ibrahim Rugovën, sepse Ibrahim Rugovës nuk i duhet lufta.
Ibrahim Rugova është për kapitullim. Ibrahim Rugova është për atë që ia japin dhe falimnderës. Kështu që, këto përpjekje që bëhen nga kapitulluesit e brendshëm dhe armiqtë e jashtëm nuk kanë shans që të fitojnë, sepse është Serbia ajo që deshën apo nuk deshën shqiptarët, do ti bashkojë, dhe janë shqiptarët ata që më qëllimin e tyre të lirisë të cilët do të dinë që të bashkohen; dhe ato dallime krahinore që ekzistojnë dhe do të egzistojnë, nuk janë të këqija aspak, ato do të jenë vetëm forma të cilat do ta bëjnë edhe më të bukur jetën tonë dhe popullin tonë, por nuk do të mund të ketë përçarje në kuptimin e përçarjeve si dëshirojnë armiqtë tanë.
ZiK: Thuhet se me formimin e grupit negociator për bisedime me serbët, zotni Rugova edhe njëherë dëshiron ta shpëtojë Serbinë nga intervenimi i faktorit ndërkombëtar…
Demaçi: Unë mendoj se zoti Rugova donë vetën ta shpëtojë. Zoti Rugova mundohet ta shpëtojë kolltukun e vet. Gjersa mundohesh ta shpëtosh kolltukun tënd, kjo shkon në interes të Serbisë. Posa të harrosh se ke detyra që janë shumë më të rëndësishme sesa detyrat personale, grupore etj. Kjo shkon në favor të Serbisë. Detyra e çlirimit të popullit është shumë më e rëndësishme se të gjitha detyrat tjera.
Rugova mundohet që ta shpëtojë kolltukun e vet, ta zgjasë status-quo-në sa më shumë. Edhe me marrëveshjen për shkollat, edhe me atë aneksin për shkollat, edhe me atë shkuarjen dhe rënien në gjunjë që i bëri Sllobodan Millosheviqit më 15 maj, ai bëri hapa për ruajtjen e kolltukut të vet. Të gjitha këto ishin dështime trashanike, të cilat ai i bëri për ta ruajtur kolltukun e vet, sepse kështu i thanë të bënte, sepse e dinte se atë e ka mbështetje dhe jo popullin, i bënte këto gafe; dhe këto gafe ia humbën edhe atë pak kredibilitet që e ka pasur te populli, ka rënë në situatë që çka do që t’i thonë ai është në gjendje ta bëjë, dhe të gjitha këto do të shkojnë në favor të Serbisë, fatkeqësisht ai dalëngadalë do të humbë krejtësisht.
ZiK: Megjithatë, zoti Rugova ende i ka disa përkrahës. Në plazh…
Demaçi: Zoti Rugova ka përkrahjen e atyre njerëzve që nuk janë të gatshëm të luftojnë për lirinë e popullit të vet. Brenda çdo populli është një shtresë e cila është e gatshme që të bashkëpunojë me çdo okupator, është e gatshme që të pranojë çdo lloj statusi vetëm që «të mos më ngasin», vetëm «që të rri t’i ruajë interesat e mia».
Ju e dini edhe vet se kush janë ata. Ata tregohen vetë, shihen vetë. Mirëpo, numri i tyre vjen çdo ditë e më tepër duke u zvogëluar, sepse vetëdija e popullit vjen duke u rritur. Sot kemi situata kur baba është me Rugovën, ndërsa krejt familja është kundër Rugovës.
Pse?!
-Sepse baba i ka disa interesa të vetat, kurse bijtë, të rinjtë i kanë disa interesa të veta. Fëmijët e shikojnë ardhmërinë, fëmijët e shikojnë lirinë, si bazë kryesore për ardhmërinë e limituar të njerëzve, sepse të rinjtë e kuptojnë se pa liri s’ka asgjë. Për disa pleq që liria përfundon brenda shtëpisë së tyre, brenda rrethit familjar apo lagjes së tyre. Ata janë vazhdimisht të gatshëm për kompromise, ta ruajnë njëfarë qetësie, njëfarë paqeje, të mos flijohen, të mos sakrifikohen ashtu siç e kërkon momenti historik, domethënë të bëjnë «politikë» dhe ua mbajnë anën atyre që bëjnë politikë, se zoti Rugova dhe grupi i tij janë duke bërë politikë, ata nuk merren me politikë.
