Home / Opinion / Libri i Xhemil Zeqirit Në brojtje ( diplomatike ) të çështjes shqiptare !

Libri i Xhemil Zeqirit Në brojtje ( diplomatike ) të çështjes shqiptare !

Xhemil Zeqiri veprimtar heroik i

çështjes kombëtare shqiptare

 

XHemil Zeqiri jeton në Kopenhagë të Danimarkës që prej 20 vjetësh. Rinia dhe tërë jeta e tij flet për një personazh të mahnitshëm, të cilin ndoshta mund ta përshkruante vetëm një shkrimtar i madh dhe shumë i përkushtuar. Sikur jeta e Xhemil Zeqirit të përshkruhej në një roman pa kurrfarë fantazie letrare, lexuesit, megjithatë, do të mendonin se ky është një personazh i gjallë, krejt real. Ai e shkruan romanin e jetës me “penën” e atdhedashurisë, me shpitin e kristaltë të dashurisë për popullin e vet e kombin e vet. Përkushtimi i tij ndaj çështjes kombëtare shqiptare është i jashtëzakonshëm.

Ky përkushtim është pasqyruar në shumë gazeta të huaja e shqiptare prej gazetarëve e politikanëve të ndyrshëm, me të cilët Xhemil Zeqiri ka mbajtur e mban kontakte të përher-shme. Fotografitë e ti, intervistat e tij gjenden në shumë gazeta e revista të shkruara në gjuhë të huaja. Këto sigurisht janë një dëshmi që e portretizojnë atë si veprimtar të ndërgjegjshëm e të palodhur, por gjithsesi janë disa gjurmë e jo gjithshka, sepse gjithshka janë tërë netët e ditët nëpër të cilat Xhemil Zeqiri jeton aktivisht me shqetësimin e patriotit të zjarrtë për fatet e Atdheut të vet. Në këtë libër përmblidhen vetëm një numër i shkurtër intervistash, shkrimesh e bisedash të Xhemil Zeqirit. Ato do të vazhdojnë në librin e dytë dhe ndoshta tretë. Lexuesi, duke ndjekur këtë sëri librash, do ta ketë më të lehtë për të krijuar një përshtypje të përgjithshme rreth këtij njeriu zemërmadh e me karakter të hekurt. Ky është me të vërtetë një personazh që të ngjall respekt e admirim të veçantë.

Gjithshka në jetën e Xhemil Zeqirit është njerëzore, ndërsa përkushtimi atdhetar mbinjerëzor. Fillimisht e kam njohur me korespondencë. Më vonë nga afër. I përkushtuar në kulm ndaj çështjes kombëtare. Ai më ka vënë disa herë me shpatulla për muri. Dhe kjo ka ndodhur në biseda telefonike. Ndiqte TVSH dhe më pyeste për një lajm a për një tjetër. Si është ky fakt? Çfarë ka ndodhur aty? Përse është bërë kjo deklaratë? Shpesh jam bindur në telefon se Xhemili e njeh më mirë gjendjen në Tiranë që nga Kopenhaga e Danimarkës se sa unë që banoj në Tiranë. Përse ndodh kështu vallë? Sepse ai jeton shpirtërisht me ngjarjet e situatat, sepse çdo pikë gjaku e tij është e lidhur me zemrën e kombit, sepse çdo nerv i tij është i lidhur me me të sotmen dhe të ardhmen kombëtare. Zemra e tij, truri i tij, gjaku i tij janë gjithmonë në lëvizje. Qenia e tij gjithmonë në aktivitet. Njerëz të tillë janë metëvërtetë të rrallë. Se po të ishin njerëzit të gjithë si Xhemili, padrejtësitë njerëzore do të eliminoheshin brenda orës. Xhemili është simbol i pastërtisë njerëzore. Sentenca e Çehovit se “arti më i madh është arti i të qenurit njeri” i përshtatet plotësisht Xhemil Zeqirit.

Po kush është më gjërë Xhemili? Sa universitete ka mbaruar? Sa grada shkencore ka marrë? Nuk di të ketë mbaruar universitete e nuk di të ketë fituar grada shkencore. Ai është thjesht një punëtor. Shpirti kombëtar, që ngrihet mbi çdo universitet e gradë shkencore, e ka mobilizuar me energji të pashtershme për të hyrë në betejat e politikës, e ka njohur me gazetarë e politikanë, ministra e diplomatë të huaj, shoqata e organizata të ndryshme që veprojnë në botë. Gjithmonë energjik i hekurt, Xhemili i ngjet atij njeriut – legjendë që vetëm vrapon e vrapon. Në ndonjë çast të kujton Maratonomakun që shpejton të japë lajmin e fitores. Por Xhemil Zeqiri, një tip intelegjent nga natyra, e di fort mirë që fitorja kombëtare është ende larg, prandaj punon e punon për çështjen e saj, i palodhur kurrë, i pathyer kurrë. Ndërgjegja e tij prej luftëtari kombëtar pasqyron në mënyrën më të shkëlqyer shpirtin e vetmohimit.

Frymëzohet si revolucionar në vitin 1981. Është koha kur rinia e Kosovës shpërthen si uragan në demonstrata me kërkesën: Kosova Republikë. Xhemili e përqafon këtë lëvizje kombëtare dhe i mbetet besnik tërë jetën. Ndiqet, persekutohet, detyrohet të mërgojë larg Atdheut, por nuk përkulet. Vazhdon veprimtarinë ditë e natë, sakrifikon çdo pushim e çlodhje. Emri i tij bëhet i njohur në një qytet të huaj. Ai nuk bën pjesë në ndonjë parti. Drejton punën si mbrojtës i të drejtave të njeriut. I zgjuar e intelegjent në vorbullën e ngjarjeve e situatave politike, Xhemili orientohet gjithmonë drej, flet hapur, asnjëherë nuk i fsheh mendimet, godet padrejtësitë e intrigat, shpall qëndrimet e tij konseguente. Nuk pretendon se është analist, megjithatë ai në më të shumtën e herës, në mos gjithmonë, është një analist i saktë dhe largpamës. Korespondenca me publicistë e personalitete tjera të larta të politikës botërore e tregojnë më së miri këtë të vërtetë.

Xhemil Zeqiri nuk është njeri i fjalëve. Ai është njeri i veprave, i aksionit patriotik, një aksionist i madh. Kosovën, qytetet e fshatrat shqiptare në Maqedoni nuk i ndan me Shqipërinë. Se Kosova është Shqipëri e Tetova është Shqipëri. Shqipërinë ai e sheh si NJË të vetme, siç ka qenë në shekuj, prandaj disa herë i referohet vitit 1913 kur Shqipëria u coptua nga Fuqitë e Mëdha për të ushqyer orekset imperialiste e shoviniste fqinje. Xhemili vuan, proteston kur këto fuqi të mëdha mbajnë qëndrime indiferente ndaj kombit shqiptar dhe thotë fjalën e tij prej patrioti atdhetar me thjeshtësi madhështie, me guxim e mençuri, me trimëri e maturi.

Kur guerilet e para kosovare u quajtën fillimisht “terroriste” Xhemili nuk u thye dhe ndër të parët tha se ata nuk ishin terroristë, por ishin çlirimtarë, duke mbrojtur deri në fund gjakun dhe sakrificat e tyre. Bota më në fund u detyrua t’i pranojë si çlirimtarë. Ngjarjet në Kosovë rodhen njëra pas tjetrës. Tani në Kosovë diçka ka ndryshuar, por Xhemili e kupton se nuk është arritur gjithshka, sepse Kosova ende nuk ka fituar pavarësinë. Kësisoj Xhemili vazhdon të qëndrojë me armet e veta në fushën e betejës, duke luftuar pandërprerë.

Shkrimet e këtij libri janë vetëm një pjesë e vogël e kësaj lufte. Në librat që do të vijnë pas, lufta e tij do të na shfaqet më e gjërë, portreti i tij më i plotë. Ka disa njerëz, jeta e të cilëve u ngjan lumenjëve që rrjedhin pa pushim drejt detit. Jeta e Xhemil Zeqirit rrjedh vazhdimidht drejt interesit kombëtar. Ai nuk është poet, por u mëson poetëve poezinë heroike të jetës së njeriut. Ai nuk është orator i specializuar, por u mëson oratorëve se ligjerata e punës konkrete të ndërgjegjshme ngrihet mbi ligjeratat më të bukura. Ai nuk është një mësues profesionist, por çdo njeri që dëshiron të jetojë si njeri mund dhe duhet të mësojë nga puna e këtij njeriu të thjeshtë, këtij punëtori mërgimtar, që është në gjendje të bëjë punë të ndershme pa menduar kurrë për vlerësime. Një i mençur thotë: “Mos pyesni kurrë ç’bëri Atdheu për ty, por ç’bëre ti për Atdheun”. Edhe kjo sentencë i shkon aq bukur për shtat Xhemil Zeqirit, i cili është larg Atdheut megjithatë shumë afër tij. Ai të kujton Rilindasit patriotë që në kohëra të vështira e shkrinë tërë jetën e tyre larg Atdheut në shërbim të Atdheut, të gjuhës shqipe, lirisë dhe pavarësisë së tij, emancipimit të shoqërisë shqiptare me shpresën dhe optimizmin e pafund se, siç thotë Naim Frashëri, “Për Shqipërinë/ditët e mira paskëtaj vinë/Ta shohë Zonjë”.

 

Hektor Gurakuqi

 

Në Kosovë shqiptarët jetojnë në një

shtypje brutale prej serbëve

 

 

– Gazetarja daneze Karyn Mork –

 

 

DHunë policore, tortura, rrahje dhe arrestime. Në mbrëmje rrugët janë të zbrazëta. Kjo është klima e përditshme e Kosovës, krahinë shqiptare në Jugosllavi.

Bashkësia evropiane i ndihmoi Kroacinë dhe Slloveninë, por jo dhe Kosovën, ku jetohet pa asfarë të drejte elementare njerzore. Përse kjo bashkësi nuk i dëgjon ushtimat tona?

Xhemil Zeqiri, që danezët e emërojnë shkurt, Xhimi, jeton dhe punon në Danimarkë që prej 10 vjetësh. Është punëtor. Xhemili është larguar nga dhuna e pushtembajtësve serbë. Ai flet për arrestimet e shumta të shqiptarëve, që u organizuan për liri dhe demokraci më 1981.

Në kohët e fundit ishte tre javë ilegalisht në Maqedoni dhe Kosovë. Gjatë momenteve të legjititimit qe i detyruar të paraqesë dokumente të tjera, që të mos ia konfiskojnë pasaportën. Në Prishtinë, kryeqytetin e Kosovës, Xhemilli qe i arrestuar dhe tre orë qëndroi në stacionin policor ku u muar në pyetje. Ata nuk më torturuan, si shumë shokë të mi, por mi muarën 300 marka gjermane dhe unazën e fejesës.

Unë isha vetëm një ditë në Kosovë, por pashë gjendjen tejet të tmerrshme dhe kaotike. Rrugët ishin përplot me polici, kurse ushtria bënte kontrolle të rrepta fshatrave dhe maleve.

Xhemil Zeqiri udhëtoi në ish-Jugosllavi që të mund të takohej me kryetarin e Sindikatave të Pavarura të Kosovës.

 

Kontakte me danezët

Me udhëtimin tim për në Kosovë, unë shpresoj se do të lidhim kontakte mes Sindikatave të Kosovës dhe Danimarkës. Ne, shton Xhemili, kemi nevojë solidaritet dhe ndihma. Nevojiten mjete medicinale dhe shumë gjëra të tjera, se në Kosovë mungojnë krejt gjërat, na spjegon Xhemili.

Nëpërmjet kontakteve me shokët në Gjermani dhe në Zvicër, jemi munduar të dërgojmë mjete ndihmëse dhe të holla, por të gjitha janë konfiskuar nga policia. Kemi bërë orvatje që të dërgojmë të holla përmes personave të caktuar, por edhe kjo ka dështuar sepse në kufirin e Kosovës u merren të hollat.

 

1 mars 1992

 

 

 

 

 

 

 

Pas Bosnjës vjen Kosova

 

 

– Informacion shtypi –

 

 

NJë luftë agresive tash e dy vjet me rradhë e ka okupuar zemrën e Evropës. Në fillim, qëllimi ishte te Kroacia e më pas te Bosnja e Hercegovina. Ndërsa në të ardhmen e afërt është Kosova.

Qëllimi i luftës është krijimi i Serbisë së madhe, ku do të bënin pjesë e tërë Kosova, Maqedonia, Bosnja dhe një pjesë e madhe e Kroacisë. Nacionalizmi dhe propaganda etnike ishin ndër armët që u përdorën për këtë qëllim. Nacionalizmi në Kroaci lulëzoi si rezultat i propagandës serbe.

Gjer më tani Sllobodan Millosheviqi ka fituar, për arsye të monopolitizimit të mediave, administratës, ushtrisë dhe policisë. Dhe nëse s’do të ketë intervenim nga vendet demokratike dhe nga vetë organizatat paqësore serbe, ai me një shpejtësi do të luftojë të arrijë qëllimin e vet: Serbinë e madhe.

Njerëzit e tij gjer më tani kanë okupuar dy të tretat e Bosnjës, një të tretën e Kroacisë, ndërsa Kosovën e udhëheq me një dorë të hekurt. Vrasjet dhe spastrimet etnike janë raste të përditshmërisë së rajonit. Edhe pas ndaljes së përkohshme të luftës në Bosnjë, vrasjet dhe spastrimet etnike s’do të kenë të ndalur.

Në shënjestër të serbëve tani janë shqiptarët e Kosovës, që numërojnë rreth 2 milionë. Shqiptarët etnikë në Kosovë edhe pse përbëjnë 90 për qind të popullatës, janë të pambrojtur nga ligji. Ligji dirigjohet nga Beogradi, ndërsa policia përdoret për shtypjen e shqiptarëve. Kosova ishte vendi ku diskriminimi dhe pastrimet etnike ndaj shqiptarëve filluan. Udhëheqësit politikë serb Voisllav Sheshel dhe Zhelko Raznatoviq dëshirojnë që jetën e shqiptarëve autoktonë në Kosovë ta shndërrojnë në ferr.

Bosnjë – Hercegovina, shtet i njohur nga bota, është në rrezik për tu fshirë nga harta politike, ndërsa myslimanët boshnjakë nga vrasjet dhe spastrimet etnike. Edhe pas një vit armpushimi, udhëheqësi i serbëve të Bosnjës R. Karaxhiq ende s’është lëkundur nga qëndrimi i tij për asgjësimin e Bosnjës. Përkundrazi R. Karaxhiqi arriti që ta bindë pjesën më të madhe të botës, për të “DREJTËN” e serbëve për okupimin e territoreve të tjera. Nga lufta, gjer më tani kanë gjetur vdekjen afër 200 mijë njerëz dhe më tepër se 20 mijë gra janë dhunuar.

Sipas një raporti që është përgatitur nga KB, lufta në mbarim të korrikut ishte më intensive se sa kishin pranuar kryeministrat e perendimit dhe organizatat humanitare.

Çdo të ndodhë me Kosovën në të ardhmen? Me siguri do të ketë gjakderdhje si në Bosnjë. Është koha që populli i Kosovës, patriotët e Kosovës të kuptojnë çfarë po u troket tek dera dhe të jenë të përgatitur për të përballuar të keqen e madhe.

Kosova duhet të shkojë vetëm, drejt Lirisë dhe Pavarësisë. Rrugë tjetër s’ka.

 

 

 

 

 

Diktaturë në emër të

demokracisë

 

 

– Koment i Xhemil Zeqirit në shtypin danez –

 

 

Ashtu si në shtetet e tjera të Lindjes edhe Shqipëri u vendos pluripartzimi dhe u arrit në parlamentin pluralist. Kjo ndodhi më 1991 dhe për çudi pa konflikte të mëdha e gjakderdhje. Unë dua t’u menjanohem analizave e sqarimeve të shumta se si u bë ndryshimi i sistemit. Në rrethanat aktuale unë dua të shpreh mendimet e mija për pushtetmbajtësit e rinj në Shqipëri, si ata po e administrojnë atë që e quajnë demokraci.

Pushtetarët e rinj u paraqitën si kundërshtarë të zellshëm të dhunës dhe diktaturës. Të gjitha partitë e reja që u krijuan dhe që s’janë të pakta, u shprehën se do të ndërtojnë demokracinë dhe se nuk do të bëjnë hakmarrje në jetën politike. Por a e mbajtën fjalën? Çka ndodhur e po ndodh në Shqipëri në të vërtetë? Si do të jetë e nesërmja e këtij vendi? Partitë e krijuara reklamuan me buje e pompozitet paqe politike, mirëkuptim, duke shtuar se pa këtë nuk do të mund të siguroheshin investimet e duhura nga jashtë, që këto forca konservatore, liberale e socialdemokrate i kishin në programet e tyre. Fjalët ishin të mira dhe shpresëdhënëse.

Por nuk ndodhi kështu. Në situatën e krijuar janë mashtrim e demagogji kërkesa për “falje” me farsën e njohur, siç është ajo se gjoja “përvoja me demokraci parlamentare është e vogël”. Nuk kemi të bëjmë me çështë përvojë. Premtimet e shumta se s’do bëhet hakmarrje shkuan plotësisht në librin e harresës. Nën parullën e luftës për të goditur korrupsionin në fakt u inskenuan gjyqe, që në të vërtetë ishin politike. Në një kohë që edhe në Shqipëri flitet për të drejtat e njeriut në praktikë këto të drejta po shkelen.

Shkelja e të drejtave të njeriut duket edhe në mohimin që i bëhet një pjesë të shoqërisë për të patur partinë e saj. Në këtë vend, në kundërshtim me demokracitë perëndimore, Partia Komuniste u nxorr pa asnjë shkak jashtë ligjit.

Hakmarrja politike u shfaq në planim më spektakolar në rastin kur e veja e Enver Hoxhës, Nexhmije Hoxha, u arrestua në fundin e vitit 1991. Ajo u akuzua dhe gjykua për korrupsion tash më 1993. Procesi kundër Nexhmije Hoxhës u kthye ndërkohë më shumë në një humbje për shtetmbajtësit e rinj. Të gjithë e vërejtëm, se pas perdes së këtij gjyqi fshihej një qëllim politik. Këtë e vërteton edhe fakti që ajo u dënua me burg të gjatë, 9 vjet në fillim e më pas 11 vjet për ato shuma të vogla, ku autoritetet akuzues i përdornin si materiale argumentuese. Në realitet fjala është për disa kafe! Në opinionin shqiptar ndodhi ashtu që Nexhmije Hoxha fitoi simpati nga fjalimi mbrojtës i saj në gjyq, gjë që tregon se duhen akuzuar akuzuesit.

Vala hakmarrëse ndërkohë ka shkuar edhe më tej. Ramiz Alia, i cili ishte presidenti gjatë përmbysjeve më 1991-92, është vënë në arrest shtëpie dhe kërkohet që edhe Ai të gjykohet. Së fundi, pushtetmbajtësit kanë shkuar akoma më larg. Kohët e fundit, në korrik, u burgos kryetari i Partisë Socialiste, Fatos Nano, i cili në një periudhë të shkurtër ka qenë kryeministër. Edhe ai kuptohet për korrupsion. Burgosja e Nanos nuk kaloi aq qetësisht. Kjo u kuptua si provokim i drejtuar kundër elementeve opozitare socialiste në vend. Reagimet në shoqërinë shqiptare ishin të menjëhershme. Protesta dhe demonstrata të mëdha u zhvilluan në Tiranë, ku morën pjesë mbi 70 mijë qytetarë. Arrestimi i Fatos Nanos është shprehje e valës hakmarrëse kundër kundërshtarëve, opozitarëve. Këto arrestime s’kanë të bëjnë fare me korrupsion, Partia Socialiste është forca opozitare më e madhe e më e fortë dhe kundërshtare serioze për super-liberalistin S. Berisha, president i shtetit.

Në Shqipëri situata politike është acaruar. Vendi është zhytur në krizë të thellë. Pushtetarët po përdorin dhunë ndaj kundërshtarëve dhe popullit. Brengosja për ç’po ndodh atje është e madhe. Ku po e çon Shqipërinë Sali Berisha me njerëzit e tij? Burgosjet për të cilat folëm dhe sidomos kjo e fundit e Fatos Nanos po zhgënjehet çdo ditë nga partiakët për demokraci dhe slloganet demagogjike për të drejtat e njeriut. Frika ndaj “dorës së fortë” të presidentit që është kthyer në diktator i egër, ndjekja që u bëhet njerzve nga ushtarakët e regjimit ka përfshirë një pjesë të madhe të popullit.

Udhëheqësia e shteti dhe qeverisë shqiptare vazhdon kursin e vet të përditshëm me dhunë. Premtimet e dhëna për një jetë demokratike kanë mbetur një letër e vdekur. Populli është shumë i revoltuar dhe kërkon zgjedhje të reja. Vendi shkon drejt destabilizimit e shkatërrimit. Kjo që po ndodh në Shqipëri është humbje edhe për shqiptarët përtej kufirit shtetëror. Në Shqipëri po sundon e forcohet çdo ditë një diktaturë e egër në emër të demokracisë. Në shtypin opozitar ajo konsiderohet një diktaturë fashiste. Perspektiva e zhvillimit ekonomik duket mjaft e errët.

 

Kopenhagë, 1993

 

 

 

 

 

Dy herë lajm i zi nga Londra

 

– Koment i Xhemil Zeqirit në shtypin danez,

1.11.1993 –

 

 

Dy herë konferencat e zhvilluara në Londër gjatë këtij shekulli kanë sjellë të njejtin lajm e të njejtin përfundim për shqiptarët, sqaron Xhemil Zeqiri kur gjykon mbi konferencën e Londrës që u zhvillua kësaj vere.

 

1.

Xhemil Zeqiri: Dy herë ardhmëria e Ballkanit dhe tok me të e shqiptarëve është vendosur në Londër. Vendimi i pare, në dëm të Shqipërisë e shqiptarëve, doli në dekadën e dytë të këtij shekulli. Konferenca e sivjetme ka qenë vazhdim i së parës, dhe pse kjo e dyta tentonte të merrej vetëm me problemet e ish-Jugosllavisë.ballkani sot është një rajon shumë i komplikuar nga që problemet nacionale e kufitare janë tepër të ndieshme.

Më lejoni të theksoj qysh në fillim se nuk janë popujt ballkanas ata që kanë krijuar konflikte e situata të vështira sidomos në veçanti populli shqiptar, por janë qarqet e ndryshme shoveniste dhe qeveri me çmenduri të madhe që i krijuan ato, si dhe qëndrimet tejet të njëanshme, e të padrejta të Fuqive të Mëdha ndaj Shqipërisë e kombit shqiptar. Aktualisht po kërkohet që të ndahet Bosnja, që Serbia dhe Kroacia të fitojnë pjesën e majme. Siç po zhvillohen ngjarjet në Bosnjë do të ndodhin gjëra të tmerrshme. Më pas do ta ketë radhën Kosova.

2.

Çështja e shqiptarëve është shumë e komplikuar nëse shohim këtë në një dritë aktuale dhe jashtë interesave të ndryshme e të atyre që ndërhyjnë dhe shtojnë padrejtësitë.

Në ish-Jugosllavi shqiptarët ishin të ndarë në katër pjesë administrative: Kosova dhe viset e tjera shqiptare në Maqedoni, Serbi e Mal të Zi. Ndarja është mbajtur me dhunë që nga dita e pare e saj. Konferenca e Ambasadorëve në Londër (1912 – 1913) bëri padrejtësinë e madhe se njohu okupimin sllav të tokave shqiptare. Shqipëria u copëtua dhe kjo “dhuratë” erdhi pra nga Londra, ku u kënaqën orekset e shovinistëve fqinjë në emër të qetësisë në Ballkan dhe Europë. Edhe konferenca e Londrës e këtij viti për ish-Jugosllavinë nuk bëri gjë tjetër veçse e rinjohu edhe një here okupimin e viseve shqiptare. Edhe pse po mbushet gati një shekull që u firmos padrejtësia, të cilën shqiptarët e kanë kundërshtuar gjatë gjithë kohës. Padrejtësi e vjetër pasohet me padrejtësi të re, sipas stilit të vjetër, për të ruajtur qetësinë në Ballkan dhe Europë. Siç shihet në çdo kohë e pësojnë shqiptarët.

Në Ballkan kohët e fundit kanë ndodhur procese të reja demokratike. Popujt e rinj kërkuan rifitimin e të drejtave të tyre dhe një pjesë, si Maqedonia, Sllovenia, Kroacia, i rifituan. Megjithëse populli shqiptar ishte i pari që u hyri këtyre proceseve, doli i humbur. Kujtojmë se më 1981 në Kosovë nisi një lëvizje paqësore në shkallë masive, sidomos nga rinia e cila u hodh në demonstrata dhe kërkoi që Kosovës t’i njihej e drejta e shpalljes Republikë. Shtrohet pyetja: Çfarë interesash mbrojti konferenca e sivjetme e Londrës në të vërtetë? Interesat e popujve apo të fuqive okupuese? Fatkeqësisht mund të thuhet se mbrojti interesat e këtyre të fundit, gjë që e shton me të drejtë brengosjen e shqiptarëve. Politikanët shqiptarë të tashmë duhet të mendojnë e veprojnë ndryshe.

3.

Shqipatrët janë plotësisht të bindur se populli i Kosovës dhe i viseve të tjera shqiptare s’fitoi asgjë nga konferenca e Londrës. Është okupuesi që i fitoi të gjitha. Pse ndodhi kështu? Kjo është fare e thjeshtë për t’u analizuar. Edhe një herë fuqitë okupuese bënë pazar me fatin e shqiptarëve dhe fuqitë e mëdha nuk ndryshuan asgjë nga e kaluara. Por shqiptarët kurrë nuk e kanë ndalur e nuk do ta ndalin luftën e tyre kundër robërisë. Për këtë arsye okupatorët janë përgjigjur dhe kundër popullit tim janë bërë krime shumë më të mëdha se krimet e sionistëve të Izraelit kundër palestinezëve. Krimet serbe në Kosovë janë unikale në Europë edhe në Botë.

Në luftën kundër krimeve të pushtuesve u bashkua i gjithë populli. Populli i Kosovës hartoi e miratoi kushtetutën e vet, bëri referendumin e vet, nxorri parlamentin e vet që shpalli Kosovën Republikë të pavarur, krijoi qeverinë e vet. Parlamenti i Kosovës ishte vullneti i gjithë popullit. Për fat të keq Republika e Kosovës nuk u njoh nga ato shtete që duhej ta njihnin. Vullnetin e popullit të Kosovës të shpallur para gjithë Botës nuk e mori parasysh as konferenca e Londrës e këtij viti. Ajo i la edhe më tutje shqiptarët nën robëri. Si Lordi Karrington, si Laurenc Egellbergër edhe kësaj here favorizuan Serbinë. Kjo ishte ndoshta e papritur, por padrejtësisht e vërtetë. Le të ndalemi në një shembull për t’u bindur se sa padrejtësisht trajtohet çështja shqiptare. Konferenca e Londrës e njohu Maqedoninë si shtet sovran, por nuk mori parasysh aspak përbërjen nacionale të Maqedonisë, ku shqiptarët përbëjnë 40 përqind të popullsisë dhe nacionalitetin më të madh e më kompakt.

4.

A nuk është ky një diskriminim? Padyshim ky është një disriminim. Shqiptarëve u njihet vetëqeverisja territoriale, por nuk u njihet gjuha e tyre në administratë etj. Me pak fjalë njihet udhëheqja aparteide e firmuar nga shovinistët në Beograd e në Shkup. Konferenca e Londrës, duke mos e trajtuar drejtësisht çështjen shqiptare, i siguron Serbisë mbrojtjen e shpinës duke i forcuar mundësitë për një dhunë e diskriminim më të tmerrshëm në Kosovë.

Të gjitha organet shtetërore, kulturore, ekonomike, arsimi dhe institucionet shëndetësore janë ndaluar. Sikurse asnjë populli tjetër europian, shqiptarëve sot u janë prerë të gjitha mundësitë për një pjesëmarrje në jetën legale të shoqërisë. Çdo mundësi e shprehjes politike është e ndaluar. Konferenca e Londrës i mbylli sytë para këtyre padrejtësive që ndodhin në zemër të Europës. Pse e bëri vallë të paditurën? Këtë realitet ne shqiptarët e përjetojmë me dhimbje. Shqiptarët bëhen edhe njëherë para gjithë Botës viktimë e një loje.

Si një shiptar që e dua vendin tim e popullin tim dhe që prej vitesh kam jetuar në Europë dua t’i them Europës e konferencës së Londrës që tash vazhdon në Gjenevë të shikojnë sa nuk është tepër vonë më drejtësisht dhe më objektivisht çështjen shqiptare, se kjo do të jetë edhe në interes të popujve të kontinentit. Populli shqiptar dëshiron zgjidhjen paqësore, por po nuk u arrit kjo ai do të ketë të drejtën morale të kërkojë zgjidhje tjetër.

5.

            Mungesa e zgjidhjes paqësore e çështjes shqiptare do të bënte që paqja me fjalë të shtronte skllavërinë e re të shqiptarëve. A do të pranojnë këtë skllavëri për fund shqiptarët? Kurrë! ata do t’i kundërvihen me të gjithë forcën skllavërisë. Evropa dhe mbarë komuniteti ndërkombëtar duhet të kuptojnë mire se nuk mund të flitet për paqë të vërtetë dhe të qëndrueshme në Ballkan pa një zgjidhje të drejtë të çështjes shqiptare, që të pranohet nga populli shqiptar. Konferenca e të Mëdhenjve duhet të shlyej gabimet fatale të bëra kundër shqiptarëve për hir të shovinistëve të Ballkanit e të qetësisë në Evropë. Ne shqiptarët jemi të vendosur për të kërkuar rrugën paqësore të zgjidhjes, rrugën demokratike të marrëveshjes, por jemi po aq të vendosur për të kundërshtuar me çdo çmim robërinë. E drejta e lirisë, ashtu si mbarë njerëzimit, u takon edhe shqiptarëve. Rrugën e Lirisë shqiptarët e dine mire dhe kurrë nuk do ta lënë atë në mes.

 

 

           

 

 

 

Kush dezinformon

 

 

(Kam dëgjuar nga një ushtar i UNPOFOR-it se shqiptarë ka fare pak në Maqedoni. Ai mendon se shqiptaët janë vetëm ata që mbajnë kësula të bardha; ata që kanë kësula të bardha apo të zeza nga pëlhura na qenkeshin të gjithë muslimanë maqedonas, ndërsa ata që s’kanë kësula si ato që u përmendën – maqedonas)

           

            Pyetje: Ju, z. Xhemil Zeqiri, ç’funksion kryeni në Danimarkë?

            Përgjigje: Isha aktivist i Këshillit për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut të Kosovës (KMLNJK). Ka një vit e gjysëm që jam kryetar i KMLNJK-së, që punon në kuadrin e AKSIONIT PER PAQE ’92, që i tubon të gjitha organizatat joqeveritare të Danimarkës e që mirret me problemet e Ballkanit. AKSIONI PER PAQE ’92 ka një ndikim të fuqishëm në informimin e opinionit të këtij vendi, sepse, nën ombrellën e saj punojnë, p.sh. që nga PEN KLUBI DANEZ, e deri tek organizatat e ndryshme për liritë dhe të drejtat e njeriut. Aksioni për paqe ’92 ka ndikim të fuqishëm edhe në qëndrimet e Qeverisë daneze për problemet në Ballkan.

KPDLNJK është organizatë joqeveritare, që ka për detyrë që ta informojë opinionin, institucionet politike dhe qeverinë daneze për gjendjen alarmante të shqiptarëve në hapësirat e ish-Jugosllavisë, kjo bëhet drejtëpërdrejt nëpërmjet Aksionit për paqe ’92.

Para kësaj, informimin e opinionit danez e bënte organizata Lëvizja Popullore për Republikën e Kosovës.

Pyetje: Çfarë është kontributi i këtij Këshilli?

            Përgjigje: Këshilli përgatit dhe realizon kontakte në mes të subjekteve shqiptare me ato daneze, qoftë ato politike, qoftë ato joqeveritare, kur janë në pyetje të drejtat dhe liritë e njeriut.

Pyetje: Sa keni arritur ta informoni opinionin danez për problemin shqiptar?

            Përgjigje: Opinioni danez është i njohur mire. Sa për ilustrim: Gazetat më authoritative të Danimarkës, siç është “Politika”, ku shpesh paraqitet z. Henrik Kaufholz, gazetar dhe ekspert i njohur për Ballkanin, “Informacion”, radio dhe televizioni, e kanë informuar objektivisht opinionin për gjendjen tonë.

Pyetje: Ç’mendim ka qeveria daneze për zgjidhjen e problemit shqiptar?

Përgjigje: Në mbledhjen e Dymbëdhjetëshes Evropiane për ish-Jugosllavinë, që u mbajt nga gjysma e shtatorit 1993, delegacioni danez kërkoi që zgjidhja e problemit kosovar të bëhet në përputhje me kërkesat e popullit të Kosovës. Këtu, nën kërkesën daneze, duke u bazuar në trysninë e fakteve tona, u mor qëndrim që z. Ouen dhe z. Stitenberg të vijnë në Shkup dhe të bisedojnë me z. Gligorov në lidhje me gjendjen tejet të rendë të të drejtave dhe lirive të shqiptarëve këtu. Nuk kam njohuri se u realizua ky qëndrim.

Pyetje: Ç’mendoni për UNPROFOR-in?

            Përgjigje: Qysh para se të mirrej vendimi për dërgimin e UNPROFOR-it, organizatat jashtë qeveritare që veprojnë në Aksionin për Paqe ’92, por edhe parlamentarët danezë u interesuan për mendimin tone. Duke e ditur qëndrimin e Konferencës së Londrës për ish-Jugosllavinë, unë u thashë se UNPROFOR-i nuk shkon të zgjidhë problemin tone, sepse në këtë Konferencë fare nuk u fol për problemin shqiptar, por na cilësuan me një status joadekuat. Kështu, ata realizuan ëndrrat shoviniste sllave.

Pyetje: Si e informuan UNPROFOR-i opinionin evropian e botëror për pozitën e shqiptarëve në Maqedoni.

            Përgjigje: UNPROFOR-i nuk është objektiv, jep të dhëna jo të drejta. E, në anë tjetër, sa here që flasim me qeveritarët danezë, si dhe me parlamentarët e këtij vendi për pozitën e shqiptarëve në Maqedoni, ata i refuzojnë të dhënat tona duke thenë se i informon, UNPROFOR-i që merr të dhëna nga qeveria e Maqedonisë, ku janë të përfaqësuar edhe shqiptarët. Pra, për UNPROFOR-in, të drejtat dhe liritë e shqiptarëve këtu janë të kënaqshme.

Pyetje: Domethënë UNPROFOR-i nuk është i paanshëm?

            Përgjigje: Pikërisht kjo shihet nga efektet. Si rezultat i raporteve të UNPROFOR-it, në vendet e Evropës, veçanërisht në ato skandinave, Maqedonia gjen përkrahje, duke mos e përfillur faktorin shqiptar.

Pyetje: Ç’mendoni për Konferencën e Londrës?

            Përgjigje: Në këtë Konferencë u realizuar ëndrra e shovinistëve sllavë, që, nëpërmjet të serbofilëve, lordit Kerrington dhe z. Igëlberger, të imponohej qëndrimi serb, duke u injoruar faktori shqiptar. Pra, Konferenca e Dytë e Londrës është më fatkobe për shqiptarët se e para. Mendoj se qëndrimet e Konferencës së Londrës erdhën t’i mbrojnë forcat e UNPROFOR-it. Pra, ato, kam përshtypjen se i realizojnë këto qëndrime.

Pyetje: Prej nga i merr informatat UNPROFOR-i për të drejtat dhe liritë e shqiptarëve në Maqedoni?

            Përgjigje: Kam përshtypje se raportet bëhen duke u bazuar në informatat zyrtare të Maqedonisë dhe fare nuk përfillet mendimi i shqiptareve në Maqedoni, qendra për liritë e të drejtat e njeriut më përgjigjet se atje kemi UNPROFOR-in, që jep të dhëna. Kurse për Kosovën puna është ndryshe. Ndoshta, edhe atje, nëse do të ishte UNPROFOR-i, do të ndodhte e njejta gjë.

Sa për ilustrim. Kam dëgjuar nga një ushtar i UNPROFOR-it se shqiptarë ka fare pak në Maqedoni. Ai mendon se shqiptarë janë vetëm ata që mbajnë kësula të bardha; ata që kanë kësula të bardha apo të zeza nga pëlhura na qenkeshin të gjithë muslimanë maqedonas, ndërsa ata që s’kanë kësula si ato që u pëmendën maqedonas. Dikush, pra, i ka dezinformuar për numrin e shqiptarëve.

Ju faleminderit dhe u urojmë punë të mbarë dhe të frutshme.

Ju faleminderit.

 

(Intervistë dhënë gazetës

”Tribuna SH.”, datë 01.02.1994)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kultura shqiptare

 

– Shqiptarët e Kosovës në Danimarkë protestojnë

kundër sulmeve serbe –

 

 

 

Dorrit Saitez, gazetar

 

Më 8 mars, natën vonë, forca të armatosura hynë me dhunë në Institutin Albanologjik të Prishtinës në Kosovë (ish-Jugosllavi).

Ky institut shkencor ka qenë i rrethuar më se 9 ditë dhe tani i tërë shtabi, prej 40 bashkëpunëtorësh të Institutit, u rrah dhe u keqtrajtua nga forcat policore.

14 ditë më parë u konfiskua nga autoritetet serbe ndërtesa e Akademisë së Shkencave dhe të arteve të Kosovës, si dënim i punës së Akademisë në zhvillimin e kulturës në krahinë, ku shumica e popullsisë janë shqiptarë etnikë.

Vëzhguesit, një kohë të gjatë, kanë paralajmëruar se Kosova, mund të jetë vendi i ardhshëm në ish-Jugosllavi, ku lufta qytetare do të shpërthejë me rrezik që të zgjërohet edhe në Maqedoni dhe në Mal të Zi.

Problemi në Kosovë është shtypja masive që ushtrohet ndaj shqiptarëve nga autoritetet serbe me qëllim që të kryhet spastrim etnik në Kosovë.

Të gjitha partitë politike dhe organizatat kanë protestuar kundër këtyre sulmeve dhe vazhdimisht të vrasjeve dhe terrorit.

Këtu (në Danimarkë) asociacionet shqiptare organizojnë demonstratë më 18 mars, në ora 14.30, në Rädhuspladsen. Në demonstratë do të kërkohet ndalimi i terrorit në Kosovë dhe njohja e pavarësisë së shqiptarëve në ish-Jugpsllavinë nga qeveria daneze.

Situata eksplozive në Kosovë, me sulmet e policisë dhe të ushtrisë serbe, me bastisje, tortura dhe vrasje është gati të zgjerohet edhe në Maqedoni dhe Mal të Zi, gjersa sytë e botës janë drejtuar nga Sarajeva dhe bisedimet paqësore për ardhmërinë e Bosnjës.

 

 

Det Fri Aktuelt, 17.03.1994

 

 

Terror ndaj profesorëve

shqiptarë

 

 

Situatë eksplozive në Kosovë si pasojë e sulmeve të fundit serbe.

Javën e kaluar, Instituti i Albanologjisë në Prishtinë, u mor nga policia serbe.

Shumë akademikë, në mesin e të cilëve dhe Rexhep Qosja, Idriz Ajeti e Fazli Syla, me forcë u detyruan të dalin nga zyrat e tyre.

Profesorët u keqtrajtuan dhe disa prej tyre u shtruan në spital. Idriz Ajeti është i sëmurë rëndë pas shumë goditjeve në kokë, njoftojnë burimet shqiptare në Danimarkë.

Marrja me dhunë e institucionit Albanologjik nga serbët është thjesht provokacioni më i ri ndaj shqiptarëve të Kosovës.

Më parë, në të njejtën mënyrë, u pushtua edhe Akademia e Shkencave dhe Arteve të kosovës nga policia serbe. Po kështu, më herët, është marrë edhe NGB ”Rilindja” nga serbët.

Më 1991 Serbia ka suprimuar statusin e Kosovës si krahinë autonome dhe më vonë dhuna e shtypja e policisë dhe e ushtrisë serbe është shkallëzuar me një presion politik, ku shumicës së popullsisë së Kosovës ju morën të drejtat dhe institucionet legale.

 

Arbejdern, 13.03.1944

 

 

 

 

Acarimi i situatës në Kosovë

 

 

Situata në Kosovë u acarua edhe më tepër pas mbylljes me forcë të Institutit Albanologjik nga autoritete serbe në Prishtinë.

Instituti Albanologjik u krijua më 1967, në fillim të këtij muaji, në mënyrën më brutale u mbyll nga autoritetet serbe.

Mbi 40 persona që ishin punësuar në Institut u lënduan gjatë mbylljes së Institutit, thotë Xhemil Zeqiri nga Këshilli për mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të njeriut në Danimarkë.

Ky akt i ri i policisë serbe është provokacion më i ri ndaj shqiptarëve në Kosovë. Më parë, në të njejtën mënyrë, u mor edhe Akademia e Shkencave dhe e Arteve të Kosovës, shton ai.

Nën udhëheqjen e presidentit Sllobodan Millosheviq, Serbia ka suprimuar autonominë e Kosovës. Në shenjë proteste kundër sulmeve serbe, shqiptarët me vite bojkotuan jetën politike në Kosovë.

Kosova kufizohet me Maqedoninë, ku ekziston frika për kundërreaksion ndaj trazirave dhe konflikteve, që mund të barten në një varg vendesh në Ballkan.

                                                                                 Kopenhagë, e mërkurë,

                                                                                         Agjensia Telegrafike Daneze, RB

 

 

 

 

 

Shqiptarët demonstrojnë

 

 

Asociacionet shqiptare në Kopenhagë kanë thirrë një demonstratë nesër në ora 14.30, në Radhuspladsen. Demonstrata ka për qëllim ndalimin e terrorit serb në Kosovë dhe njohjen e pavarësisë së shqiptarëve në ish-Jugosllavi nga ana e qeverisë daneze.

Në mesin e diskutuesve do të jenë: Else Hammerick, Ritt Bjerregärd, Hanne Severinson dhe Toger Seidenfaden, shef – redaktor I gazetës ”Politiken”.

 

 

Politiken, 19.03.1994

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Shqiptarët dëshirojnë një shtet të

lirë dhe të pavarur

 

– Informacion dhënë gazetarit Fleming Christiansen –

 

 

GJersa dje kishte shenja pranvere, në Rädhuspladsen në Kopenhagë, u mblodhën disa qindra veta në një demonstratë për shkak të mos shijimit të ”pranverës” në një pjesë të botës: në Kosovën e shtypur, në ish-Jugosllavi, ku shumica e popullsisë janë shqiptarë, ku tanimë ra edhe bastioni i fundit i Universitetit të Kosovës – Instituti Albanologjik.

Organizatorët e demonstratës – Këshilli Organizativ i përbërë nga një varg asociacionesh shqiptare në Danimarkë, kërkoi të ndalohet presioni serb në Kosovë, ku situata është eksplozive.

Serbët kanë mbyllur të gjitha shkollat shqipe, bibliotekat dhe mjetet e informimit, në përpjekje për të nënshtruar kulturën shqiptare.

Dhuna dhe terrori, pjesë e stilit të regjimit serb, në demonstratë me të drejtë u quajt Aparteid.

Shqiptarët dëshirojnë, përveç të tjerash, njohjen nga Danimarka të Kosovës si shtet sovran dhe i pavarur, si dhe Kosova të hyjë në protektoratin e OKB-së.

 

 

Politiken, 19.03.1994

 

 

 

 

Shqiptarët në Kosovë nuk janë

minoritet

 

– Intervistë e botuar në FN. ORIENTERINÇ Nr. 3,

Maj 1994 –

 

 

Jugosllavia çdo herë i ka trajtuar tre milion shqiptarët si minoritet, ndërsa 500 mijë malazezët si popull, komb. Unë nuk e kuptoj këtë dhe dëshiroj të më japë sqarim ndokush, thotë shqiptari i njohur Xhemil Zeqiri, e cila flet për një problem të mprehtë dhe zjarndezës. Një numër i madh shqiptarësh që kryenin shërbimin ushtarak nga 1980 – 1990 nuk arrinin të ktheheshin gjallë në shtëpitë e veta. Regjimi serb i dërgonte telegrame familjeve të të ndjerëve se djali i tyre ka bërë vetëvrasje ose e ka humbur jetën në fatkeqësi komunikacioni e shpifje të tilla të ngjashme. Kështu që vinte ushtria dhe i varroste vetë, pa lejuar hapjen e arkivolëve. Këto raste filluan të shumëfishohen dhe populli donte sqarime zyrtare, sepse shqiptarët nuk e kanë traditë të bëjnë vetëvrasje. Kështu lindi dyshimi dhe një numër i madh njerëzish ishin kureshtarë se përse po ktheheshin djemtë kosovarë me arkivole nga armata jugosllave. Natën vonë filluan hapjet e arkivoleve prej metali dhe panë se kufomat ishin tërësisht të keqtrajtuara nga torturat, si dhe organet i kishin të nxjerra. Dukej qartë se ndaj djemve shqiptarë ishin përdorur metoda çnjerzore.

Këto, si dhe provokimet tjera ndaj nxënësve të shkollave, maltretimet, rrahjet dhe së fundi edhe helmimet masive të nxënësve shqiptarë kishin për qëllim futjen e panikut dhe mbylljen e shkollave. Tani shkollat e mesme dhe ato universitare janë të mbyllura. Nxënësit dhe studentët mësojnë, ndërkaq, nëpër shtëpi private.

Institucionet që ishin të garantuara me kushtetutën e vitit 1974 tani janë në okupimin serb. Shqiptarët mundohen të krijojnë institucionet e veta, por më kot, sepse vjen policia serbe dhe gjithçka e shkatërron. Arrestojnë aktivistë shqiptarë, i torturojnë. E njejta gjë ka ndodhur edhe me Sindikatat e pavarura të Kosovës. Këto veprime barbare kanë nxitur protesta.

 

 

1200 të keqtrajtuar për tre muaj!

Që nga viti 1992 e deri në shtator 1993 janë keqtrajtuar 5.232 persona në Kosovë. Ndërsa vetëm tre muajt e fundit numërohen 1.200 njerëz të keqtrajtuar. Trupat ushtarake dhe policore kanë filluar t’i rrethojnë shtëpitë shqiptare. Ata hyjnë brenda me forcë, me ç’rast shkatërrojnë, rrahin gra e fëmijë. Për shqiptarët Serbia është vetëm një shtet terrorist, e cila kundër një populli të pambrojtur po përdor forcën çdo ditë. Aplikimi i sanksioneve e ka detyruar qeverinë e Serbisë që me muaj të tërë të mos i paguajë policët dhe ushtrinë që e ka përqëndruar në Kosovë. Për këtë shkak nuk do të mundin ta mbajnë të pushtuar përgjithmonë Kosovën. Problemi më i madh i serbëve është se nuk mund të gjejnë bashkëpunëtorë me ”shqiptarë të ndershëm”, siç i quajnë ata kolaboraci – onistët. Sot, Kosova ka gjithsejt 2 milionë banorë, nga të cilët 1.9 milionë janë shqiptarë dhe të tjerët janë serbë, malazezë, turq, etj.

Në vitin 1991 shqiptarët mbajtën një referendum në Kosovë. Referendumi u mbajt për Kosovën e pavarur dhe neutrale, me ç’rast votuan 97.3 për qind e popullsisë dhe në referendum morën pjesë kroatët, turqit, romët. Dhe ajo që më së shumti më befason mua është mosnjohja e Republikës së Kosovës nga ana e shteteve perëndimore dhe SHBA – të. Sot kemi president në Kosovë, parlament, qeveri dhe të gjitha institucionet e tjera që janë paralele me ato të pushtuesve, por përsëri ne përjetojmë një diskriminim total në të gjitha sferat e jetës.

Nelson Mandela i Kosovës

Prej vitit 1913 dhe sot kësaj dite ka pasur gjithnjë të burgosur politikë shqiptarë nëpër burgjet e Serbisë. Në fakt, këta njerëz kanë qenë dhe janë ata që kërkojnë vetëm të drejta e popullit të vet dhe për këto kanë vuajtur me dekada të tëra nëpër burgjet famëkeqe të ish-Jugosllavisë. Një ndër ta është edhe ai që shpesh herë quhet Nelson Mandela i Kosovës, shkrimtari Adem Demaçi, i cili qëndroi gjithsejt 28 vjet në burg. Në një fjalim që e mbajti në Sofje të Bullgarisë, ndër të tjera, ai tha se në rast se Perëndimi do të shohë ç’është SHTYPJA, atëherë ejani në Kosovë të shihni. Rruga për lirinë e demokracinë në Kosovë është e gjatë, por ajo do të fitojë. Një popull nuk mund të mposhtet.

 

Demokratët dhe terroristët

Xhemil Zeqiri përfaqëson Lëvizjen Popullore të Kosovës dhe Këshillin për mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut në Kosovë. Lëvizja Popullore është organizatë demokratike në Kosovë, që aktivitetet e veta i ka zhvilluar në mënyrë demokratike, duke organizuar protesta, demonstrata, greva urie etj. Anëtarët e kësaj lëvizjeje ilegale trajtohen vazhdimisht si terroristë dhe fondamentalistë. Dhe shumë prej tyre, qi i kemi shokë, kanë qenë nëpër burgje prej 10-15 vjet. Disa prej tyre tani janë të vrarë nga policia serbe për shkak të aktiviteteve politike, thotë Xhemil Zeqiri, i cili edhe vetë ka qenë i keqtrajtuar nga ana e policisë serbe. Lëvizja Popullore në fillim ishte një lëvizje studentore, që demonstruan kundër regjimit jugosllav. Lëvizja Popullore ishte në vitin 1981 alternativa e parë në të gjithë bllokun lindor. Një grup veprimtarësh të Lëvizjes Popullore tani jetojnë në shtetet perëndimore e në SHBA. Ata njoftojnë për gjendjen e shqiptarëve në ish-Jugosllavi dhe nuk ndalojnë veprimtarinë e tyre në emër të lirisë së Kosovës.

 

Shtetet perëndimore kurrë nuk u njoftuan drejt!

Perëndimit kurrë nuk i është dhënë informacioni zyrtar nga Beogradi. Politikanët serbë janë munduar në çdo mënyrë që t’i fshehin të vërtetën Perëndimit lidhur me atë se ç’ndodhte me tre milionë shqiptarë në ish-Jugosllavi. Ne kishim edhe një shkrimtar shqiptar në Gjermani, i cili themeloi LPK në vitin 1981 në Shtutgart, me synimin që Lëvizja të jetë një ombrellë dhe për gjithë organizimin në Kosovë. Por, në Shtutgart u vranë themeluesit e lëvizjes nga ana e policisë sekrete serbe në janar të vitit 1982. Shkrimtari mjaft i njohur, që quhej Jusuf Gërvalla, u vra vetëm e vetëm se ishte demokrat. Ai nuk ishte kundër popullit serb, por kundër politikës hegjemoniste serbe. Serbët u friguan nga ai, sepse ishte shumë i njohur dhe ishte në gjendje t’i shpjegonte diplomacisë evropiane se ç’po ndodhte në Jugosllavi. Ai ishte shkrimtar, kompozitor dhe një vizionar. Ish-Jugosllavia thjesht, çdo herë ka patur një politikë antishqiptare. Shihet qartë se shqiptarët për nga numri ishin populli i tretë pas serbëve dhe kroatëve, megjithatë, shqiptarët konsiderohen si minoritet. Ndërkaqë, Maqedonia dhe Mali i Zi me një popullsi shumë më të vogël e të përzier kishin gëzuar statusin e Republikës.

 

Superfuqitë e kanë përkrahur Serbinë

Problemi i Kosovës duket se do të zgjatet edhe më tutje, pasi serbët ende kanë përkrahje nga Kina, Rusia, Franca, madje sot për sot edhe Anglia. Nga ana tjetër edhe Kombet e Bashkuara nuk kanë bërë gjë, përveç se ndihmuan terrorin serb. Edhe pse jetojmë në një sistem ku aparteidi është prezent, siç deklaruan edhe parlamentarët danezë në një konferencë shtypi që u mbajt në Prishtinë (Kosovë), ne duhet patjetër të krijojmë institucionet tona, pasi që jemi deklaruar për Kosovën e pavarur dhe neutrale. Për t’i mbrojtur qytetarët nga ana e regjimit fashist serb, kemi ngritur zërin protestës nëpër demonstrata shqiptarësh në Zvicër, Gjermani, Danimarkë etj. Çdo herë kemi ngritur zërin lart, që të përqëndrohen ushtarët e Kombeve të Bashkuara në Kosovë, por deri më tani nuk na erdhi asgjë në mbrojtje. Përkundër kësaj, Kombet e Bashkuara e njohën Bosnjën dhe nuk mbrojnë pavarësinë e saj, ndërkohë që fuqitë e mëdha synojnë ta ndajnë atë. Shtrohet pyetja: Si është e mundur Bosnja të pranohet edhe të mos merret në mbrojtje? Ndërkaq, krimineli fashist Karaxhiç, kërkon t’u imponohet superfuqive për një Serbi të madhe. Dhe po ky kriminel bombardon popullatën civile të Bosnjës, sa që Bosnja thuajse është fshirë nga harta gjeografike! Po si ndodh që Mali i Zi të jetë republikë me një popull aq të vogël? Në Ballkan u njohën si shtete të pavarura Sllovenia dhe Maqedonia, që në fakt, kanë më pak banorë se sa ka shqiptarë në Kosova. Nëse nuk u dashka të ekzistojnë dy shtete shqiptare atëherë ne nuk jemi kundër që trojet shqiptare të bashkohen me shtetin amë, Shqipërinë. Dhe neve sot na shqetëson fakti që në Konferencën e Londrës më 1992 nuk u ngrit çështja e Kosovës, po u la në harresë; mbase nën influencën e propagandës së Beogradit, se shqiptarët janë minoritet. Pra, si thashë edhe më sipër, ndaj shqiptarëve po ushtrohet një genocid edhe në Maqedoni, për njohjen e të cilës unë nuk jam aspak i kënaqur, sepse u bë pa dhënë asnjë garancion për shqiptarët dhe se ushtarët e Kombeve të Bashkuara u stacionuan në pjesët ku janë shumica shqiptarë në Maqedoni dhe jo në kufirin me Serbinë, e cila është përgjegjëse për të gjitha trazirat dhe luftërat ballkanike, si më parë edhe tash. Prandaj dhe s’mund të pajtohem me pranimin e politikës maqedone kundër shqiptarëve, për çka dhe jemi kundër njohjes së Maqedonisë.

 

 

 

 

 

Për vendlindjen nuk mjafton vetëm

nostalgjia

 

 

  • Ruajtja e identiteti kombëtar të shqiptarëve në Danimarkë, që arrijnë në 6 mijë veta, bëhet në forma të ndryshme, e më së tepërmi duke u organizuar nëpër klube, shoqata, parti etj. –

 

Tashmë, afër tri dekada, në shtetin skandinav të Danimarkës, numri i shqiptarëve është në rritje. Në fillim si punëtorët me punë të përkohshme, kurse tanimë disa vite gasterbajtësve iu bashkangjiten edhe familjet e tyre. Padyshim shtim në progresion gjeometrik(!) Shqiptarët në këtë shtet skandinav, që kryesisht janë të koncentruar në Kopenhagen (llogaritet se ka mbi 6 mijë), disi, arrijnë të organizohen e të zhvillojnë aktivitete. Për problemet e shqiptarëve, s’do mend se danezët tregojnë mirëkuptim. Interesimi dhe angazhimi i tyre për kauzën shqiptare, në masë të madhe varet se shqiptarët gjejnë mekanizma të depërtojnë në institucionet e tyre. Ndër shqiptarët që qëndrojnë në këtë vend ka edhe të tillë që për qëllim kanë institucionet e këtij vendi t’i shfrytëzojnë për internacionalizimin e çështjes shqiptare. Një nga ata që angazhohet në këtë drejtim është edhe Xhemil Zeqiri nga fshati Zhelinë e Tetovës. Xhemili në rrethanat që jeton vitet e para në Kopenhagen dhe falë natyrës së tij komunikative, pos që arriti të përvetësojë gjuhën daneze, edhe intelektualisht dukshëm të prosperojë. Ky kapital që krijoi njëherit i krijoi mundësi të vërë kontakte me gazetarë, parlamentarë, ministra, shkrimtarë, profesorë universitarë etj. Këto ura lidhjeje e miqësie, vazhdimisht këto vitet e fundit janë kurorizuar me rezultate konkrete.

Xh. Zeqiri ky njeri i aksionit, nuk nguron të flasë edhe për angazhimet e të afërmëve dhe miqve të tij. Në sajë të urave të miqësisë që vunë ata me albanologen daneze Later Rodolf Macent, përkthyen dhe botuan në shtypin danez intervistat e R. Qoses, A. Demaçit, të cilat më parë ishin botuar në shtypin shqiptar. Aktivistët shqiptarë në Danimarkë, shton Xhemili, dhanë një kontribut të veçantë për vizitat e personalitetve të njohura të Danimarkës.

Meqenëse propaganda serbe vepron edhe në këtë shtet skandinav, para nesh shton Xh. Zeqiri, u shtrua nevoja që me mjete të njejta t’i kundërvihemi asaj, kështu u desh të vëmë lidhje me gazetarë danezë, që në shkrimet e tyre, për shqiptarët të mos e përdornin termin shqiptar mysliman. Por edhe përdorimi i terminologjisë serbe në Kosovë, në variantin KOSOVO, në shtypin danez ishte po ashtu një çështje që falë angazhimit erdhi deri te ndryshimi dhe të përdoret termi shqip – KOSOVA. Edhe heqja e storieve filmike me xhami nga trojet shqiptare nga TV danez është një kontribut tjetër.

Si rezultat i angazhimit tonë, nënvizon më tej Xh. Zeqiri, në shtypin danez ka tema që e afirmojnë çështjen shqiptare në Maqedoni. Ndonëse e përdorin termin minoritet, por theksojnë se shqiptarët janë një minoritet i madh dhe se përbëjnë pres 30 deri 40 për qind të popullsisë në këtë republikë.

Nëse këto ishin disa nga angazhimet, s’mund të lihen anash e pa u përmend edhe kontaktet me Komitetin për të drejtat dhe liritë e njeriut, me gazetën ”Politika”, RTV danez e profesorët universitarë e publicistë të tjerë. Por edhe angazhimi për të ardhmen është një synim tjetër. Në këtë drejtim shton në fund Xhemil Zeqiri, parashihet një bashkëpunim me socialdemokratët dhe sindikalistët danezë. Kah shtatori apo tetori i këtij viti parashihet të organizohet një Konferencë ballkanike ku temë debati do të jetë Maqedonia multinacionale.

 

Gazeta ”Flaka” 20 korrik 1994

 

 

 

Veprimtari për të drejtat e njeriut u

rrah në polici

 

 

Kryetari i këshillit për të drejtat e liritë e njeriut, dega në Danimarkë, Xhemil Zeqiri, i njohur si aktivist shumëvjeçar për çështjen shqiptare në këtë vend skandinav, siç na deklaroi sot, gjatë qëndrimit të tij në vendlindje, në fshatin Zhelinë të Tetovës, për dasmën e djalit, u thir në bisedë nga Drejtoria e Punëve të Brendshme të Tetovës. Ndonëse përfaqësuesi i KSBE-së në Shkup i sugjeron të mos paraqitet në Polici ose këtë ta bëjë me avokat, Zeqiri, megjithatë, shkon vetë duke e konsideruar veten të pafajshëm.

– Në katin e katërt të policisë – thotë Zeqiri, hasa në një person civil (i sigurimit), i cili vetëm pse iu drejtova shqip (kujtova se është shqiptar), më shkelmoi e më grushtoi derisa më rrëzoi, duke më sharë në baza nacionale.

Pastaj Zeqirin e merr në bisedë një person tjetër i sigurimit, i cili pyet për aktivitetin e tij në Danimarkë, për punën e klubeve shqiptare, për atë të Lëvizjes për Republikën e Kosovës, etj. Për këtë incident në polici, Zeqiri njofton përfaqësuesin e Danimarkës në KSBE, me seli në Shkup, z. Rikard Bek, ambasadorin e Danimarkës për Ballkanin, me seli në Vjenë, z. Jorgen Boje, përfaqësues i OKB-së në Gjenevë, redaksinë e gazetës daneze ”Politiken”, me intervenimin e të cilit Zeqiri pranohet nga një delegacion danez në Shkup.

 

Rilindja, 13 korrik 1994

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Politikë aparteidi në mes të

Evropës

 

Në ”Berlinske Tifene” të datës 4 prill paraqitet Michael Falkendorf me një interpretim special të konfliktit në mes popullit shqiptar në Kosovë dhe udhëheqësisë serbe. Ai konstaton se serbët, pas vdekjes së Titos, erdhën në konkludim për ta ruajtur Kosovën si pjesë të Serbisë dhe populli shqiptar, që po rritet me një shpejtësi fantastike të mbahet nën Serbi. Ky konkluzion i zotit Falkendorf është i gabuar. Ai gabon kur krahason popullin shqiptar në Kosovë me turqit në një komunë në periferi të Kopenhagës dhe pyet në mënyrë retorike danezët se çka mendojnë sikur turqit në Ishoj, që po rritet me shpejtësi numri i tyre, të kërkojnë administratën dhe flamurin e tyre dhe të kërkojnë bashkim me Turqinë? Pyetje si këto janë tepër revoltuese.

Si mund të krahasohet një grup emigrantësh ekonomikë në një komunë me një popull? Më lejoni t’i kujtoj MF se shqiptarët në ish – Jugosllavi janë një popull prej 3 milionësh, dhe si të tillë radhitet në vendin e tretë të popullsisë në ish – Jugosllavi, pas serbëve e kroatëve.

Shqiptarët në Jugosllavi nuk janë refugjatë nga Shqipëria. Ata prej mijëra vjetësh kanë banuar në tokën që banojnë sot. Kanë jetuar aty kur serbët ende s’patën lindur. Në historinë e Jugosllavisë ka qenë një problem i madh që shqiptarët nuk kishin të drejtat e njëjta me nacionalitetet e tjera në Jugosllavi. Pas shumë vitesh, më 1974, u arrit që shqiptarët t’i realizojnë disa nga ëndërrat e tyre, por këto u shkelën brutalisht nga udhëheqësia serbe, pak para shkatërrimit të Jugosllavisë, më 1989.

Vetëm disa fakte mund të tregojnë se çfarë ndjenjë njerëzore fshihet pas MF, i cili pranon se serbët e panë të domosdoshme ti shtypin shqiptarët e Kosovës për ta ruajtur kontrollin mbi Kosovën. Ky person duket se ka gjak krimineli si Çubrilloviqi dhe Arkani.

Është fakt se shqiptarët sot në Kosovë u janë shkelur të drejtat elementare njerëzore, duke përfshirë këtu edhe ato sociale dhe kombëtare. Metodat serbe në Kosovë përbëhen nga shtypja brutale me ushtri dhe polici që nuk mund të gjendet ndonjë rast për krahasim në Evropë. Qindra mijëra shqiptarë janë burgosur se kanë kërkuar të drejta të njejta me nacionalitetet e tjera në Jugosllavi. Shkollat shqipe, universitete, radio dhe TV janë mbyllur. Metodat e tilla kujtojnë shtypjen turke ndaj kurdëve.

Në fund për dezertorët nga ushtria serbe. Për shkaqe, tanimë të qarta, nuk mund të krahasohen me dezertorët nga vendet e tjera, sepse shqiptarët mirren me dhunë në këtë makinë luftarake, në të cilën ata nuk duan të marrin pjesë. Njëkohësisht përdoret aparati serb shtypës të cilin MF e merr në mbrojtje haptas për t’i shtyru shqiptarët, asnjë njeri që respekton vetveten nuk mund të mbrojë shtypjen e popujve. Një varg ushëheqësish, parlamentarë dhe luftëtarë danezë të të drejtave të njeriut, që kanë qenë në Kosovë për të vlerësuar vetë gjendjen, e kanë quajtur politikë aparteidi në Evropë politikën serbe në Kosovë, por zoti Falkendorf duket se ka humbur arsyen njerëzore.

 

 

”Berlinske Tidende”, 16 prill 1995

 

 

 

 

 

Shqiptarët duhet të këne

të drejtat e tyre

 

 

  • Në të përditshmen ”Information”

25.10.1996 –

 

 

Në botën e sotme moderne problemet nuk zgjidhen në kufijtë shtetërorë. Ç’ndodh në një kënd të Evropës, ka influencë në tërë kontinentin. Historia e Evropës përmban shumë luftëra të përgjakura dhe tragjedira nacionale. Shumica syresh janë mirë të njohura dhe janë të përshkruara rrënjësisht nga historianët. Tragjedia e shqiptarëve, ndërkaq, është njëra prej tyre, nga më të mëdhatë, por që nuk përmendet fare. Dhe pikërisht për këtë nuk është një histori e njohur jashtë Ballkanit. Evropa ka paguar me çmim të lartë garat në mes të superfuqive se kush do të dominojë dhe kush do të përvetësojë tërë botën. Kjo gjë kurrë nuk duhet të ndodhë më. Supozimi im është ai që stabiliteti dhe liria në Evropë mund të sigurohet vetëm në qoftë se të gjitha popujt dhe shtetet kanë të drejta të njejta në arenën ndërkombëtare, pa marrë parasysh madhësinë e tyre, pavarësisht në janë komb i vogël apo i madh, i pasur apo i varfër. Kjo është një ëndërr e vërtetë, që për fat të keq nuk është duke u realizuar.

Evropa është ende përplot me konflikte të përmendura e të papërmendura, ku popujve të vegjël u mohohet e drejta nacionale e sociale. Këto që po ndodhin në Evropë në vitin 1996 janë të mjaftueshme që të tërheqin vëmendjen e gazetave të njohura të Evropës.

Unë jam shqiptar, kam lindur e jam rritur në Maqedoni. Populli im sot është i ndarë dhe i copëtuar nga kufijtë, si pasojë e marrëveshjeve dhe pazarllëqeve të superfuqive. Gjysma e popullit shqiptar jeton jashtë shteti shqiptar. Atë tokë, në të cilën shqiptarët kanë jetuar me dekada e shekuj, e kanë ndarë ndërmjet tyre shtetet në Shqipëri, Serbi dhe Maqedoni. Mirëpo gazetat nuk janë marrë me këtë gjë, e cila nuk është aspak e re. Dhe rrjedhat nuk po shkojnë duke u përmirësuar. Në Konferencën e Londrës më 1912/13 superfuqitë vendosën kufijtë, ku vetëm një pjesë e popullit tim i takoi shtetit shqiptar. Më vonë, pas Luftës së Dytë Botërore, shqiptarëve në Jugosllavi iu premtua një referendum popullor, ku do të vendosej fati i tyre, se a dëshironin t’i bashkangjiteshin Shqipërisë. Ky referendum nuk është mbajtur ende. Në ish – Jugosllavi shqiptarët përbënin kombin e tretë për nga madhësia, mirëpo përveç shtypjes iu vodh e drejta nacionale e sociale. Disa vite patën shqiptarët e Kosovës statusin e autonomisë krahinore. Shqiptarët kërkonin atëherë po edhe sot kërkojnë të njejtat të drejta si popujt e tjerë të Ballkanit, të drejta që popujt e tjerë të Evropës i kanë. Pse të kemi më pak të drejta? Në parlamentin e Shqipërisë foli presidenti gjerman Herzog para pak kohe. Ai deklaroi se përkrah çështjen e shqiptarëve, rekomandoi autonominë për popullin shqiptar që jeton në viset e ish – Jugosllavisë. Por kjo për ne shqiptarët nuk mjafton. Pse kanë të drejtë gjermanët për bashkim kombëtar, e shqiptarët jo? I takon presidentit gjerman që të shpjegojë nëpërmjet paragrafëve të së drejtës së popullit si një ndër pikat kryesore. Në marrëveshjet paqësore në SHBA (Deyton) për fatin e ish – Jugosllavisë, superfuqitë as që e panë të rëndësishme që shqiptarët të kenë përfaqësuesit e tyre në tryezat e marrëveshjes paqësore. Përsëri heshtje ndaj popullit tim. Shumica kishin besimin se superfuqitë do të ndihmonin shqiptarët, mirëpo edhe një herë qëndrojnë duarthatë.

Shumë organizata për të drejtat e njeriut, përpos të tjerash, kanë prezantuar edhe raporte për vrasjet, burgosjet, torturat dhe forma të ndryshme të shtypjes së qindramijëra shqiptarëve në ish – Jugosllavi. Dhe asgjë me rëndësi nuk është ndryshuar në këtë drejtim. Me shkatërrimin e Jugosllavisë, shqiptarët nuk dolën nga ferri i përditshëm. Me miliona shqiptarë përjetojnë ende politikën e aparteidit në Maqedoni dhe në Kosovë, ku udhëheqja e Serbisë dëshiron që shqiptarët të vijnë dhe të përfaqësojnë serbët mbas një ballafiqimi të gjatë dhe mbasi e kemi të drejtën që t’i arsimojmë fëmijët në gjuhën e nënës. Ne s’kemi pse ti falenderojmë askurkujt, sepse institucionet për edukim dhe shkollat janë ndërtuar, drejtuar dhe paguar nga vetë shqiptarët. Shumë intelektualë shqiptarë, arsimtarë, rektorë, shkrimtarë dhe gazetarë gjenden edhe në këto momente në burgjet serbe, vetëm, pse kanë kërkuar të drejta të njejta për popullin e vet, siç i kanë dhe popujt e tjerë. Politika e aparteidit nuk është hequr. Evropa ka përgjegjësi të madhe për këto krime, të cilat ende vazhdojnë. Edhe pse kishte shumë vërejtje, Maqedonia u pranua pa dhënë ndonjë garancë për të drejtat e shqiptarëve. Mç lejoni që të cek edhe njëherë se shqiptarët në Maqedoni s’janë një minoritet pa domethënie. Edhe një popull kaq i vogël natyrisht duhet t’i ketë të drejtat e veta.

Shqiptarët përbëjnë 49 për qind të popullsisë në Maqedoni dhe është kombi më i madh në Maqedoni. Por qeveria maqedonase nuk lëshon pe dhe ende i mban çizmet nën sqetulla për shqiptarët. Intelektualëve shqiptarë ua mbyllin gojën dhe qytetarët shqiptarë i largojnë nga sektori shtetëror, i flakin në rrugë dhe i lënë pa punë e shpresë. Vetë disa politikanë shqiptarë janë në burg, vetëm pse gojarisht kanë deklaruar se i takojnë kombit shqiptar.

Gjendje kaq e rëndë është edhe në Shqipëri, ku qeveria jodemokratike e ka lënë pavarësinë e shtetit si koacion te superfuqitë. Si Juda, presidenti Berisha për 30 para argjendi është pajtuar me fatin e gjendjes ekzsituese. Opozita dhe kritika nuk tolerohen këtu. Superfuqitë dëshirojnë që padrejtësia të vazhdojë.

Mirëpo deri kur?

Kur do të mësojmë nga historia?

 

 

 

Në një debat në Kopenhagë

 

 

Më 14 nëntor, ditën e enjte, në Institutin për Parandalimin e Konflikteve në Kopenhagë, u mbajt një debat politik për shtetet e lindjes. Në këtë debat morën pjesë shumë përfaqësues të organizatave të ndryshme. Debati ishte i organizuar nga Lëvizja e punëtorëve ndërkombëtarë nga Bent Christensen, në bashkëpunim me Institutin për parandalimin e konflikteve në Danimarkë, Olan Vibarg. Në këtë debat enkas ishin thirrë të ligjëronin për temën ”Siguaria politike në shtetet ish – socialiste”: Gunnar Lassinatti, i qendrës ndërkombëtare Olof Palme prej Suedie, i cili foli për vizionet e sigurisë politike në Europë; Christian Fischer, i Ministrisë së Mbrojtjes daneze, me temën ”Roli I NATO-s në bashkpunim me vendet e ish – Lindjes; Pertti Jeonniemi, norvegjez, me temën ”Siguria në vendet nordike”.

Këtë debat e udhëhoqi shkrimtari e politikologu Lase Budtz. Pasi dëgjuan ligjeratat e tyre, përfaqësuesve iu parashtruan pyetje. Pati debate nga të pranishmit. U bënë shumë pyetje dhe u dhanë shumë përgjigje për ”hallet” e Ballkanit. U diskutua shumë por shqiptarët as që u përmendën fare. Në kësi debatesh zakonish më bëjnë ftesa edhe mua që të marr pjesë. Unë e mora fjalën dhe thashë: Pyetja ime ka të bëjë për të pranishmit dhe njëkohësisht kam edhe një koment të shkurtër. Më habit rasti se si këta vitet nuk përmendet çështja e shqiptarëve në ish – Jugosllavi dhe se atje mbretëron një shtypje ndër më të egrat në Evropë. Politika e aparteidit që u vendos në Maqedoni ndaj 40 për qind të shqiptarëve nuk përmendet nëpër tryeza të bisedimeve, dhe, për ironi, Maqedonia për herë të parë merr pjesë në ushtrimet e partneritetit për paqë. Në Shqipëri dhe në Maqedoni burgosen intelektualët shqiptarë, helmohen nxënësit shqiptarë me helme të ndryshme ushtarake dhe nga ana tjetër zyrtarët maqedonas nuk lejojnë të quhet helmim. Pra në këto raste, shqiptarët janë shumë të pezmatuar se organizatat ndërkombëtare në Maqedoni nuk punojnë drejt dhe realisht nuk informojnë, bie fjala siç ndodhi me ambasadorin dhe shefin e misionit të OSBE-së në Shkup. Në një intervistë ka thënë se shqiptarët kanë të drejtë të mësojnë shqip, por jo të kenë edhe shkolla shqipe. Kristian Faber Rodi – ambasadori, merr shembull turqit në Danimarkë, ku kanë të drejtë të mësojnë turqisht, por jo të ketë shkolla turke në Danimarkë. Me këto deklarata nuk zgjidhen problemet e as punohet për paqe. Shqiptarëve po ju del gjumi. Ka 6 vjet plot që partitë shqiptare në Kosovë dhe Maqedoni kuptohet janë munduar që të venë popullin në gjumë, ndërsa deklaratat e zyrtarëve evropianë kanë qenë për një autonomi për Kosovën. Kjo ngjall reagime të shumta tek rinia, e cila ka vuajtur shumë gjatë viteve 80-90. Nuk pranojmë të ngelemi nën një aparteid serb. Sipas mendimit tim, pranimi i autonomisë që na ofrohet nga bashkësia ndërkombëtare do të thotë të pranojmë VETËVRASJE KOLEKTIVE. Të gjitha organizatat botërore siç janë OKB, KE, UE, OSBE e të tjera, kanë bërë me dhjetra rezoluta në favor të shqiptarëve dhe e kanë dënuar terrorin shtetëror serb dhe maqedonas. Por rinia shqiptare në Kosovë nuk e pranon vetëvrasjen kolektive. Tash për tash në Kosovë është organizuar UÇK dhe i ka shpallur luftë guerile pushtuesve serbë. Ajo sulmet e veta i ka drejtuar ndaj ushtrisë serbe, policisë dhe qendrave për shërbime sekrete. Siç informohet, janë vrarë 13 pushtues, dhjetë të plagosur, po ashtu dora e kësaj organizate ka vrarë edhe 3 shqiptarë që bashkëpunojnë me pushtuesit. Për këto që deklaruam ka pasë edhe artikuj të ndryshëm në shtypin shqiptar dhe atë të huaj, si Despigel, radio Suedija dhe Bi-Bi-Si, Sienen etj.

Pas këtyre fjalëve mbretëroi një qetësi e jashtzakonshme. Dhe gjatë fjalës ishte një qetësi absolute. I pari e mori fjalën për përgjigje Gunnar nga Suedia. Ai tha: Kam qenë në Kosovë dhe më ka lënë përshtypje Mandela i Kosovës. Dhe pyeti si e ka emrin. Dhe unë, me ironi ndërhyra: ADEM DEMAÇI. Pastaj tha se duhet përkrahje dhe se është shumë mirë i informuar me raportet e Këshillit të Kosovës. Ndërsa në Maqedoni e kam hartuar një raport. Ndërsa Fischeri i Ministrisë së Mbrojtjes tha shkurt: Ne jemi prezent në Maqedoni dhe kemi ushtarë atje. Aty më tepër kanë problemet ekonomike se sa politike e etnike.

Pati edhe shumë pyetje dhe përgjigje. U diskutua shumë për ”hallet” e Ballkanit.

 

15 nëntor 1996

 

 

Dita e flamurit

 

 

 

Shqiptarët e shpërndarë nëpër Botë, që nga Amerika në Australi, që nga Danimarka në Turqi, që nga Greqia në Francë, gjithkund, Nëntorin e presin me krenari të veçantë, po edhe me emocione. Ne që jemi larg Atdheut, larg trojeve të baballarëve e ndiejmë peshën e mallit të madh. Në ditën e Flamurit ky mall ndizet edhe më shumë. Mundohemi të sjellim ndërmend historinë dhe kujtesa fluturon si shqipojnë në një datë: 29 nëntor 1912.

Deti dhe malet e Vlorës. Mes detit e maleve plaku i mençur Ismail Qemali shpalos pas 500 vjet pushtimi otoman Flamurin e Pavarësisë. Kjo ndodhi 85 vjet më parë. Por duke kujtuar këtë ditë të madhe, ne, kudo që ndodhemi, nuk harrojmë padrejtësitë e historisë. Jo shumë kohë pas ditës së artë të Flamurit, Kombi i shqiptarëve u copëtua nga Fuqitë e Mësha evropiane. Prandaj tok me gëzimin e kësaj dite feste në shpirtin rëndon edhe dhimbja. Deri kur kombi ynë do të jetë kështu, i ndarë nga thika e padrejtë e historisë?

”Sfida shqiptare e 1912-ës, ka shkruar Aleks Buda, nuk lejoi realizimin e planeve grabitqare të imperializmit e shovinizmit ndërkombëtarë: por ajo nuk mundi t’i ndalë dorën politikës kriminale shtetmadhe që u vu në lëvizje e veprim sa herë që i shfaqej mundësia e volitshme për të realizuar copëtimin e ”presë” shqiptare. Prologu qe 1878, verdikti imperialist u dha më 1912 – 1913 dhe orvajtje të reja vijuan më 1915 – 19 – 20 për tu përsëritur më 1939 e 1943.

Jo në tryezën e gjelbër të diplomacisë u vunë bazat e lirisë sonë shtetërore e të pavarësisë e të përparimit. Ajo faqe që u hap në Vlorë në librin e historisë, ajo portë drejt së ardhmes nuk mund të mbyllej më kurrë; ashtu si nuk mund të shuhej më kurrë ajo shprehje objektive e ligjshme e zhvillimit historik, kërkesa për bashkimin e këtij kombi, e shprehur botërisht kaq herë në vendimet, thirrjet, kërkesat drejtuar bashkëkohësve, drejtuar botës në kuvendet e shekujve, nga lidhja e madhe shqiptare në Prizren nga Kuvendet kryengritëse të Greçës, Sinjës, Junikut, në pragun e Pavarësisë dhe të Kuvendit Kombëtar në Vlorë. Njësia ishte kompetentja plotësuese e Pavarësisë; kjo donte të thoshte mishërimi i kombit si realitet veprues, i pavarur, i përparimit historik-shoqëror, ekonomik, politik e kulturor”.

Kur vjen dita e Flamurit, kur mblidhemi bashkë nëpër Botë, kur puthim e çmallemi me Flamurin Kombëtar ne, duke besuar në vitalitetin legjendar të shqiptarëve, besojmë në të ardhmen e tyre, besojmë se shqiptarët në Kosovë a Maqedoni e kudo që jetojnë në trojet e tyre etnike do të fitojnë të drejtat, do të fitojnë pavarësinë dhe një ditë do të arrihet edhe bashkimi Kombëtar. Ne shpresojmë e besojmë që politikanët shqiptarë do të shkrijnë jetën e tyre, energjitë dhe mençurinë e tyre për të bërë realitet ëndrrën e madhe të gjithë shqiptarëve. Sepse edhe 28 Nëntori u bën apel atyre, u bën apel brezave, ne të gjithëve, të bashkohemi për të realizuar qëllimin tonë të shenjtë. Kjo ditë e bardhë patjetër do të vijë. Dhe brezat do të këndojnë Himnin e çlirimit dhe bashkimit të madh.

 

 

Kopenhagen, nëntor 1997

Një refugjat kosovar i merakosur

 

 

Nga Paula Larrain

 

SHqiptari i Kosovës, që banon këtu, është tepër i merakosur për zhvillimet në Shqipëri, në lidhje me të shumëfolurat skema piramidale. Nëse Shqipëria tani shkatërrohet, zhduket edhe shpresa për një shpëtim të mijëra shqiptarëve të larguar nëpër vende të huaja. Kjo e frikëson aktivistin e të drejtave të njeriut, Xhemil Zeqiri.

Ndërkohë që fotografitë e mijëra shqiptarëve të inatosur kanë vërshuar në lajmet e në TV-të mbarë botës, Xhemil Zeqiri i shikon ato i merakosur nga banesa e tij në Nörrebri të Kopenhagës.

Zeqiri dhe familja e tij janë refugjatë shqiptarë nga Kosova dhe Maqedonia dhe prandaj zhvillimi i egër në Shqipëri e prekën atë drejt për së drejti.

”Sa më keq situata në Shqipëri, aq më shumë e paguajnë shqiptarët jashtë shtetit – veçanërisht ata në Kosovë. Nëse Shqipëria shkatërrohet, atëherë nuk ka më asnjë vend që të ndihmojë për të rivendosur demokracinë dhe të drejtat e njeriut për shqiptarët e Kosovës”, thotë Xhemil Zeqiri.

Para shpërbërjes së Jugosllavisë, Kosova ishte një rajon me vetëqeverisje, në kufi me Shqipërinë. Sot, kjo zonë i është aneksuar Serbisë dhe viteve të fundit autoritetet në Beograd i kanë shkallëzuar padrejtësitë e tyre mbi popullsinë etnike shqiptare, që përbën pjesën më të madhe të popullsisë në rajon. Serbët, ndër të tjera, kanë mbyllur një pjesë të shkollave shqiptare dhe i kanë nxjerrë jashtë shqiptarët nga punët publike.