ZiK: Jeni shprehur për një luftë me metoda të reja të UÇK-së, që do t’i shkaktojë dëme të padurueshme Serbisë. Çka keni menduar me këtë?
Demaçi: Regjimi i Beogradit duke u munduar që ta eliminojë dhe ta asgjësojë UÇK-në, ai faktikisht mori pjesë në përfundimin e një faze të krijimit të rritës së UÇK-ës. Ju e dini se UÇK-ja njëherë filloi me tridhjetë vetë, pastaj u bë një numër pak më i madh dhe pas masakrave që u bënë në Prekaz, pas qëndresës heroike të familjes Jashari, filloi me shpejtësi të madhe që të rritet dhe të zgjerohet UÇK-ja, dhe erdhëm deri te momenti që sot të kemi përkrahjen e mijëra shqiptarëve.
Patën një kohë të mjaftueshme që të bëjnë ushtrime, që të konsolidohen, që ta kontrollojnë një pjesë të territorit, ta shohin se ç’është ajo liri e vogël dhe erdhi koha që ata duhej të kalonin duke pasur parasysh pajisjen e tyre, armatimin e tyre, erdhi koha që të ndërronin mënyrën e qëndresës. Mirëpo, ishte inerrcioni që e vazhdonte atë punë. Regjimi i Serbisë ishte ai që i dha fund kësaj situate.
UÇK po kthehet aty ku ishte në fillim, flaka e luftës nga goditja që përkohësisht regjimi serb e goditi UÇK-në. Tash shtrohet situata që UÇK-ja të ndërrojë taktikë: të mos pozicionohet më sikur ishte pozicionuar dikur, të mos përpiqet që të mbajë territore të lira dhe të detyrohet që të bëjë luftë frontale, që të ndahet në grupe të vogla operative të shpejta, të cilat përmes armatimit të vet të lehtë të këmbësorisë, të mund t’i sjellin probleme shumë më të mëdha sesa që i sollën derisa i kishin ato territore të lira. Sa ishin territoret e lira, regjimi serb e dinte afërsisht se ku gjendet UÇK-ja, e kishte njëfarë kontrolli: ata ishin andej-këta ishin këndej. Por tash, me ndërrimin e taktikës, UÇK-ja do të bëhet shumë më e shpejtë, shumë më operative, shumë më e lëvizshme, shumë më e rrezikshme dhe shumë më kokëçarëse, sepse ushtria dhe policia serbe nuk do të dijë se ku e kanë: a e kanë majtas, djathtas, prapa shpine apo para etj, etj., dhe do të jetë shumë më vështirë që të qëndrohet për një afat më të gjatë, që t’i dilet në krye me një rezistencë të këtillë.
ZiK: Kur bëhet fjalë në kthimin në luftën guerile, analistët e huaj kanë parashikuar mundësinë që UÇK-ja të rrëshqas edhe « në ndonjë aksion terrorist », A do të dijë që të ruhet edhe më tutje UÇK-ja nga këto rreziqe që i parashohin analistët?
Demaçi: Ashtu është, analistët kanë parashikuar diçka të tillë, mirëpo UÇK-ja edhe kur ishte një grup i vogël nuk merrej me terrorizëm, sepse terrorizëm do të thotë në qoftë se dikujt ia imponon një ide ose ideologji me dhunë, nëse dikujt mundohesh t’ia marrësh një diçka që është e tij, por në qoftë se ti lufton për lirinë tënde dhe je në konflikt me ato forca që ta kanë mohuar dhe ta bëjnë të pamundur lirinë tënde, s’mund të jesh terrorist. Ajo sot kur është një armatë e vërtetë, aq më pak, do të ketë mundësi që të lëshohet në terrorizëm.
UÇK-ja do ta vazhdojë luftën kundër atyre që na mbajnë në robëri.
Nuk kemi kohë që të merremi me gabime
ZiK: UÇK si ushtri serioze, siç e cilësoni edhe ju, çka ka përfituar me Adem Demaçin në krye, si përfaqësues politikë të saj?