Sipas Amnesty international ka raporte të thuajse çdo ditë për arrestimet arbitrare dhe keqtrajtimet e të burgosurve shqiptarë. Vetëm më 1996, organizata (=Amnesty International) ka dërguar kërkesa të ndryshme për aksione urgjente në lidhje me ”të zhdukurit”, apo raporte për tortura çnjerëzore. Persekutimet janë bërë më tepër ndaj intelektualëve dhe aktivistëve politikë.

Xhemil Zeqiri është drejtues i një grupi të vogël apolitik për të drejtat e njeriut, që punon për të futur demokracinë lokale në Kosovë, për çka provokohet shpeshherë – edhe këtu në Danimarkë.

”Shpesh më bëjnë kërcënime me letra dhe përmes telefonit. Kur isha në vendlindje, për pushime me familjen time, më ndali policia, e cila më qëlloi dhe më rrahu. Një herë, për shkak të aktivitetit tim, më patën arrestuar babain tim 63-vjeçar”, rrëfen Zeqiri, i cili është në Danimarkë që nga viti 1981.

”Para shpërbërjes së Jugosllavisë, ne kishim së paku të drejtat tona të shkruara në Kushtetutë. Por, pas rënies së komunizmit, dolën me të vërtetë në dritë forcat e errëta. U vendosën ligje antishqiptare dhe jonjerëzore. Sot shqiptarët jetojnë vërtet në një sistem aparteidi”, thotë Zeqiri, i cili siguron jetën e vet, duke punuar me taksi nga dy-tri herë në javë.

Ai dhe shoqja e tij, Sabrija, janë të gëzuar që banojnë në Danimarkë dhe gjithashtu për mendimin se të dy fëmijët, njëri pesë tjetri shtat vjeç, rriten me më të mirat prej të dy kulturave. Por, malli për vendlindjen shfaqet shpesh, megjithëse ata gradualisht i kanë humbur të gjitha shpresat, që situata të ndryshojë aq shumë, sa t’i lejojë atyre të kthehen përsëri në vendlindje.

Zhvillimi aktual më Shqipëri, kur disa qindra mijëra vetë kanë humbur shuma të mëdha në skemat piramidale, i ka bërë ata njëkohësisht të paqetë për faktorin se Danimarka mund ta humbë respektin për popullin shqiptar.

“Ngjarjet e fundit me skemat piramidale japin një fotografi të gabuar të shqiptarëve. Shumë prej tyre kanë luajtur, se kanë qenë të varfër dhe pa shpresë për të fituar para”, shpjegon Zeqiri.

Por, ai shpreson gjithashtu se dominimi i medias së tanishme me trazirat në Shqipëri do të shkaktojë një interesim të madh për bashkëatdhetarët e tij të shtypur.

 

 

 

       Berlinske Tidente, 14.02.1997

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Çfarë kërkojnë ushtarët e huaj në Shqipëri?

 

 

 

     – Në faqet e shtypit danez –

 

Edhe njëherë tragjedia shqiptare doli në faqet e para të mjeteve të infomimit në tërë botën. Në sipërfaqe ishte shkatërrimi i lojës piramidale e përkrahur nga shteti, e cila për pasojë pati rrënimin e dhjetëra mijëra njerëzve. Pra skemat piramidale, u konsideruan si shkaku i kaosit të madh. Por, edhe një herë, ajo që dukej, ishte vetëm maja e një aisbergu.

– Që kur Sali Berisha u bë president për herë të parë në Shqipëri më 1992 ka zbatuar njëpolitikë ultrareaksionare kundër shumicës së popullsisë. Me një politikë ultraliberale e shkatërruese e ka vënë ekonominë e vendit buzë greminës. Standardi jetësor ka rënë në mënyrë makabre. Në të njejtën kohë investitorët e huja janë duke marrë kontrollin në prodhimet kryesore dhe pasuritë natyrore të vendit.

Korrupsioni dhe grabitja mafioze e ekonomisë është e tmerrshme dhe shfaqet deri erdhën në zyrat presidenciale e ministrore. Sa herë që ka patur protesta poupllore, ato janë shtypur brutalisht nga trupat policore, që hap pas hapi janë në shpërbërje për shkak të keqpërdorimit nga pushtetmbajtësit.

Përgjithësisht, bota e ka shikuar tragjedinë shqiptare përmes gishtrinjve, për shkak se presidenti Berisha donte t’u nënshtrohej Fuqive të Mëdha dhe u ka shërbyer të huajve për të ruajtur pushtetin e tij diktatorial.

Një arsye me rëndësi përse filloi kryengritja kundër Berishës duhet kërkuar qysh te zgjedhjet e muajit maj 1996. Përmes një zgjedhjejetë falsifikuar dhe mirë të dokumentuar Berisha mban pozitën. Edhe kësaj herë me pranimin e Fuqive të Mëdha, edhe pse u ngritën disa zëra në mënyrë kritike. Popullit shqiptar iu vodh një fitore dhe u detyrua të jetojë dhe një periudhë me regjimin e presidentit Berisha, ku demokracia dhe të drejtat e njeriut vlenin vetëm për një pakicë të vogël, njerëzit e Berishës.

Kriminelët e njohur u liruan nga burgjet e vendit, vetëm pse këta u burgosën nga udhëheqja e mëparme socialiste. Në vend të tyre presidenti Berisha futi qindra të burgosur të rinj në burgjet e vendit. E këta ishin udhëheqës politikë opzitarë, ose zhurnalistë dhe intelektualë të tjerë, kriminaliteti i vetëm i të cilëve ishte se e kishin kundërshtuar kursin politik katastrofal të presidentit Berisha.

Gjatë shumë vitesh ishte krijuar gjithashtu një situatë e rëndë në Shqipëri, ku përkrahja ndaj presidentit dhe qeverisë po varrosej sistematikisht. Në sipërfaqe gjendja dukej e qetë, në thellësi ziente zemërimi popullor.

Dështimi i lojës piramidale nuk ishte gjë tjetër vetëm se një lloj gjilpëre e cila shpërthen mallungën.

Kur shpërthyen kryengritjet, sidomos në Jug të Shqipërisë, Berisha mbeti pa kurfarë kontrolli real ndaj vendit, në të cilin ai me këmbëngulje lufton të mbetet edhe më tej president.

Në këtë situatë, Berisha u drejtohet aleatëve të vetë të jashtëm – Fuqive të Mëdha dhe u lutet për ndihmë ushtarake, për të krijuar një shtet, që do të jetë i ngritur enkas për pushtetin e presidentit.

Përgjigja e parë është “jo”, por hap pas hapi bëhet një plan. Një fond multinacional me përkrahje nga KB, Këshilli i Sigurimit dhe OSBE u dërguan në Shqipëri. Italia, që e okupoi Shqipërinë gjatë Luftës së Dytë Botërore, dërgoi kontingjentin më të madh ushtarak. Fatkeqësisht edhe qeveria daneze u ka ofruar ndihmë këtyre forcave.

Zyrtarisht, qëllimi i këtyre forcave është për të siguruar ndihmat në Shqipëri. Është argumenti i përçudshëm, kur këto organizata ndihmëse kanë bërë të qartë se nuk do të punojnë nën mbrojtjen e forcave ushtarake, që të mos ta nxjerrin neutralitetin e tyre prapa forcave.

Forcat ushtarake duan të sigurojnë interesin e Forcave të Mëdha në Shqipëri, saktësisht sikur forcat e mëparshme, që u dërguan në ish – Jugosllavi. Forcat ushtarake të huaja asnjëherë nuk shkojnë për të siguruar ndihmat, por për të administruar krizat në vendet e tjera për qëllimet e tyre.

Gjatë historisë Ballkani është quajtur shumë herë “Fuçi Baroti”. Jo për shkak se popujt e Ballkanit janë më luftënxitës se sa ndonjë popull tjetër i Evropës, por për atë se, siç është e njohur, Ballkani është pika përfundimtare e rivalizimit dhe e ndërhyrjes së fuqive të mëdha. Në emër të stabilitetit Fuqitë e Mëdha gjithmonë do të bëjnë politikën destabilizuese të Ballkanit.

Gjatë Luftës së Dytë Botërore vdiqën 28 mijë të rinj shqiptarë në luftë kundër okupimit italian dhe gjerman. Ata të gjithë luftuan për lirinë dhe pavarësinë e vendit. Kjo liri nuk sigurohet nga forca të huaja ushtarake. Përse u shkatërrua ushtria në Shqipëri? Që të zëvendësohej me ushtri të huaja?

Berisha u ka shpërndarë armë përkrahësve të vet, të cilët dhunojnë popullin shqiptar. Por, edhe qindra mijëra shqiptarë të tjerë kanë siguruar armë këta muajt e fundit. Tash për tash, mendimi është që të përdoren si mjete vetëmbrojtëse, por kjo rrezikon që situata shpejt të ndryshojë. Me këto armë është derdhur e do të derdhet gjak për një kohë të gjatë.

E vetmja gjë që mund të risjellë qetësi dhe stabilitet në Shqipëri është që zgjedhjet të bëhen njëmend të lira dhe të vendoset demokracia e të drejtat njerëzore. Që të arrihet kjo, kërkohet që Sali Berisha të largohej menjëherë nga posti.

Ç’duan ushtarët danezë në Shqipëri?

Këta janë ftuar nga një president i korruptuar dhe i zgjedhur nga një parlament i zgjedhur me vota të rrejshme.

Shqipëria ka nevojë për zgjidhje politike. E unë nuk besoj se kjo do të vijë nga ushtarët e huaj, qofshin ata edhe të ardhur nga Danimarka.

 

Kopenhagë 20 prill 1997

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nuk ishte i nevojshëm kujdesi
ushtarak në Shqipëri

 

  • Informata për shtyp –

 

 

Koalicioni i KB (Kombeve të Bashkuara), qarku i Kopenhagës, në mbledhjen e saj gjenerale, të mbajtur më 28.04.1997, ka marrë disa vendime:

Koalicioni i Sigurimit i KB, qarku i Kopenhagës, shpreh shqetësimin e saj lidhur me planet aktuale për dërgimin e ushtarëve në Shqipëri.

Këshilli i Sigurimit i KB, bazuar në një analizë të nxituar, në një situatë kaq kaotike dhe me mungesë komunikimi, si dhe dallime aq të mëdha në interesa partiake, i kanë dhënë këtij operacioni një mandat të paprecizuar. Qëllimi dhe mandati i tyre nuk i është sqaruar popullatës shqiptare. Kështu që, në një situatë të tillë, popullata praninë e ushtarëve mund ta shohë si armiqësore, gjegjësisht përzierje nga jashtë. Kjë është reale, pasi që kriza në Shqipëri është komplekse si politikisht ashtu edhe ekonomikisht.

Kjo është përforcuar nga pasiviteti i organizatave Evropiane dhe FMN (Fondi Monetar Ndërkombëtar), pas zgjedhjeve të vitit të kaluar (1996) të cilat qenë mjaft të prekura nga mashtrimet.

Që nga miratimi i rezolutës së Këshillit të Sigurimit, disa pjesë imperative ndërkombëtare të KB, organizata humanitare, zyrtarisht kanë konstatuar që në Shqipëri nuk është i nevojshëm kujdesi ushtarak në lidhje me ndarjen e ndihmave urgjente.

Nga ky portret, duhet konstatuar që (mes tjerash, një e çmuar) nuk mund t’i kalojë problemet me ndërhyrje ushtarake nga jashtë. Koalicioni i KB, qarku i Kopenhagës, propozon që qeveria daneze të marrë pjesë në zgjidhjen e këtyre problemeve, që kanë shkaktuar një kanosje nga rrymat e refugjatëve, nëpërmjet asistencës e gjer në sqarimin fundamental, mes tjerash edhe mbajtjen e zgjedhjeve parlamentare dhe presidenciale. Kjo mund të ndodhë, mes tjerash, me vazhdimin e asistencës kalimtare, në veçanti për të siguruar demokracinë, lirinë e shtypit dhe në përgjithësi të drejtat njerëzore, si dhe një deponim të kapitalit për sektorët e shëndetësisë dhe të arsimit.

 

28.04.1997

 

 

 

 

 

Rinia shqiptare nuk do të pranojë më

të ndiqet, por as edhe të shtypet

 

 

 

Kryetari i KMLDNJ, Xhemi Zeqiri, në këto ditë është në lëvizje të vazhdueshme për të përqëndruar vëmendjen e bashkëatdhetarëve të vet të kërcënuar.

– E vërteta është e rëndë. Përkrahja e kryetarit të Kosovës Ibrahim Rugova është me hamendje. Në një mbledhje në Norrembrohallen të Danimarkës, afro 1000 shqiptarë të Danimarkës u mblodhën dhe u pajtuan për të përkrahur UÇK-në. Deri tani ne dhe shqiptarë të tjerë në egzil e kemi përkrahur I. Rugovën dhe LDK-në, duke paguar 3 për qind të mëditjes tonë, por tani e tutje shumica nuk duan të ndajnë këtë përqindje.

 

 

Agjent i rrezikshëm

Pse jo?

Rugova nuk është i vendosur. Ai lëkundet në kërkesat e tij ndërmjet pavarësisë dhe autonomisë. Nuk i ka përkrahur as studentët, as sindikatat kosovare në protestat e tyre kundër dhunës serbe. Bashkëpunëtori i tij më i afërt, Fehmi Agani, pothuajse nga të gjithë vlerësohet si një agjent i Serbisë, thjesht, një kuisling.

 

Aspak besim

– A nuk është Rugova i detyruar që si një udhëheqës i përgjithshëm të mbajë dyert hapur për një marrëveshje me serbët?

– Për të bërë një marrëveshje të tillë duhet pasur besimin e popullit. Ai nuk takohet asnjëherë me popullin. Rri ulur në tavolinën e tij të shkrimit, duke mbajtur konferenca javore të shtypit, kurdoherë i rrethuar nga ithtarët e vet. Ai mund të bëjë marrëveshje me serbët, por marrëveshjet e kësaj natyre nuk do të mbështeten. Edhe në Shqipëri udhëheqja shfaqet e rezervuar. Por, një anketë e bërë me të rinjtë shqiptarë dëshmoi se 62 për qind e tyre përkrahin UÇK-në.

  • A është vetëm pavarësia një zgjidhje e pranueshme?

– Pa pavarësinë, lufta dhe tragjedia do të vazhdojnë. Në Danimarkë ka shumë vullnetarë që janë të gatshëm për të udhëtuar në vendlindje, dhe të inkuadrohen në rradhët e UÇK-së. Megjithatë, shqiptarët në Danimarkë janë të përçarë. Disa përkrahin Rugovën, disa Demaçin (udhëheqës i opozitës) dhe të tjerë Bukoshin, kryeministër në egzil. Për ne nuk është e lehtë. Kam mendimet e mia për Rugovën, por edhe të tjerët. Nga ana tjetër nuk besoj se politika e Rugovës do të çojë drejt pavarësisë.

 

 

Tri grupe

Ti vetë nga Maqedonia, pse përziheni në mënyrë kaq aktive në punët e Kosovës?

Është një problem, gjithkombëtar, ndaj nuk mund të parcealizohet. Ka një politikë APARTEIDI si në Kosovë ashtu edhe në Maqedoni, që ushtrohet ndaj shqiptarëve. Shqiptarët në Ballkan janë të ndarë në tre pjesë nga viti 1913. Është koha, sidomos tani, që problemi i shqiptarëve të trajtohet seriozisht. Rinia shqiptare nuk do të më të ndiqet, por as edhe të shtypet.

 

 

“Politiken” 27 mars 1998

 

 

 

 

Bisedë për gazetën “Flaka”

 

 

Sa kam mundësi që herë pas here ta shfletoj “Flakën” atje në Danimarkë, ku më shumë se gjashtë muaj është duke ardhur rregullisht në lokalet e Shoqatës shqiptare “Besa”, vërej shumë ndryshime, kur ka pasur censurë të pamëshirshme në këtë gazetë të vetme informative në Maqedoni. Ka mundësi të jetë më e mirë dhe më kombëtare. Nga ajo që prezantohet shohim se është gazetë e deputetëve dhe inisiatorëve, që do të thotë se edhe është gazetë e pushtetit. Gjithë këto mund t’i themi haptazi, pasi ne që jemi në punë në botë, siç thuhet përkohësisht, mund të bëjmë krahasime me gazetat e Perëndimit, i dallon dukshëm mënyra e informimit. Atje p.sh. nëse nuk shqyrtohen ose realizohen kërkesat e ndonjë partie nëpërmjet parlamentarëve, atëherë, shtypi krijon atmosferë të krizës parlamentare. Kjo këtu nuk është duke u bërë edhe pse jemi dëshmitarë se shumë kërkesa tona nuk përfillen, e jo më të zgjidhen në interesin e popullit shqiptar. “Flaka” pra duhet ta gjejë vendin në këto relacione dhe t’u paraprijë shumë aktiviteteve që janë me rëndësi fundamentale për të gjithë ne. Jam i mendimit se duhet të shkruhet më shumë për fshatin, për fshatarin tonë, i cili çdo gjë i jep këtij shteti, jep tatime të larta, ndan kafshatën e bukës dhe në fund është i detyruar të paguajë vetëkontribut për ujësjellësin, rrugët, telefonat e çka jo tjetër. Me sa e di, ky trajtim nuk është edhe në vendbanimet e tjera të Maqedonisë. Këtu vetëm për një vijë telefoni paguhet tre mijë marka gjermane, kurse në viset e tjera as një e pesta e kësaj shume. “Flaka” pra duhet të shkruajë për këto anomali dhe më në fund duhet të jetë e përditshme. Kjo nuk është kërkesë vetëm e lexuesve por nevojë e pashmangshme e popullit shqiptar, ndaj të cilit gjatë kohës po i imponohet bllokadë e përgjithshme informative.

 

 

 

 

Tragjedia shqiptare kërkon një

zgjidhje politike të shpejtë

 

     -Botuar në Forbundet-

 

S’ka dyshim, shqiptarët e Kosovës janë populli më i shtypur në Evropë. Në një kohë kur janë krijuar mundësitë për zgjidhje me marrëveshje rreth Irlandës së Veriut, situata në Kosovë vazhdon duke u acaruar. Gjendja sa vjen e keqësohet. Siç jam shprehur në shtypin danez disa herë, pas serbëve dhe kroatëve, shqiptarët janë populli i tretë për nga madhësia në ish-Jugosllavi. Prapëseprapë i trajtuan shqiptarët si pakicë kombëtare me të drejta shumë më të pakta se sa popujt e tjerë të Jugosllavisë. Fenomenet që ndëdhën në Europën Lindore dhe Shqipri i bënë Fuqitë e Mëdha me sa duket të mendonin për rivalizim e dominim në Ballkan. Dihet se Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë interesat e tyre në këtë rajon të ndezur që jo më kot është quajtur “Fuçi Baroti”. Konkretisht Gjermania dëshiron ta shfrytëzojë rastin për realizimin e ëndrrës së vjetër për dalje në Detin Mesdhe përmes krijimit të aleancave me nacionalistët reaksionarë në Kroaci e Slloveni, gjë e cila ishte qysh në Gjermaninë e Hitlerit gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Kur Jugosllavia u shpërbë, Fuqitë e Mëdha e njohën Slloveninë, Kroacinë e Bosnjën. Ndërkaq shqiptarët kërkuan të drejtën që përmes zgjedhjeve popullore që të vendosnin të ardhmen e tyre, duke ruajtur marrëdhënie korekte me Jugosllavinë e mbetur. Edhe njëherë të drejtat e shqiptarëve u shkelën. Fuqitë e Mëdha njohën këto shtete të reja në Ballkan, por nuk bënë kështu lidhur me zgjedhjet popullore të shqiptarëve. Fuqitë e Mëdha i ofruan thjesht udhëheqësisë serbe, që të ruajnë e të mbajnë kontrollin mbi Kosovën. Të drejtat e shqiptarëve u shkelën prap, ashtu siç ka ndodhë shumë herë më parë gjatë këtij shekulli me ta.

Por të drejtat e njeriut nuk janë diçka që mund të tregtohen. Në fund të shekullit tonë është e papranueshme që disa popuj të gëzojnë të drejtat e disa të tjerëve t’u mohohen. Popujt nuk mund të ndahen në të privilegjuar e të paprivilegjuar. Në fakt shqiptarët në Kosovë e në vise të tjera etnike s’po kërkojnë privilegje, por vetëm të drejtat që u takojnë. Por po të lexohet mirë historia e popullit tim shihet fare lehtë se ai nuk është parë me dashamirësi. Përkundrazi, interesat e tij jetike janë mohuar e shkelur gjithmonë.

Gjatë muajve të fundit kriza në Kosovë është thelluar dukshëm. Shqiptarët s’e kanë pranuar këtë shtypje me vite të tëra, pra asnjëherë s’e kanë ndalë luftën për të drejtat e veta nacionale e sociale. Me dhjetra vite luftuan shqiptarët me mjete paqësore, por çdo herë hasën në burgje dhe terror. Kaq herë e drejta e arsimit në gjuhën amtare i mohohet. Një terror më i ashpër serb kundër shqiptarëve në Kosovë përfundoi së mrami me rezultat të palakmueshëm: shqiptarët në jug rrokën armët për të mbrojtur veten dhe krijuan Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. Udhëheqja serbe jo vetëm që ka armatosur serbët, por edhe ka dërguar forca policore, deri në 100,000 njerëz nëpër vendet e banuara me shqiptarë. Kosova mbahet në një rrethim të hekurt. Një zhvillim i rrezikshëm, i cili mund ta ndezë një luftë të madhe nëpër krejt Ballkanin. Unë parashikoj se situata nuk do të qetësohet, por vetëm do të acarohet. Ushtria Çlirimtare e Kosovës nuk do ta ndalojë luftën vetëmbrojtëse. Ndërsa ushtria barbare serbe do të shprazë mbi shqiptarët dhunë e genocid. S’përjashtohet mundësia që ushtria serbe të futet deri matanë kufirit të Shqipërisë, siç ka bërë Turqia në Irak. Fuqitë e Mëdha ende vazhdojnë të luajnë një rol negativ në konflikt. Nga një anë shpallen për të drejtat e popujve, nga ana tjetër sillen me indiferentizëm ndaj të drejtave të popullit tim.

E vetmja zgjidhje e drejtë është krijimi i një tryeze për bisedime. Përfundimi duhet të jetë njohja e të gjithë popujve në Ballkan me të drejta të njejta. Ndryshimi i kufijve në Ballkan s’do të jetë një zgjidhje tani për tani. Është ende herët ndoshta të ndalemi në këtë pikë, megjithëse populli shqiptar meriton të jetë i bashkuar. Spekullimi me të ashtuquajturën “Shqipëria e madhe” duhet të marrë fund. Bashkimi i Kosovës me Shqipërinë nuk sjell Sqhipërinë e madhe, siç nuk solli Gjermaninë e madhe bashkimi i Gjermanisë së ndarë. Akuza ndaj Shqipërisë së “madhe” do të qëndronte vetëm nëse shqiptarët do të kërkonin kufijtë e vjetër të Ilirisë. Tani për tani çështja shtrohet që të mos dalë situata jashtë kontrollit, që jep shkak për një luftë të madhe. Është e nevojshme mençuria nga ana e të gjitha palëve. Popujt në Ballkan dëshirojnë të jetojnë në paqe e harmoni. Ushtria Çlirimtare e Kosovës nuk dëshiron luftë me popullin serb. Këta luftojnë për shkak se shqiptarët nuk dëshirojnë të banojnë në një koloni serbe. UÇK ka përkrahje në shumicën e shqiptarëve në ish-Jugosllavi, Shqipëri dhe në mesin e 1 milionë punëtorëve shqiptarë në Europën Perëndimore për shkak se kufijtë e dhimbjes janë kaluar qysh moti. Shqiptarët gjinden me shpinë për muri dhe s’mund të shtyhen më tepër në këtë gjendje. Tragjedia shqiptare kërkon një zgjidhje politike të shpejtë. Komuniteti ndërkombëtar nuk duhet të vonojë.

 

 

Kopenhagen, 1998

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rruga paqësore në Kosovë ka

dështuar

 

 

  • Nga biseda me gazetarin e “Information” OLE

NYENG –

 

Lideri i Kosovës, Ibrahim Rugova, është sot i izoluar dhe lëvizja partizane UÇK fiton terren për ditë, thotë një përfaqësues i Kosovës në Danimarkë, Xhemil Zeqiri.

“Realisht sot ka luftë në Kosovë. Edhe unë personalisht nuk dëshiroj gjakderdhje e luftë me armë. Detyrohem, – si dhe tërë shqiptarët e Kosovës – të pranoj se pa UÇK – në dhe luftën guerile të cilën bën ajo, nuk do të arrihet asgjë në drejtim të lirisë së Kosovës”.

Xhemil Zeqiri jeton sot si grahës i taksit në Kopenhagë, por pjesën më të madhe të kohës e përdor duke përhapur të dhëna për ngjarjet në Kosovë, provincës në pjesën jugore të Jugosllavisë, të cilën serbët e konsiderojnë historikisht si qendër të mëmëdheut të tyre, por të cilën populli shqiptar, që është me shumicë, e ka shpallur si shtet të pavarur, Republika e Kosovës.

Zeqiri u gjend në barrikadat kur kërkesat për një vetëqeverisje shqiptare në Kosovë u shtruan përsëri për zgjidhje pas vdekjes së Titos më 1980. Ai u kërkua nga organet policore prandaj më 1981 u detyrua ta lëshojë vendlindjen dhe u strehua në Danimarkë. Sot, siç na sqaron ai vetë, nuk është anëtar i ndonjë organizate politike, por është kryetari i degës në Danimarkë për Këshillin për Mbrojtjen e Lirive dhe të Drejtave të njeriut në Kosovë. Ngjarjet e kohës së fundit – 16 shqiptarë të vrarë dhe katër paramilitarë serbë të vrarë, sipas informatave zyrtare serbe, e bindin atë se rruga paqësore të cilës është përmbajtur lideri politik i shqiptarëve të kosovës, Ibrahim Rugova, ka dështuar.

 

Rugova i izoluar

Rugova u zgjodh president i Kosovës më 1991 duke u paraqitur me një mesazh që disa e qujanë “gandist”, për luftë pa dhunë për arritjen e pavarësisë. Kjo rrugë varej prej presionit që do të mund dhe do të dëshironin t’i bënin SHBA dhe Evropën pushtetarëve serbë, që bisedimet të fillonin dhe të gjindej një zgjidhje. Ky presion nuk u bë dhe sot e keni të njohur se kërkesa e jonë për vetëvendosje nuk bën të lëvizë askënd në Perëndim, prandaj Rugova është izoluar si kurrë më parë, thotë Xhemil Zeqiri.

Zeqiri na jep një pasqyrë pak të ndryshme të Ibrahim Rugovës se sa ajo të cilën e kemi njohur normalisht me të Perëndimit. Rugova, sipas kuptimit të Zeqirit, është shndërruar në një politikan me pushtet kryeneç.

Parlamenti i Kosovës nuk është tubuar këto 5-6 vitet e fundit – zyrtarisht për shkaqe sigurimi. Qeveria ka selinë në Bon dhe Kryeministri Bujar Bukoshi haptas ka ndërprerë marrëdhëniet me Rugovën. Në partinë e vetë Rugovës, LDK, është i izoluar. Zëvendëskryetari, Hydajet Hyseni dhe krerë të tjerë të LDK – kanë lëshuar udhëheqësinë në protestë të politikës kryeneçe të Rugovës. I vetmi shkak që kosovarët nuk demonstrojnë haptas kundër Rugovës është që ky demonstrim mos të bëhet indicie e serbëve.

UÇK-ja në përparim

Nga ana tjetër UÇK-ja po përparon. Kjo organizatë është shfaqur qysh para dy viteve me atentate sporadike kundër personave të organeve serbe dhe shqiptarë bashkëpunëtorë të serbëve, por tani thuhet se kjo organizatë kontrollon regjione të tëra dhe sipas Zeqirit bëhet paraqitje e partizanëve të rinj – edhe në qarqe shqiptare të Skandinavisë dhe të Evropës Perëndimore.

I deleguari i qeverisë amerikane në Ballkan e quajti UÇK-në “lëvizje terroriste” – një term të cilin Xhemil Zeqiri e konsideron si term aspak të drejtë të Perëndimit kur është fjala për konfliktin e Kosovës.

“UÇK-ja, prej shumë e më shumë shqiptarëve, llogaritet si e vetmja mbrojtje që ata kanë në një situatë kur vetëm lufta me armë ka ngelë si rrugë e fundit. Ne doemos duhet të kemi një dialog me serbët, por tërë provat kanë vërtetuar se njeriu nuk mund të ketë dialog me Beogradin, pa treguar paraprakisht forcën. Komuniteti ndërkombëtar me pasivitetin e tij mban një përgjegjësi të madhe që situata është acaruar aq shumë dhe pritet të acarohet edhe më tepër; Ushtria Çlirimtare e Kosovës nuk do ta ndalojë luftën.

Zeqiri mandej shton se komuniteti ndërkombëtar e njohu Republikën Federative të Jugosllavisë, para se të deklarohej Beogradi i gatshëm për të biseduar për statusin e Kosovës. E vetmja gjë që tani mund të ndikojë mbi Beogradin, është një presion i dyfishtë, përtrirje e kërcënimeve për sanksione, dhe luftë me armë.

 

Konflikti po përhapet

Kjo luftë mund shumë shpejt të përhapet edhe në vende të tjera Ballkanit, pikësëpari në shtetin fqinj, në Maqedoni, ku shqiptarët janë një pakicë e madhe (të dhëna oficiale thonë 23 për qind, kurse shqiptarët mendojnë se janë afro 40 për qind).

“Si zakonisht shqiptarët e Kosovës kanë lidhje të afërta me shqiptarët e Maqedonisë. Shumica kanë familje në të dy anët e kufirit. No kohën e ish-Jugosllavisë udhëtonin pa pengesa dhe shumë shqiptarë të Maqedonisë studjonin në Prishtinë, na rrëfen Xhemil Zeqiri, i cili vetë është i lindur në Tetovë të Maqedonisë para se të shpërngulej në Kosovë për të ndjekur studimet në Universitet.

Popullata sllave me shumicë e Maqedonisë shtyp shqiptarët në të njejtën mënyrë siç bëjnë serbët, mendon Zeqiri. Ai referon ndërmjet tjerash se perfekti në qytetin e dominuar me shqiptarë, Gostivar, sa është dënuar me 7 vjet burg se ka ngritur flamurin shqiptar krahas me atë maqedonas.

 

Pavarësia

UÇK-ja pikërisht në muajt e fundit ka zgjeruar fushën e veprimeve duke përfshirë edhe Maqedoninë ose Zona 2 e Operimeve, siç e quan lëvizja partizane këtë vend.

UÇK-ja është për krijimin e një republike të pavarur të përbashkët, e cila do të përfshijë Kosovën dhe Maqedoninë perëndimore, ku shqiptarët përbëjnë shumicën.

 

 

 

 

Për një Kosovë të pavarur dhe

demokratike

 

Viti 1999 shënoi një kthesë të historinë e Kosovës dhe të popillit të saj. Lufta legjendare dhe vetëmbrojtëse e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, genocidi që ushtruan në Kosovë forcat ushtarake të regjimit serb të Millosheviçit çuan në goditjen ajrore nga ana e NATo-s në pranverën e viti 1999. Konflikti shënoi kulmin e tij. Ushtria serbe gjatë ditëve të goditjes ajrore ushtroi një spastrim të madh në Kosovë. Gjatë kësaj kohe u intesifikuan masakrat makabre kundër popullsisë kosovare. U vranë e u plagosën mijëra e mijëra njerëz dhe u dhunuan shumë gra prej ushtarëve barbarë serbë. Rreth një milion kosovarë, burra e gra, fëmijë e pleq u detyruan të lënë trojet e tyre. Mbi 600 mijë kosovarë u vendosën në Shqipëri. Mijëra shqiptarë u mbyllën në burgjet serbe, ku mbahen edhe tani. Mijëra shtëpi banimi e dhjetra fshatra u shkatërruan. Populli kosovar pa me sy e provoi mbi supe tmerre të pashembullta pas Luftës së Dytë Botërore. Qindra kosovarë u hodhën në varre masive. Por në fund ushtria serbe u detyrua të tërhiqte. Kosova u vu në administrimin e Kombeve të Bashkuara me përfaqësues Kushnerin. Pjesa më e madhe e refugjatëve u kthyen në Kosovë.

Kjo padyshim është një kthesë në Kosovë. Populli njohu më në fund erën e lirisë. Po nuk është siguruar gjithçka. Mitrovica përjeton ende në një klimë konfliktualiteti e pasiguri. Ndodhin vrasje. Në komunat brenda kufirit serb konflikti me armë është prezent. Ajo çka u arrit me gjak e mundime nga vetë populli kosovar dhe me ndërhyrjen ushtarake të komunitetit ndërkombëtar, po edhe me kontributin e shqiptarëve në mërgim, është e mirë dhe shumë shpresëdhënëse për një të ardhme më të mirë, siguri e paqe të qëndrueshme. Fitorja finale e Kosovës është arritur kur të funksionojë qeveria e saj, shteti i saj, si dhe forca mbrojtëse e saj. Kjo ka qenë e mbetet ëndrra e brezave.

Politikanët e Kosovës, personalitetet e shquara të saj, që nga Adem Demaçi, nuk harrojnë se shovinizmi serb është ende në veprim dhe se Millosheviçi harton plane të reja. Ja, situata në Mal të Zi është tejet e komplikuar aq sa vetë presidenti i këtij vendi deklaron se Millosheviçi po shkon drejt luftës së Pestë Ballkanike. Në këtë realitet Kosovës i duhet unitet i madh popullor dhe udhëheqësi e mençur, trime, e matur dhe largpamëse. Kosovës nuk i kanë munguar në asnjë kohë prijësat e mëdhenj. Para dy vitesh djalëria e Kosovës u ngrit në luftën e armatosur vetëmbrojtëse dhe nga radhët e Ushtrisë dolën komandantë politikë e ushtarakë siç është Adem Jashari e të tjerë. Populli kosovar u bind më në fund se përballë shovinistëve të tipit Millosheviç liria mund të fitohet vetëm me çmimin e forcës, gjakut dhe sakrificës. Pas një kohe jo të largët në Kosovë do të zhvillohen zgjedhjet. Populli me votën e tij të lirë do të ketë qeverinë, parlamentin dhe presidentin e tij. Ky do të jetë një hap i ri drejt një Kosove të pavarur e demokratike.

Mbështetjen e komunitetit ndërkombëtar populli i Kosovës e siguroi pas shumë përpjekjesh titanike. Tashmë kjo mbështetje është një realitet. Populli ynë nuk harron kurrë se ky realitet erdhi vetëm kur Ushtria Çlirimtare derdhi gjak. Ka qenë gjaku i Kosovës që e detyroi komunitetin ndërkombëtar të mos e anashkalojë çështjen shqiptare. Edhe në të ardhmen faktori parësor do të jetë në Ballkanin aq të trazuar.

Ne, mërgimtarët, kudo që ndodhemi, kemi qenë e do të jemi afër Kosovës e gjithë shqiptarëve që jetojnë në trojet e tyre etnike, në Prishtinë e Kosovë, në çdo qytet shqiptar ku I thuhet bukës bukë e ujit ujë. Kontributi ynë s’do të mungojë kurrë. Obligimi ynë do të jetë gjithmonë aktiv. Ne do të përmbushim detyrën tonë atdhetare, duke mos pyetur ç’bëri Atdheu për ne, por duke pyetur ç’bëmë ne për Atdheun. Kombi shqiptar në të gjithë historinë e tij mijëvjeçare vitale ka merituar të jetojë si një komb i lirë e krenar në shtetin e tij sovran e të pavarur. Plaku i Pavarësisë Ismail Qemali ka thënë që “Fatet e kombeve të vegjël kalojnë nëpër dyert e tragjedive të mëdha”. Vërtet nëpër dyer tragjedish të mëdha ka kaluar e kalon ende kombi ynë, por ai rron e do të rrojë në shekuj. Ne shqiptarët do ta bëjmë jetën tonë siç e meritojmë: Të lirë, të pavarur e demokratike.