Demaçi: Po, e para, Ushtria Çlirimtare e Kosovës me Adem Demaçin ka fituar një njeri i cili ka përvojë të gjatë politike, ai është një njeri që nuk shitet, i cili nuk frikohet, është një njeri i cili nuk mashtrohet dhe kjo është një punë jo e vogël. E dyta, UÇK-ja e ka në krye të krahut politikë një njeri i cili është i pranuar në botë si njeri i paqes, si njeri i dialogut, si njeri i bashkëpunimit, si njeri i dashurisë ndaj popujve, si njeri i cili nuk ka në shpirtin e vet asnjë urrejtje ndaj asnjë njeriu dhe asnjë populli; dhe kjo në një mënyrë UÇK-së ia bën të mundur që ta rrisë respektin ndaj vetvetes dhe t’i tejkalojë edhe disa rreziqe eventuale që do të mund të ishin, sikur në krye të tyre të vinte një njeri me një përvojë pak më të vogël, sepse çdo përvojë paguhet, e përvoja fitohet në gabime, por ne nuk kemi kohë që të merremi me gabime, por kemi nevojë që menjëherë të dimë të ecim dhe të shkojmë përpara me flijimet tona, me sakrificat tona.
Nuk dua të kem truproje
ZiK: Si e ndieni veten si njeri i vetëm i UÇK-së, që ecën lirisht nëpër rrugët e Prishtinës?
Demaçi: Shikoni, mua më kanë thënë disa shokë se duhet të ruhesh, duhet të kesh truproje etj, etj., por, jo: Unë nuk dua të kem truproje. Unë nuk do të dal gjithmonë sikur kam dalë. Unë nuk i jap as pesë para nëse dikush donë të më vras, mund të më vras. Unë nuk kam fuqi ta vras askënd. Por, nëse dikush mendon, qoftë ai shqiptar apo serb, se fiton diçka se e vret një Adem Demaçin, unë jam i gatshëm të më vrasë. Unë do të jem në shërbim edhe të popullit serb, por edhe të forcave të vërteta të botës të cilat janë në funksion të lirisë dhe të së drejtës njerëzore.
Por, unë nuk kam dëshirë që të bëhem njeri prapa të cilit do të shkojnë roje, një automobil përpara, një automobil prapa, ose që do të shëtisë me një automobil të blinduar etj. etj. Unë jam njeri në shërbim të të gjithë këtyre njerëzve, dhe në qoftë se këta njerëz, qofshin serbë, qofshin shqiptarë nuk e kuptojnë rolin tim, atëherë nëse më vrasin mua e vrasin veten. Dhe ata nuk meritojnë më shumë asgjë: le ta vrasin veten.
ZiK: Po kur do të ju shohim në uniformën e UÇK-së?
Demaçi: Unë nuk mund,… nuk do t’ma shihni uniformën e UÇK-së. Unë jam civil, unë do të mbetëm civil, dhe UÇK-ja nuk ka nevojë për ndihmën time ushtarake. Unë nuk jam ushtarak, unë nuk e njoh artin e luftës, nuk e kam as moshën për atë punë, por edhe sikur ta kisha moshën, unë mendoj se roli im është në politikë, roli im është që ta bëj atë që s’mundet ta bëjë UÇK-ja si forcë e organizuar ushtarake, unë si civil duhet të bëj dhe do ta bëj, në mënyrë që të kombinohen të dyja, sepse t’i nuk mundesh ta gatuash bukën vetëm me miell: duhet t’i qesësh edhe ujë. Vetëm kur të bashkohen këta të dy faktorë, atëherë e ke tamam punën. Unë jam ajo pjesë e atij faktori politik, i cili është i domosdoshëm që të na shpije drejtë fitores, ndërsa vëllezërit që kanë marrë pushkën në dorë janë ai faktori i forcës, janë ai faktori i gatshëm i rezistencës edhe me gjak në qoftë se duhet. Të dy palët jemi duke marrë parasysh vdekjen, duke e parë vdekjen me sy, se të dy palët jemi në rrezik, tash unë pak më në rrezik se ata, sepse unë s’kam asgjë në dorë e ata kanë diçka, por të dy palët jemi duke e bërë të njëjtën punë me mjete të ndryshme, në pozita të tjera, me një qëllim të caktuar.