 

 

 

 

 

 

Peticion                Drejtuar Ministrit të Punëve të Jashtme të Danimarkës z. Uffe Ellemann Jensen                Sot protestojnë shqiptarë kundër mbylljes së shkollave në Jugosllavi, kundër marrjes të së drejtës për përdorimin e gjuhës amtare.  Shumë më herët, sidomos nga viti 1981, Serbia, Maqedonia dhe Mali i Zi,filluan të bëjnë presion ndaj shqiptarëve me marrjen e të drejtave që u siguronte Kushtetuta. Si pasojë e gjithë kësaj filloi rritja e dhunës dheterrorit militar kundër shqiptarëve me ç’rast 300 shqiptarë u vranë, qindrau plagoson, qindra të persekutuar dhe shumë të tjerë të dënuar me anë tëproceseve të montuara politike. Serbët dhe maqedonët vazhimisht e shtojnëdhunën ndaj shqiptarëve dhe akush në Europë nuk don të dëgjojë për vuajtjete shqiptarëve. Nuk mund të besohej nga Europa se kjo mundet të nodhë në Jugosllavi, mirëpo me luftën që Serbia ia imponoo Kroacisë tani u bindën të gjithë. Gjithë shqiptarët në Jugosllavi çdoherë kanë qenë të shtypur pre serbo – maqodono – malezezve, kjo mund të vërtetohet më mirë edhe më rastine helmimit të nxnësve shqiptarë, ku i helmuan 7000 nxënës. Dhe më në fund Serbia e pakënaqur me helmimin e nxënësve shqiptarë përdori edhe sigurinë për mbylljen e shkollave shqipe, ku nëpër shkolla ju mundësohet vetëm nxënësve serbë që të ndjekin mësimet. E njëjta ndodhi është në Maqendoi. Pra, ishin shqiptarët populli i veetm në Jugosllavi, të cilkët mbetën pa asnjë të drejë: pa shkolla, Radio, TV etj. e ndërsa për nga numri zinin vendin e tretë në Jugosllavi. Për këtë shkak shqiptarët nuk duan të jetojnë në këto masa që u ngjanin aparteidit në mes të Europës. Kështu parlamentarët e Kosovës më 2 korrik 1990 shpallën Kosovën Republikë të Pavarur. Më 7 shtator 1990, me anë të një referendumi populli shqiptarët shprehën vullnetin e tyre për pavarësi. Dhe kjo është zgjidhje e arsyeshme për popullin e Kosovës. Shqiptarët e Kosovës nuk mundën të tolerojnë pushtimin serb, sepse Serbia akoma ushtron dhunë të shfrenuar ndaj popullit duarthatë. Gjëndja është alarmante sa që i ngjan një lufte që do të ishte shumë më e ashpër dhe më tragjike se në Kroaci. Për t’ju hmangur kësaj tragjedie egziston vetëm një mundësi, që Kosova të pranohet si një Republikë e Pavarur dhe për këtë shkak ne shqiptarët me vendbanim në Danimarkë, kërkojmë nga qeveria daneze:                 a) Që Kosova të pranohet si Republikë e Pavarur, në rregullimin e ardhshëm të Ballkanit.b) Të pranohet qeveria e Republikës së Kosovës me në krye Bujar Bukoshin si përfaqësues legjitim i shqiptarëve të Kosovës.Ne ngelim më shpresën se qeveria daneze do të ndërmarrë hapa konkretë për paqë dhe stabilitet në Ballkan.Në emër të Këshillit Demokratik Shqiptar në Danimarkë Xhemil Zeqiri E premte, 15.11.1991 Faqe 2 Argumenti Suedi nuk mban peshëDheu rrëshqet nën këmbët e zotit Helveg Petersen me argumentin e tij në të ashtuquajturën çështja Pantelic- Botuar në ARBAJDEREN – Ministri i jashtëm i Danimarkës z. N. H. Petersen është zhytru në ujëra të thella në të ashuquajturën “Çështja Patelic”. Sa më shumë të gërmohet në këtë çështje skandaloze, aq më shumë e më keq bie nga provimi ministri danez për punë të jashtme, zoti Petersen dhe ministria që ai drejton. Avokatët suedezë janë të gatshëm që t’i çmontojnë argumentet e fundit të mninistrit të jashtëm danez për deportimin e refugjatëve kososarë që kanë dezertuar nga Armata Jugosllave dhe kanë refuzuar të luftojnë në Bosnjë. Deklarata e ministrit danez ose “arguementi i tij” se edhe Suedia ka ndërmarrë një fushatë të ngjashme kundër refugjatëve dezertorë shqiptarë është gënjeshtër dhe nuk ka të bëjë me realitetin. Fjalimi i tij gjatë vikendit të kaluar, me ç’rast pati deklaruar se Qeveria e Suedisë ka bërë deportimin e rreth 100 refugjatëve shqiptarë që kanë dezertuar nga Armata Jugosllave, dhe se refugjatët janë kthyer të sigurtë pa u keqtrajtuar apo arrestuar nga policia serbe, nuk është e vërtetë. Kështu thotë kryetari I Këshillit Danez për Mbrojtjen e Lirive dhe të Drejtave të Njeriut në Kosovë,zoti Xhemil Zeqiri.Zoti Zeqiri thotë se të dhënat e avoaktëev suedezë dhe raportet e tyre tregojnë se vetëm 10 – 12 refugjatë shqiptarë janë deportuar nga Suedia për në Kosovë. Ndërkaq nga vera e vitit 1994 asnjë refugjat shqiptar nuk është deportuar për në Kosovë. Në anën tjetër avokati suedez Truggue Emstedt thekson se deportimet e bëra nga organet suedeze i ngjajnë kontrabandës me njerëz, ngase refugjatët shqiptarë u janë dorëzuar ograneve serbe, të cilët janë bartur në drejtime të panjohura me taksi. Askush nuk di se çfarë ka ndodhur me fatin e tyre. Kohëve të fundit shumica prej tyre evidentohen si të humbur.E ashtuquajtura çështje “Pantelic” në mediat daneze është aktuale gati një muaj, veçanërisht pas zbulimit sensacional se organet daneze i kanë lejuar një avokati serb, i cili ka qenë në kontakte të përhershme me zyrtarët e Beogradit, të marrë informata konkrete nga dosiet dhe lëndët e refugjatëve shqiptarë, të cilët kanë kërkuar azil në Danimarkë. Ç’është më e keqja, avokati serb ka bërë verifikimin e vërtetësië së dokumenteve të azilkërkuesve shqiptarë. Lidhur me këtë ministri i punëve të jashtme të Danimarkës për këtë çështje është thirrur dy herë në Këshillin e Politikës së Jashtme për të dhënë informacione rreth “pazarllëqeve” mes ministries daneze dhe asaj serbe. Nëqoftëse organet daneze dëshirojnë ta mbajnë besimin, atëherë rreth çështjes “Pantelic” duhet të bëjnë një analzi të paanëshme, duke nxjerrë në dritë të vërtetën dhe duke pranuar gabimin e ministrisë së jashtëme daneze, thotë zoti Xhemil Zeqiri.Xhemil Zeqiri kërkon që menjëherë të ndalet deportimi i azilkërkuesve shqiptarë të dezertuar nga Armata Jugosllave. Si dhe të ndalohet e  drejta që avokatët serbë të bëjnë kontrollimin dhe verifikimin e lëndëve të shqiptarëve. Zoti Zeqiri gjithashtu kërkon që azilkërkuesit shqiptarë, lëndët e të cilëve janë kontrolluar nga spiuni Pantelic, t’u njihey automatikisht e drejta për azil, ngase ata rrezikohen me likuidim nga organet serbe. Xhemil Zeqiri u bën thirrje mediave daneze që në shkrimet e tyre dezertorët shqiptarë nga Armata Jugosllave të mos i paraqesin si dezetorë serbë, se në fakt 80% prej tyre janë shqiptarë nga Kosova, të cilët refuzojnë të marrin pjesë në luftnë serbo-boshnjake. Letra e politikës E kam njohur Xhemil Zeqirin që nga viti 1991 kur kriza në ish Jugosllavi filloi të ndriçohet. Në mënyra të ndryshme na ndikoi mua dhe kolegëve të mij për informim të krizës në Ballkan. Pjesërisht Xhemil Zeqiri ishte një burim mjaft i informuar dhe na informonte në hapësirën daneze, veçanërisht për gjendjen e shqiptarëve në Kosovë dhe viset me shqiptarë në ish Jugsosllavi, po ashtu përgatiste dhe demonstrata për të tërhequr vëmendjen e opinionit. Organizonim bashkë mbledhje informative dhe kështu në bashkëpunim me Xhemilin dhe redaksinë e  “Politikës” kemi organizuar punën dhe me poltikanë shqiptarë. Xhemil Zeqiri na ka ndihmuar edhe me ligjërata për gazetarët dhe redaktorët e mediave daneze, që “Politika” ka organizuar, dhe pastaj bashkërisht bëmë edhe vizita në Ballkan, pas vitit 1990, ku kemi bërë udhëtime studiuese në diss vende të Ballkanit. Vlen të përmenden intervistat që “Poltika” bënte me udhëheqësit dhe intelektualët shqiptarë si me Prof. Dr. Hajrulla Gorani, kryetar i sindikatave kosovare, me Adem Demaçin, Ibrahim Rugovën, Sevdie Ametin, Flamur Ametin, Arben Xhaferrin etj., ku Xhemil Zeqiri ka qenë kontaktues. Po ashtu “Politika” ka organizuar mbrëmje për kulturën shqiptare me pjesëmarrjen e Mevlan Shanajt, atashe për kulturë pranë Ambasadës Shqiptare në Stokholm. Më vonë organizuam një mbrëmje letrare për kulturënshqiptare, ku u prit dhe Akademiku Rexhep Qosja, por për fat të keq nuk u realizua për arsye që s’i dimë por ditën e fundit na u komunikua se s’mundet me ardhë në Danimarkë. U ba keq se “Politika” bashkë me Xhemilin patën organizuar edhe takime me rëndësi me politikanë e njerëz danezë që merren me kulturë.Përgjatë kohës kam filluar ta çmoj Xhemilin dhe përkushtimin e tij prejhumanisti i cili urren vetëm ato forca që nuk respektojnë të drejtat e njeriut. Pra, Xhemili ka dhënë një kontribut të madh për informimin dhe asnjëherë nuk është munduar të dizinformojë e kompromentojë redaksinë tonë, përkundrazi ka qenë shumë i matur dhe për këtë do të mbetet një bashkëpunëtor real i redaksisë sonë, “Politikës”. Me konsideratë shoqërore Henrik KaufholzNë Kosovë mund të shpërthejë lufta e armatosur- Letër Ministrit të Punëve të Jashtëm danez N. H. Petersen -Edhe pse kryesimi danez i ODBE përfundon gjatë ndërrimit të vitit, unë ilejoj vetes megjithatë t’ju drejtohem për t’ua kujtuar se Ju jeni edhe më tutje kryetar i asaj organizate. Qëllimi im është t’ju vë në dijeniu se gjendja në Kosovë dhe viset e tjera të ish – Jugosllavisë, të banuara me shqiptarë, është edhe më tepër e acaruar. Në lidhje me shpërbërjen e Jugosllavisë dhe arritjen e të ashtuquajturës Marrëveshje e Dejtonit, Komuniteti Ndërkombëtar nuk denjon të pranojë se shqiptarët duhet t’i kenë të njëjta të drejtat nacionale dhe sociale sikurse popujt e tjerë të ish – Jugosllavisë, edhe pse pikërisht shtypja shumëvjetëshe e Serbisë kundrejt shqiptarëve në Kosovë qe një prej shkaqevetë shpërbërjes se ish – Jugosllavisë. Përse, vallë, opinioni ndërkombëtar i trajton hqiptarët ende si një minoritet nacional? Ne ishim grupi i tretë më i madh nacional prej popujve të ish – Jugosllavisë. Atëherë u shtypëm nga Sllobodan Millosheviçi, ndërkohë që republikat jugosllave po i qëronin hesapet midis tyre. Sot Komuniteti Ndërkombëtar i ka dhënë një shenjë të gjelbërt të njëjtës udhëheqje të Serbisë se mund ta ruajë kontrollin mbi viset e banuara me shqiptarë. Popujt e tjerë gëzuan të drejtën e shkëputjes nga Jugosllavia, përse këtë të drejtë nuk e gëzojnë edhe shqiptarët,  faqe3pasi që dhe shqiptarët mbajtën një referendum popullor në të cilin u vendos me shumicë absolute për shkëputje, në përputhshëmri të plotë me parimet e të drejtat në suaza të kornizës së Kushtetutës së atëhershme jugosllave. Udhëheqja serbe ka shtypur vazhdimisht shqiptarët në Kosovë dhe na i ka marrë pothuajse të gjitha të drejtat nacionale e shoqërore. Unë s’besoj segjendet një brutalitet i ngjashëm dhe mungesë e së drejtave njerëzore sot në një vend tjter të Evropës si në Kosovë. Me qindra shqiptarë janë përjashtuar nga sektori shoqëror dhe fëimijët tanë s’lejohen të mësojnë gjuhën amtare. Mu për këtë populli im organizoi vetë zgjedhjet demokratike, me qëllim që të zgjedhë udhëheqjen tonë politike, një parlament shqiptar në Kosovë, dhe pse thuajse të gjithë shqipatrët marrin pjesë në këto zgjedhje, udhëheqësia e Serbisë e ka penguar konsituimin dhe punën e parlamentit të Kosovës, i cili nuk është njohur as nga Komuniteti Ndërkombëtar, që insiston në atë se serbët duhet të kontrollojnë Kosovën. Me të drejtë, mund të pyetet? Përse nuk i lejohet popullit shqiptar të vendosë në do apo jo të shkëputet? Përse pikërisht shqaptarët nuk bën tëbashkohen në një shtet, kur, bie fjala, gjermanët janë bashkuar? Këto pyetje shtrohen zjarrshëm në shumë zemra të popullit tim. Në ndjehemi të tradhëtuar nga Komuniteti Ndërkombëtar, i cili nuk ka vepruar mbi baza parimore për të siguruar të drejta të njëjta për të gjithë.Që nga Konferenca Ndërkombëntare e Londrës më 1912 e më pos edhe një varg konferencash të tilla e kanë prerë shtetin tim në copëra të vogla dhe e kanë ndarë kështu popullin tim sipas kufijve artificialë. Në përpjekje për të ndaluar territorin serb, populli im ka rrokur armët. Gjatë këtyre muajve të fundit Ushtria Çlirimtare e Kosovës ka luftuar për të hequr okupimin serb.Në një hulumtim të ri opinionesh i shpallur publikisht, thuhet se më tepër se gjysma e të pyeturve janë të tillë që e përkrahin luftën vetmbrojtëse,por njherit mendojnë që edhe vetë t’i rrokin amrët. E armë ka mjaft, sidomos pas rënies së qeverisë ultrareaksionare në Shqipëri në fillim të këtij viti, ku u hapën depot e armëve, një pjesë e të cilave kalojnë në Kosovë edhe për qëllime fitimi privat. Nëse shumë shpejt nuk gjëndet një zgjidhje paqësore që u siguron shqiptarëve të drejta nacionale dhe sociale, do të shpërthejë lufta e armatosur me një fuqi të madhe. Viktimat e njerëzve dhe dëmet ekonomike do të jenë më të mëdhaja se sa kanë qenë në Bosnjë. Kush do ta marrë përgjegjësinë, nëse udhëheqja serbe gjuan me raketa dhe me artileri kundër caqeve civile? Sa herë duhet vallë të përsëritet tragjedia e Vukovarit? Xhemil ZeqiriKryetar i KLDNJ në Kosovë – seksioni danezKopenhagë, 16.12.1997  Përse “Rilindja” publikon gënjeshtra të poshtra dhe akuza tendecioze të “udhëheqësit” të QIK-ut në Danimarkë, Rzia Nikçi? – Reagim ndaj letrës të “udhëheqësit” të QIK-ut në Danimarkë dhe “sekretarit” të Komitetit danez për Kosovën Riza Nikçi me titull: “Përse KMLDNJ lejon që dega e tij në Danimarkë të vihet në shërbim të propagandas rrënuese serbe?” botuar në gazetën Rilindja” të datës 31.08.1998 (Aktuale- letra fq.11) -Edhe pse nuk e kam për princip të polemizoj në gazeta (së paku jo me persona të tipit “Nikçi” në rrethana të sotme, por dhe për shkak se nuk jam i “aftë” të gjej tituj dhe mestituj si “disa” “gazetarë”  Faqe 4apo “redaktorë” të Rilindjes, të cilët duke mos respektuar, së pari etikën, e pastaj kodeskun gazetaresk kanë publikuar gënjeshtra të poshtëra dhe akuza tendecioze ndaj meje dhe shkencëtarit e publicistit danez Tue Magnussen, vetëm e vetëm duke u bazuar në fjalët e shkruarr të “udhëheqësit” të QIK-ut në Danimarkë Riza Nikçi) vendosa të shkruaj për t’ua bërë me dije lexuesve se disa “zotërinj” të gazetës Rilindja” janë vënë në shërbim të një manipulanti siç është Riza Nikçi. Këta “zotërinj” të “Rilindjes” pa e njohur mirë personalitetin e R. Nikçit, pa e njohur punën dhe kontributin disavjeçar të KMLDNJ në Danimarkë (ç’është me e keqja) pa e njohur angazhimin dhe vepromtarinë e shkencëtarit dhe publicitit danez Tue Magnussen, letrën e Riza Nikçit e kanë “zbukuruar” me titull dhe mestituj bombastikë! Që në esencë mund të arakterizohen, si akuza më të rënda publike, të cilat kërkojnë përgjegjësi si kolektive ashtu edhe individuale, dhe të cilat nuk falen. Së pari, ju “zotërin” të “Rilindjes”, unë nuk jam siç jeni shprehur “Njëfarë” Xhemil Zeqiri, e aq më pak siç është shprehur Riza Nikçi i “juaj”,”shqipfolës që përçan përkrahësit e çështjes shqiptare”, “shqipfolës maniak nga pollogu i Tetovës”, “emisar serb…” etj. Vepritaria ime dhe angazhimi im për sensibilizimin e çështjes shqiptare, veçanërisht të çështjes së Kosovës në kuadër të KLMDNJ në Danimarkë është i njohur, si në opinionin e këtushëm ashtu dhe në opinionin mbarëshqiptar, Shqipëri, Kosoëv, IRJM dhe viset e tjera etnike shqiptare. Si duket ju “zotërinj” të “Rilindjes” i keni harruar shkrimet që i keni botuar në lidhje me aktivitetet e KMLDNJ në Danimarkë si:            Konferenca Ballkanike e Sindikatatve (shih “Rilidnja 3 mars 1993) ku së pari herë Bashkimi i Sindikatave të Pavaruar të Kosovës mori pjesë zyrtarisht duke u rreshtuar si anëtare e rregullt e Unionit të Sindikatave Ballkanike e më gjerë. Konferencë, ku BSPK-ja fitoi legjitimitet ndërkombëtar për të marrë pjesë më vonë në konferencën e Sofjes, Stambollit, Athinës edhe përkundër kundërshtimeve serbe.Ju “zotërinj” keni harruar se keni shkruar për debatin historik të AdemDemaçit në Parlamentin danez, në vitin 1992, si dhe shumë aktivitete të tjera të publikuara në shtyp. “Rilindja” për Xhemil Zeqirin si Kryetar i KMLDNJ dega Danimarkë ka shkruar më 13.07.1994, 26.03.1997 (shih “Rilindja fq. 12) etj. Për veprimtarinë dhe angazhimin e KMLDNJ në Danimarkë kanë shkruar edhe gazetat: “Tribuna – sh”, “Flaka”, “Zëri i Kosovës”, “Koha jonë”, “Zëri I Popullit”, “Kombi”, “Rruga jonë” etj. Këto janë vetëm disa dëshmi për disa “gazetarë” të “Rilindjes” që më quajnë “Njafarë Xhemil Zeqiri, i cili paraqitet në emër të KMLDNJ në Kopenhagë”.Mua aspak nuk më befasojnë fyerjet dhe akuzat provinciale të Riza Nikçit, i cili vuan nga “ndjenja e vlerësimit të ulët”, nga personi, i cili njihet shumë mirë në Danimarkë si Ajnshtajni i akuzave, fyetjeve dhe përçarjeve kolektive. Po të hulumtoni pak në arkivat e gazetës “Rilindja”, “Bota sot” dhe në dokumentacionet e Lidhjes Demokratike të Kosovës, do të bindeni se vetëmminjtë e banesës së Riza Nikçit kanë ngelë pa u akuzuar në mjetet e informacionit.Ai ka kundërshtuar dhe kundërshton çdo institucion apo individ që nuk mendon si ai. Andaj edhe ka mbetur vetë, për fat të keq, më një imunitet të rëndësishëm “udhëheqës” i QIK-ut në Danimarkë. Lista e të “denoncuarve” dhe të “etiketuarve” nga “udhëheqësi” i QIK-ut në Daimarkë është jashtëzakonisht e madhe. Vizitoni Danimarkën e do të bindeni se kush është Xhemil Zeqiri e kush Riza Nikçi.Xhemil Zeqiri         Faqe 5Gjenocid kulturor në mes të Europës Politikë brutale aparthejdiste ndaj popullit shqiptar në Kosovë Nga Xhemil Zeqiri Po ju shkruaj për të tërhequr vemendjen Tuaj dhe të Qeverisë Suaj për situatën e padurueshme të popullit shqiptar në ish – Jugosllavi.Vitin e kaluar (2 shkurt) ju kam shkruar për të njëjtin problem. Në letrën (përgjigjen) Tuaj nënvizuar: Danimarka konsideron se në ish – Jugosllavi shkelen të drejtat e shqiptarëve dhe seriozisht, së bashku me vendet e tjera të BE, ka kërkuar që serbët të hyjnë në dialog me përfaqësuesit e Kosovës.Por deri më tani, asgjë nuk ka ndryshuar në Kosovë. Shtypja brutale e shqiptarëve po vazhdon me intensitet të pazvogëluar. Herë pas here është dokumentuar, përveç të tjerash edhe nga Amnesty Internacionale dhe nga organizata shqitare për mbrojtjen e të drejtave të njeriut (KLMNJD), që udhëhiqet nga shkrimtari i njohur edhe në arenën dërkombëtare – Adem Demaçi. Kjo organizatë çdo muja bën nga një raport për shkeljen e të drejtave të njeriut në Kosovë. Raporti i fundit për muajin shtator mbush jo më pak se 11 faqe.Në Maqedoni rreth 40% e popullsisë janë shqipatrë. Në letrën Tuaj të dates 11 shkurt, që më keni dërguar mua, shkruani se: njohja ndërkombëtare e Maqedonisë do të jetë një hap vendimtar në përmirësimin e situatës së shqiptarëve etnikë në Maqedoni. U bë një kohë e gjatë që Maqedonia u njoh si shtet i pavarur, por, për fat të keq, nuk ndodhi ndonjë përmirësim i gjendjes së shqiptarëve.Situata e shqiptarëve në Maqedoni mund të karakterizohet si një gjenocid kulturor. Shqiptarët këtu janë të privuar nga të drejtat e tyre kulturore e kombëtare dhe të ekspozuar një politike aparthejdiste.           Njohja e Maqedonisë do të thotë ngritje e një muri të padukshëm të Berlinit në mes të shqiptarëve të Maqedonisë dhe shqiptarëve të Kosovës. Në të dy anët, nga pushtetmbajtësit, përsekutohen politikanë, gazetarë dhe udhëheqës shqiptarë të sindikatave etj. Kohëve të fundit në Maqedoni u zbulua se grave shqiptare, përkundër vullnetit të tyre, u mohohet e drejta për të lindur. Gjeneratatve të reja shqiptare u mohohet e drejta që të arsimohn në gjuhën amtare. Mund të përmenden edhe shumë shembuj të tjerë. Të gjithë e mbështesin konkluzionin se edhe sot ushtrohet një shtypje brutale dhe një politikë aparthejdi mu në mes të Evropës. Sipas mendimit tim, çështja shqiptare është një nga më të rëndësishmet që të mund të arrihet paqja dhe stabiliteti në Ballkan. Por, herë pas here, shqiptarët (trojet e tyre) u shitën nga superfuqitë. Kjo ndodhi në Konferencën e Londrës më 1912, ku u përcaktuan kufijtë e Evropës. Këtu shqiptarët, pa dëshirën e tyre, u ndanë në disa shtete. Tragjedia u përsërit edhe në Konferencën e Londrës të vitit 1992, ku u bë shmangie e trajtimit real të të drejtave kombëtare shqiptare. Superfuqitë e njohën Maqedoninë pa ndonjë zgjidhje për çështjen shqiptare. Ngjashëm edhe shqiptarët në Kosovë përmes një rederendumi vendosën që të shkëputen nga shtypja serbe. Kohëve të fundit presidenti i Kosovës, Ibrahim Rugova, kërkoi konfederatë me Shqipërinë. Por Bashkësia Ndërkomëbtare mbahet pasive (hesht). Shqiptarët ishin të tretët për nga numri i popullsisë në ish – Jugosllavi dhe nuk ishin asesi minoritet. Shqiptarët nuk kërkojnë ndonjë trajtim të pasaçëm pozitiv nga serbët, por ne jemi një popull që duhet të trajtohemi ashtu që t’i kemi të njëtat të drejta si popujt e tjerë në Evropë. Nëse komuniteri ndërkombëtar, edhe këtu në Danimarkë, nuk merr një qëndrim të drejtë, padrejtësitë historike në Ballkan do të vazhdojnë dhe me siguri do të jenë shkak, jo vetëm i vazhdimit të valsë së përhershme të cënimit të të drejtave të njeriut, por mund të jenë edhe fitil që do të shpien në një shpërthim të pashmangshëm. Me nderimeXhemil ZeqiriKryetar i KLMDNJ – Danimarkë Faqe 6                                   PS: Kjo letër u botua në gazetën “Politiken” dhe “Arbajderen” Letër e hapur për Qeverinë, parlamentin dhe Partitë Politike të Danimarkës Zonja e zotërinj!Ju jeni në dijeni se që prej 10 vjetësh, pa llogaritur periudhat e mëhershme historike, mbi 1.5 milion shqiptarë në Kosovë, mbi 1 milion shqipatrë në Maqedoni dhe mbi 200 mijë shqiptarë në Mal të Zi, ushtrohet terror, represion e dhunë e pashoqe në Evropë. Po ashtu ju jeni në dijeni se nxënësit shqiptarë helmohen, punëtorët shqiptarë (mbi 53 mijë) u përjashtuan e përjashtohen çdo ditë vetëm ose janë shqiptarë; se është ndaluar Parlamenti i Kosovës, se nuk lejohen zgjedhjet e para parlamentare dhe qeveria e Serbisë nuk i njeh partitë shqipatre të krijuara në Kosovë. Pra ju jeni në dijeni se shqiptarët po kthehen në qytetarë të rendit të dytë, edhe pse jaën në tokën e tyre amtare. Shembull, tipik është ajo që po ndodh tash kundrejt Kroacisë, një politikë e tillë antikombëtare dhe antidemokratike ndaj Kosovës ushtrohet tash e dhjetë vjet (pa llogaritur peridudhat e mëhershme). Të gjitha këto, s’mund të thuhet se nuk i dijnë qeveritë evropiano-perëndimore. Ato, që kaq shumë bëjnë fjalë për demokracinë parlamentare, përse nuk ngrejnë zërin kudnër qeverisë serbe, e cila po mbyt me tanksa, me plumba e me helm këtë proces të shqiptarëve në Kosovë, Maqedoni e Mal të Zi? Kjo është e pakuptueshme për ne shqiptarët.               Vallë, çka i pengon, çka i ndalon qeveritë evropiane të ngrejnë zërin në përkrahje të kërkesave të drejta politike të shqiptarëve, për paqe, barazi,demokraci në Ballkan dhe për të drejtat e tyre nacionale? Mos vallë i pengon ngjyra, të qenit shqiptarë apo çka?               Koha e deklaratave kundër shkeljes së të derjtave të njeriut në Kosovë nga ana e Serbisë, tashmë është krejt e pamjaftueshme dhe krejt formale, sepse mbarë bota tashmë e ka të qartë se Serbia po nxit lutë në Kosovë e në Ballkan. Tash duhet të merren masa konkrete të dënimit të Jugosllavisë, respektivisht të Serbisë për agresivitetin e saj. Në radhë të parë t’i ndalohen ndihmat ekonomike dhe t’i bëhet një presion sistematik me kërkesën që të lejohet procesi pluralist në çdo pëllëmbë të Jugosllavisë, të njihet Republika e Kosovës dhe t’i jepet populli shqitar në Jugosllavi deklarimi i lirë për ardhmërinë e tij.               SHBA, më në fund, duke e parë agresivitetin e Serbisë kundrejt Kroacisë, ndëshkuan Jugosllavinë, respektivisht Serbinë, duke i ndaluar ndihmat ekonomike. Eshtë një akat, të cilin, për obligimin e tyre moral, duhet ty pasojnë të gjitha qeveritë evropaiane, duke i bërë kështu një bllokadë ekonomike dhe politike Serbisë, të cilën tashmë një dekadë e ka merituar një ndëshkim të rreptë. Një akt të ngjashëm duhet ta ndërmarrë edhe qeveria e Danimarkës kundrejt Jugosllavisë, respektivisht Serbisë. Edhe qeveria e Danaimarkës, më në fund, duhet të deklarohet qartë dhe preras se a është në anën e popullit shqiptarliridashës e demokratik apo në anën e Serbis agresive dhe antidemokratike. Shpresoj se deklarimi do të jetë i denjë dhe i shprehur qartazi në anën e kërkesave të popullit shqiptar në Kosovë. Kopenhagë, 30.05.1991 Faqe 7               Asnjë burrë shteti s’ka të drejtë t’u mohojë pavarësinë shqiptarëve                                – Deklaratë –                Lista e Bashkuar i thotë jo intervenimit të NATO-s, por propozon Konferencë Ballkanike Ofensiva disa mujore e forcave serbe bëri të detyrojnë shqiptarët që të lëshojnë shtëpitë e veta dhe të gjejnë strehim në male, ku prej 150.000 – 300.000 janë në arrati. Serbët kanë për qëllim t’i thyejnë forcat e UÇK dhe t’ia marrin territorin që kontrollon. NATO-ja ka plnaizuar për ndërhyrje ushtarake në konflikt. Ne mendojmë se munden të ndodhin mosmarrëveshje në mes superfuqive. Eshtë mirë që populli të merret në mbrojtje, po ka edhe mosmarrëveshje mes SHBA e Europës. Po ashtu disa shtete ia kanë kthyer shpinën UÇK-së dhe janë për një autonmi e jo si është kërkesa e shqiptarëve për vetvendosje. Ky intervenim ka filluar që të bëhet duke e marrë Shqipërinë në kontroll nga ana e NATO-s duke ai ndaluar furnizimin ushtarak UÇK-së. Këto plane që po bëhen vijnë prej sheteve të NATO-s që ta ndalin konfliktin dhe dalngadalë t’i hapin rrugën një zgjidhjeje për një autonomi për Kosovën, dhe jo për pavarësi. Këtë më vonë do ta quajnë rezitat. Fuqitë e mëdha kështu mundohen që t’i rikthejnë atë autonomi Kosovës që ia pati marrë Serbia më 1998. Të gjithë kryetarët e shteteve flasin për një autonomi e jo për pavarësi, siç dëshirojnë shumica e shqiptarëve  etnikë të Kosovës. Asnjë burrë shteti s’ka të drejtë që t’ua mohojë pavarësinë shqiptarëve. Dhe për këtë asnjë Listë e Bashkuar i thotë jo interevenimit të NATO-s dhe kërkon që Kosoav të merret në mbrojtje nga Kombet e Bashkuara. Lista e Bashkuar kërkon që shqiptarëve t’u jepet e drejta për referendum, ku vetë ata të vendosin në dëshirojnë autonomi ose pavarësi. Para 4 viteve SHBA dhe BE, mbajtën një mbledhje që u qujat Marrëveshja e Dejtonit. Atëherë Kosova u harrua dhe u bisedua për republika dhe enklava serbe, por jo për Kosovën dhe këtë problem e lanë të zgjidhnin vetë shqiptarët dhe tash ka disa që po habietn pse po ndodh kjo gjakderdhje.Lista e Bashkuar mendon se duhet të bëhet një mbledhje për Ballkanin, ku të diskutohet dhe t’u garantohen të drejtat e barabarta të gjithë popujve të Ballkanit, si dhe të merren masa të efektshme për çështjen të rindërtimit dhe ekonomisë. Në këtë aspekt edhe Fondi Monetar Ndërkombatar nuk duhet të krijojë çrregullime në atë pjesë të Evropës, por të krijojë mundësi të arsyeshme për një ndihmë më konkrete. Bashkimi Evropian duhet t’i largohet asaj politike që mund të sjellë destabilizim të mëtejshëm dhe kjo bëhet e mundur kur të zgjidhen drejt dhe pa vonesë çështjet shumë të komplikuara të Ballkanit.                 Komunikatë për shtyp Prej Këshillit për Mbrojtjen e të Drejatve të Njeriut në Kosovë, Dega – Danimarkë Kohëve të fundit është folur shumë për kriminalitetin në Kosovë. Agjencitë e ndryshme indormative, si dhe organizatat jo qeveritare ndërkombëtare që gjenden në Kosovë, e kanë raportuar gjendjen për fat të mirë me objektivitet, por ka edhe zëra që mundohen ta paraqesin gjendjen krejt ndryshe, duke synuar që përgjegjësia të bjerë mbi shqiptarët etnikë të Kosovës dhe kryesisht mbi udhëheqësinë e UÇK-së, sot Trupat e Mbrojtjes së Kosvës (TMK-në). Ata mundohen t’i paraqesin situatat në atë mënyrë që regjimit të Millosheviçit t’i falen krimet që ka bërë ndaj shqiptarëve etnikë duke harruar se udhëheqësit e ish UÇK-së, sot TMK-ja, partitë e ndryshme, si dhe organizata të ndryshme jo qeveritare, kanë dënuar dhe dënojnë të gjitha format e kriminalitetit.       Nuk ka vend në botë pa kriminalitet, aq më keë kur në Kosovë mungon ekzistenca e ligjit, si dhe forcat e mjaftueshme policore. Në këtë situate që kanë kaluar shqiptarët, duke patur parasysh edhe masat e traumatizuara nga krimet e shumta makabre serbe. Sa larg shkohet kur thuhet se tash po bëjnë hakmarrje shqiptarët, ndërsa harrohen krimet monstruoze të kryera nga forcat seebe, dhe se ende po veprojnë forcat serbe në territorin e Kosovës. Këtë e tregon qartë edhe raporti i botuar disa ditë më parë nga institucionet ndërkombëtare të stacionuara në Kosovë.Faqe 8               Forcat paqeruajtëse në Kosovë Trupat në Kosovë: 42.500 (në vendet fqinjë: 7500) Policia Internacionale e Njësuar   Numri total i trupave: 1812 (numri i miratuar: 3.115)Kërkesat e kërkuara nga shtabi i misionit KB:6000 Kriminaliteti që nga 12 korrik 1999               Shifrat totale të vrasjeve të raportuara 414         Nga pala shqiptare 150 Nga pala serbe 140  Kryetari i KëshillitXhemil Zeqiri Kopenhagë, 04.01.2000 Protestë kundër presionit maqedonas ndaj Universitetit të Tetovës Këshillit të EuropësSekretariatit për çështjet ligjorre të Komitetit Allard PlateNë këtë letër dëshirojmë të tërheqim vëmendjen e Këshillit të Europës për mbylljen brtale të Universitetit Shqiptar të Tetovës që autoritetet maqedonase pothuasjse kanë ndërmarrë. Popuulsia shqiptare e Maqedonisë ishte pothuajse në një pozicion shumë më të favorshëm në ish Republikën Federale të Jugosllavisë. Megjithatë situata e saj gjatë viteve të fundit ka denigruar mjaft. Përsa i përket edukimit shqiptarët e Maqedonisë kanë humbur shumë nga mundësitë që ata duhej të kishin. Në Jugosllavi shqiptarët kishin të drejtën e mësimit në gjuhën shqipe. Në vitin 1980 kishte 38 gjimnaze shqip, kurse tani kanë mbetur vetëm 5 prej tyre. Përveç kësaj shqiptarët kishin mundsëinë të studionin në Universitetin e Prishtinsë në Kosovë. Ndërkohë që kjo mundësi është mbyllur nga serbët. Kohët e fundit një grup shqiptarësh vendosën të hapin Universitet të ri në Maqedoni. Në kushtetutën maqedonase lejohet që persona privatë të hapin institucione edukimi dhe me këtë rast u përgatitën fakultete drejtësie, matematiek dhe shkencash të tjera. Në tetor 1994 Universiteti i ri i Tetovës u bë gati për t’u hapur. Por më 10 tetor policia maqedonase arriti me tanke dhe shkatërroi ndërtesën e fakultetit të matematiksë dhe shkencave. Megjithatë Universiteti u hap më 15 shkurt 1995 me një ceremoni në prezencë të përfaqësuesve të të gjithë partive politike, ministrave pjesëtarë të parlamentit, studentëve dhe vizitorëve të huaj. Dy ditë më vonë fakultetet u pushtuan me dhunë nga policia dhe si pasojë 18 studentë u plagosën dhe një u vra. U morën masa ndalimi kundër rektorit Fadil Sulejmani dhe një listë intelektualësh të tjerë, të cilët mbronin univeritetin. Ata morën dënimet e mëposhtme:Rektori Fadil Sulejmani me 21.2 vjet burgim.Profesori i drejtësisë, Musli Halimi me 8 muaj burgim.Lideri i Paratisë Prosperitetit Demokratit, Nevzat Halili me 11.2 vjet burgim. Lideri i organizatës për mbrojtjen e të drejtave të njeriut, Milaim Fejziu,6 muaj burgim.Lideri i një organizate humane fetare, Arben Rusi, me 8 muaj burgim. “Krimi” i tyre i vetëm qe se kishin punuar për një shkallë më të lartë edukimi të shqiptarëve. Për shqipatrët krijimi i mundësive të marrjes së një edukimi të lartë ishte i një rëndësie të madhe. Megjithëse zyrtarisht rezulton se 22% e popullsisë në Maqedoni është shqiptare, realisht 40% janë shqiptarë. Në 2 Universitetet ekzistuese vetëm 3% e studentëve janë shqiptarë. Në shërbimet publike 7% e të punësuarve janë shqiptarë. Eshtë për të ardhur keq që njohja e Maqedonisë si repiblikë e pavarur nuk ka përmirësuar situatën e shqiptarëve. Shtypja arbitrare, sterilizimi i grave, mbyllja e shkollave shqipe dhe Faqe 9 shkatërrimi i çdo gjëje shqiptare është rregull i përditshëm. Maqedonia e sotme është një sistem aparteidi jo më i miër se sa Afrika e Jugut. Autoritetet duan të shtypin popullsinë shqiptare dhe të ndalojnë zhvillmin përpara drejt rrugëve moderne të jetës, siç është për shembull ndalimi i edukimit në një shkallë më të lartë. Shqiptarët dshirojnë një mbështetje të fortë nga komuniteti ndërkombëtar për kërkesën e tyre paqësore për edukim. Ne i lutemi Këshillit të Evropës të përdori autritetin e tij dhe të kërkojë lirimin e të burgosurve dhe rihapjen e Universitetit të Tetovës.  Prof. Minna Skafte Jensen             Xhemil Zeqiri     data …

 

 

 

 

 

 

 

 

KAMPANJË TERRORISTE KUNDER KISHAVE DHE MONOMENTEVEFETARE SERNE  

Faqa1

 

Dëshmitaret danezë po e tregojn se e kan pakishat dhe monomente serbe të shkatruara prej ekxplodimit.

Prej,Manuel Vigilius–në të perditshmen “KRISTELIGT DAGBLAD”.2108.1999

 

Në pergjithsi shqiptaret e Kosoves jan duke ndjekur një kampanjë terrorriste,kunder kishave dhe monomenteve fetare,ortodokse serbe.të silve po kan filluar një kampanjë :djegje,shkatrimeve dhe ekxsplodimeve që jan duke u hedhë në ajrë.Kjo ndodhë edhe para syve të forcave paqsore. (Kombeve të Bashkuara).KFOR,cili ka mar per siper paqen në Kosovë nuk munder rë siguroje paqen dhe të ndal kampanjen kunder institucioneve fetare serbe.

Kta udhheqsit shpirtror,fetar,gjat koh kan barë raporte të cilat jan ankuar per ket dukuri që po ndodhë prej shqiptarvet, dhenë faqën e tyre në kët internet të kishes ortodokse serbe po apelojn per ket

Dukuri.Po ashtu per ket kampanjë terroriste ka shkrujtur edhe Gazeta e pa varur angleze INDEPEDENT kjo gazet ka raportuar në fillim të mujt disa raporte dhe futografi per ket rastsi per shemnbull:djegjet e kishave,dhskatrimet e shum monomenteve fetare serbe.në të gjithë Kosoven Christian Baslev Olsen

Prej organizatave të Kishave Daneze që veprojn në Kosov në mision Humanitar ai po e veteton ket fenomen të cilet i ka par me sit evet.

Na kemi par me syt tan shum monomente dhe Kisha të djegura dhe shkatruara në të gjithë Kosoven dhe eshte një gjë tragjike dhe mer chok kur ti sheh në ket mënyr monomentet fetare.dhe kjo bije mbi pasoret nderkomtar dhe eshte tragjike kjo që po ndodh në Kosov pas mbarimit të luftes,tho Christian Baslev Olsen per gazeten” Kristilig Daugbladet” B aslev Olseni ishte dje ruges prej Kosove per në Danimark mbasi e kishte vizituar Kosoven me një delegacion të lart të oreganizates së vet dhe ku ka pas edhe visita zyrtare me forcat nderkomtare dhe me shum organizata tjera ka biseduar që jan të stacionura në Kosovë.

                                   40 ndrtesa të shkatruera

 

faqe 10

 

Sipas perfasuesit të Kishave serbe(munk-serb )vllezrive Sava Janjic më pak 40 ndertesa fetare serbe jan djegur mbas hyrejes së forcave paqruejtese, dhe vlazrit Save kan qen partner të organizatave të kishave evropiane dhe kan pasur një respekt në mesiat nderkombtare në mes tjerashë kta i kan ndimuar edhe të strehuarve si serb ashtu edhe shqiptar,sic ka qen ai monomenti i kishes në Dejcan gjithë ashtu kta vllezrit Sava e kritikojn edhe politiken nacionaliste të Slobodan Milloshevicit.Nuk eshte ekjart se cfar roli jan duke luajtur ushtaret e UCK- por dje Gjenerali Agim Ceku në një gazet shqiptare i ka denur ket fenomen,por para sa kohe ai ka deklaruar se UCK-eshte alergjike ndaj Kishave serbe që jan ndërtuar pas viti 1990 sepse ata kisha jan politike dhe jo symbole fetare, Në Danimark banon aktivisti shqiptar i cili ashte Kryetar i Kshillit per Lirit dhe të Drejta Njeriut në Kosov-dega në Danimark Xhemil Zeqiri ai nuk mohon këto raste po mundet të ndodhë pas asaj që ka ndodhë kohen e fundit ndonjë individi të treamotuzuar, dhe une se besoj ate, asë-se si që ushtaret të marin aksione të tilla jn te UCK-ja si ushtri po ndonjë indivi që ka psuar trauma gjat mesakrave serbe ka mundsi të kryej ndonjë akt të tyll, per ket arsije une kam kerkuar nga bashksija nderkomtare që të shtohen ndimat duke perfshi ekonomike edhe mjeksore sepse populli ka një truam, dhe se së eshte mir të fillohet me kso sulme ndaj popullates shqiptare edhe un jam i bindur se jan serbet edhe që munden të ken edhe simbole të UCK-së dhe qellimi i tyre ka qen dhe eshte ta komprimitojn Luften e drejt që beri Ushtria Clirimtare Kunder Okupatorit serb,thot

 

        

 

Xhemil Zeqiri.Dhe i njajti mendim vjen edhe Kryetarja e komitetit të Kosoves dhe parlamentare Daneze,po ashtu ashte edhe nënkryetare e dalegacionit parlamentar danez në Kshillin e Evropes Henne Sevirensen e qendres liberae e cila tashë sa ashte kthyer para një mueji prej Vizite që beri në Kosovë po ky eshte e vertet po ka dis Kisha të cila jan të rreja kam pa se të shkatruera por së eshte emir të emrohen se këta jan veper e shqiptarve se në fakt shqiptaret kan deshir per një stabilizim dhe kjo mundet të ndodhë nga pala tjeter që të akuzohen shqiptaret ,

            

                         FRIKA PREJ GJITHCKAJE

Sekretari gjeneral Baslev Olsen ai mendon se shqiptaret kan në dëshir hakmarjen dhe kjo bahet ma teper nga kta ngjenja se ki fenomen ashte fenomen Turk dhe gjatë sundimit Komunist jan ndjenjat të cilat shprehen në ket mënyrë dhe gjithcka ashte e kjart se kjo që po ndodh edhte e pa pranueshme dhe se forcat paqsore duen të kujdesen me teper per këta monomente fetare dhe popullaten serbe të mbrohet nga hakmarja e shqiptarve.Baslev   Olsen e permend edhe rastin që forcat paqëruejtse Italiane në Decan që e rujn kta monomente të kishes fetare serbe pa nderpre.thotë Baslev Olsen pe Krestelig Dugbladet.po ashtu ai shton se organizata jon ka pas dhe ka bashkpunim me kta perfaqsues të kishes -fes ortodokse serbe dhe i kemi perkrah politikishtë dhe se bashkpunimi do të jet ma në nivel kohen e ardheshme.dhe kjo ka filluar të jet edhe në ndime të organizatave tjera që jan stacionuar në Kryeqendren e Kosoves në Prishtinë.

 

 

 

 

 

Kjo ditë e bardhë patjetër do të vijë!

Mbresa nga libri “Kosova jone” e autorit Xhemil Zeqiri

Është kjo broshurë e thjeshtë, e botuar në vitin 2000, që më doli para syve, fare rastësisht, por menjëherë më bëri për vete ky titull i dashur, pastaj, edhe ajo fytyrë e mendueshme e me shikim depërtues e vetë autorit Xhemil Zeqiri.

Rreth 100 faqe, për t’u lexuar, nuk jane as shumë, as pak. Por ato kaluan me një ritëm të shpejtë dhe forcë mbreselënëse, ashtu siç na del dinamike e aktive edhe vetë jeta e autorit:, siç janë të fuqishme dashuria dhe malli për vendlindjen e krejt shqiptarëve emigrantë nëpër botë.

Xhemil Zeqiri, nga fshati Zhelinë e Tetovës, i vendosur në Kopenhagë të Danimarkës, pas lëvizjes historike të vitit 1981 në Kosovë, u evidentua në këtë vend të vogël demokratik të Evropës, një veprimtar i ndërgjegjshëm, i palodhur, një atdhetar i zjarrtë e i përkushtuar, simbol i pastërtisë njerëzore, zemërmadh e me karakter të hekurt. Larg vendlindjes ai jeton shpirtërisht me ngjarjet e situatat, reagon ndaj tyre me një intuitë atdhetare shumë të saktë, të qartë e të sinqertë: me pak fjalë e shumë veprimtari.

Pasi njihej me prezantimin që i bën autorit Hektor Gurakuqi, më tej shpalosen idetë dhe veprimtaria intensive e Xhemilit, që angazhohet e vepron vetëm sipas urdhërave të brendshme të ndërgjegjes së vet.

Ish aktivistin e Këshillit për Mbrojtjen e te Drejtave dhe Lirive të Njeriut të Kosovës, e gjejmë Kryetar të këtij këshilli që punon në kuadrin e Aksionit për Paqe ’92, ku tubohen organizatat joqeveritare të Danimarkës dhe merren me problemet e Ballkanit.

Me pune e përkushtim, Xhemili u afirmua si person publik me një ze të fuqishëm në mjaft gazeta autoritare të vendit, me konsideratë dhe i mirëpritur edhe nga personalitete të tjera të larta.

“Pas Bosnjës vjen Kosova”, me këtë informacion shtypi ai prej kohësh paralajmëroi tekstualisht: “Ç’do të ndodhë me Kosovën në të ardhmen?! Me siguri do të ketë gjakderdhje si në Bosnjë. Është koha që populli i Kosovës, patriotët të kuptojnë çfarë po u troket te dera… Kosova duhet të shkojë vetëm drejt lirisë dhe pavarësisë. Rrugë tjetër s’ka!” Më tej nëpër shkrime dhe intervista në shtypin danez, ngrihet zëri i Xhemilit se: Shqiptarët në Kosovë nuk janë minoritet (1994), se “Shqiptarët kërkojnë një shtet të lirë e të pavarur. Danimarka ta njohë Kosovën si shtet sovran e të pavarur”; se “Superfuqitë e kanë përkrahur Serbinë padrejtësisht” etj.

Ai përcjell me shqetësim faktin qe në konferencën e Londrës (1992) nuk u ngrit çështja e Kosovës, por u la në harresë.! Në një kohë kur Evropa mban përgjegjësi të madhe për krimet e padrejtësitë ndaj kombit shqiptar.

Çdo të thonë politikanët dhe diplomatët profesionistë p.sh. ndaj mendimit të autorit se: ”Gjatë historisë Ballkani është quajtur shumë herë “Fuçi baroti”, jo se ballkanasait janë më luftënxitës, se ndonjë popull tjetër i Evropës, po për atë se siç është e njohur, Ballkani është pika përfundimtare e rivalizimit dhe e ndërhyrjes së Fuqive të mëdha. Në emër të stabilitetit të vet, Fuqitë e Mëdha do të bëjnë politikën destabilizuese të Ballkanit!” (f 71, 20 prill 1997)

Po ç’kërkojnë shqiptarët?

Vëllai ynë Xhemil Zeqiri, një qelizë e kombit, ka në çdo qelizë të gjakut e trupit të tij, çështjen kombëtare. Që nga Kopenhaga, ai jep mesazhet se: ” … është e papranueshme që disa popuj të gëzojnë të drejtat e disa të tjerëve t’u mohohen. Popujt nuk mund të ndahen në të privilegjuar e të paprivilegjuar.

Shqiptarët në Kosovë e në vise të tjera etnike, kërkojnë vetëm të drejtat që u takojnë. Po të lexohet mirë historia e popullit tim, shihet fare lehtë, se ai nuk është pare me dashamirësi. Perkundrazi interesat e tij jetike janë mohuar e shkelur gjithmonë…

Spekullimet me të ashtuquajtur “Shqipëri e Madhe” duhet të marrin fund.

Faqa 12

 

Bashkimi i Kosovës me Shqipërinë nuk sjell Shqipërinë e Madhe, siç nuk solli Gjermaninë e Madhe bashkimi i Gjermanisë së ndarë. Akuza ndaj “Shqipërisë së Madhe” do të qëndronte nëse shqiptarët do të kërkonin kufijtë e vjeter të Ilirisë”…

UÇK-ja është për krijimin e një republike të pavarur e cila do të përfshijë Kosovën, Maqedoninë perëndimore, ku shqiptarët përbejnë shumicën…

Fitorja finale e Kosovës quhet e arritur, kur të jetë arritur pavarësia e merituar e saj, kur të funksionojë qeveria, shteti dhe forcat mbrojtëse të saj. Për këtë asaj i duhet, Uniteti i madh popullor dhe udhëheqje e mençur, trime dhe largpamëse, prijësa të mëdhenj, që nuk i kanë munguar asnjëherë” (f.81-82, 83, 88, 90, 91)

Mesazhe të drejta, të qarta e të ngrohta rrezaton nga Kopenhaga Xhemili edhe me shkrimin “Dita e Flamurit”: ,”Shqiptarët e shpërndarë nëpër botë, thekson ai, që nga Amerika në Australi, që nga Danimarka në Turqi, që nga Greqia në Francë, gjithkund Nentorin e presin me krenari të veçantë e me emocione…

Tok me gëzimin e kësaj dite feste, në shpirtin tonë rëndon edhe dhimbja: Deri kur Kombi ynë do të jetë kështu i ndarë nga thika e padrejtë e historisë!?…

…Kur vjen dita e Flamurit, kur mbidhemi bashkë nëpër Botë, kur puthim Flamurin Kombëtar e çmallemi me të, ne duke besuar në vitalitetin legjendar të shqiptarëve, besojmë edhe në të ardhmen e tyre, besojmë se shqiptarët në Kosovë, Maqedoni e kudo që jetojnë në trojet e tyre etnike, do të fitojnë të drejtat, do të fitojnë pavarësinë dhe një ditë do të arrihet edhe bashkimi kombëtar.

Ne shpresojmë e besojmë se politikanët shqiptarë do të shkrijnë jetën e tyre, energjitë dhe meçuritë e tyre për të bërë realitet ëndrrën e madhe të të gjithë shqiptarëve.

Edhe 28 Nëntori u bën apel atyre, u bën apel brezave, ne të gjithëve, të bashkohemi për të realizuar qëllimin tonë të shenjtë.

Kjo ditë e bardhë patjetër do të vijë!

Edhe brezat do të këndojnë Himnin e Çlirimit dhe Bashkimit të Madh!”

Këto janë disa nga mesazhet e vëllait tonë Xhemil Zeqiri nëpërmjet librit “Kosova Jonë”. Ne mund t’i themi atij pak dhe shkurt:

“Hallall gjiri i nënës në Zhelinë të Tetovës!”

 

Prof. Dr. Hulusi Hako,

veteran i LANÇ-it,

Tiranë, janar 2003

 

 

 

 

KOSOVA KA NEVOJ PER NDIHMA EKONOMIKE

 

Konflikti per Kosoven ështe ndalur tashë qe tre muaj. Kjo i mori vendeve të NATO-së dy muaj të mira,per ta detiruar Beogradin dhe ushtrin serbe të tërhiqeshin nga ky vend i damtuar.Komflikti per Kosoven ishte një luft politike dhe jo i forcave të armatosura.vendimi erdhi nga Slobodan Miloshevici dhe stafi i tij në Beograd pa që politika e tyre ishte në rezik.Bombardimet e NATO-së prej infrastrukturen te vendeve,varosimbeshtetjen e popullit tek qeverija,nderkoh që Bota perendimore u shihete per një invazion,Ndërhyrja e NATO-së aktuelizoj shum pyetje reth të drejtave internacionale,të drejtes së ndërhyrjes,të drejtave të luftes,sovranitetit dhe të drejtave njerzore që po presin pergjigje.

Të fitoj lirin Kosova tregon që ishte detyrë eveshtirë,kjo ishte një loj nuk ishte vetem per Kosoven,dhe i rajonit të Ballkanit,por ajo e Botes moderne të Perendimit.të vetmësuares të së

Faqa 13

 

drejtes dhe drejtësi kuptimi i lfhit dhe jegjitimit,iden per demokraci si udhëheqëj.Por deri ku shkon kufiri i së drejtes?Pergjigjëja eshe në perpilim e siper në Kosovë ku mbi 10,000 jan gjetur të vrar nga ushtrija serbe,policija dhe bandat të udhequr nga politikajt serb.Cdo dit gjenden trupa të njerzve të pa jet,dhe vare masive,ekspertet nga gjigji i Hagës që kan ber kerkime në një numer të kufisuar vendeshë,tani kan zfjedhur të koncentrohen tek faktet që duhen dokumentuar.rreth 250,000

Ndertesa jan të djegura dhe të shkatruara,të shumtat neper fshatra,por edhe neper qytete të mëdha si per shembull Peja dhe GjakovaFarfërija eshte mbi zotruese,ekonomija në Kosovë ishte e rënuar qyshë para se të fillonte lufta ,sepse 160,000 puntor shqiptar u pushuan qyshë vitet 1989/90-dhe mjetet e punes u trasformuan per në serbi.

Pasi hin trupat e NATO-së në Kosov ka qen një insinuar që dis aksione drejt serbve,jan kryer nga UCK-ja,na jemi të bindur se kta sulme që kan barë sulme në nioritetin serb skan qen asesi aksione të Ushtri Clirimtare të Kosoves.per fat të keq ka disa raste që kan silmuar individ dhe pronat serbe por kta sigurishtë duen të argumentohen,sepse popullit të kosoves dhe natyrisht UCK-së i intereson një jet normale dhe demokratike per Kosoven dhe ardhëmërin e saj.Dhe sipas informatve zrtare UCK-ja hedh poshtë kto aksione dhe se i kan dënur personat që kryejn dhun,dhe po ashtu UCK-ja u ka ber thyrje rinis dhe popullit të kosoves per vetpermbajtje dhe jetes me gjithë banoret që jetojn në Kosovë,Po ashtu shtabi i pergjithëshem ka ba me dije se UCK-ja do të imbroj të gjithë njerzit në Kosovë pavarsisht perkatsija kombtare,Ushtaret dhe Oficerat e UCK-së kan ba puplike se ata do ti respektojn të gjitha regullat dhe të drejta nderkomtare të garantuara në kareten e Kombeve të Bashkuardhe jan të vetdishem se vetem në paq mundin të presin ndima ekonomike nga bashksija nderkomtare,që në fakt në Kosovë ka shum nevoj perndima ekonomike.per rrindertimin e ekonomis dhe venditët.dhe na jemi të interesuar që sa ma shpejt të fillojn rindertimet            që mijra banor gjenden të pa streh,kështu që të punojm per një ardhëmëri per të gjith banoret që jeton në Kosovë.

 

PS, Artikuli ashte botuar në revisten mujore në shtatorë 1999 dhe Rvista titulohet

“INTERNACIONAL HORIZONT”

Xhemil Zeqiri,

 

 

 

 

 

 

 

 

Leter e hapur

Per kryetarin e komisionit europian

Romano Prodi                                                                       Kopenhage 23.10.2000

 

 

Une ju drejtohem juve si kryetar i komsionit i Bashkesise Europiane, me qellim te planifikimit te nje konference ballkanike, e cila do te zhvillohet ne mbarim te muajit te ardhshem. Deshira ime eshte qe tju drejtohem per problemet qe jane te pranishme tek shqiptaret.

 

Me teper se pesmbedhjete vjetet e fundit jane perseritur tragjedite here pas here mbi popujt e Ballkanit. Shkatrimi i Jugosllavise dhe vuajtjet e popujve ballkanik qe u percollen me te, kane qene me te pergjakshme, pas luftes se dyte boterore.

 

Popujt ballkanik jane popuj vellezerore, historia dhe fati i te cileve, ne nje mije e nje menyre kan qene te ngjajshme, ku te mirat dhe te keqijat i kane ndare bashkerisht. Pasi qe krah per krahu e luftuan fashizmin dhe nacizmin, Ballkani ishte plot dhjete dekada ne prosperitet dhe paqe, ku tragjedite historike hap pas hapi u lane pas nesh. Por vazhdimisht kishte shume

te pazgjidhura. Si shqiptare nga ish Jugosllavija, luftoja qe shqiptaret ti kene te drjetat e tyre sikurse te gjithe popujt e Jugosllavise. Pas me teper se 10 vjete ndryshimesh dhe permbysjeje, pasojat jane te dukshme. Ballkani eshte permbushur me ushtare. Qeveri pas qeverije jane bere te mvarura nga forcat e jashtme. Kriminaliteti mbizoteron. Vrasjet, droga dhe bandat gangstere lulezojne tani.

 

Por cka ndodhi me lirine dhe demokracine?

 

Me dhjetra vite luftuan shqiptaret ne Jugosllavi per te drejtat nacoinale dhe sociale. Por fuqite perendimore i mbyllen si syte ashtu edhe veshet, per keto gjera, dhe kur me ne fund vendosen qe te veprojne zgjodhen menyren e gabuar. Bombardimet e NATO´s ndaj Jugosllavise linden vetem uretje, vdekje, shkatrime dhe nuk ofruan asnje hap afer zgjedhjes se problemeve reale. Kete e verteton gjendja ne kosove me qarte se kure. Ushtaret e huaj ne Kosove nuk permbushin premtimet e dhena para se me nderhyre atje.

 

Kryetari i ri i Jugosllavise, Koshtunica i fitoi zgjedhjet presidenciale me nje perkrahje ekonomike dhe politike nga perendimi.Unioni Europian premtoi se pa kushtezim do te hjeke te gjitha sanksionet Jugosllavise, vetem po te rezohej Millosheviqi.

 

Zgjedhjet e reja e mbaruan ate pune, qe NATO`ja e kishte nisur me bombardimet. Serbia tashti sipas fjaleve tuaj eshte perseri pjese e Europes. Si shqiptare , mua nuk me dhimbset Millosheviqi, politika e te cilit ka shkaktuar tragjedi te shumta mbi popullin tim. Por tani ndihem si i mashtruar nga NATO`ja, ku me duket se ajo na ka perdorur motiv per te sulmuar Jugosllavine. Ndersa sot jemi te haruar. Tani nuk jemi te nevojshem me. Kjo verteton se NATO`ja asnjehere nuk ka qene e shqetesuar per te drjetat e shqiptareve.

 

Shikuar ne dricim te historise, frikohem une, se fuqite e medha jane duke i perseritur gabimet e meparshme. E ardhmeja e Ballkanit duhet te bazeohet ne shtetet qe te kene te drjetat e barabarta, ku popujt vete te vendosin te ardhmen e vete. Por nuk do te kete paqe poqese popujt nuk do te jene te barabarte. Nese nje popull mbisundon mbi nje popull tjter, atehere as vete ai popull nuk do te jete i lire. Edhe shqiptaret duhet ti ken te drejtat e barabarta sikur popujt e tjere ballkanik, per ta zgjedhe te ardhmen e vet.

Ne muajn e ardhshem do te mbahet nje konference per Ballkanin. Kjo nuk eshte konferenca e pare qe eshte mbajtur nga ana e superfuqive, per vendet tona. Edhe konferecat tjera qe jane mbajtur me heret nuk i kane zgjedhur problemet e shqiptareve. Vendi dhe populli im i kan gjymtyret e ndara. Pjese te medha jan aneksuar shteteve fqinje. Edhe sot e kesaj dite shumica e shqiptareve jetojne pa te drejtat e tona nacionale. Kjo eshte nje argument i pa kundershtueshem, pjese kryesore te popullit tone iu muar e drejta themelore njerzore. Per neve kjo eshte nje e padrejte dhe nje nikohsisht nje dhimbje e thelle.

 

Si shqiptare ne duam te jetojme ne paqe me fqinjet tane, por ne nuk mundemi me te durojme pa te drejtat tona kombetare dhe sociale, te cilat edhe tani i ndiejme per cdo dite si ne Serbi, Mal te zi dhe ne Maqedoni.      

 

Me pershendetje miqesore                                                          

Kryetari i keshillit per mbrotjen e te drjetave dhe                    

                                                                                                  

lirive te njeriut ne Kosoves, dega ne Danimarke

Xhemil Zeqiri

 

 

 

 

 

 

 

 

Nje kopje nga kjo eshte derguar qeverise dhe shtypit danez.

Apel drejtuar ministrit të jashtem Mogens Lukketoft

 

 

 

 

Ju falemenderoj per kohën që keni ndarë për të diskutuar gjendjen në Maqedoni.

Në letrën tuaj të datës 5 prill 2001,vërehet qartë se problemet të cilat i trajtoni janë pa ndonjë gjykim të thellë.

Demokracia dhe cështjet nacionale kanë qenë disa nga problemet më delikate në Maqedoni,që nga themelimi i ish-jugosllavisë në luftën e dytë botrore.

Për realizimin e të drejtave të tyre,shqiptarët gjithmonë kanë insistuar me mjete demokratike,por përgjithësisht këto kërkesa janë shtypur në mënyrë më brutale.Ish Kushtetuta e Maqedonisë në federatën jugosllave,(parimisht në letër) u jepte shqiptarëve të drejta të njejta me ato që gëzonin popujt tjerë.

Me shpërbërjen e Jugosllavisë,që rezultoi edhe me mëvetsimin e Maqedonisë,shqiptarët i mbante shpresa se gjendja e tyre do të avansohej,megjithatë,ndodhi e kundërta,të drejta e tyre reduktoheshin.

Para shpërbërjes së Jugosllavisë,të gjithë shqiptarët shfritëzonin uneverzitetin e Prishtinës në gjuhën shqipe.Pas mvetësisë së Maqedonis,shqiptaret mbetën në udhëkriq,pa asnjë mundësi studimi në gjuhën amtare.

Për sa i takon zgjedhjeve të fundit Parlamentare,shqiptaret parashtruan kto kërkesa:

-Ndryshimin e Kushtetutës,që do t`ju mundësonte të drejta të barabarta me popujt tjerë,

-Njohja e gjuhës shqipe si gjuhë zyrtare, Krijimin e e një Univerziteti në gjuhën shqipe në kuader të sistemit shtetëror,

-Të drejtën për punësim në administratën shtetërore.

Partia Demokratike Shqiptare (PDSH) premtoi se do të bëjë realizimin e këtyre kërkesave,por në fakt,as që bëri artikulimin e tyre.Kjo,mbase do të thotë humbje e legjitimitetit parlamentar dhe vënje në shërbim të një politike tjetër.

Në letrën tuaj i jepni një dimension të caktuar krijimit të një univerziteti në gjuhën shqipe,si rezultat i punës së PDSH-së,sigurisht,ju jeni të keqinformuar.Ai univerzitet në gjuhën shqipe i Tetovës nuk është zyrtar,por egsistojnë plane për hapjen e një -kolexhi- të vogël privat në gjuhen shqipe dhe angleze.Shqiptaret nuk e përkrahin një projekt të tillë.Ne kërkojmë që univerziteti i Tetovës(UT),që sot funksionon nga mjetet matriale të shqiptarëve të finasohet nga shteti maqedon.Në UT-në ka afer 400 Profesorë,13 Fakultete dhe mbi 10 mij studentë.PDSH-ja ështe kundër këtij univerziteti të mirfilltë,ndaj insiston së bashku me qeverinë maqedonase për hapjen e kolexhit të lartpërmendur,me të vetmin sinim që kërkesat reale të fashiten.Kunder atyre premtimeve pompoze të bashkësisë ndërkombëtare për ndihmë,shqiptarët gjenden me shpinë për muri.

Shqiptaret janë për dialig,por për një dialog me një ndërmjetësues të pa anshëm.Nga provoja e kontakteve që kam me shokë e familie,lirshëm mund t`ju kumtoj se revolta dhe frustracioni janë në shtim e sipër. Nëse shqiptarët fitojnë drejtat e njejta si popullata tjetër e maqedonisë,domethanë në praktikë dhe me Kushtetutë,vërtet do të mund të parandalohej konflikti i armatosurë,i përmasave të të mëdha.

Faqa 16

 

 

Së fundi,apeli tek ju është që të trajtoni cështjen shqiptare në të gjitha organizmat relavante ndërkombëtare në njërën anë,ndërsa në anën tjetër,të siguroni përshpejtimin e ndimave ekonomike në tërë rajonin.

Kopenhagë,19 04 2001-

Përzemërsisht

Xhemil Zeqiri   Kopje per mjtetë informative daneze.

 

 

 

 

 

 

LETRA E POLITIKËS

 

 

 

 

E kam njohur Xhemil Zeqirin,që nga viti1991,kurr kriza në ish.Jugosllavi filloj të ndricohet.Ndërkoh në mënyra të ndrishme na ndikoj mua dhe kolegve të mi per informim të krizë në Ballkan.Pjesërisht Xhemil Zeqiri ishte një burim mjaft i informuar dhe na jepte një kontribut të madhdhe informonte në hapsirën daneze vecenarisht per gjendjen e shqiptarve në Kosovë dhe viset me shqiptar në ish. Jugosllavi,po ahtu pregadiste dhe demostrata per të tërhekur vemendjen opinionit ,

Organizonim bashkë mledhje informative dhe kshtu në bashkpunim me xhemilin

Dhe redaksija e POLITIKES kemi organizuar me politikan shqiptar,

Xhemil Zeqiri na ka ndimuar edhe me ligjerata per gazetarët dhe redaktoret e mediave daneze, që Politika ka organizuar dhe pastj bashkërisht bëm edhe vizita në

Ballkan kto ndodhen pas vitit 1990,ku kemi bër dhe udhtime ztudiuse në disa vende të Ballkanit ktu vlejm të permendet edhe intervistat që Politika bënte me udheqsit dhe intelektuajt shqiptar si per shembol,me Prof,Dr,Hajrulla Gorani,kryetar i sendikatave Kosovare,me Adem Demacin Ibrahim Rugoven ,Sevdie Ametin Flamur Ametin, Arben Xhaferin e tje.ku Xhemil Zeqiri ka qen njëri kontaktues po ashtu politika ka mbajtë mbramje per kulturen shqiptare,ku muer pjes Mevlan Shanaj atashe per kultur pranë Ambasades Shqiptare në stokollmë.

Dhe ma von organizuam një mbramje letrare, per kulturen shqiptare ku u prit të vijë

Akedemik,Rexhep Qosja por per fat të keq nuk u realizuar per arsiet na si dim por diten e fundit na u komunikua se smundet me ardhë në Danimark u ba keq se politika bashk me xhemilin paten organizuar edhe takime me randsi me politikanet dhe njersë që miren me kulturen daneze.

Pergjat kohes kam filluar ta cmoj Xhemilin dhe perkushtimin e tij prej një luftari i pa lodhur per të drejtat e njeriut po asht ashte një njeri humanist dhe nuk i uren popujt por e uren ata forca që nuk i respektijn të drejtat ejneriut.pra Xhemili ka dhan një kontribut të madhe per informimin dhe asnjiher nuk ashte munduar që të baj ndonji dezinformim që ta komprimitoj redaksin tonë perkundrazi kaqen shum i matur dhe per ket do të mbesë një bashkpuntor real i redaksis son,Politikes.

Me konsiderat shoqërore

Henrik Kaufholz

 

 

 

Lufta e fothtë e Kosovës

 

 

 

Prej: Allan Larsen

 

Data: 11:08.1999 er përditshmja “Aktuelt”

 

 

 

 

Faqa 17

Miktrova na kujton luftën e ftohtë. Shqpitarët po edhe Serbet gjinden në pjeset e kunderta të qytetit të cilen e ndan lumi Ibar. Forcat paqesuese franceze nxisin provokime.

Gjendja në Mitrovice na kujton luften e ftohtë. Gje e ngjajshme si në Glienicke Brygge të Postdamit në juglperëndim të Berlinit og vjeti si me qen i njejt me at të 1962 kun në pjesen e lindore të kuqe gjindet Gary Powers. Ai dueshte të shkëmbehet med nji spion Rus eprorin ushtarak Rudolf Ivanovitj Abel.. Njëri prej tyre eshte rezuar nga aeroplani ne hapsire ruse e kurse tjetri eshte ndaluar në Nju Jork.Me hapa të ngadalshem i afrohen njeni tjetrit mbi Urrë dhe asnjëri pre dy palve nuk eshte i sigurt se KGB-ja ose CIA-ja do të hap zjar, dhe do ti sakrifikojn njeriun e vet mirpo një gjë e till nuk ndodhi.Atëher në vitin 1962. Një gjë e till nuk ndodhi edhe në Mitrovican e Kosoves,Qytet që gjendet 50 Km nëperendim të Prishtines.Faktikisht së eshte ber asnjë fjal per shkembim njerzishë ende.Mirpo situata na kujton rastin e Berlinit,kundershtar dhe një konflikt i pa zgjedhshem, në anen e jugut të lumit Iber,jetojn shqiptaret etnik,ndersa në anen e veriut jetojn sebet lokal.Gjëja evetme që i lithë dhe indan kta dy armiq eshte Ura e Ibrit.Dhe disa ushtar Frances.Para se NATO-ja filloj të Bombardoj qytetin në fund të Marsit.jetonin 60000 mij Banor.nuk kemi numer të sakt se sa banor jetojn sot në Mitrovic.Mirpo me disa borime që Gazeta jon ka biseduar kta thon se perafersishët jetojn 80 % jan serb do me than per afersisht 20000 serb,mdersa pjesa tjeter jan shqiptar. Para lufte shqiptaret kan qen shumic, .në pjsen ku kan banuar shqiptaret jan shkatruar,bombarduar dhe djegurë.Duket kjart prej Luftes.në pjesen e veriut ku jetojn sebet ka butika spitale dhe instuticione tjera.ktu nuk rran shum rran bombat shum afer,e ktu nuk behej fjal per spastrim etnik.

 

E LIDHUR PER SHTYLLE

 

Konflikti në mes tyre dy grupeve eshte zmadhuar,prej dites së shtunë.ku gati njëmij shqiptar deshen të kalojn Uren.Ndersa anen e kundert serbet ishin të gatshem per sulm.dhe me ndimen e ushtarve Frances,dhe u ba emundëshme të ndalojn gjuajtjet me gurë ariten një qetsi,per pos tjerashë duke i lidhur disa shqiptar per shtylle elekrik.Mirpo qetsija ishte e shkurtur dhe një dit pas shqiptaret donin të kalonin Urren perseri.Por forcat Francese nuk lejonin të kalonin urren,Të hanen që kaloj mori lëndime në kokë një ushtar Frances.Shiptaret tashë thuan se forcat e KFOR-it jan shkak dhe një pjes e konfliktit,shqiptaret duan të i vizitojn antaret e familjes në pjesen kumbahet në kontroll nga serbet,shqiptaret nuk duan konflikt me serbet, kur shqiptaret bajn dicka ushtaret Frances reagojn menjëher, kurse kur serbet bejnd dicka ushtaret frances i mbyllin tregon Xhemil Zeqiri i cili jeton ketu ne Danimark dhe i cili erdhi nga Mitrovica e Kosoves para dy javesh. Ky eshte anetar i kshillit per drejtat dhe liriti e njeriut ne Kosovë. Mirpo ai eshte njikohsisht edhe nji pal subjektive e konfliktit. Ushtaret frances provokojn shqiptaret duke i ngritur tre gishtat lart. Nji korrespondent i akuzon francezet for at maltreto shqiptaret psiqikisht. Si duket se ushtaret frances kan ndaluan shqiptaret e semuar te vijn ne spital qe gjindet ne anden e tjeter te ures. Xhemil Zeqiri mendon se miqesia er kahershme ndermjet Serbve dhe Francesve eshte faktro kryesor qe shqiptaret provokohen po aq shum nga francezet se sa Serbet. Ai mendon gjithashtu se do te ishte me mir sikurse do te ishte nji komb tjeter qe do te mbante qetsi ne regjionin verior. Mirpo KFORI nuk eshte i njetit mendim. Pak me par tha oficeri ushtarak Michael Jakson, i cil eshte edhe udheqsi i gjith forcave ushtarake qe gjinden ne kosove, gazetes te Skotlandes så frigohem se Uck e ka humb kontrollin med disa grupa te veta. UCK-ja ka fituar krejt ata gjera që i deshiroj para lufte.pe pos pavarsis të njejti lajm e jep edhe zëdhansi i farcave Francese të KFOR-it.Bernart Sandreto e kundershton se atëdhetaret e tijë (Franceset)kan simpati me serbet,dhe se ushtaret frances e provokojn situaten me tre.gishtrijt që vlersohet si simbol serb në Kosovë,ndoshta ata zbatojn ndojnë Komand në lidhje me tregishtrijnt.ata nuk tregojn simbole serbe por zbatojn detirat eveta.,kan zbatuar regullat eNATO-së thot ai ndersa burimet tjera francese thon se UCK-ja i organizon kta konflikte.

 

MIQ TË VETER

 

Mendimet e njejta vijn edhe nga ekxsperti Ballkanit Kalsten Fidelius nuk e perkra mendimin se ka aleanc mes sebeve dhe francesve,jo kjo eshte qysh Luftes par Botrore që mbaroj në vitin 1918 ku serbet dhe Franceset ishin aleat.ma von mundet të thuhet seMiterani i perkrahi serbet në lidhje me konfliktin në Bosnje,por kur kemi të bajm me Bombardimet në Kosovë atëher Zhiraki ishte një person kryesor thot Kalsten Fidelius.Ai thot se eshte një argument pa pesh nga ana e shqiptarve.Unë se besoj se situata do të ishte ndrishe nëse ket pjes veriore do të kontrollonin Amerikanet,mirpo jan gjëra të veshtira per me i parapa. Konfliktet mashum mund të zgjarohen se UCK-ja nuk ka zbrapstuar të gjuthë serbet nga Kosova.Ata kerkon teper dhe ndoshta pa durim.UCK-ja i punson kryetaret e qyteteve dhe ju jep leje per armë sikor me qen Qeveritaret ma të lart në Kosovë,por ata sëjan.Perseri dje pati Demonstrata në Mitrovic të Kosoves,6 Km rdhen 875 ushtar danez per të ndimuar KFORIN. Mirpo nuk pritet që të ndimojn forcat francese.KFORI pret demonstrata tërreja kto ditë.Konflikti duket si i pazgjidhur,Ndersa mbrapa mbeten vetem kujtimet nga lufta e ftofet ,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ministria e jashtme

Nr.zhurnalit

N.6,5.D.260.a.

Data 5.prill 2001

I dashuri Xhemil Zeqiri

 

 

Ju falemnderit per letren tende, permes se ciles ju pershkruani perfytyrimin tend te gjendjes se minoritetit te shqiptareve etnik ne Maqedoni (FYROM), shikuar ne perspektive te gjendjes se fundit ne rrethine e Tetoves.

Ne pergjigjen time te 1. marsit 2001, nga letra jote e mehershme te 20.shkurtit, ju bera me dije se, nga aspekti nderkombetar jemi te vetedijshem se, gjendja e minoritetit shqiptar ne Maqedoni nuk eshte ideale, dhe se do ta kushtezojme qeverine maqedone, qe shqyrtimi i minoriteteve te jete njera nga qarqet, te cilat duhet te kene prioritet me te madh. Nikohsisht duhet pranuar, qe ne qeverine maqedone- ne te cilen partija e shqiptareve etnik PDSH ka nje pozite qendrore – duket se egziston deshira dhe vullneti per veprim, qe tu sigurohen kushtet per minoritetet etnik.

Ne vazhdim duhet te pranojme, se gjendja gjate ketyre viteve te fundit, ka qene ne permisim e siper ne gjitha drejtimet. Pervec krijimit te Universitetit te Tetoves ne gjuhen shqipe, partija shqiptare qeveritare, ka pasur fat per ti realizuar disa nga ato kerkesa, qe popullata shqiptare ne Maqedoni(FYROM) i ka deshiruar.

 

Kjo eshte baza per kete pune te rendesishme, qe ekstremistet shiptare etnik te armatosur, rezikojne per ta prishur, me veprat e tyre te dhunshme si ne Tetove e rrethine. Duhet te jete e qarte per te gjithe, se jo me arme por me vetem me dialog demokratik duhet fituar rezultatet. Dhe tamam kushtet per kete dialog, me plasimin qendrore te pertive shqiptare si dhe pjesmarjen e tyre ne qeverine maqedone, jane vend.

Maqedonija (FYROM) mer pjese ne procesin per Stabilizim- dhe asocim per Ballkanin Perendimore me EU. Procesi permban mes tjerash, qe nepermjet programit per ndihme sociale

Faqa 18

 

CARDS, te jepet ndihme masive ne nje madhesi 4,56 miliarde euro, gjate nje periudhe 6 vjecare, ne gjithe regjionin, ketu merr pjese Kosova dhe pjesa veriore e

Maqedonise (FYROM). Pjesmarja e Maqedonise (FYROM) eshte shume para sa qe vendi gjendet para nje nenshkrimit te nje marevshje per Stabilizim- dhe asocim. Si qe ju tregova ne letren time te pare, marrevshja permban ate qe Maqedonija (FYROM) mes tjerash eshte e detyruar qe te plotsoje disa standarde europjane per drejta te njeriut, gjegjesisht respektimin e drejtave te minoriteteve. EU dhe Danimarka do te kushtezojne Maqedonine (FYROM) per respektuar marreveshjen dhe gjitha detyrimet qe bejne pjese.

 

Perzemersisht

 

Mogens Lykketoft

 

Xhemil Zeqiri

Keshilli per mbrotjen e te drejtave dhe lirive te njeriut ne Kosove,

Sektori danez

Ørholmgade 9st.th.

2200 KBH

 

 

 

 

 

 

 

Ministria e jashtme

Nr.zhurnalit

N.6,5.D.260.a.

Data 1.mars 2001

 

I dashuri Xhemil Zeqiri

 

Ju falemnderit per keshillen tende permes letres suaj, per te shqyrtuar situaten ne Maqedoni (FYROM), si dhe gjendjen e minoritetit te madh shqiptare, te shtetit.

Danimarka dhe EU percjellin zhvillimet ne Ballkan per se afermi, njashtu edhe zhvillimet ne Maqedoni ( FYROM ). Si ti, qe terhjek vemendjen ne letren tende, nuk ka asnje dyshim qe, qeshtja per shqyrtimin e minoriteteve eshte shume me rendesi ne Maqedoni (FYROM), ku minoriteti shqiptar atje perfaqson afer 23% te popullates.

 

Danimarka ka disa here me rradhe – si ne marredhenie bilaterale ashtu edhe nepermjet EU, kerkuar nga Maqedonija (FYROM), qe ne vecanti shqyrtimi i minoriteteve, te jete njera nga qarqet te cilat duhet te kete prioritet me te larte.

 

Ne lidhje me kete duhet te potencohet, qe qeverija e Maqedonise, qe nga konfliktet e vitit 1997 mes shqiptareve dhe maqedonasve, ka pasur per qellim qe te permirsohet gjendja e minoriteteve. Hapi ne kete drejtim ka qene, miratimi i ligjit per amnesti, per te burgosurit nga konflikti i 1997- es, si dhe krijimin e nje Universiteti privat te Tetoves ne gjuhen shqipe. Nje tjeter shenje qe tregon per integrimin e shqiptareve ne shoqerine maqedone, eshte pjesmarja ne qeveri e partise DPA (PDSH).

Ne lidhje me kete PDSH ka pasur fat per ti realizuar disa nga ato kerkesa, qe popullata shqiptare ne Maqedoni (FYROM) i ka deshiruar. Nga aspekti nderkombetar perkrahet ky dialog dhe zgjidhjet politike – mes tjerash pyetja e minoriteteve – e cila edhe krijon mundesi.

 

Maqedonija (FYROM) ne vjeshten e vitit 2000 nenshkruajti marreveshjen per Stabilizim- dhe asocim me EU, e cila mes tjerash e detyron Maqedonine (FYROM), qe te plotsoje disa standarde europjane per drejta te njeriut, gjegjesisht respektimin e drejtave te minoriteteve. EU dhe Danimarka do te kushtezojne Maqedonine (FYROM) per respektuar marreveshjen dhe gjitha detyrimet qe bejne pjese.

 

Faqa 19

 

Perzemersisht

 

Mogens Lykketoft

 

Xhemil Zeqiri

Keshilli per mbrotjen e te drejtave dhe lirive te njeriut ne Kosove,

Sektori danez

Ørholmgade 9st.th.

2200 KBH N

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PARLAMENTI EUROPIAN

Rregullorja për Divizionin e Anëtarëve

 

 

Luksemburg,

                                                                                                            019536           16.VI. 1995

Mrs Minna Skafte Jensen

Karen Brahesvej 5

 

DK – 5000 ODENSE C

 

 

Komiteti Miqet e Kosoves

 

E nderuara znj. Skafte Jensen,

I nderuar z. Xhemil Zeqiri

 

Në emër të Sekretarit të Përgjithshëm, ju shkruaj për t’ju shprehur faleminderimet për letrën tuaj të 01.06.1995.

Letra Juaj ka hyrë në regjistrin e peticioneve me numër 736/95(*) dhe i është drejtuar Komitetit për peticionet, i cili së pari do të vlerësoj nëse peticioni përputhet me termet e referencës të Bashkimit Europian. Komiteti i Peticioneve do t’ju shkruaj Juve direkt për t’ju këshilluar me vendimet e veta.

 

Ju lutemi që të na informoni brenda një muaji nëse pajtoheni me publikimet dhe shqyrtimet publike të peticionit tuaj, në rast se Komiteti i Peticioneve e konsideron këtë të jetë i përshtatshëm.

 

 

Sinqerisht,

(nënshkrim)

 

A.GUILLÉN ZANÓN

Kryesues i Divizionit

 

 

 

Delegacioni Danez

Këshilli i Europës

 

 

 

Strazburg, 27 Qershor, 1995

 

 

 

 

  1. Miguel A. Martinez

President i Ansamblesë Parlamentare

 

 

 

 

(nënshkrim)

 

Duke ju referuar kopjes së një letre që keni pranuar nga znj. Minna Skafte Jensen dhe z. Xhemil Zeqiri rreth çështjes së mbylljes së Univerzitetit Shqiptar të Tetovës, besoj se do t’i përgjigjeni kësaj letre konform mendimeve të shprehura gjatë mbledhjes së djeshme të Byrosë.

 

 

 

Sinqerisht,

(nënshkrim)

Henning Gjellerod

Kryetar i Delegacionit Danez

 

 

 

 

 

Këshilli i Europës

Ansambleja Parlamentare

 

 

Kryetari

Strasburg, 12 Korrik 1995

 

 

I nderuari Dr Jensen,

 

Ju shkruaj në përgjigje të letrës së 1 Qershorit nga z. Zeqiri dhe Ju rreth çështjes së Universitetit të Shqiptarëve në Tetovë.

 

Siç ndoshta keni në dijeni, unë bëra një vizitë zyrtare në Shkup më 6 dhe 7 Qershor. Jam i befasuar nga progresi që ishte bërë drejt demokracisë në Ish Republikën Jugosllave të Maqedonisë, por shpreha rëndësinë që ka referenca tek traktatet e Këshillit të Europës mbi mbrojtjen e minoriteteve kombëtare, gjuhën e minoriteteve dhe qeverisjen lokale.

 

Mund t’Ju siguroj se jemi të vetdijshëm për dëshirën e minoritetit shqiptar për të patur të drejtën për shkollim të lartë në gjuhën e tyre. Çështja është duke u ndjekur nw veçanti nga Komiteti mbi Kulturë dhe Arsimim dhe unë e kam transmetuar një kopje të letrës suaj, për informata, tek kryetari i këtij komitetit, znj. Leni Fischer.

 

Faqa22

Sinqerisht

(nënshkrim)

Miguel Angel Martinez

 

Dr. Minna Skaffe JENSEN

Odense University

Karen Brahsevej 5

DK – 5000 ODENSE C

 

 

 

 

 

Adresa Postale:                                                                                               Tel: (33) 88 41 20 00

F 67075 Strasburg Cedex                                                                               Telex: Eur 870943 F

Francë                                                                                                             Fax: (33) 88 41 27 96

 

 

 

 

 

 

KËSHILI I EVROPËS

 

 

Komiteti mbi Çështje Legale

dhe të Drejta të Njeriut

_________________________

 

                                                                                                                        16 Qershor 1995

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

E nderuara znj. Skafte Jensen,

I nderuari z. Zeqiri,

 

Ju faleminderojmë për letrën tuaj të 1 Qershorit 1995 rreth Universitetit Shqiptar të Tetovës.

Faqa 23

Personalisht do ta vë këtë letër në dispozicion të Sir Peter Fry, deputet Britanik, i cili është Raportues i Komitetit mbi Çështje Legale dhe të Drejta të Njeriut mbi pranimin e Ish Republikës Jugosllave të Maqedonisë në Këshillin e Evropës.

 

 

Sinqerisht

(nënshkrim)

Allard A. Plate

Sekretar i Komitetit

 

 

 

 

 

 

 

Znj. Minna Skafte Jensen

  1. Xhemil Zeqiri

Karen Brahesvej 5

DK – 5000 ODENSE C

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Z.Xhemil Zeqiri 1997

Kopenhage,19 shtator

 

Kjo letër vërteton se Lëvizja Punëtore Daneze Forumi Ndërkombëtar në më shumë raste ka bashkëpunuar me z. Zeqiri.