Nga jugu në veri, në krejt Shqipërinë po ngritet temperatura për Kosovën
ZiK: Me konfliktet e fundit në kufirin shqiptaro-shqiptar, mes ushtrisë serbe dhe popullsisë së veriut të Shqipërisë politike, a po implikohet kështu dalëngadalë Shqipëria në luftë të armatosur me Serbinë?
Demaçi: Po tash ndoshta këta që janë establishmenti politik, duke e kuptuar raportin e forcave, duke e kuptuar çka po kërkon Evropa prej nesh etj. etj., ndoshta nuk do të implikohen. Gjaku nuk është ujë. Mendoj se, në Shqipëri pavarësisht nga problemet e shumta që ka populli shqiptar, temperatura po ngritët brenda popullit shqiptar, që nga jugu në veri. Gabojnë keq ata që mendojnë se vetëm Veriu e përkrahë Kosovën. Ta dini se, më shumë përkrahje kemi në Jug sesa në Veri, dhe qartë po e shoh se që nga Jugu në Veri po vjen duke u ngritur temperatura në favor të Kosovës, sepse në mbarë Shqipërinë po kuptohet se Kosova nuk është çështje më vete.
Kosova nuk është çështje e ndarë e popullit shqiptar, dhe të gjitha këto lëngata nëpër të cilat ka kaluar Shqipëria si gjysmë shteti, kanë arsyen e madhe se nuk kanë pasur territor të mjaftueshëm që të zhvillohet si shtet i plotë dhe e ka pasur barrën e madhe të gjysmës së popullit shqiptar nën robëri. Nëse faktori ndërkombëtar nuk angazhohet me kohë, me tërë potencialin e vet, që të ndërhyjë dhe ta ndërpres këtë gjakderdhje që e imponon Millosheviqi, do të vijë koha që populli shqiptar do të rebelohet edhe kundër qeverisë së vet, për t’i ardhur në ndihmë Kosovës. Do të vijë dita që më nuk do të kemi vetëm disa mijëra kosovarë që presin për të hyrë në Kosovë, po do të shpërthehet kufiri nga të gjitha anët dhe më nuk do të ketë mundësi asnjë fuqi që t’i ndalë.
Unë mendoj se, këtë punë janë duke e përcjellë ata që duhet ta përcjellin. Po e them edhe një herë se në popullin shqiptar po rritet e po forcohet ndjenja se, nuk mund të rrimë dhe të vështrojmë se si fëmijët tanë, vëllezërit tanë në Kosovë (që i shohin ata në televizion) vuajnë nën terror të atillë që nuk shihet as në Azi as në Afrikë.
ZiK: Pikërisht tani është duke u zhvilluar një manovër e shteteve të NATO-s në qiellin e Shqipërisë politike. NATO, me këto manovra larg Serbisë dhjetëra kilometra, po e frikëson popullin shqiptar, apo Serbinë?
Demaçi: Kjo ka qenë e planifikuar edhe më herët. Unë mendoj se, NATO si një forcë në duart e politikës evropiane, janë duke u menduar t’ia bëjnë me dije Serbisë se sa të fortë dhe sa kanë mundësi që të bëjnë. Serbia këto gjëra i di aq mirë, sa nuk ka nevojë të bëhen kurrfarë manovrash as mbi Shqipëri, as në Maqedoni, por ka nevojë që të bëhen disa ndryshime në sferën politike të shteteve evropiane dhe të Amerikës. Që të merret një vendim politik i prerë, pengojnë interesat e mëdha, kompromiset e mëdha. Megjithatë, edhe këto manovra janë në interesin e popullit shqiptar, kjo është pos të tjerash edhe një mundësi që Shqipëria të pajiset edhe më tutje me armatim modern. Por jam kundër mbjelljes së iluzioneve se me manovra mbi Shqipërinë do ta godasin Serbinë etj. etj.
Shtetet evropiane, përbërëse të paktit NATO nuk janë në gjendje për të vepruar unanimisht, shumë prej tyre kanë interesa të kundërta, prandaj këto pazarllëqe i paguan populli im me rruazën e shpinës, por populli shqiptar duhet ta dije se liria nuk fitohet me pallavra, por me sakrifica. Të mos mendoj askush, se ky popull që vuan maleve, i etur e i uritur, pra këto vuajtje do të shkojnë kot.