 

Dy shembuj janë të interesit të veçantë: konferencë mbi Ballkanin, me pjesëmarrje shqiptare nga Kosova dhe Maqedonia; dhe një konferencë tjetër mbi situatën e Shqiptarëve në Shqipëri, Maqedoni dhe ish-Jugosllavi (Kosovë).

 

Të dy konferencat qenë organizuar në bashkëpunim me Sindikatën Gjenerale të Punëtorëve të Danimarkës.

 

 

Sinqerisht

Bent Christensen,

Sekretar, AIF.

 

 

 

 

” Poltiken” 26 janar 2002

 

 

Unioni evropian provon ta ndal luftën qytetare në Maqedoni

 

 

Kordinatori i Unionit evropian për punë të jashtme z. Javier Solan është në një vizitë urgjente në Maqedoni për bërë shtypje në aplikimin e reformave , të cilat do t´i qetësojnë shqiptarët

 

 

Shkruar nga Jens Holsøe

 

Izair Samiu është në burg qe tre muaj . Ai ishte komandant i UÇK , tani të shpërbërë , por i harruar nga ligji i amnestisë , i cili është miratuar , në letër , nga presioni i Nato-s dhe unionit evropian , që ende nuk po funksionon.Ai ende vuan nga një plagë e shkaktuar nga një shpåerthim i një granate dhe , përvec tjerash , ka edhe një pjesë të granatës në trup , afër njërës mushkri .

Izair Samiu nuk gëzon trajtimin mjekësor , përkundrazi ai i është nënshtruar torturave të policisë , pas arestimit të tij më 22 nëntor të vitit të kakluar – njofton avokati i tij Steven Pavlevski.

 

Human Rights Watch dhe komiteti i Helsingut i kanë dërguar letër protestuese kryetarit të Boris Trajkovski dhe kryeministrit Ljubco Georgievskit për trajtimin e samiut dhe 5 anëtarëve tjerë të UÇK , të cilët kanë humbur në burgjet serbe.

Derimë tani reagimi ka qenë vetëm besdisje këtyre dy organizatave për të drejtat e njeriut.

Kështu ishte situata dje , kur kordinatori për politikë të jashtme i Unionit evropian z.Javier Solana erdhi në kryeqytetin e Maqedonisë në Shkup , për të biseduar me Trajkovskin dhe Georgievskin.

Parlamenti i maqedonisë posa ka aprovuar ligjin e qeverisjes lokale , që në letër do të jepte mundësi më të mira për kontrollin shqiptar në ato qytete dhe komuna ku ata janë shumicë.

 

Solana i kënaqur

 

Solana ka shprehur kënaqsinë etij për këtë aprovim , që është një pjesë e marrëveshjes që ai dhe sekretari i Natos George Robertson ndikuan që të nënshkruhet në gushtin e vitit të kaluar në qytetine pushimeve Ohër.

 

Solana harroi të komentoj faktin se ligji hyn në fuqi në fillim të vitit 2003 dhe varet nga aprovimi i një varg ligjeve reformuese.

 

Situata në maqedoni vazhdon të jetë jostabile .CIA në raportin e saj vjetor ka theksuar se rreziku i konfliktit të ri të armatosur në mes shqiptarve etnikë dhe maqedonëve është që ” nga mesi deri në lartësinë ” ( e së mundshmës )

 

Gati cdo ditë ka gjujtje dhe konflikte në mes polocisë maqedone në dhe rreth Tetovës , që më së miri mund të karakterizohet si kryeqytet i shqiptarëve në Maqedoni.

Êshtë arritur pajtimi për dërgimin në atë zonë të patrullave policore të përbërë nga policë maqedon dhe shqiptarë por kjo nuk ka penguar sulmet e policisë mbi popullsinë civile.

” Kjo është më tepër se e domosdoshme për t`iu shmang cdo forme të të provokimit që do ta kërcnonte procesin e stabilitetit në vend ” – tha Solana dje.

 

Rreziku për pengje

Ai gjithashtu tha se ka bërë presion në qeverinë e maqedonisë që të filloj aplikimin e amnestisë për të burgosurit shqiptarë , që eshtë edhe pjesë e marrëveshjes së arritur, por që nuk po jetësohet.

 

Ekziston rreziku , thonë shumë diplomatë të huaj në Shkup , që grupet shqiptare ta përsërisin praktikën e tyre në marrjen e maqedonëve si peng që pastaj do ti përdorin si shkëmbim për lirimin e shqiptarve të burgosur.

 

Vizita e Solanës tregon se sa ësshtë i madh shqetësimi në Unionin Evropian për konfliktin e përgjakur që mund të shkallzohet në një luftë të vërtetë qytetare , mund të shpërthej në pranverë përsëri , kur të hiqet bora nga rajonet malore , ku forcat guerile shqiptare kanë dëshmuar më parë se mund të bëjnë një luftë efektive.

 

Frika për shkallzimin ( ekonfliktit ) nuk është zvogluar as gjatë kësaj jave. Qeveria ukrainase bëri të ditur se do t´i ndihmojë Maqedonisë në modernizimin e atomjeteve luftarake tokësore dhe do ta ndihmojë me helikopterë sulmues.

Maqedonia, vitin e kaluar , ka blerë dhe huazuar një sasi të madhe të mjeteve ushtarake nga Ukraina dhe Bullgaria.

 

 

 

 

 

 

7/03/2002 – Trepça.net  
 
Reagim: Deklarata e fundit e Bedredin Ibrahimit produkt i shpifjeve të PDSH-së  
 
Kopenhagë (Danimark) 07.03 02 / Xhemil Zeqiri-veprimtar / .
Kohëve të fundit tem aktuale ndër shqiptarët e Maqedonisë ishte cështje e konstituimit të kshillit kordinues të partive politike shqiptare.Dy orë para konstituimit të këshillit të lartëpërmendur do të organizohej një konferencë për gazetarë.
Pikrisht këtu ndodhi e “papritura”. Sekretari i përgjithshëm i PDSH-së, Bedredin Ibrahimi, i cili aktualishtë mban edhe postin ministrit të Punëve Sociale në Maqedoni, bën shpifjen se gjoja Xhevat Ademi (Sekretar i përgjithshëm i PDK-së) paska qen spiun i UDB-së.

Ky far ministri, i cili është betuar përpara flamurit maqedonas, me insinuatat e tija përpiqet të dekriditojë Xhevat Ademin, personalitetin kyc të rezistencës shqiptare, pa dyshim njeriu i cili ka treguar vlerat e tij atdhetare, ndaj dhe zë një vend të merituar në altarin e lirisë.

Deklarata e B.Ibraimit është një vazhdimësi e deklaratave tepër të shkujdesura të kreut politik të PDSH-së.

 

Disa personalitete të këtij  kreu politik shfaqën mosnjohje, madje edhe një fyerje të UCK-së.

 

Dikush nuk e pranon përpara ndërkombtarëve si palë negociatore:”Nuk ka se cka të bisedohet me njerëz të dëshpëruar të malit, po që ndodh kjo, ju mohoni angazhimin tonë parlamentarë”-deklaron lideri i PDSH-së Arben Xhaferi me J.Solanen e Xh.Robertsonin. Disa të tjer rendisin  UCK-në në radhën e grupeve terroeiste. Ambasadori sllavomaqedonas në Danimarkë, Sami Ibrahimi deklaron në televizionin danez se UCK është bandë terroristësh.

Fa   27
Ministri pa portofil Ernad Fejzullahu do të bëj një vlerësim  të këtillë për UCK-në:”Ata janë një  mbeturin e ish-UCK-së Kosovës, në radhën e së cilës gjenden kontrabandistë e terroristë”. Kjo deklaratë e tij do të përvetësohet më von nga ana e Robertsonit dhe e Solanës në vlersimet që i bëjnë UCK-së.
Ndërsa ambasadori tjetër sllavomaqedonas në Zvicër, Alajdin Demiri do të kërkojë nga qeveria zvicrane që të pezullojë aktivitetin e fondit “Liria Kombëtare”, që si pas tij të mos lejohet përkrahja matriale e terroristëve.
Të gjitha këto deklarata të mësipërme duke i vënë në një bosht, tregojnë se si për nga shprehja ashtu edhe përmbajtja përputhen me deklaratat e sllavomaqedonasve nga vlerësimi që i bëjnë UCK-së.
Përmbledhtas, deklaratat e tyre krijojnë përshtypje të keqe, dëshmojnë për shije të ulët të kulturës gjuhësore, për rënje të standardeve morale e të vlerave kombëtare, për një mendësi primitive deri edhe për ndikime botëkuptimore sllave.
Ju zotërinjtë e PDSH-së që bëni kumari me VMRO-në e Gorgievskit, duhet të kuptoni se pjesëmarrësit e një lufte clirimtare populli i quan p.sh.luftëtarë të rezistencë ose forca të atdhetarëve, ndërsa propaganda juaj,ngjashëm si sllavomaqedonasit i quan banda terroristësh, a me ndonjë shprehje tjetër negative.
Është e kuptueshme që shprehsia përdoret zakonisht për të shprehur qëndrimin dhe jo për të dhënë Informacionin në shtyp. Prandaj edhe kujdesi e përgjegjësia për atë se cka deklaroni para popullit është shumë e madhe.

 

 

 

 

SHQIPTARET E NDARË

DY FRANKCIONE LUFTOJN NË MES NJENI TJETRIT

Pre Jens Holsøe Politika datë 02- 10-1998

 

Shqiptaret e Kosoves luftojnë në mes njeri tjetrit per pavarsin eKosoves kta jan dy frankcione në vendë që të jen të bashkuar në luft kunder regjimit të serbis në njenen anë qendron UCK-ja( Ushtrija Clirimtare eKosoves)ose ndrishe mundet të quhet si Levizja Popullore e Kosoves.shkurt LPK kta që formuan UCK-në,dhe anen tjeter eshte LDK (lidhja Demokratike e Kosoves)që udhëhiqet nga I.Rugova Vetem para 4 muajve UCK-ja kontrollonte mbi 40% të teritoreve dhe ishte Rugoven që e nxeren nga loja, politike sepse politika etij u vlersuer si jo efektive dhe de fakto kjo politik perfundoj si fiasko.Kështu që shqiptaret eKosovws vendose ti bashkangjiten UCK-së Dhe kshtu filluan disa persona që erethojn Rugoven që të hujn në UCKdhe ta marin Kontrolen ksaj ideje ju bashkangjit edhe Kryeministri në ekxsil Bujar Bukoshi dhe ministriinformatave Xhafer Shatri e mlodhen një grup ushtarak në udhëheqëjen e Amet Krasniqit dhe mendimi ishte që kta ta marin kontrolin eUCK-së dhe ti sigorojn Rugoves Perkrahje ushtarake dhe politikepe per të biseduar me palen serbe. Kjo grup oficerash të gjith ishin të pregaditur-shkolluar në armaten Jugosllave dhe kta e emruan FARK(Forcat e Armatosura Të Kosovesë) ktyre forcave u ndodhi një katastrof ku në Tiran u vra udhëheqsi i tyre Amet Krasniqi.Dhe kjo dishohete se mosë e kan kryer ket veper antaret eUCK-së ose SHIK-ku kështu medojn LDK-ja ndersa të UCK-së thon se kta të FARK-kut jan tradhëtar të vendit.ka edhe një arsije tjeter pe mosmarveshjet e tyre spse antaret e UCK-së janë ish-të burgosur Politik viteve 70-80 ,ndersa LDK-së jan njersit eprivelegjuar të Atonoms që kan pas privelegje prej serbve gjegjsisht pushtetarve Jugosllav,po ashtu se gjat dimrit ushtaret e UCK-së kan qen në ilegalitet të madhë dhe kan ushtruar dhe mledhur edhe mjete ushtarake per resistenc dhe kjo kur kan heshtur armet eshte pa kjarët se Rugova dhe njerzit që e rethojn kan qen të knaqur se mos vall do të ndalet kjo lëvizje e armatosur.se kjo levisje Partizane e ka vuar në sherbim dhe levizje forcave serbe.dhe kështu u prishet rrahatija LDK-së

FAMILJARIZMI

Lufta per pushtet te shqiptaret e Kosoves,ose si i quajnë Kosovaret shpesh,mvaret edhe nepermjet familjarizmit ose klaneve të ndryshme,po ashtu edhe pershkakë të perfitimeve ekonomike ku kan të ardhura prej gurbetqarve dhe mafijosve-narkomen dhe shum eksperta i thon Politikes se ktu bahen sabotime ekonomike per popullin e kosoves që të radikalizojn rinin dhe popullin e Kosoves.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vendim i 14/5 2001-05-08

 

Mbi paqen, çtensionimin, pajtimin dhe barazi etnike në Maqedoni.

 

 

Në këto javë ka shpërthyer luftë përsëri në Ballkan, këtë radhë në Maqedoni. Ende mbas mbas 10 vjet të shpërbërjes së Jugosllavisë problemet e Ballkanit nuk janë zgjidhur. Ndihmat ekonomike kanë qenë të kufizuara edhe pse luftrat e shumta e kanë shkatërruar krejtësisht ekonominë në të gjithë rajonin. Për të parë drejt problemet etnike dhe sociale ndërmjet grupeve të ndryshme në popullsinë e zonës, është e domosdoshme që të shikohet drejt problemet e varfërisë duke shtuar ndihmën ekonomike në ndihmë të vetvetes, por fuqitë e mëdha, në vend që të ndjekin këtë linjë, do të shtojnë numrin e ushtarëve në Ballkan.

A nuk ka treguar qart se ushtarët nuk krijojnë zgjidhje?

Nëse USA dhe EU thjesht do të kishte përdorur një fije të shpenzimeve ushtarake, të cilat janë përdorur në Ballkan për të zhvilluar strukturën civile të shoqërisë, do të ishte shumë më ndryshe.

 

Me shpërbërjen e Jugosllavisë dhe njohjen e Maqedonisë si komb i pavarur, grupet minoritare të vendit u bënë me shumë shpresë se situata në vend do të përmisohej, por ndodhi e kundërta. Kushtetuta që ishte e vleshme për Maqedoninë në federatën ish-Jugosllave u siguronte në letër minoritetve etnike barazi politike, sociale dhe kulturale në të njëjtën mënyrë si të gjitha republikat e tjera. Pra, mbas shkëputjes të gjitha të drejtat e minoriteteve u fshinë si me penel.

 

Në këtë masë, ku kryesisht gjenden të dhëna mbi zonë, supozohet që popullsia e Maqedonisë është e përbërë nga 30 – 35% maqedonas sllavë, 25 – 45% shqiptarë ( qeveria maqedonase përmend vetëm 25%, ndonës shqiptarët janë 45%) dhe 25% turq, rom, grekër, sërb dhe bullgarë. Dhe vetë përllogaritjet e numërimit të popullsisë   i janë nënshtruar censurës politike.

 

Në lidhje me zgjedhje e fundit parlamentare në Maqedoni, minoritetet ngritën një varg të plotë kërkesash kryesore.

 

  • Ndryshimin e kushtetutës,në mënyrë që të gjitha grupet e popullsisë të jenë të barabartë formalisht dhe faktikisht.
  • Mbi hapjen e një universiteti puplik, ku do të jipeshin leksione në gjuhën e dytë kryesore të vendit.
  • Mbi njohjen e gjuhëve etnike në adiministratën publike, ku do t’u jepet të drejta të njëjta në punësimet publike, panvarsisht nga prejardhja etnike. Por kjo nuk ka ndodhur.

 

Në këtë situatë tragjike të luftës, e cila bën kërdinë në vend dhe godet me mijëra civilë,   ndër të cilët gra, fëmijë dhe të moshuar nuk janë shkaku i konfliktit, por simtoma e saj e pashpresë. Është në kohë që të gjitha palët të ulen rreth tavolinës së bisedimeve dhe në qoftë se ne veçanti dhe në

 

 

përgjithësi nuk gjejnë gjuhën e përbashkët, duhet që shoqëria ndërkombëtare të ndërhyjë dhe ta bëjë më të lehtë për qeverinë maqedonase të ketë start në atë demokratike.

E vetmja gjë që mund të bëhet është që të respektohen të gjitha interesat e minoriteteve

Dhe ky mesazh është qëndron i qartë dhe i padiskutueshëm.

 

Ne demostrojmë për paqe, paqtim, shtendosje dhe barazi etnike në Maqedoni!

 

 

 

Xhemil Zeqiri

Këshilli në mbrojtje për                                               Kbh dt. 29. 5. 99

drejtat e njeriut dhe liri

në Kosovë.

Seksioni danez

Ørholmgade 9,st th

2200Kbh N

 

Zyrës së shtypit

 

Si përfaqsues i Këshillit për mbrojtjen e të drejtave për njeriut dhe liri në Kosovë, seksioni danez, ku unë jam dhe kryetar, do të paraqis një ankesë në lidhje me një artikul të gazetës së përditshme BT, të hënën dt. 24. 5. 1999, për “Zyrën e shtypit”

Gazeta ka adresën Kr.Bernikowgade 6, 1147 Kbh K. Artikulli me titull “ Në anën tjetër” gjendet në faqen numër 2 të gazetës dhe është shkruar nga Kirsten Erlendsson.

Unë do të bashkangjis një kopie të arkullit. (fashikulli 1)

Një pjesë e artikullit , të cilën unë do të dëshiroja të ankohesha, është si më poshtë vijon “… Nëse paratë për blerjen e armëve për luftëtarët e lirisë të Kosovës sigurohen nga shitja e drogës, bie gjithashtu papritur nëpër rrugët daneze dhe entusgjazmi”.

Me këtë u jepet lexuesve të gazetës një përshtypje, që para nga tregëtia e drogës janë përfshirë në financimin e aktiviteteve të UÇK. Si partner bashkëpunëtor në Danimarkë

( ushtria çlirimtare e Kosovës nuk ka ndonjë seksion këtu në Danimark, i cili ka statusin e një personi juridik), i cili rregullisht dërgon një shumë të konsiderueshme në Shqipëri – kryesisht për qëllime humanitare – me siguri mund të them, që këto shuma janë siguruar duke vjelur të holla në mënyrë të hapur dhe të ligjshme ndërmjet anëtarëve të shoqatës dhe simpatizantëve të qarqeve, të cilat janë të përbëra nga shqiptar etnik që jetojnë në Danimarkë. E parë gjerësisht, të gjithë këta bashkëpunëtorë ndihmës kanë profesione civile.

Sekuenca e lartëpërmendur bën aluzion, që këta persona duhet të kontrabandojnë drogë në Danimarkë, të cilën unë e shikoj si një fyerje të rëndë. Në shoqatë ne i shikojmë imtësisht dhe me kujdes anëtarët tanë dhe unë mundt t’ju siguroj që asnjëri prej tyre nuk është dënuar për kontrabandë droge.

Sigurisht që unë jam i gatshëm që në çdo kohë të paraqes llogaritë e shoqatës. Ne nuk fshehim asgjë.

Unë dhe këshilli për mbrojtjen e të drejtave për njeriun dhe paqe në Kosovë dëshirojmë së shpejti një korrigjim.

 

Të fala shoqërore

Xhemil Zeqiri

 

 

 

Komunikatë për shtyp.

 

Këshilli për mbrojtjen e

të drejtave dhe lirive të njeriut

për Kosovës.

Seksioni danez

 

PËR PUBLIKIM TË MENJËHERSHËM

 

DEMOSTRIM

 

Me këtë komunikatë bëhet e ditur se u mbajt një demostrim të shtunën më

  1. 17. 12. 94. ora 14.00 në sheshin e bashkisë të Kopenhagenit për shkak se:

edhe një herë pushtembajtësit Maqedonas ka përdorur dhunë kundër popullsisë shqiptare në plotësimin e të drejtave të tyre për hapjen e një universiteti duke burgosur kryetarin për të drejtat të njeriut në qytetin Gostivar. Kanë bastisur zyrat e partive politike të shqiptarëve, të cilët jetojnë në Maqedoni duke vepruar me brutalitet kundër anëtarëve nismëtarë në hapjen e universitetit, i cila do të zhvillohej të shtunën më

  1. 17. 12. 94. në qytetin e Tetovës.

 

E gjitha kjo u zhvillua në qytetin e Tetovës të mërkurën dt. 14.12.94

 

Xhemil Zeqiri

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kopenhagë 21/10 97

 

Për personon në fjalë.

 

 

 

Për më shumë se 10 vjet ne kemi bashkëpunuar me Xhemil Zeqirin në një përpekje për të forcuar solidaritetin në Danimarkë me luftën e popullsisë shqiptare për të drejtat e tyre kombëtare dhe sociale.

 

Xhemil Zeqiri me formimin e Komitetit për kosovës, që nga 1988 e vitet më pas, ka bërë një punë madhe informative të gjerë në Danimarkë, pikë së pari në solidaritet me popullsinë shqiptare në Kosovë dhe Maqedoni.

 

Ndërmjet kontakteve të gjera të tij në ish-Jugosllavinë dhe me një njohurë të madhe mbi kushtet dhe historinë shqiptare ka Xhemili Zeqiri luajtur një rol kyç në punën e komitetit. Veçanërisht duhet të përmendet puna e tij serioze dhe e palodhshme në mbledhjen e materaleve dokumentuese, si Komiteti për Kosovën përkthyer dhe botuar në gjuhën daneze në tre broshura “Kosova – Dokumeter”[1] “Hvidbog om Kosova”[2] dhe “kosova – en fortiet konflikt”[3]

 

Xhemil Zeqiri ka një kontakt të gjerë midis shqiptarëve të Kosovës dhe të Maqedonisë, p.sh., komiteti për Kosovën ka mundur të mbajë një sërë mitingjesh dhe demostrimesh në Kopenhagen. Në këto veprimtari ka marrë pjesë drejtues politik dhe intelektualë pa dallim në kundërshtimet ideologjike që gjenden ndërmjet shqiptarëve.

 

Xhemil Zeqiri është bërë gjatë viteve shumë i respektuar në një rreth të gjerë si debatues në rubrikën “letër në redaksi”, sepse letrat e tij të hapura dhe artikujt debatues janë mbështetur gjithmonë në fakte dhe shprehin lojalitet të pakufishëm   përkundrejt popullsisë shqiptare, të cilën e veten si një pjesë e pandarë. Prandaj janë letrat e tij në gazeta të ndryshme, të cilat mbulojnë pothuajse të gjithë spektrin politik në politikën daneze.

 

Si përfaqsues për “Komitetin për kosovën” dhe në saje të funksionit të tij si Kryetar i “Këshillit për të drejtat e njeriut “dhe “Liri për kosovën”, seksioni danez, është Xhemil Zeqiri në mënyrë të përsëritur drejtuar qeverisë, ministrisë së jashtëme, Parlamentit Danez, këshillit të Europës, OSCE dhe organeve të daneze dhe internacionale. Kjo ka qenë një hallkë i një përpjekje të palodhur për të tërhequr vëmendje mbi padrejtsitë historike dhe aktuale, të cilat i bëhen popullit shqiptar. Xhemil Zeqiri ka patur si pozicion bazë të shtrojë si kërkesë se edhe populli shqiptar duhet të ketë të njëjta të drejta si të gjithë popujt e tjerë të Europës.

 

Të fala shoqërore

 

Minna Skafte Jensen                                       Jørgen Petersen

Kryetare                                                          Sekretar

 

 

 

              

 

 

 

 

 

                      Një klithmë për liri dhe drejtësi…

 

 

 

Kryetari i këshillit për të drejtat e njeriut dhe liri për Kosovën, seksionin danez , Xhemil Zeqiri ka shkruajtur një letër për kryetarin e këshillit Evropian, Miquel Martinez. Një letër ku me urtësi i kërkon Këshillit Evropian që të ndërhyjë mbi një nga këshillat e vetë të vendeve anëtare ( me status observus) si rrjedhojë e një relacioni të patolerueshëm dhe jodemokratike në Shqipëri – një qoshe e braktisur e Evropës.

Për Këshillin e Evropës

Kryetarit Miquel Martinez

 

Në lidhje me shkeljen e vazhdueshëm e të drejtave të njeriut për shqiptarët.

 

Unë ju shkruaj këtë letër për të tërhequr vëmendjen tuaj mbi keqësimin dhe shkeljen e të drejtave të njeriut në Shqipëri, i cili vazhdon edhe mbasi vendi është nën mbrojtjen e Këshillit të Evropës.

 

Mbasi presidenti i shqipërisë Berisha mori pushtetin ka treguar herë pas here në mënyrë të vazhdueshme dispozicionin e tij jodemokratik. Më e spikatura është përpjekja e tij për të detyruar ndryshimin e kushtetutës, e cila do t’i jepte pothuajse pushtet diktatorial.

 

Sipas refendumit Sali Berisha nuk mori një votbesim të konsiderueshëm. Prapseprap vazhdon Sali Berisha dhe klika e tij kursin jo- demokratik, pa marrë parasysh dhe kundër dëshirës së popullit.

 

Botëkuptimi i përgjithshëm sot në Shqipëri është se ka shumë të ngjarë që Berisha t’i humbasë zgjedhje demokratike. Në përputhje me legjislacionin, siç dihet, duhet që të mbahet zgjedhje këtë vit në Shqipëri. Por Berisha nuk do të donte që populli të preçizojë të ardhmen demokratike të vendit.

Në një kohë shumë të gjatë Berisha së bashku me partinë tij demokratike i ka dhënë kob çdo debati demokratik në vend me ndihmën e një shtypje brutale, që është e pangjashme në asnjë vend të Evropës.

Më lejoni thjesht të përmend disa shembuj:

Qeveria ka shfuqizuar gjykatën kushtetuese, e cila do të vlerësojë të gjithë kandidatët të cilët paraqiten në zgjedhje. Shtatë anëtarët e kësaj gjykatë në mënyrë të pavarur mundet të rrefuzojë anëtarët. Kjo është një shkelje e padëgjur e të drejtave themelorë demokratike në zgjedhje të lira dhe kjo është dënuar dhe nga shumë vende, së fundi dhe nga Amnesty International.

Liderët e opozitës asnjëherë nuk kanë mundësi t’i shpëtojnë brimës së gjilpërës të gjykatës kushtetuese. Ata qëndrojnë të burgosur. Ndërmjet politikantëve më të konsiderueshëm është kryetari i partisë socialiste . Fatos Nano, që sipas gjasave do të rrëzonte Beridhën, në qoftë se do të mbaheshim zgjedhje të lira. Fatos Nanoja qëndron në burg që nga korriku i vitit 1993 mbi akuza të dokumentuara për korrupsion. ( më lejoni që në këtë konteks t’i drejtohem doc. 7014 të 28 janar 1994 të këshillit të Evropës, i cili jep hollësira për sa përket çështjes së tij.

 

Midis të burgosurve politik është ajo pjesë e gjallë e udhëheqësve nga nga ditët e socialismit. Më e spikatura është 80 vjeçarja Nexmije Hoxha( e veja e ish-udhëqësit të Shqipërisë, Enver Hoxha), e cila sipas arenës së gjygji pa fakte dhe evidenca reale u dënua me 12 vjet burgim për korrupshion. Nexhmije Hoxha dhe të ish-udhëheqës të tjerë të shqipërisë u burgosën për herë të parë nën pushtimin nazi-fashist gjatë luftës së dytë botërore. Tashmë ata qëndrojnë mbrapa hekurave të mbyllur, dënuar nga një rregjim në tym i rastësishëm, që është i predispozuar të shkelë çdo të drejtë njerzore për të ruajtur pushtetin.

 

 

 

Një tjetër i burgosur ishte dhe 93-vjeçari i njohur dhe i respektuar nga e gjithë shqipëria, Shefqet Peçi. Mbas një akuze për vrasje të popullsisë hyri Shefqet Peçi në grevë urie në burg ku dhe vdiq mbas 20 ditësh.

 

Një grup të ish-partizanëve, të cilët ishin në krye për çlirimin e shqipërisë në luftën e dytë botërore, ¨qendrojnë tashme të burgosur në këtë valë terrori, e cili ka përfshirë të gjithë Shqipërinë. U janë hequr titujt e nderit dhe në vend të tyre tashmë Berisha u bën homazhe dhe u ngre buste atyreve të cilët bashkëpunuan me pushtuesin në vitet 1940-tës.

 

Shumë juristë dhe gjykatës knë protestuar kundër shtetit Shqipëtar dhe presidentit të arstësishëm Sali Berisha. Lejomëni që të përmend prsidentin e mëparshëm i gjykatës së lartë. Ai luftoi për pavarsinë e gjykatës nga shtetidhe shprehu se nuk ka bazë për të ngritur padi kundër Fatos Nanos. Më vonë ai u detyrua që të arratisej jashtë vendit për t’ju shmangur hakmarrjes nga presidenti Berisha.

 

Shtypi i lirë është gjithashtu i predispozuar vazhdimisht në përndjekje sistematike. Gazetarë dhe redaktorë vazhdimisht burgosen vetën se kanë kritikuar presidentin.

Për shqiptarët zhvillimet e viteve të fundit ka qenë një katastrofë. Ekonomia e vendit është shkatërruar. Prespektive për të ardhmen është e zymtë. Pothuajse gjysma e popullit tim jetojnë tashmë jashtë kufijve të vendit, pikë së pari në Kosovë dhe Maqedoni ku u janë hequr të drejtat elementare të qytetarisë.

 

Shqiptarët kanë të drejta të njëjta si të gjithë popujt e Evropës, por sot këto të drejta nuk gjenden për shqiptarët. Populli im po kalon nëpër dhimbje të tmerrdhme të pashoqe në Evropë. Duke përjashtuar ndonjë rast të veçantë bashkësia ndërkombëtare ka qëndruar e heshtur mbi padrejtsitë që po shkatohen popullit tim.

Prandaj dhe letra ime është një klithmë për liri dhe drejtësi të popullit tim si brenda dhe jasht kufijve të Shqipërisë.

 

Xhemil Zeqiri

Ørholmgade 9,st.th.

2200 Københav

 

një kopie e kësaj letre i është dërguar ministrit të jashtëm të Danimarkës

Niels Helveg Petersen

 

Shqiptarët kanë torturohen në mënyrë të vazhdueshme shkelje të të drejtave të njeriut dhe të drejtat politike të cilat ua siguron sistemi demokratik, që kur se presidenti Berisha erdhi në fuqi në vitin 1991. “ Këshilli i Evropës ndëgjon vetëm delegacionet qeveritare”, pohon Xhemil Zeqiri. Qëllimi i ynë me botimin e kësaj letre është që të japim informacion alternativ për të detyruar Këshillin e Evropës të ndëgjojë edhe opozitën.

 

 

 

 

Reagimi i PEACE ACTION

 

Në një takim të PEACE ACTION 92 me 17.08.1994 anëtarët tanë kanë dëgjuar Xhemajl Zeqirin duke e përshkruar ngjarjen e datës 7.7.94 në një bisedë infrormative në stacionin e policisë gjaatë vizitës së tijë në vendlindje, në Tetov, Maqedoni. Ai ka qenë disa herë I maltratuar nga policia maqedonase.

Një apel u është dërguar autoriteteve në tetov për këtë rast, por ende nuk ka kurfarë përgjigjëje nga autoritetet maqedonase.

PEACE ACTION 92 kërkon përgjigjëje ndaj këtijë apeli, ne jemi të interesuar për të gjitha entitetet dhe religjionet ne rajon kështu që shpresojmë që do të marrim përgjigjëje për apelin e Xhemai\jl Zeqirit

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PËR NEVOJA TË PËRGJITHSHME

 

 

 

 

Me këtë rast konfirmoj se PEN-i Danez bashkëpunon ngusht me zotin Zeqiri lidhur me çështjet me interes të përbashkët. Fillimisht , zoti Zeqir na ka ndihmuar shumë në sigurimin e të dhënave për antarin e nderit të PEN-it Danez , autorit z.Adem Demaçi, fati I të cilit ka qenë brengë e madhe për PEN-in Ndërkombëtar në Komitetin për Burgje.

Ndihma e zotit Zeqiri ka qen aq më e rëndësishme nga shkaku se informatat përmes kanaleve të tjera ka qenë shumë vështirë të sigurohen.

 

 

Me respekt ,

Niels Barfoed

Kryetar i PEN-it Danez

 

 

 

 

 

 

 

                                                QEVERISË SË DANIMARKËS

 

 

Zonja e zotrinj,

 

Ne shqiptarët që jetojmë në Danimarkë kemi qenë dhe jemi në rrjedha të ngjarjeve në Ballkan, veçanërisht të atyre që zhvillohen në Atdheun tonë ( si në Shqipëri, në Kosovë , në viset shqiptare në Maqedoni , Mal të zi dhe Serbi të Jugut ). Në këtë kontekst kemi përcjellur dhe përcjellin angazhimin tuaj si Shtet dhe Qeveri , që ta mbështetni stabilizmin dhe forcimin e Republikës së Maqedonisë .

Ju keni qenë ndër vendet e para që keni njohur Republikën e Maqedonisë. E keni ndihmuar më rreth 25 milionë korona daneze ze. Keni qenë dhe vazhdoni të jeni të angazhuar për çështjen e pavarsisë së Maqedonisë.

Me të gjitha këto, jemi pajtuar dhe na ka ardhur mirë për interesimin tuaj. Sepse kemi besuar se qeveria maqedonase do të jetë më e drejtë në përgjithësi dhe veqanërisht ndaj shqiptarëve. Për hir të ruajtjes së paqës në rajon, ne nuk dolem me asnjë kërkesë politike, edhe pse kishte kërkesa për ta shëndrruar Maqedoninë në konfederatë ose së paku si minimum, të ju njiheshte shqiptarëve autonomia territoriale, vetëm e vetëm që të mos bëhemi protekst për ndezjen e fitilit të fuqisë së barotit në këtë pikë të ndjieshma ballkanike.

Po si e kuptuan dhe si po sillen ndaj kësaj pushtetarët maqedoanas ? Ata që jo ma pak se para pesë dekadash ishin vetë të shtypur të diskriminuar e të mohuar , po ata njëlloj sillen ndaj shqiptarëve : manipulojnë më statistika për ta zvogluar numrin e shqipëtarëve në trojet e veta në Maqedoni , na burgosin, na bastisin, na keqtrajtojnë , na diskriminojnë në çdo hap,na I kufizojnë të drejtat dhe arrijnë deri aty sa thuaja edhe të na mohojnë.

Për t’I ilustruar këto, po permendim vetëm ca fakte: mbishkrimet e dyqaneve shqiptare, shteti I ka detyruar të shkruhen me alphabet çirilik: na 38 shkolla të mesme në gjuhen shqipe sa ishin në viten 1990- tani ky numer është reduktuar vetëm per 5 sish > para sa vitesh mbyllën një shkollë të mesme në fshatin Ladorishtë. Dhe ma skandalozja është ajo që ndodhi në universitetin shqip të Tetovës. Këtu e zbrazi gjith anseralin e dhunës , duke filluar nga rrahjet, maltretimet ,shtimjet me armë zjarri , plagosjet e deri te vrasja e A Selamit . Qëllimi : të pengohet e të mos lejohet vazhdimi I punës së Univeritetit të Tetovës. Edhe më tej: në vazhdën e pengesave dhe dhunës kundrejt arsimit në gjuhën shqipe, u burgos rektori Dr. Fadil Sylejmani, Milaim Fejziu – kryetar I forumit për të Drejtat e Njeriut me seli në Gostivar, Nevzat Halili ish kryetar I Partisë për Posporitet Dmokratik.

 

Kështu,nga ish të shtypur u shëndrruan në shtypës, nga ish të diskriminuar u shendrruan në diskriminues , na ish të terrorizuar u shëndrruan në terrorizues pushteti maqedon kundrejt shqiptarëve.

Se çlojë është me deputetët shqiptarë , tregon fakti se ata nuk arritën asnjë të keqe të parandalojnë , nuk kan kurrfar ndikimi për ta ndalur   dhunën kudrejt popullit të vet.

Prandaj duke marr parasysh të gjitha këto që përmendëm , ne pyesim vehten : Ju dhe të gjithë miqtë tjerë të popujve ballkanik, a nuk duhet menduar më mirë se kush po ndihmohet sepse në mënyrë indirekte, po stimulohet dhuna kundrejt popullit shqiptar, si miq të shtetit maqedon, ju drejtohemi me këtë

 

 

APEL

  • që të kërkoni nga Qeveria e Maqedonisë që ta ndërprejë diskriminimin dhe shtypjen kundër shqiptarëve !
  • që ta mbështetni hapjen e Universitetit shqip të Tetovës , si një e drejtë e çdo kombi që të arsimohet në gjuhen amtare në atdheun e vet,
  • Që sipas Konventës ndërkombëtare mbi arsimimin në gjuhën amtare, të kërkoni nga Qeveria e Maqedonisë që ta pushoj diskriminimin e arsimit shqip në Maqedoni !
  • Që të kërkoni lirimin e rektorit Dr. Fadil Sylejmani , të milaim Fejziut dhe të Nevzat Halilit, të cilët janë burgosur me respektin e hapjes së Universitetit Shqip të Tetovës!
  • Me shpresë se do të u bëni presion pushtetarëve maqedonas, me përshëndtje miqësore,

 

Në emër të të pranishmëve,

Lëvizja Popullore e Kosovës në Danimarkë.

Xhemil Zeqiri

 

 

 

 

 

 

I nderuari zoti Xhemil

 

Më lejoni që në emer të Zyrës së Republikës së Kosovës dhe në emrin tim personal tju falenderoj per mikpritjen gjat qendrimit tim ne Kopenhag dhe t’ju shprehi mirnjohje per punen tuaj rreth organizimit të kontakteve që pata në Danimarkë.

Është meritë juaja që m’u dha rasti që në instance të larta shtetrore e në institucione të tjera daneze si dhe në shtypin vendas të shpreh indinjatën e Qeverisë së Republikës së Kosovës dhe të popullit tonë të shtypur për mos përfilljen e vëndeve përendimore kërkesave tona legjitime, dhe të përcjellë porosinë se pa Kosvën shtet sovran e të pavarur dhe pa çlirimin e trojeve të okupuara n ëish-Jugosllavi nuk do ketë paqë në Ballkan e më gjërë.

Uroj që ta vazhdoni punën tuaj për të mirën e kombit , punë kjo që kërkon shum sakrifica, por punë e shenjtë që heret a’ vonë , do jap rezultatine duhur: lirimin tonë dhe sendërtimin e idealeve tona shekullore që të gjithë të jetojnë në një shtet të vetëm shqiptar.

 

 

 

 

 

Stokholm,

29 maj 1996                                                                                    Dr. Shaqir Shaqiri

 

 

Drejtuar SH.P të UCK-së

 

Kush është Halim Kasami?

 

Marrë në prizmin e kontekstit shoqëror, përmes këtij shkrimi do të trajtoj veprimtarinë e shqiptarëve në Danimarkë, bëj me dije se do të ndjek metodën e projektimit të problemeve, karakterin e tyre retrospektiv ,riaktualizimin e disa cështjeve që kanë kaluar nëpër ne ose përskaj nesh. Duke qenë i ndërgjegjëshëm të mos ndikoj keq në disponimin dhe në përgjegjësinë tuaj, do tëpërpiqem të jeë sa më objektiv, më real, ashtu sic e kërkon sinqeriteti i rrëfimit. E shoh tepër të arsyeshme të paraqes edhe njohjen me disa personalitete, në vizionin e të cilëve ka kohë që është e përjetësuar figura e babait të kombit.

Në Danimarkë erdha më 08 01 1981. Cdo gjë shihej e tendosur, përplot ndjenja të ngrysta, fashitje të ndjenjave kombëtare, interesa të parcializuara. I gjetur në një ambient të ktillë, që në instancën e fundit fyhej dinjiteti, që tepër vështirë që harmonizohej cdo lëvizje e gjest. Ishte ky një zhgënjim për mua që më torturonte deri në pa kufi. Pikëllimin e ngushëlloja duke lexuar literaturë nga Shqipëria, si dhe duke dëgjuar Radio Tiranën, kjo më mundësoi të krijoj kontakte me disa aktivistë, respiktivisht, miq shqiptar, të cilët kishin formuar shoqatën “Miqtë e Shqipërisë”.

 

Në mars të vitit 1981, kur shpërthyen demonstratat e studentëve, ishte kënaqësi e madhe të mendoje se u hap ritmi i zakonshëm i jetës, se u krijuan mundësitë e veprimit në mënyrë të organizuar, por nga gjithë kjo mbeti dicka pezull ,një rënie në diagramin e vlerave, duke

u mohuar kështu një pjesë e së vërtetës, që nuk është teori, por praktikë. Prej saj nuk mbeti gjë tjetër, vecse një “vakum fatal”. Dështimi për të kuptuar të vërtetën, krijoi bllokimin e njerëzve indiferentë të cilët mendonin vetëm për krijimin e pasurive individuale, në njërën anë, ndërsa në anën tjetër, bllokun e njerëzve të organizuar në klube Jugosllave, pra antarë të LKJ-së nën ndikimin e Ambasadës Jugosllave.

Më kujtohet se atëbotë njerëzit flisnin për dhëndërrin e Ismailit si bashkëpunëtor i devotshëm i Ambasadës Jugosllave. Kjo Ambasadë mundësonte ardhjen e emisarëve politikë nga Kosova, që ti kumtonin masës se armiqtë janë mundur dhe të mos organizojnë protesta kundër Jugosllavisë. Në takimet me emisarët politikë regullisht merte pjesë dhëndërri i Ismailit Abdylhalim Kasami (Halimi).

Sistematikisht mbaheshin mbledhje (informative) me bashkatdhetarët, me c’rast dënohen demonstratat e studentëve dhe,ata kishin formuar edhe një klub që ishte emëruar “jugu klub” të cilët përgëzonin pushtetin jugosllav në denoncimin që u bënte studentëve.