Jo! Këto shkojnë në përpjekjen e popullit shqiptar për ta fituar lirinë. Pikërisht këto ndikojnë në ngritjen e temperaturës te mbarë popullin shqiptar.
Ndihmat duhet të shkojnë në funksion të lirisë së popullit
ZiK: Qeveria e Bukoshit nuk e ka financuar luftën çlirimtare që udhëheq UÇK-ja.
Cili është mendimi i juaj?
Demaçi: Unë s’po mund të besoj se si një njeri inteligjent siç është ai, të bëjë një gjë të tillë, do të ishte e pafalshme nëse ai nuk ka financuar me vetëdije. Në bazë të disa komunikatave të UÇK-së, shihet se diçka nuk është në rregull në këtë drejtim, nuk funksionon si duhet, andaj duhet të bëjmë krejt ç’është e mundur që ato mjete të zhbllokohen dhe të shkojnë në favor të ndihmës së popullit shqiptar, që ka nevojë për ndihma të gjithanshme dhe të jenë ato ndihma në funksion të lirisë së popullit shqiptar. Unë s’jam takuar me zotin Bukoshi një kohë të gjatë, që të flas për këtë punë se kush e pengon…
ZiK: Thuhet nga rrethi i tij se, është zotni Rugova ai që ka ngulë këmbën në këtë drejtim të bllokimit të mjeteve për çlirimin e Kosovës…
Demaçi: Edhe këtë punë duhet ta analizojmë. Unë mendoj se çdokush prej nesh, pavarësisht se kush jemi dhe ku jemi, ka përgjegjësinë e vet. Sa më lart në pozitë, përgjegjësia është më e madhe, dhe nuk e di dersa do të munden njëri-tjetrin ta fajësojnë jo ky ka faj se unë s’kam faj etj. etj., derisa nevojat janë shumë të mëdha, detyrat duhet të kryen. Nuk guxon dikush të frenohet nga tjetri që të mos jetë vetë në funksion të lirisë së popullit të vet. Ato pengesa nuk do të mund të arsyetohen dhe nuk do të mund të merren parasysh.
Unë i kam harmonizuar qëndrimet me Shtabin e Përgjithshëm
ZiK: A do të takoheni me anëtarët e ekipit politik që i emëroi Shtabii Përgjithshëm i UÇK-së të cilët ju i kryesoni?
Demaçi: Nuk e di a do të takohem…
ZiK: Që t’i harmonizoni qëndrimet…
Demaçi: Nuk ka… Paj … Unë i kam të harmonizuara me Shtabin e Përgjithshëm. Ata djem atje që merren me politikë, ata kanë mundësi që të kontaktojnë me Shtabin e Përgjithshëm. Do të jetë punë e thjeshtë ajo. Ne jemi të gjithë në një punë, ne i dimë të gjitha çka duhet, kështu që nuk do të kemi nevojë shumë shpesh të kontaktojmë. Detyrat dihen, mundësitë tona dihen, unë nuk mendoj se ka nevojë për kontakte…
ZiK: Opinioni me vendimin e fundit të Shtabit u takua me emra të rinj nga grupi politik që u caktua nga Shtabi…
Demaçi: Po nuk e di a janë të caktuar, a kanë qenë më parë të caktuar, a kanë punuar edhe më përpara apo s’kanë punuar edhe më përpara… Unë nuk jam në rrjedhën e atyre ngjarjeve. Ato sende nuk janë varë prej meje, unë nuk jam në dijeni se kush janë e çka janë, por nuk duhet të vuajmë nga kushedi se çfarë të njohur, por duhet të përpiqemi që me punë të ecim më shpejt drejt lirisë.
Ekipi i bashkëpunëtorëve
Intervistën e udhëhoqi: Muhamet MAVRAJ
ZËRI I KOSOVËS, 19 nëntor 1998

About admin

x

Check Also

INTERVISTË ME ADEM DEMAÇI, NJERIU I PARË POLITIK I UÇK-së KA QENË E DOMOSDOSHME TË KOMBINOHET FORCA DHE POLITIKA

Sejdi Gega *E shtuar nga unë (Sejdi Gega): Me 12 gusht 1998, ...