Punësimi im në fabrikën e ngjyrave “dupi dyrup” më mundësoj takimin e parë e më vonë të njihem më për së afërmi me dhëndërrin e Ismailit (sic e thërrisnin njerëzit Halimin në atë botë). Aty punonte edhe një plak nga f. Tearcë me kombësi turke .Ai thoshte se shpesh ata të Ambasadës e thirrnin Halimin në mledhjet e tyre. Kësaj i shkon për shtati edhe thënia e (vjehrrit të Halimit) Ismailit:”këta të Ambasadës nuk mbajnë asnjë mledhje pa turkun tim”, nga besoj se askush nuk e ka të vështirë për të konfirmuar përkatësinë kombëtare të Halimit.

Njohja e përafërt me Halimin më bënte që gjithmonë të kisha paragjykime, ta konsideroja si një kaptinë të dyshimtë, si një botë shpirtërore pa validitet. Po ashtu dihet se vitet e para të tetëdhjetshit, një përkëthyes i Ambasadës Jugosllave, A.Jusufi, rezultoi me dreka dhe darka të shumëta që shtroheshin në banesën e Halimit, për personelin e Ambasadës.

Në këte kohë në Tetovë e gjetiu rinia shqiptare po ndiqej dhe persekutohej nga pushtetëmbajtësit, dhe prej Tetove do të thirrë Hivzi Sulejmani (kunati i Halimit) në telefon dhe e qorton motrën e vet, duke i thanë:”oj, motër duartë tu thafshin, kujt i shtron dreka dhe darka”, (pra e kishte fjalën për bashkëpuntorët e Ambasadës Jugosllave).

Së fundi, ky njeri në postin e kryetarit në Këshillin e LPK-së dega në Danimarkë, herë ironik e herë serioz, prore ambicie për tu shndërruar në baba të kombit, të përkujton anekdotën e asaj mizës

mendjemadhe, e cila duke ndjenjur në vithet e Kalit, thoshte se i takon merita në tërheqjen e karrocës.

 

Xhemil Zeqiri  – veprimtar politik *LPK *në Danimarkë

 

 

 

 

 

DEKLARATË

 

 

Më datë 16 11 01 një arrogant më sulmoi fizikisht. Ndodhesha në “Vllaznimi” (një lokal shqiptar) për ti ndjekur punimet e parlamentit maqedonas (në TV). Në të njëjtën tavolinë rrija ulur me një ish-pjestar të UCK-së, me të cilin bisedonim për ngjarjet e ditëve të fundit në Maqedoni. Mbrëmë kam ndjekur punimet e parlamentit maqedonas, pastaj se si qanin gratë

maqedonase, gjoja se kan humbur shtetin, tha Telati një person i tretë që u fut në bisedë.

 

Nisa të sqaroj se kjo është një taktikë e sllavëve, por ajo që më irriton mua më së shumti është se tanët lëshuan pe, shkelën mbi gjakun e popullit, thjeshtë kësaj i thonë tradhëti. Derisa flisja u ngrit një farë Remzi Loku, fillimisht duke më pyetur se a ke fakte për këto që thua. Pastaj i tërbuar sic ishte u nis drejt tavolinës sime që të më godasë, ndërhynë të pranishmit dhe

ngatërresa fizike u shmang, por jo sharjet e tij. Pas saj situate dola jashtë, ngase dy javët e

fundit kisha dhembje të mëdha në kurriz, ndërsa një ditë me parë iu pata nënshtruar edhe një operacioni. Nuk munda të qëndroja në kamb, prandaj kisha porositur një taksi. Ndërkaqë që prisja taksinë, më sulmoi sërish personi i njëjtë duke më goditur dhe duke mi thyer syzat Fillova të gjakosem. Pas pak arriti shoku që më shoqëronte në tavolinë dhe së bashku me disa kalimtarë të rastit më morën në mbrotje. Remzi Loku u është kërcënuarë shumë njerëzve se do t’i vrasë me kallashnikov. Kur filloi lufta në Maqedoni edhe mua më bëri të njëtin kërcnim.

Në një mledhje të fondit “Liria Kombëtare”, ky farë Remzi Loki godet me shishe nënkryetaren e ktij fondi. Pas gjithë kësaj qëndron turkofili Abdylhalim Kasami, i cili nga Musa Xhaferri shpallet përfaqësues politik i UCK-së në Danimarkë. Abdylhalimi i mënjanoi të gjithë aktivistët, madje edhe u kërcnohej përmes banditit Remzi Loku. Këta persona në fjalë kanë kontakte shumë të afërta me ambasadën sllavomaqedone në Kopenhagë dhe ambasadorin e saj, Sami Ibrahimi. Një nga arsyet pse më sulmoi banditi Remzi Loku, ka të bëjë me atë se me datë 11 nëntor nëpërmjet radio “Zëri i Kosovës”, theksova për pengesat që dalin tek shqiptarët e Danimarkës që dirigjohen nga ambasadori maqedonas Sami Ibrahimi. Kohë më parë i drejtova një letër SH.P. të U.C.K.-së në të cilën u tregoja se kush është Abdylhalim Kasami. Për fat të keq, përgjigje nuk mora. Abdylhalim Kasami i qe imponuar Musa Xhaferrit se është më i afti dhe pranë vetes ka një staf të përsosur. Po, po vërtetë një staf i përsosur, do të thojsha, por staf me banditë dhe bixhozxhinj të maqinave-elektronike.

 

Tani rri e mendohem, në vend që SH.P.i UCK-së të jetë mirënjohës ndaj aktivitetit tim politik, ndodh e kundërta ,më sulmojnë dhe më kërcnojnë me vdekje. Në këtë kontest mu kujtua fjalimi i atdhetarit Ismail Qemali në parlamentin turk. Ndërsa kërkonte pavarësi ,një

jevgj turk i kërkoi dyluftim. Ngritet Luigj Gurakuqi dhe në vend të Ismai Qemalit pranoi të hyj në dyluftim. Atëherë mendjendrituri vlonjat i drejtohet Luigjit me këto fjalë: “Biri im nëse ai të vret, të ka vrarë një jevgj, po e vrave ke vrarë një jevgj, ndaj s`duhet komprometuar.” Është kjo një arsye më shumë pse unë zgjodha rrugën institucionale të shtetit danez, pasi institucionet tona nuk i kemi.

Xhemil Zeqiri – aktivist politik në Danimarkë.

Kopenhagë, 21 11 2001

 

 

Lufta e fothtë e Kosovës

Prej: Allan Larsen
Data: 11:08.1999 er përditshmja “Aktuelt”

Miktrova na kujton luftën e ftohtë. Shqpitarët po edhe Serbet gjinden në pjeset e kunderta të qytetit të cilen e ndan lumi Ibar. Forcat paqesuese franceze nxisin provokime.

Gjendja në Mitrovice na kujton luften e ftohtë. Gje e ngjajshme si në Glienicke Brygge të Postdamit në juglperëndim të Berlinit og vjeti  si me qen i njejt me at të 1962  kun në pjesen e lindore të kuqe gjindet Gary Powers. Ai dueshte të shkëmbehet med nji spion Rus eprorin ushtarak Rudolf Ivanovitj Abel.. Njëri prej tyre eshte rezuar nga aeroplani ne hapsire ruse e kurse tjetri eshte  ndaluar  në Nju Jork.Me hapa të ngadalshem  i afrohen njeni tjetrit mbi Urrë dhe asnjëri pre dy palve nuk eshte i sigurt se KGB-ja ose CIA-ja do të hap zjar, dhe do ti sakrifikojn njeriun e vet  mirpo një gjë e till nuk ndodhi.Atëher në vitin 1962. Një gjë e till nuk ndodhi edhe në Mitrovican e Kosoves,Qytet që gjendet 50 Km nëperendim të Prishtines.Faktikisht së eshte ber asnjë fjal per shkembim njerzishë ende.Mirpo situata na kujton rastin e Berlinit,kundershtar dhe një konflikt i pa zgjedhshem, në anen e jugut të lumit Iber,jetojn shqiptaret etnik,ndersa në anen e veriut jetojn sebet lokal.Gjëja evetme që  i lithë dhe indan kta dy  armiq eshte Ura e Ibrit.Dhe disa ushtar Frances.Para se NATO-ja filloj të Bombardoj  qytetin në fund të Marsit.jetonin 60000 mij Banor.nuk kemi numer të sakt se sa banor jetojn sot në Mitrovic.Mirpo me disa borime që Gazeta jon ka biseduar  kta thon se perafersishët jetojn 80 % jan serb do me than per  afersisht 20000 serb,mdersa pjesa tjeter jan shqiptar. Para lufte shqiptaret kan qen shumic, .në pjsen  ku kan banuar shqiptaret jan shkatruar,bombarduar dhe djegurë.Duket kjart prej Luftes.në pjesen e veriut ku jetojn sebet ka butika spitale dhe instuticione tjera.ktu nuk rran shum rran bombat shum afer,e ktu nuk behej fjal per spastrim etnik.

E LIDHUR PER SHTYLLE

Konflikti në mes tyre dy grupeve eshte zmadhuar,prej dites së shtunë.ku gati njëmij shqiptar deshen të kalojn Uren.Ndersa anen e kundert serbet ishin të gatshem per sulm.dhe me ndimen e ushtarve Frances,dhe u ba emundëshme të ndalojn gjuajtjet me gurë ariten një qetsi,per pos tjerashë duke i lidhur disa shqiptar per shtylle elekrik.Mirpo qetsija ishte e shkurtur dhe një dit pas shqiptaret donin të kalonin Urren perseri.Por forcat Francese nuk lejonin  të kalonin urren,Të hanen që kaloj  mori lëndime në kokë një ushtar Frances.Shiptaret tashë thuan se forcat e KFOR-it jan shkak dhe një pjes e konfliktit,shqiptaret duan të i vizitojn antaret e familjes në pjesen kumbahet në kontroll nga serbet,shqiptaret nuk duan konflikt me serbet, kur shqiptaret bajn dicka ushtaret Frances reagojn menjëher, kurse kur serbet bejnd dicka ushtaret frances i mbyllin tregon Xhemil Zeqiri i cili jeton ketu ne Danimark dhe i cili erdhi nga Mitrovica e Kosoves para dy javesh. Ky eshte anetar  i kshillit per drejtat dhe liriti e njeriut ne Kosovë. Mirpo ai eshte njikohsisht edhe nji pal subjektive e konfliktit. Ushtaret frances provokojn shqiptaret duke i ngritur tre gishtat lart. Nji korrespondent i akuzon francezet for at maltreto shqiptaret psiqikisht. Si duket se ushtaret frances kan ndaluan shqiptaret e semuar te vijn ne spital qe gjindet ne anden e tjeter te ures. Xhemil Zeqiri mendon se miqesia er kahershme ndermjet Serbve dhe Francesve eshte faktro kryesor qe shqiptaret provokohen po aq shum nga francezet se sa Serbet. Ai mendon gjithashtu se do te ishte me mir sikurse do te ishte nji komb tjeter qe do te mbante qetsi ne regjionin verior.  Mirpo KFORI nuk eshte i njetit mendim. Pak me par tha oficeri ushtarak Michael Jakson, i cil eshte edhe udheqsi i gjith forcave ushtarake qe gjinden ne kosove, gazetes te Skotlandes så frigohem se Uck e ka humb kontrollin med disa grupa te veta. UCK-ja ka fituar krejt ata gjera që i deshiroj para lufte.pe pos pavarsis  të njejti lajm e jep  edhe zëdhansi i farcave Francese të KFOR-it.Bernart Sandreto e kundershton se atëdhetaret e tijë (Franceset)kan simpati me serbet,dhe se ushtaret frances e provokojn situaten me tre.gishtrijt që vlersohet si simbol serb në Kosovë,ndoshta ata zbatojn  ndojnë Komand në lidhje me tregishtrijnt.ata nuk tregojn simbole serbe por zbatojn detirat eveta.,kan zbatuar regullat eNATO-së thot ai ndersa burimet tjera francese thon se UCK-ja  i organizon kta konflikte.

MIQ TË VETER

Mendimet e njejta vijn edhe nga ekxsperti Ballkanit Kalsten Fidelius nuk e perkra mendimin se ka aleanc mes sebeve dhe francesve,jo kjo eshte  qysh Luftes par Botrore që mbaroj në vitin 1918 ku serbet dhe Franceset ishin aleat.ma von mundet të thuhet seMiterani i perkrahi serbet në lidhje me konfliktin në Bosnje,por kur kemi të bajm me Bombardimet në Kosovë atëher Zhiraki ishte një person kryesor thot Kalsten Fidelius.Ai thot se eshte  një argument pa pesh nga ana e shqiptarve.Unë se besoj se situata do të ishte ndrishe nëse ket pjes veriore do të kontrollonin Amerikanet,mirpo jan gjëra të veshtira per me i parapa. Konfliktet mashum mund të zgjarohen  se UCK-ja nuk ka zbrapstuar të gjuthë serbet nga Kosova.Ata kerkon teper dhe ndoshta  pa durim.UCK-ja i punson kryetaret e qyteteve dhe ju jep leje per armë sikor me qen Qeveritaret ma të lart në Kosovë,por ata sëjan.Perseri dje pati Demonstrata në Mitrovic të Kosoves,6 Km  rdhen 875 ushtar danez per të ndimuar KFORIN. Mirpo nuk pritet që të ndimojn  forcat francese.KFORI pret demonstrata tërreja kto ditë.Konflikti duket si i pazgjidhur,Ndersa mbrapa mbeten vetem kujtimet nga lufta e ftofet ,

Leter te hapur ministrit te jashtem Peter Stig Moeller.

Une po ju drejtohem Juve, si banor i ketij vendi (Danimarke) dhe si aktivist
i te drejtave te njeriut nga Maqedonia, per te terhequr vemendjen tuaj drejt
problemeve te medha dhe te pazgjidhura te se drejtave te popullsise
shqiptare ne maqedoni, kosove e gjetke.

Per nje kohe te gjate, problemet nacionale dhe shoqerore te popullsise
shqiptare jane lene jashte kendveshtrimit dhe debatit publik. Kjo gje,
fatekeqesisht nuk do te thote se problemet jane zgjidhur. Ato jane harruar
nga ata politikane qe i premtuan shqiptareve ”ar dhe pyje te gjelberuar”.
Jane harruar nga media qe ka kthyer vemendjen e saj ne zona te reja zjarri
dhe tragjedie.

Çeshtja e shqiptareve eshte nje nga konfliktet me te vjeter te Ballkanit.
Marreveshja e pare e madhe per Shqiptaret u arrit nga fuqite e medha ne te
ahtuquajturen Konferenca e Londres me 1913. Duke hequr viza mbi harte, u
gjymtua kombi shqiptar. Vetem nje pjese e vogel e popullsise shqiptare mbeti
brenda kufijeve te shtetit Shqiptar.
Sa here qe kjo ceshtje eshte ngritur per tu shqyrtuar, fuqite e medha kane
mbrojtur kete vendim historik te padrejte. U vu re e njejta koecidence, ne
konferencen e Londres me 1992, dhe me te ahtuquajturin mareveshje te
Rambouillese. Shqipetaret asnjehere nuk u pyeten se si ata deshirojne qe te
zgjidhet e ardhmja e tyre. Bile larg prej kesaj. E megjithate eshte nje e
vertete e padiskutueshme, qe shqiptaret asnjehere nuk e kane lene luften per
te drejtat e tyre kombetare dhe shoqerore.
Me lejoni tju kujtoj se ceshtja e statusit te shqiptareve nuk ishte ceshtja
e nje kombi ne minoritet. Ne te hereshmen Jugosllavi shqiptaret numeronin 3
milion banore, dhe perbenin prej ketej popullsine e trete per nga madhesia
qe jetonin ne zona te pandara. Disa shtete jane krijuar nga ruinat e
Jugosllavise, megjithqe kane pasur ndjeshem nje numer me te vogel popullsie.
Ne Kosove, ku 90% e popullsise jane shqiptare, njerezit akoma nuk jane
pyetur se sa ata deshirojne te vazhdojne me statusin aktual, ndertimin e nje
shteti te pavarur apo bashkimin me Shqiperine. Ne rezolucionin e FN 1244,
mbas luftes ne Ballkan, u premtua qe e ardhmja perfundimtare e Kosoves do te
sqarohej brenda tre vjetesh. Akoma ska ndodhur gje!!!!!!!!!!!!!
Ne Kosove eshte gjithashtu nje situate absurde, ku udheheqes te UCK-se
vriten apo ndiqen te pa asnje arsye. Keshtu p.sh. Grupi i Dukagjinit me gjeneral Daut Haradinaj eshte denuar 31 vjet burg ne nje gjyq kukull, pa as shenjen me te vogel te proves. Tani po thuret nje ceshtje tjeter kunder gjeneral Rustem Mustafaj,qe gjate luftes mbante pseudonimin gjeneral Remi.
Ne Maqedoni shqiptaret jane grupi me i madh etnik, e megjithate edhe ketu
shqiptareve u jane mohuar te drejta elementare. Kjo ka bere qe per dekada te
tera te nxise konflikte dhe perleshje te armatosura. Ndonese jane bere
premtime te shumta, asgje fondamentare nuk eshte ndryshuar. Marreveshja qe u
arrit vitin e kaluar ne Ohri, sot eshte prishur plotesisht. Premtimi mbi te
drejtat e barabarta te te gjitha grupeve etnike, gjithashtu nuk eshte
mbajtur. Perkundrazi, parlamenti maqedonas vazhdon me pikpamjet e vjetra
diskriminuese.

Per zgjedhjet parlamentare, ka hyre ne fuqi ligji absurd, qe thote se duhen
22 mije vota per te zgjedhur nje deputet shqiptar, kur duhen vetem 3 mije
vota per te zgjedhur nje deputet maqedonas.
Une ju kerkoj Juve si minister i jashtem qe qarte, dhe ne menyre te
padiskutueshme te beni te qarte se qeveria daneze nuk pranon qe te shtrihet
nje shtet ne mes te Evropes me nje politike te hapur apartedi.

Une jam gjithashtu shume i pasigurt se cfare qendrimi do te mbaje kryesimi
grek i Komunitetit Evropian per ceshtjen e shqiptareve. Si mund te krijosh
besimin se Greqia do te punoje per nje zgjidhhje te drejte te ceshtjes se
shqiptareve, kur shteti grek akoma nuk ka bere asnje hap sot e kesaj dite,
per te siguruar perkrahjen e rreth 300 000 shqiptareve qe u debuan nga
shteti fqinje e qe u shtypen brutalisht gjate gjithe viteve pas luftes se
dute boterore?

Cheshtja e pazgjidhur e shqiptareve eshte ne menyre te padiskutueshme nje
ceshtje e lindur nga koha e kolonizimit.Kjo ceshtje duhet absolutisht te
zgjidhet tani, ne menyre qe keto padrejtesi historike te vihen ne vend.
Popullsia shqiptare duhet te kete te drejta te njejta si cdo popullsi tjeter
ne Evrope, per te vendosur vete te ardhmen e saj.

Xhemil Zeqiri.

 

 

Shumë i dashur patriot i devotshëm Xhemil,

Duke qenë se takimi im me Ty ishte shumë i shkurtër, dhe shumë i ngutshëm, nuk kam pasur as kohë që të bisedojmë, ashtu siç ti e
meriton  realisht. Mirëpo, t’iu them sinqerisht si vëllaut dhe pakurrfarë rezerve, edhe bernda asaj kohe  të shkurtër në familjen tuaj të lartnderuar, unë mësova se Ti ishe një vëlla dhe shqiptar me traditë
të ndritshme dhe të devotshme patriotike. Këtë përshtypje dhe bindje timen ua kam thënë edhe disa vëllezërëve tanë shumë të ngushtë me rastin e takimit tonë në Tiranë.

Dëshiroj që TI edhe në të ardhshmen të qëndrosh i pathyeshëm, stoik si gjithmonë, me ndërgjegje dhe ideal të pastër shqiptari, sepse siç thotë populli ynë i urtë të tjerat shkojnë e vijnë. Në historinë e kombit shqiptar kanë hyrë, dhe do të hyjnë vetëm ata që flijojnë tërë pasurinë dhe vlerat më të vlefshme dhe më të shtrenjta për lirinë e KOMBIT dhe të ATDHEUT.
Të gjithë çifligarët…, matrapazët…, shitësit e shqiptarit dhe të shqiptarizmës kanë përfunduar, dhe prapë do të përfundojnë në koshin e plehërave të hisytorisë…,as më shumë, as më pak, vetëm se si mbeturina të kombit shqiptar.
Shembullin tënd duhet ta ndjekin edhe  shqiptarët e tjerë, të cilët janë të gatshëm të therorizohen për liri dhe bashkim të shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike.
Meqenëse këto ti i di edhe më mirë se unë, por vetëm po të përkujtoj, me rrena me dallavere, me pabesi, me intriga, me tradhti…, etj.etj., sikurse deri sot, as neser kombi shqiptar, nuk do të ketë fatin kurrë që të çlirohet nga çizmja e hekurt e kolonializmit imperialist serbomadh dhe sllav.
Të falënderoj shumë për materialin  e dërguar para ca kohësh, dhe më gëzon fakti se ti je ai ndër ata shqiptarë, që nuk fle, as nuk i zë gjumi për fatin e kombit dhe të atdheut shqiptar. Të lumtë! Vazhdo dhe përgatite librin, ashtu siç ty ta merr mendja, përkatësisht ashtu siç më shkruan. Pasi ta kesh përgatitur, nëse ke nevojë për ndonjë ndihmë, lirisht sikurse Xhemilit, njoftoje profesorin Mehdi, i cili është gatshëm të të ndihmojë në çdo kohë.
Unë deri tani gjithë jetën time, e kam pasur ideal, njerin e vogël, njeriun e ndershë, njeriun besnik ndaj vetvetes, familjes, kombit dhe atdheut shqiptar, e jo kursesi makutërinë, shfrytëzimin, mashtrimin dhe manipulimin e asnjë njeriu në botë, e lere më të popullit tim liridashës dhe të pamposhtur në betejat dhe luftërat e tij shekullore për dritë, liri dhe pavarësi të plotë.
Vëlla i shumëdashur Xhemil,
Gjithashtu, edhe unë të dëshiroj shendet,gëzime, suksese dhe të gjitha të mirat për Vitin e Ri 2003! Rrofsh sa malet e lidhura me tokën mëmë Shqipëri!

Përzemërsisht dhe vëllazërisht,
Juaji,
Profesori Mehdi Hyseni

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Kopenhagen datë 130392
Drejtuar,Niels Ahlmann-Olsen,Deputet e partis-Konservatore
Dhe Ritt Bjerregaard-përfaqësuese  e Partis Socialdemokrate,në opozit

Të nderuar shokë
Më 17 janar e mbajtem një debat puplik Në salen kryesore të Parllamentit me shkrimtarin e respektuar nga Kosova Adem Demacin ku moret pjes në debat edhe ju dy.
Na dëshirojm që edhe njëher të ju përshëndesim per fjalet e mira per shkrimtarin ton Demacin dhe per problemet e Kosoves të cilat ju i theksuat në ate mledhje puplike.,në ate mledhje  Demaci propozoj  pala daneze të mer iniciativëv  që të formoj një delegacion ,me Deputt njerës të qeveris,të kshillit per politik të jashtme ,organizata  jo qeveritare gazetar e tj që të bani viziten në Kosov dhe të shihni vet më afer me problemet dhe dhunën që po ballafaqohet populli i kosoves nga organet sebe-jugosllave.Dhe  qëlimi ishte sepse muajin e vijues do të mbahet mledhje e Organizates perBashkpunim dhe Siguri në Evrop.CSCE i hesinkit.
Ju në mledhje e konfirmuat si Pozita ashtu edhe opozita se e përkrahet propozimin dhe se do të punoni në ket drejtim që të formohet delegacioni dhe të vejn në Kosovë.Po unë dëshiroj nga ju që ky projekt të realizohet se koha po kalon dhe se duhet mar hapa konkret.
Na ju konfirmojm se jemi të gatshëm që të ju ndihmojm me që të dëshironi qoft me matriale kontakte etj.
Po ashtu mendoj une që të bajm një mledhje së bashku na të ”Komitetit Miqwt e Kosoves ”
Dhe përfaqësuesit tuej per të mar hapa konkret që ky projekët tërealizihet.
Po ashtu e kuptojm se jeni të zën punë dhe se do gjeni mundësi për të bër një vizit zyrtare në Kosovë,Po ju themi se populli i Kosoves ju pret me dëshir delegacionin Danezë.

Per komitetin e Kosoves
Mina S.Jensen  dhe
Xhemil Zeqiri
Nga një kopje ua ështe dërguar  edhe pjesmasive në ate mledhje të 17 janarit.

delegacini danezë dhe pati një jehon të madhe letren e kam dërguar vet po emri i kryetares figuron se ajo shum pun si dinte dhe më dha autorizim e kam pasur mikesh të shtëpisë.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Komunikat përshtyp  Kopenhagë dat 12 11 1991

KOSOVA PO GJAKOSET — PSE HESHT  EVROPA?

 

 
Federata Jugosllave ështe duke u shkatruar.Lufta në mes Serbis dhe Kroacisë tashë e sa muaj ështe në faqet e para të shtypit Botrorë.Por tragjedin e federates Jugosllave vazhdon edhe në pjeset tjera ,dhe po shifet kjart se Evropa me qëllim ështe duke e haruar  zgjidhjen e popullit shqiptar në federaten Jugosllave,Ku shqiptaret janë popull i tret mbas serbve dhe kroatve dhe në numer jan mbi 3-milion banoer shqiptar dhe pjesa ma e madhe jeton në Kosovë,në Maqedoni,Mal të zi në Kosoven lindore apo soc e quan shtypi perendimor në serbi të jugut,ku bajn pjes Presheva Bujanivci dhe Medvegja.
Udhëhqësia Jugosllave cdo her i ua ka mohuar shqiptarve që të jenë të barabart me popujt tjerë në federaten Jug.Kjo dihet se shqiptaret me dhjetra vite po luftojn me mënyra demokratike që të jenë të barabart me popujt të tjerë.Por cdo her kanë has në dhunë policore e ushtarake nga udhëheqsia federale duke i mbajtur Qytetet dhe fshatran në rethim total naga  dhjetra mijra police ushtarak special me arm ma moderne..
Për shkak të luftes në Jugosllavi ështe gjithcka koaosnë Kosovë.Shkollat në gjuhën shqipe  mbi 975 janë mbyllur,450.000 nxanës shqiptar u dërguan nëper shtëpi.Mby 27000 mësues Të shkolave fillore,gjimnaze she fakultete të etj i kan larguar nga puna..Deputetet e parlamentit të kosoves kan hyr në ilegalitet sepse po ndiqen nga policia serbe-jugosllave,
Eshte e njohur edhe Izolimi i mijrave intelektual shqiptar të cilë vetem se nuk pranoj të jen në shërbim të politikes genocidiale-serbomadhe .me muj të tër u arestuan dhe u malltretuan pa mëshir nga policia dhe bandat serbe.
Edhe pse populli shqiptarë i Kosoves nuk ka të bëje asëgjë me Luften mes Kroacis dhe Serbis Shqiptaret kapen dhe i dërgojn në front  kundra Kroatve.
Edhe ktu në Danimark mbi 3000shqiptar jan të revoltuar dhe dhe të shqetsuar per fatin e popullit tan që jeton në trojet e veta stërgjyshore.Mu per te kemi thirur një Demonstrat në qender të Kopenhagësë datë 15 nëndor ora  15,00 ku prej aty do të marshojm në ministri të mbrendëshme dhe do ti jepet një Peticion .
Na shqiptaret me banim në Danimark apelojm tek Media , Intelektualet.Organizatat jo qeveritare dhe ata qeveritare Politikanet.parlamenti që të protestojn ndaj ksaj shtypje antinjerzore që po banë qeveria Jugosllave ndaj shqiptarve.në hapsiren e Jug.Gjithashtu kërkojm që problemi i shqiptarve të zgjithet me mjete demokratike që vet populli shqiptar në kto troje të vendos se a dëshiron të jeton në
një shtypje jugosllave ose të jeton i lirë.pro ti jepet popullit e drejta për  vetvendosje.
 

 

 

 

 

 

 

 

  

 Shqiptaret në Danimark me Luftëtaret e Lirisë
Nga gazetri Peter Mose
Shuma të mdha të hollashë për Kosovë –50 vet vullnetar në luftë Kunder  Milloshevicit po rite simpatia me të madhe për luftaret e lirisë dhe ushtrin ilegale UCK-në nga shqiptaret e Danimarkes që hyn në luft kunder forcave speciale serbe, kjo ndodhë me shuma të mdha të hollashë dhe vullnetar që marin rrugen direkt në front kunder pushtetit të Beogradit.
SH.B.A. nëpermjet përfaqësuesit specialpër Ballkanin,Richard Hollbrook,tha dje se Danimarka së me  Gjermanin dhe Svicërën-luajn një rol të randësishëm për sa i përket rekrutimit dhe financimit për Ushtrin Clirimtare të Kosoves.Xhemil Zeqiri i cili ështe Kryetar i Kshillit per Lirit e njeriut në Kosov-Dega në Danimar kte e vërtetose se ështe e vërtet se vet ka  dërguar 20.000 krona daneze per
UCK-së dhe ai njeh shum shembuj të till.
Por Xhemili e mohon se të hollat shkojn per Armë per UCK-në.
Paj ka një embargo Internacionale per armë per per Kosoven thotë ai Xhemil Zeqiri mendon, se udhëheqësi moderati Ibrahim Rugove ka ndjek një politik të rezikshme åer shqiptaret,dhe se UCK-ja po e mbron ma mir popullin nga sulmet serbe.
Rugova e ka humbur legjitimitetin në popullë,Evropa duhet të tërhiqet nga experimentet me shqiptaret,dhe se populli e ka kuptur se per liri mundohet Ushtria Clirimtare e Kosoves.
Dhe në fakt kjo ashte një forc e cila duhet të pranohet nga nderkombëtaret.Politollogu Magjisteri .Tue Magnussenligjerues në Univerzitet Të Roskildes.Ai e mbështet Xhemilin dhe shton se është e vërtet se mbi 50 vet vullnetar kan shkuar në Kosovë per të luftuar kunder forcave të Milloshevicit.
Kta nuk jan shum se sipas dëshires numri i tyre që dëshirojn ti bashkangjiten UCK-së arin në shifren 2000 thot Tue Magnussen…….
Politika    datë 03.07.98

 

 

 

 

 

Përcarje në mezin e shqiptave në perendim

 

 
Nga Agjencia telegrafike daneze. Datë 07.07.98
Êshtë në ritje përcarja e shqiptarve të Kosoveë që jetojn dhe veprojn në Danimark dhe në shtetetë e Evropes.Thot udhëheqësu i Kshillit per Lirit dhe të Drejtat e Njeriut të Kosoves-dega në DanimarkXhemil Zeqiri po mledhja e ndihmave që bahet në perendim bahet në dy Konto,një ështe e Kryeministrit  të Kosoves në exsil Bujar Bukoshit që jeton në Repoplikën Federale Gjermane në Bonë,dhe që është në të njejten vij me liderin moderat të Kosoves me Ibrahim Rugoven.me një politik paqësore.Dhe ështe Kontoja që pa asnjë kushtë i ndimohën Luftëtaret e Lirisë UCK_së kta ktu japin ndima financiare edhe simpatizantet e UCK-së.
Por Diplomati Amerikan Richard Hollbrook ka thanë se udhëheqësia  shqiptaret e Kosoves jan shumë të përcar,Kte thanje e mohon Xhemil Zeqiri dhe shton UCK-ja nuk ështe e përcame po perkunder është shum e bashkuar dhe se vinë në ritje.Rugova ka hall se UCK-ja po vin në ritje se po bahet një faktor ma i randësishëm në politiken Kosovare,dhe se kta kan një struktur të mrekullueshme komanduese.Por bashkpuntoret që rin afer Rugoves jan të shqetsuar se UCK-ja po bahet faktor i randësishem në Kosov dhe kta mundohen të bajn shpifje se Luftëtaret e Liris jan të përcar,bilem kta pa kurfar autorizimi nga shtabi po flasin në emer të Luftëtarve,dhe një pjes e të mjeteve ekonomuke që kan mledhur në exsil kta dhjet vjet,jan duke e përdorur direkt per ti përcar luftëtaret e lirisë dhe kshtu në ket mënyr forcohet krahu pacifist i Rugovës.thot Xhemil Zeqiri.
Po ashtu një pjes e të hollave jan perdor nga B.Bukoshi per propagandë politike që EU-ja ta perkrah politiken Pacifiste të Rugoves e UCK-në.
Shum shqiptar bajn pyetje se përse qeveri rin në exsil në Gjermani dhe seajo duhet të kthehet në Kosov ku bahet Lufta.dhe nëse pretendon se ashte qeveri popullore duhet që të hy në fron e jo t`i pengon Luftëtaret e lirisë me lloj-lloj intrigash.shton Xhemil Zeqiri.
Krahina e Kosoves ështe në jugë të serbisë,dhe jetojn 2-milion bamor ku 90% jan shqiptar etnik.
Experti oer Ballkani dhe lidherues i shkencave politike në qendren univeritare të Roskildes Tue Magnussen e vërteton dhe vazhdon se simpatizantet e UCK-së jan në ritje dhe se e ndihmojn  ekonomikishtë luftetaret e lirisë dhe kjo bahet pa pëlqimin  e Rugoves dhe simpatizuesvet të tij.
Po ashtu ai vazhdon se regullin e 3% shumica e shqiptarve po e mohojn,sepse kte shqiptaret e Kosoves e kan si obligim të ia pagujn qeveris në exzil.po ashtu shqiptret në perendim kan tubuar mjete edhe per Univerzitetin e Tetoves në Maqedoni  që po funksionon në gjuhen shqipe…..

 

 

 

 

Komunikat per shtyp.-Kopenhagë ,Datë13.03.1997

STOP TERRORIT SERB NË  KOSOVÊ

Në një mledhje javen ekaluar në Londer të Anglis,superfuqit vendosen se shqiptaret nuk kanë të drejta  për vetvebdosje nacionale,dhe nuk kan të njejta të drejta si popujt tjer të evropes.
Ata u deklaruan për një Autonomi në kuader të serbisë.
Kjo nuk është një zgjidhje por një vazhdim i tragjedisë së shqiptareve,që e kanë shpënda popullin e kombin  në %copa të shteteve ballkanike ballkan,
Kujtojm se mbi 50% të kombit dhe trojeshve shqiptare gjenden,jashtë shtetit amë,Shqipërisë.edhe sot e ksaj dite gjendemi të coptuara në Serbi,Maqedoni Mal Të Zi,dhe Kosova ko shqiptaret nanë mar armet në dorë per ta mposhtë shtipjen dhe dikriminimin serbë,një pjes gjendet në sumdimin e egë Grekë, Camëria Ku shqiptret pas luftes së dit kan vuajtur si të zitë e ullirit.
Për se shqiptaret duet të jen të ndarë?,Pse të vlejn parime të ndrishme per popujt e vegjël dhe popujt e mdhenjë në Evropë?Që nga coptimi i shqipëria nga konferenca e Ambasadorve në Londer në vitin 1912/13 shqiptaret në Kosovës iu nënshtruan një vale pa mbarim të terrori serb,që si tendenc kishte  shfarosjen e një populli të pa par në ndonjë popullit të evropes.(në historin ma të re të saj.)Dhe që nga viti 1913 qimdramijra shqiptar jan vrarë.Vetem pas luftes së dytë-bitrore mbi 300000 shqiptar me dhunë janë shpërngul per Turqi,Prej vititë 1945 kur u formur Jugosllavija titiste ederi sa exsistoj kjo krijes Titiste,jan vrar ose mbyt nëper burgjet ,dhe Kasermat ushtarake mbi 75000  shqiptarë.
Po ashtu ështe fakte se pas vitit 1980 kan emigruar shqiptaret  prej prej ish-jug mbi !000000(jë milion )në vemdet e evropes perendimore,para se gjithash tërijtë që jan nënshtruar Përsekutimit sistematik.Po në ket situat ,ku superfuqit kërkojn që shqiptaret e Kosoves të hyjn në diallogë me serbet ështe absurde,me thyk në thyt nuk mundet të zhvillohet diallogu.Kosova sot  ështe e okupuar  prej 100000 forcave speciale-ushtarake serbe ,dhe ninoriteti serb në Kosovë ështe Armatosur haptas nga qeveria serbe..Si mundet që prej shqiptarve të kërkojn dhe të pranojn një autonomi në kuader të serbisë,kjodo të thot oer shqiptaret se vazhdoj okupimi serb mbi shqiptarte.
Tani,Durimi i shqiptarve ka arit kufijtë.Ushtria Clirimtare e Kosoves ka aritur vetmbrojtjen e armatosurë,kundra forcave policisë dhe ushtris- okupatore serbe,dhe se UCK-ja asnjë plumbë nuk e ka drejtuar kundra serbve civil dhe ska arsye që ata të frigohen.
Udhëhesia serbe zyrtarisht thonë se e luftujn teroristët shqiptarë,po ata po vrasin para se gjithashë gra,pleqë dhe fëmij.Në Kosovë nuk ka kur far organizate terroriste poe ashtë ngrijt popullishqiptar që i ka aritur thika në asht dhe ai më nuk duron po kërkon të drejtat e tij.

Në të gjithë evropen jan ngritë shqiptaret dhe shprehin revolten e tyre kunder terrorit serb në Kosovë,i cili vetem dy javet e funditë kanë shkaktuar mbi 100 viktima në mezim e tyre shum gra dhe fëmijë.Edhe në Danmark jan revoltuar mëse 6000 shqiptarët e ktushem dhe në këte kuafer Grat shqiptare me banim në danimark kan organizuar një protest e cila do të mbahet më 19 mars(ditë e ejte) duke filluar nga ora 15.00 në Rådhusplatz –Kopenhagës (në qender të Kopenhages)
Kopenhagë Dat 13 03 1997
Xhemil Zeqiri-Kryetar i KLDNJK-dega në Danimarkë.

 

Protest per malltretimin e aktivistit shqptar ne Policin maqedonase

Aktivisti shqiptar pë të drejtat e njeriut U rreh nga policia Maqedone
Organizata  Balkan informacion –jep një komunikat – për shtyp pas raportit tim që ia dorzova organeve dhe mjeteve daneze,
Zhemil Zeqiri êshte përfaqësues i Kshillit për Lirit e të Drejtave të Njeriut në Prishtin-dega në Danimark.Xhemil Zeqiri  shum vite që punon për zhvillimin e demokracis per shqiptaret në Jugoellavi,Ai ashte një Fytyr e njohur në mezin e organizatave jo qeveritare,Gazetar,Politikanet pasi meret në mënyr shum aktive per demokratizimin e shqiptarve në Kosovë,Maqedoni,serbi,mal të Zi,dhe Shqipri.
Xhemil Zeqiri këta ditë ështe kthyer nga vendlindja  ku ka vizituar familjen në Maqedonia:ku më dat 5 Korik 94  ku policia speciale maqedone e ka keqëtrajtuar në mënyr barbare.
Ai kështu e ka pëshkruejt në raport që ia ka dorzuar organeve daneze:
Disa her jan munduar që të më arestojn në fshatin tim të lindjes në Zhelinë –të Tetoves,por pa suksesë
Polici ia lën një thyrje prindëve të Xhemilit dhe i thon se ai duet të paraqite në organet e sigurimit shtetrorë maqedonë… Prindërit e lusin Xhemilin që ai të largohet ose të hy në ilegalitet që të mos shkon në zyrat ,atje ku i keqtrajtojn shqiptaret ,por Xhemili duke e ndier veten jo fajtor ai vendos të shkon por para se të shkon atje ai paraqitet në Organizaten per Bashkpunim dhe Siguri Evropiane  OSBE.
Ambasadorim Danezin Richard Bech,Ambasadori OSBS-i thot se ai të mos paraqitet se këte do të ban me advokat por Xhemili duke mos e ndier veten fajtor ai vendos të shkon- Në polici Xhemili paraqitet dhe ata e udhëzojn në katin e Katert ,në shkallet hasa në dy persona dhe, unë iu drejova në gjuhen shqipe,më falni..dhe pa një dy më sulmoi me grushta dhe shkelma duke më shar në baza nacionale dhe më kapi per fyti dhe më mbështeti per muri duke më shar per nanen shqiptare se do të vras se a e din ku ke ardhur ktu të flasishë shqipë etj. Vazhdonte të më godas dhe duke më shar per nanën shqiptare .do të mbis,do të mbis…. mundë ta bani se ju e keni tradit por këte ti ke ta paguajshë shtrejt se para se me ardhurë une jam paraqit në OSBEN-në shkup Në Gostivar te Milaim Fejziu ,tek Adem Demaci, në gazeten Politika në Danimark dhe në Ministrin e jashtme daneze.dhe ju si të doni veproni nuk ashte rasti i par që bani kështu,ju i mbitni njerzit dhe i hudhni nëper dritare,por kjo sem frikson aspak,se ka kush më lipë bilem tashë do të fillojn telefonatat.Polici që ishte civil u trenuar dhe duke më shar me një fjalor të pist u largua,më von hyni në zyrë një shkurtabiq dhe me të qeshur u presantua unë jam Metodija  sa më kujtohet më kujtohet pak si Vesezinov. më tha do bisedojm në mënyr  të qetë apo si thua .
Po me të mië  mundemi të bisedojm por ai shoqi ytë shtrejt do  ta paguej ato goditjet që mi bani dhe se unë nuk jam ndoj kriminel vetem se e pyeta shqyp ai më gaditi,haroje ate une do mar masa per ate më tha dhe nxori një dosje me përplot matriale dhe më tha në gjuhem maqedone se kushë ashte jan antaret e LPK-Me cka meren shoqatat shqiotare në perendim cka ban filani e caka ban fillani e t¨t tjera e tj.Une fillova të i spjegoj se une jam antar i LPK si ti je antar i asaj organizate  teroriste ,jo përkunder ajo ashte organizat demokratike dhe se ata asnjë vrasje se kan kryer po perkunderazi antaret e saj janë të terorizuar të kujtojm Jusuf Gërvallen me të vllaun Kadri Zekën bile dulen dhe i vran në Gjermani mos të flasim per në Kosov .me të vertet je antar i saj kam qen po pasi maqedonija u ba shtetë i pa mvarur unë i përkas lëvizjes së Nevzat halilit ,(e ndrova plaken) .Po mir i thashë juve nuk ju intereson per Kosoven ajo,ka të baj me serbin gjegjsishtë me jugosllavinë.Ndersa une hë për hë i përkrahi kto kërkesat  popullore e që partit shqiptare mundohen me mjete demokratike ti realzojn.
PO sigurisht tashë maqedonia ashte shtet i pa varur dhe demokratik, tashë ke të drejtë të mendojshë  ndryshe ma  s`jemi në komunizem tashë ke të drejt të formojshë me 200 antar Parti politike dhe si të jeshë i aftë e mer edhe pushtetin edhe shqiptaret i kan kto të drejta etj..Po i thashë të drejta une vetem se fola shqipë më goditi si me qenë armik e jo si me qenë banor i këti shteti dhe se sa deviza na puntoret biem në ket shtetë  në vend që ju të na mirni me të mirë ju na detiroheni që të bahemi armiqë ,zotem politika e till ka krijuar armiqë dhe në të ardhmen do të krijon se ska se ndrishe bahet
Une nuk kam pse e mbshefi nuk urej askend por sa per të drejtat demokratike që edhe shqiptaret t`gzojn drejtat sociale e kombëtare unë ja po ju them këtu  se do ti përkra dhe ju si të doni veproni ,atje në Danimark ku punoj dhe veproj njihem me shum njerëz të politikës e lultures ,me shum gazetar .bile neser në Shkup do të takohem me Ambasadorim Danez në Vien me Jorgen Booje dhe me Ministren  daneze pë zhvillim Helle Dain ,ju mundeni tem mbitne dhe tem hudhni nëper dritare ,mua s`bahet vonë jo se dua të vdes po demokracia nuk vinë vetvetiu don edhe ajo sakrifica.
Gjat bisedës 2 her vini dy vet me zyza dielli por ky Metodija ua bënte me isharet ( me zy e dorë që të largohen),u dokeshin  se ata ishin të dëshpruar,Një bindje e pata se të mos kisha përmend Richard Bech ambasadorin e OSBE-dhe Delegacionin danez  nuk do kaloja edhe aqë lehtë se kur e pashë se ata frikohen dhe mua më hiku friga.
B-I. Lisbeth Christiansen
Kopenhagë dat 27.07 1994
P.S.Këte shkresë të ¨përshtatur në gjuhën shqipe Lisbeth Christiannsen, sekretare  e Balkan Informacion, e ka dorzur të gjitha instucioneve dhe ka kërkur që unë të merem në mbrojtje dhe rasti të dënohet Fill pas disa organizata e nëshkrujtën një protest dhe ia dërzuan qeveris maqedone.
 

 

 

 

 

            UÇK është shpresë për Kosovën

 

            – Intervsistë me kryetarin e Këshillit Danez për të Drejtat e Njeriut në Kosovë, Xhemil Zeqiri –

 

            Pyetje: Si e vlerësoni situatën aktuale në Kosovë?

            Xh. Zeqiri: Situata aktuale në Kosovë është katastrofike si në rrafshin politik edhe në atë humanitar. Në rrafshin politik për shkak të mosmarrëveshjeve në mes përfaqësuesve të partive politike shqiptare dhe pengesave të njëpasnjëshme të së ashtuquajturës “qeveri” e B. Bukoshit dhe “kryetarit” të Kosovës I. Rugova.

Që të dy kohët e fundit kanë shkaktuar huti në opinionin e brendshëm shqiptar dhe të atij të jashtëm të huaj. Bukoshi me do “projekte” të kabinetit” të tij në egzil në lidhje me krijimin e Forcave të Armatosura të Republikës së Kosovës dhe do “fondeve” paralele, që kanë për qëllim sabotimin e rezistencës aktive për çlirimin e Kosovës. Ndërkaq Ibrahim Rugova me qëndrimin e tij decid ndaj faktorit kryesor në Kosovë UÇK dhe krijimin e “intitucioneve legale” në Kosovën e okupuar, terrorizuar, masakruar, bombarduar e shkatërruar.

Në rrafshin humanitar ndërkaq kam parasysh përjetimet e tmerrshme të popullit të pafajshëm nga ofesnsiva e fundit në Kosovë, si dhe pozita aktuale e tyre në këtë dimër të ftohtë.

            Pyetje: Si e gjykoni qëndrimin euroamerikan dhe të NATO-s në Kosovë.

            Xh. Zeqiri: Çështaj e Kosovës nuk i ngjan çështjes së Bosnjës siç përmendet në shumë mjedise politike evropiane. Bosnja në kohën kur filloi qasja serioze e komunitetit ndërkombëtar për zgjidhjen e problemit boshnjak, kishte qeveri dhe kryetar, kishte dhe ushtri që luftonte. Kosova ndërkaq nuk ka as qeveri e as kryetar. Ajo në fakt “ka” dhe ekziston, por vetëm për një klasë të caktuar politike ku marrin pjesë një numër i konsiderueshëm i politikanëve dhe funksionarëve shqiptarë të ish Jugosllavisë. Shtrohet pyetja: Përderisa Kosova ka “kryetar” pse ai nuk pranohet nga “miqtë” europianë dhe amerikanë? Pse deri më tani zoti K. Hill dhe zoti Hollbruk apo ndonjë diplomat tjetër nuk e kanë ftuar “Kryetarin” e Kosovës në biedime dhe konsultime, por vetëm “Liderin e shqiptarëve”. Këtu shihet angazhimi i komunitetit ndërkombëtar dhe plani i tyre i ardhshëm për Kosovën. NATO ndërkaq për të arsyetuar dominimin e saj Serbisë i tregon vetëm muskujt. Në vend të sulmit kundër pozicioneve ushtarake serbe, në Kosovë dërgoi bashkë me BE vëzhgues ndërkombëtarë për mbikqyrje të “situatës”, vëzhgues, disa nga këta, janë vendosur në hotelin GRAND në Prishtinë, një pjesë e të cilit është pronë e Arkanit, kriminelit, të cilin e kërkon Interpoli Ndërkombëtar për kriminalitet dhe krime lufte.

            Pyetje: Po roli i UÇK-së në zgjidhjen e çështjes së Kosovës?

            Xh. Zeqiri: Roli i UÇK-së është i lartë. Luftërarët e lirisë e kanë kuptuar drejt rolin që u takon. Neve na mbetet vetëm ta mbështesim atë pasi UÇK e tronditi komunitetin ndërkombëtar. Dhe jo rastësisht gjatë tërë vitit ishte në qendër të vëmendjes të mediave ndërkombëtare. UÇK e ka dhënë provimin sa i përket mënyrës se si duhet të zgjidhet çështja e Kosovës.

            Pyetje: A është e nevojshme një Qeveri e Shpëtimit Kombëtar në Kosovë?

            Xh. Zeqiri: Aktualisht në Kosovë rolin e Qeverisë së Shpëtimit Kombëtar e luan UÇK, e luajnë luftëtarët e lirisë. Kosova është e okupuar dhe në gjendje lufte. Në luftë krijojnë qeveri ata që luftojnë, ata që janë të gatshëm të japin jetën për çlrimin e vendit. Ndërkaq në liri krijohen institucionet shtetërore, organizohen zgjedhje e lira dhe zgjidhet kryetari i shtetit. Momentalisht angazhimi më i madh i faktorit mbarëkombëtar shqiptar është mbështetja e fuqishme e UÇK-së. UÇK është sot e vetmja shpresë për Kosoën.

            Pyetje: Si e gjykoni qëndrimin e mediave shqiptare në Kosovë e Shqipëri, veçanërisht roli i TVSH-së dhe propaganda për Kosovën?

            Xh. Zeqiri: Si duket “gazetarët” shqiptarë qofshin të Kosovës apo Shqipërisë nuk e kanë dhënë provimin në këtë drejtim. Në radhë të parë mediat e Kosovës të cilat më shumë kanë shkaktuar huti djh përçarje në popull se sa kanë informuar opinionin. Në këtë drejtim dallohen disa gazeta që botohen në perëndim. Roli i TVSH-së dhe redaktorëve të seksionit për Kosovën në Ditarin e orës 18.30 padyshim se është shumë destruktiv. Them kështu ngase kjo redaksi nuk ka qëndrime të drejta rreth situatës në Kosovë. Herë – herë si dukert me qëllim, shkakton huit në opinionin shqiptar duke paraqitur fotografi të tmerrshme dhe komente disfatiste që ua imponon Bukoshi, Rugova dhe kompania e tyre.

 

Kopenhagë, 25 nëntor 1998

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eshtë e kotë të presësh gjë nga Evropa…

 

            – Intervistë e Kryetarit të Këshillit të Danimarkës për të Drejtat e Njeriut në Kosovë, Xhemil Zeqiri, dhënë gazetarit Dani Redgard dhe botuar në gazetën autoritare daneze “Politiken” nën titullin “Nyja Gordike Ballkanit” –

 

            Xhemil Zeqiri na priti me buzëqeshje në banesën e tij në rajonin Norebro të Kopenhagenit, megjithse menjëherë në fytyrën e tij vërehej brenga, lodhja dhe shqetësimi për situatat dhe ngjarjet e fundit në Kosovë. Bashkëshortja e Xhemil Zeqirit me prejardhje nga Kosova na pret me ëmbëlsira dhe disa specialitete të tjera interesante të kuzhinës tradicionale kosovare, si dhe me konjak “Skënderbeu”…

            Dani Redgard: Si po i përcillni ngjarjet e fundit në Kosovë, zoti Xhemil?

            Xhemil Zeqiri: Si i përciell. Po ju tregoj një rast. Muajt e fundit isha i detyruar që fëmijëve t’u blej një televizor tjetër, me qëllim që në dhomën e tyre t’i ndjekin emisionet për fëmijë dhe të jenë larg nga pamjet që transmetohen në lajmet dhe në emisionet e tjera për Kosovën, larg nga masakrat, terrori dhe genocidi serbomadh ndaj fëmijëve, grave, pleqve dhe civilëve të tjerë, pamje këto të përditshme që krijojnë trauma të mëdha te fëmijet shqiptarë që lindin dhe rriten këtu.

            Dani Redgard: Po ç’mendon Xhemil Zeqiri për marrëdhëniet shqiptaro – serbe?

            Xhemil Zeqiri: Urrejtja e serbëve ndaj shqiptarëve ka rrënjë të thella. Propaganda serbe i paraqet shqiptarët si kanibalë. Më ka rastisur të të mahnis një grua serbe të kaluar në moshë. U takova me të në tren dhe ajo, pas shumë bsiedave, më pyeti e habitur: “A vërtet edhe ti qenke shqiptar?” Të vjen keq se kështu të egër e njeringrënës i paraqet shqiptarët dhe propaganda e insitucioneve shtetërore. Vetë Dobrica Qosiç, që njihet si udhëheqës shpirtëror i serbëve, në një rast thotë: “Gënje, gënje se më në fund edhe gënjeshtra shndërrohet në realitet”. Kjo është vetëm një dëshmi nga manipulimet dhe mitet serbe…

            Dani Redgard: Ndërkaq vazhdoni të besoni se çështja e Kosovës do të zgjidhet me dialog demokratik?

            Xhemil Zeqiri: Jo vetëm besoj, por edhe angazhohem që çëshhtja e Kosovës të zgjidhet me dialog, por politikën e Rugovës nuk e përkrah. Ç’na solli politika e tij disavjeçare? Asgjë. Edhe pse është një nga 17 anëtarët e delegacionit kosovar në takimin e Rambujesë, ai është një poltikan pa perspektivë në politikën shqiptare. Me vite të tëra Perëndimi përshëndeti politikën e tij gandiane, ndërsa në anën tjetër ishte vëzhgues pasiv i dhunës sistematike të policisë dhe të ushtrisë serbe ndaj shqiptarëve në Kosovë. Politika e tij pasive solli të që nga një përkrahje popullore prej 90 për qind në vitin 1990 ka arritur në 5 për qind sot…

            Dani Radgar: Po ju si mendoni, cila është rruga më e mirë për zgjidhjen e konfliktit?

            Xhemil Zeqiri: Perëndimi dhe gjithkush e di mirë se ekziston vetëm një rrugë e cila garanton paqe dhe stabilitet në rjaonin e Ballkanit: Pavarësia e Kosovës. Rruga më ideale do të ishte padyshim Shqipëria etnike, ku do të përfshihej edhe Kosova, mirëpo këtë Perëndimi nuk e akcepton fare, madje nuk përkrah as pavarësinë e plotë të Kosovës.

            Dani Radgar: Pra, jeni i pakënaqur nga Perëndimi?

            Xhemil Zeqiri: Perëndimi e ka tradhëtuar vetë rolin për të cilin proklamon se angazhohet, për të drejtat dhe liritë e popujve. Në marrëveshjen e Dejtonit të vitit 1995 Kosova as u përmned. Padrejtësia e Fuqive të mëdha ndaj shqiptarëve të Kosovë arriti kulmin e vet në kohën kur u pranua pavarësia e Kroacisë, Maqedonisë dhe Slloveinisë. Pse u la anash pavarësia e Kosovës? Edhe tani qëllimi kryesor i grupit të Kontaktit shihet qartë: Ai me çdo kusht mundohet të neutralizojë rolin e faktorit kryesor në Kosovë, të UÇK-së, e cila angazhohet për pavarësi. Në qoftë se synimi i tij qëndron pikërisht këtu, atëherë Konferenca nuk do të ketë sukses. As kërcënimet e sulmeve eventuale të NATO-s nuk janë zgjidhje pa arritur marrëveshjen për pavarësinë e Kosovës.

 

           

 

 

 

 

Zoti Vladan Skoric, falsifikon historinë

 

            – Letër e hapur Ministrit të Punëve të Jashtme N. H. Petersen –

 

Nëpërmjet gazetës Poltiiken, u njoftova se i vetëshpalluri zëdhënës i Jugosllavisë në Danimarkë, Vladan Skoric, u është drejtuar juve me letrën e hapur që ua dërgova juve për situatën e shqiptarëve në Kosovë.

Më lejoni që në këtë rast të shpreh disa vëretje.

Si duket, diplomatët e Jugosllavisë (Senbisë dhe Malit të Zi) nuk kanë mësuar asgjë ose shumë pak prej zhvillimeve të viteve të fundit. Parashtrimi i zotit Skoric (publikuar në gazetë Politiken 12 nëntor) nuk largohet aspak nga akuzat që i janë adresuar popullit shqiptar, prej Luftës së Parë Botërore, nga ana e serbëve. Për këtë shkak, kam disa komente:

Zoti Skoric mashtron e gënjen botërisht kur thotë se Kosova, mbi një mijë vjet ka qenë “djep i Serbisë” dhe se shqiptarër shpifin. Popullit shqiptar iu shkel e drejta kombëtare në Konferencën e Londrës në vittn 1912-1913.

Më lejoni të përsëris se argumentet historike e vërtetojnë, se shqiptarët dhe prindërit e tyre, ilirët, gjithmonë kanë jetuar në trojet e përmendura. Ata nuk janë të ardhur, por janë banorë të parë e të hershëm të këtyre trojeve. Sa i përket Konferencës së Londrës, ja një fakt që vërteton se zoti Skoric, shpif. Kryeministri i Anglisë, Eduadg Grey, i cili udhëhiqte Konferencën e Londrës, deklaroi publikisht se po “i sakrifikojmë shqiptarët për paqen në Evropë”. Por të mos zhytemi në hitori. Ne shqiptarët jetojmë në kohën e tashme. Nëse grindemi për histori nuk është konstruktive ta keqpërdorim atë në këtë situatë serioze që ekziston. Për fat të keq, duket se zoti Skoric jeton më shumë me përrallat e të kaluarës se me të tashmen dhe të ardhmen. Koha e tashme është mjaft serioze dhe mjaft e keqe për shqiptarët. Zoti Skoric mendon se e din, se udhëheqësit shqiptarë, të cilët i quan seperatista, janë ata të cilët që i mundojnë shqiptarët, e jo Serbia.

Me lejoni ta pyes: A është e vërtetë e domosdoshme që Serbia të mbajë dhjetra mijëra ushtarë në Kosovë, vetëm që t’i mbrojë shqiptarët prej një grushti udhëheqësish që kërkojnë dialog?

Vazhdoj më tej: Zoti Skorici mendon se shqiptarët në Kosovë i kanë të gjitha të drejtat civile dhe politike. Më lejoni të pyes: A mundet të jetë e vërtetë, kur në këto institucionet kryesore në Kosovë, spitale dhe gjykata, personeli është serb? Zoti Skoric mendon se e din, se shqiparët në Kosovë, dhe sidomos liderët e tyre, i shkelin mundësitë e tyre demokratike.

Më lejoni të pyes: Deri sa shqiptarët na i paskan të gjitha të drejtat demokratike, atëherë si mundet të jetë, që Serbia asnjëherë në histori nuk i ka njohur dëshirat e shqiptarëve për ardhmërinë e tyre e kur krejt pushteti është bart në Beograd?

Dhe në fund: Nëse në Kosovë është situata ideale, siç mendon zoti Skoric, atëherë pse Serbia nuk lejon observatorë të jashtëm prej OSBE në Kosovë? Një grup i madh organizatash ndërkombëtare të fundit, e kanë argumentuar se situata vjen duke u keqësuar. Amnesti Internacional është një prej shumë organizatave, që u ka bërë vërejtje edhe organizatave që të kenë parasysh Kosovën. Një delegacion parlamentar danez, para disa viteve ka kërkuart të njëjtën gjë. Një pjesëmarrës danez, Hanne Severinsen, e quajti situatën Apartëhaid dhe u fye gjatë vizitës, jo nga liderët shqiptarë, por policia serbe.

Qëndrimi i zotit Skoric vetëm mund të kuptohet si një legalizim i Apartëhaidit në Evropë dhe jo si një dëshirë për paqe dhe dialog, si shqiptarët shpesh kanë kërkuar.

Jam i bindur, se diplomacia daneze nuk do të mashtrohet prej zërave të kohrave të kaluara.

 

Ju përshëndes

Xhemil Zeqiri

Kryetar i KMDLNJ Kosovë – Dega Danimarkë

Kopenhagen, 22 nëntor 1994

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Shqiptarët në Maqedoni, nuk janë si turqit më Danimarkë

 

            – Letër e hapur Ministrit të Punëve të Jashtme të Danimarkës –

 

Unë ju kam tërhequr vëmendjen disa herë rreth çështjes shqiptare në ish-Jugosllavi. Tani me plot të drejtë edhe një herë po ju drejtohem si udhëheqs i OSBE-së.

Situata e tendosur në Ballkan na tregon vazhdimisht se është eksploziv i gjithë ky rajon. Problemet e shumta që tani janë të pranishme në Ballkan, janë si pasojë e padrejtësisë historike të krijuara nga fuqitë e mëdha, që disa herë kanë vendosur vetë, si në vendosjen e kufijve, ashtu edhe në krijimin e shteteve të reja artificiale në Ballkan.

Si udhëheqës i OSBE-së keni caktuar Maks van Der Stoel-in si përgjegjës për Kosovën nën ombrellën e OSBE-së. Kjo ndodhi edhe se ai (Vand er Stoel) është komisar i OSBE-së për pakicat kombëtare. Ndërkohë, duhet ditur se shqiptarët në Kosovë s’janë pakicë kombëtare. Ata janë një popull autokton, që jeton në një truall entik, por që janë të ndarë nga këto fuqi për interesat e tyre të shumëfishta.

Serbia vazhdimisht e ka nënçmuar bashkëpunimin me zotin Van der Stoel. Unë e kam kuptuar qëndrimin tuaj, se doni t’i kapërceni shkeljen e të drejtave njerëzore në Kosovë derisa të gjëndet një zgjidhje në këtë situatë.

Por si janë marrëdhëniet për shqiptarët në Maqedoni? Maqedonia, siç dihet, është anëtare e OSBE-së. Në një gazetë Maqedone, një danez delegat në OSBE (Christian Faber Rod) ka thënë se shqiptarët janë pakicë kombëtare. I ka krahasuar me turqit në Danimarkë dhe ka thënë se Danimarka nuk është e detyruar që turqve, të cilët jetojnë në Danimarkë, t’u sigurojë shkolla të larta në gjuhën e tyre amtare.

Një ngjashmëri e këtillë besoj se s’ka vend këtu. Shqiptarët në Maqedoni, shikuar historikisht, janë autoktonë. Në Shkup, kryeqytet i Meqedonisë, jetojnë më shumë shqiptarë se në Tiranë, kryeqyteti i Shqipërisë. Shqiptarët në Maqedoni përbëjnë mbi 40% të popullsisë dhe është populli më i madh nga përkatësitë e tjera nacionale në Maqedoni. Për këtë është e natyrshme kërkesa e drejtë e shqiptarëve, e që duhet të përkrahet e insistohet si nga OSBE-ja, ashtu edhe nga vetë Danimarka, që edhe ata të kenë të drejtë në Maqedoni të hapin shkolla të larta në gjuhën e tyre amtare.

Pikësynimi për zgjidhjen e shumë çështjeve të komplikuara në Ballkan duhet të jetë i pakushtëzuar, duke u nisur në parimin se të gjitha shtetet dhe popujt e mëdhenj e të vegjël të kenë të drejta të barabarta. Fatkeqësisht, ky parim momentalisht nuk ekziston. Ju me siguri jeni në dijeni me qëndrimin e SHBA-ve, të cilët para pak kohësh thanë se shqiptarët e Kosovës do të rimbeten nën kontrollin serb edhe pse i tërë populli shqiptar i Kosovës kërkon të drejtën për mevetësinë e vet kombëtare.

Pyetjet që ju drejtoj juve janë të thjeshta, por domethënëse:

  1. A mendoni ju se shqiptarët do të mbeten nën kontrollin serb?
  2. Mendoni ju se shqiptarët në Maqedoni mund të krahasohen me turqit në Danimarkë?
  3. Dhe së fundi, kush vendos se ku do të vendosen kufijtë në Ballkan: janë Fuqitë e Mëdha apo popujt?

Me përshëndetje të sinqerta

Xhemil Zeqiri

Kryetar i KMDLNJ Kosovë – dega Danimarkë

           

 

 

 

Sa herë duhet të përsëritet tragjedia e Vukovarit

 

            – Letër e hapur Ministrit të Punëve Jashtëme të Danimarkës, Niels Helveg Pedersen –

 

Rreth situatës në Kosovë, sidomos vitet e fundit, u jam drejtuar juve disa herë.

Më 16 dhjetor të vitit të kaluar, në letrën që ju dërgova ndërtë tjera theksova se:

“Nëse së shpëjti nuk gjendet një zgjidhje paqësore, që do t’iu siguronte shqiptarëve të drejta nacionale dhe sociale, do të shpërthejë një konflikt i artatosur me përmasa të gjëra. Viktimat njerëzore si dhe dëmet ekonomike (materiale) do të jenë të mëdha si në rastin e Bosnjës. Nëse udhëheqja serbe lëshon raketat dhe sulmon me armatim të rëndë ndaj civilëve, kush do ta marrë përgjegjësinë? Sa herë duhet të përsëritet tragjedia e Vukovarit?”

Mauajt e fundit dëshmuan se kisha të drejtë. Kosova është bërë arenë lufte. Ofensiva e ushtrisë serbe ka detyruar qindra e mijëra shqiptarë ta lëshojnë vendin. Ata kanë ikur në Shqpipëri, Maqedoni, ndërsa një numër i konsiderueshëm janë nëpër male, me shpresë se do të gjejnë pak më tepër siguri nga sulmet e forcave serbe.

Nga të gjitha anët vërshiojnë lajme nga më të ndryhmet, se forcat serbe kanë djegur shtëpitë e shqiptarëve, kanë vrarë bagëtitë. Qytete e fshatra, që me gjenerata janë të shqiptarërve, janë djegur, janë bombarduar. Në këto luftëra të pamëshirshme vetëm një pjesë e vogël e të lashtave vjetore ka mbetur. Eshtë kjo një tragjedi e papërshkrueshme njerëzore dhe nacionale në historinë e re të Evropës.

Shqiptarët në Jugosllavi, vite të tëra u mundun që me mjete paqësore të siguronin të drejtat e barabartë, ngjashëm si popujt e tjerë në Jugosllavi. Vendet e Evropës, në veçanti Fuqitë e Mëdha, mbyllën sytë. Lufta e armatosur rezultoi si dëshpërim ndaj pafuqisë së këtyre fuqive të sipërpërmendura, që nuk ishin të afta të hapnin derën e zgjidhjes së drejtë të çështjes shqiptare. Në këto muajt e fundit historia është përsëritur me tragjedi të papara.

Shqiptarët, megjithatë, janë dobët të armatosur, ndaj nuk mund ta ndalin makinën luftarake serbe, që ka përmasa të mëdha të armatimit të rëndë.

E gjithë përgjegjësia për zhvillimet në Ballkan, bie mbi Fuqitë e Mëdha, pasi ato në vend të punonin për zgjidhje të drejtë e të qëndrueshme më shumë shikonin ienteresat e tyre. Paqja në Ballkan do të bëhej e mundshme vetëm me vendosjen e të drejtave themelore mbi parimin e barazisë. Pse refuzon, ndër to edhe Danimarka, të pranojë se shqiptarët në Jugosllavi duhet të trajtohen si popull, e jo si pakicë kombëtare. Më lejoni t’iu përkujtoj: Në ish Jugosllavinë shqiptarët ishin për nga madhësia e numrit të popullatës të tretët. Kemi të drejtë të gëzojmë të drejtat tona, si të gjithë popujt e tjerë, por ndaj nesh ushtrohet një shtypje brutale nacionale, që është diçka pa precedent në Evropën e sotme.

NATO këto ditë në Shqipëri ka intensifikuar ushtrimet ushtarake dhe po e kërcënojnë regjimin e Millosheviçit me bombardime, respektivisht me futjen e këmbësorisë në Kosovë Por, çka ndihmon?! Në këtë konflikt nuk mund të ketë as zgjidhje luftarake. Do të sjellë edhe më shumë urrejtje, më shum ëviktima, më shumë shkatërrime. Si mund të besojmë se të njëjtat fuqi të mëdha që gjatë historisë kanë lënë gjurmë të përgjakshme në Ballkan, ndërsa tani me armët të sjellin lirinë?!

Tani si edhe më parë, lufta në Ballkan konsiston në rezervat e pasurisë natyrore dhe në pozitëën strategjike, prandaj Fuqitë e Mëdha i ka vënë në lëvizje, ndryshe që moti shqiptarëve do t’u njihnin të drejtat e tyre themelore. Për shqiptarët është edhe një nënçmim i thellë, që ndër të tjera NATO insiston që Ibrahim Rugova të jetë në krye të delegacionit shqiptar për bisedime paqësore. Emrin president ai i ka dhënë vetvetes. Ai nuk ka kurrfarë mandati nga populli shqiptar dhe është i izoluar gati nga të gjitha forcat politike.

Tani Kosova digjet, Evropa shikon pasivisht. Pas ca muajve dimri afron. Popullit tim i mungon ushqimi, shtëpitë, nxemja… Përmes kontakteve të mia me njerëz nga Kosova e di se vetëm ka një ndihmë të vogël e spontane.

Kjo paraqitje, sikur e bën të arsyeshme t’i drejtoj një apel qeverisë daneze:

Pa ndalje të punojë për dhënien e ndihmave të nevojshme në kuadrin e ndihmave ndërkombëtare.

– Sa më shpejt të jetë e mundur të përgatisë një ndërhyrje të gjatë humanitare, ndër të tjera ndihma për rindërtimin e qyteteve dhe fshatrave, në vend që të harxhojë miliona për dërgimin e ushtarëve danezë në Kosovë.

– Në të gjitha organet relevante ndërkombëtare, Danimarka të deklarojë qartë dhe pa dyshim, të theksojë se dëshiron një marrëveshje të drejtë paqësore, që do të ishte bazë për sigurimin e të drejtave të barabarta të popujve në Ballkan.

 

Xhemil Zeqiri

Kryetar i KMDLNJ Kosovë – dega Danimarkë

 

Kopenhagë, 21 gusht 1998

 

 

Përse popullit tim nuk i lejohet të vetvendosë?

 

            – Letër e hapur Minstrit të Punëve të Jashtme të Danimarkës, Neils Helveg Pedersen –

 

Jam një shqiptar nga ish – Jugosllavia, që vite me radhë jam angazhuar për të drejtat e popullit shqiptar në Maqedoni dhe Kosovë. Të drejtohem ty, pasi që ju, në sajë të mandaturës që ka Danimarka për udhëheqjen e OSBE-së, keni emëruar si të deleguar special të kësaj organizate për Kosovën, zotin Max Van der Stoel. Ky emërim është veçanërisht i çuditshëm, sepse Van der Stoel është komisioneri i OSBE-së për pakicat kombëtare.

Në ish – Jugosllavi shqiptarët ishin kombi i tertë për nga madhësia, e megjthatë iu mohuan të drejtat e barabarta me popujt e tjetë të Jugosllavisë, ndër të tjera shqiptarëve të Kosovës iu mohua statusi i Republikës brenda Federatës Jugosllave. Jo rrallë iu shtypën popullit shqiptar të drejtat politike, sociale dhe kulturore, shumë herë me brutalitet të padëgjuar. Megjithatë shqiptarët në ish – Jugosllavi vazhduan përpjekjet e tyre për të drejta të barabarta me popujt e tjerë të Jugosllavisë, të cilët tani kanë formuar një sërë shtetesh të pavarura e të njohura nga qendrat e vendojes botërore, ndërsa tragjedia e shqiptarëve vazhdon edhe më tej.

Për të drejtat e shqiptarëve është folur mjaft, por ato nuk ia ka njohur askush, madje as Danimarka. E tani, me emërimin që bëre në OSBE lidhur me Van der Stoel, u përcaktuat edhe një herë që popullin tim ta trajtoni si minoritet. Ndaj më duhet të të drejtohem drejtpërsëdrejti: Përse të mos i gëzojnë edhe shqiptarët të njëjtat të drejta si popujt e tjerë të ish – Jugosllavisë? Përse nuk i bëhet i mundur popullit tim të vetvendosë se a dëshiron të jetojë nën një regjim terrorist serb apo të jetojë i pavarur? Përse e quan popullin tim një minoritet? Populli shqiptar është coptuar në shumë shtete, kufijtë e të cilëve janë caktuar nga Fuqitë e Mëdha. Ky është një fakt historik, por gjithashtu edhe një e padrejtë kundër së cilës do të duheshe angazhuar për ta ndalur.

Nuk mund të jetë e vërtetë që disa popuj, si për shembull populli gjerman – ka të drejtë të bashkohet, kurse një popull i vogël, siç është populli shqiptar nuk e ka të njëjtën të drejtë.

Si mendon ti, Niels Helveg Pedersen?

 

 

Përshëndetje miqësore,

Xhemil Zeqiri

 

Koenhagë, 24 shkurt 1997

Shënime nga një debat në qytetin danez Stige

 

Në sallën e bibliotekës së qytetit ishte organizuar një mbrëmje për situatën në Kosovë, ku temë kryesore ishte “Lufta dhe intervenimi ushtarak i aleancës së NATO-s”.

Kjo mbrëmëje ishte organizuar nga organizata jo qeveritare “Ballkan” gjegjësisht nga veprimtarët e njohur që luftojnë për popujt e shtypur, Jespa Odra dhe shoqja e tij Lisbet Kristiansen. Merrnin pjesë qytetarë, politikanë lokalë, gazetarë lokalë e të qytetit dhe radio, e cila bëri incizimin dhe që u transmetua të nesërmen.

Mbledhjen e udhqëhoqi Lisbet Kristiansen. Pasi tha se qëllimi i mbledhjes është që të interesuarit të dëgjojnë drejt për së drejti nga dy veprimtarët dhe sigurisht që do të kenë mundësi të bëjnë edhe pytje, fjalën e mori Jespa, i cili ka bëru një vizitë në Kosovë për 3 javë dhe tregoi edhe fotografi të bëra vetë gjatë vizitës në Kosovë. Ai spjegoi shumë miër dhe drejt për situatat, tërhoqi vërejtjen dhe bëri apel që kosovarët të ndihmohen në të gjitha mënyrat, përfshi edhe me ndihma humanitare. Më pastaj mu dha fjala mua.

Në fjalën time thashë: Së pari dëshiroj të përshëndes organizatorët për këtë organizim në këtë sallë kaq të mirë dhe me teknikë moderne. Gjithashtu dëshiroj të përshëndes zotin Jespa për këtë ligjëratë kaq serioze. Më vjen mirë se kohët e fundit janë shtuar vizitat në Kosovë dhe intelektualët kanë mundësi ta shohin dhe të njihen drejtpërsëdrejti me të. Dëshiroj t’ju them se ne shqiptarët duam që të kemi sa më shumë kontakte me botën perëndimore dhe në këtë mënyrë të demaskohet propaganda serbe që është shumë aktive ndaj shqiptarëve dhe që për fat të keq deri pa shpërthyer lufta gjente vend në mediat botërore. Të nderuar miq pjesëmarrës në këtë mbrëmje. Shqiptarët asnjëherë s’e ndalën luftën për lirinë e tyre. Po asnjëherë nuk u muar një vendim i drejtë për zgjidhjen e këtij problemi, që unë do ta thoja aspak i ndërlikuar, po ndërkombëtarët duan ta ndërlikojnë dhe ta paraqesin këtë problem të pazgjidhshëm. Komuniteti ndërkombëtar nuk ka mbajtur qëndrim të drejtë dhe nuk u është përmbajtur rregullave ndërkombëtare se çdo popull ka të drejtë të vetvendosë prë fatet e tij. Më 1913 kur në Konferencën e Londrës coptoheshin kufijtë e Shqipërisë shqiptarët mungonin. Në Konferencën e Dytë që u mbajt më 1992 shqiptarët ishin, por as që u pyetën dhe nuk pranuan rezultatin e referendumit të Kosovës për pavarësi dhe shpalljen e Republikës së Kosovës. Kjo mbledhje ishte më fat-kobe për shqiptarët sepse këtë e udhëhoqën miq serbë të njohur si panserbë, zoti Igelberger dhe Lordi Karington. Edhe Konferenca e Dejtonit që u mbajt për ardhmërinë e Ballkanit la në heshtje fatin e shqiptarëve. Këtu gati u shpall Millosheviçi njeri i vitit për paqe. Këtu aspak nuk u fol për situatat e shqiptarëve në përgjithësi e të Kosovës në veçanti. Pas kësaj Konference filluan serët të trimnohen dhe të vazhdojnë shtypjen e shqiptarëve në Kosovë. Rinia shqiptare thoshte se deri kur kështu, ndërsa në anën tjetër “Kryetari Rugova” mbante konferenca javore sikur me qënë një palagall i ushtruar mirë dhe i përsëriste fjalët çdo javë të njëjta. Kosova e hapur këndej e hapur andej, njëherë kërkonte forcat civile e njëherë forcat ushtarake ndërkombatare. Fjlët e tij u bënë bajate e të urryera për të rinjtë, të cilët filluan të organizohen dhe t’i bashkangjiten UÇK-së. Po ashtu vlen të përmendet se sa herë që kishte lëvizje të brendshme në Kosovë, Rugovë po i bënin thirrje e ftesa herë Franca e herë Gjermania. Edhe Danimarka e ftoi dhe këtu iu dha dhe një çmim prej 100.000 kruna daneze. Vizita e delegacionit që shoqëronte Rugovën në Danimarkë sigurisht që e kalonte këtë shumë, por vlerësohej efekti psikologjik që populli të ketë besim se ky njeri me emër shqiptar do ta zgjidhë problemin. Çfarë ironie! Këtu në Danimarkë kryetari i parlamentit të Danimarkës gjatë dorëzimit të shpërblimit tha se këtë Rugova e meriton për mbrojtjen e të drejtave të njeriut, dhe se ne përkrahim idenë që Kosova të jetë një krahinë autonome e Jugosllavisë. Po atë mbrëmje Rugva i jep TVSH-së intervistë direkte, ku mes të tjerave thotë se Danimarka, gjegjësisht Erlink Olsen, kryetar i parlamentit francez, është e gatshme ta pranojë pavarësinë e Kosovës. Në sallë krejt qeshën.

Shqiptarët kanë qenë dhe janë për dialog dhe kjo argumentohet më së miri me një bisedë në televizionin e Serbisë “Studio B”, ku ishte i ftuar Adem Demaçi. Në mes të tjerave Demaçi tha në pyetjen e një dëgjuese që të vazhdojë dialogu dhe të ndalet shtypja në Kosovë, sepse njeriu mundet të dalë jashtë kontrollit dhe të ngrihet në rezistencë të amatosur, ku unë jam shumë kundër, pasi e pamë se çfarë ndodhi në Bosnjë. Në fund të fundit njeriu nuk mundet të durojë gjatë. Merre një mace e mbylle në dhomë dhe fillo ta rrahësh me thupër ose me ndonjë send të fortë. Në fund dhe macja të hidhet në fytyrë. Pra mos të vijë situata deri aty. Këtë serbët e morën si kërcënim. Më vonë lufta plasi vetëm prej shtypjes së madhe dhe dhunës që serbi ushtronte ndaj shqiptarëve. Prof. Dr. Harulla Gorani, kryetar i Sindikatave të Pavarura të Kosovës, në një konferencë tha se Serbia po kryen fazën e spastrimit etnik duke i larguar punëtorët shqiptarë nga puna, dhe më vonë do të vijë faza e dytë, ku do të realizohet edhe spastrimi fizik dhe largimi nga shtëpitë e veta dhe në këtë mënyrë realizohen elaboratet e njohura për çfarosjen e shqiptarëve. Pikërisht ato elaborate famëkeqe të Andriqit, Cubrolloviçit e të Qosiçit, ky i fundit quhet edhe babai i Serbisë. Shqiptarëve nuk u mbeti rrugë tjetër vetëm të kapin pushkët dhe të vetëmbrohen nga pushteti okupues – terroist serb. Kuptohet se dalja në skenë e UÇK-së pati një përkrahje morale, politike dhe ekonomike nga mbarë populli kosovar.

Pati shumë pyetje. Një ndër to ishte se konflikti në Kosovë është më tepër fetar apo idoelogjik. Përgjigje: Eshtë shumë interesante se Serbia, politikanët dhe institucionet e saj kanë punuar dhe punojnë që të arrijnë qëllimin e tyre. E qëllimi tyre ka qenë dhe është zgjerimi i tërritoreve serbe dhe këta nuk lanë as gur pa lëvizur. Motoja serbe është sipas shkrimtarit serb Dobrica Qosiçit, i cili thotë: “Rrej, rrej sa të mundesh dhe nëse 50% të rrenave fillon opinioni u beson, atëherë është arritur rezultati”. Serbët përdorin mjete e forma të shumta për të keqinformuar opinionin botëror lidhur me shkaqet e rezistencës kosovare. Për shembull në vitin 1981 demonstratat i quajtën antikomuniste, sepse veten e quanin komunistë, më 1990 demonstratat e shqiptarëve i quanin komuniste sepse në Linsjë u bënë ndryshime dhe se veten filluan ta quajnë demokratë. Sa i përket fesë, feja myslimane gjithmonë ka qenë e privilegjuar prej pushtuesve serbo-maqedono-malazias dhe shihet qartë se në çdo fshat apo lagje shqiptarët munden të ndrtojnë xhami të tilla të mëdha, por nuk lejojnë shkolla në gjuhën shqipe, se për të gjitha shkollat që janë hapur janë bërë sakrifica dhe gjakderdhje dhe se për xhamitë asnjë problem s’ka pasur. Në Maqedoni u bënë gjakderdhje për hapjen e Universitetit të Tetovës dhe maqedonët, gjehjësisht pushtetarët, e hapën një degë të Universitetit të teologjisë Myslimane dhe pse s’ka pas kërkesa popullore. Shqiptarëve u jepen të drejta për fenë myslimane, por u mohohet feja ortodokse dhe si pasojë afër 300.000 shqiptarë të fesë ortodokse janë të detyruar të shkojnë në kishat maqedone. Shqiptarët asnjëherë s’kanë pas kërkesa popullore për fenë, por kanë kërkesa që të zgjidhet e drejta sociale dhe ajo nacionale dhe duhet të dini se shqiptarët kanë 3 fe: katolike, ortodokse dhe myslimane dhe se asnjëherë në historinë tonë kombëtare nuk kemi pas konflikte fetare. Një poet i madh i Rllindjes Kombëtare shkruan në një Him për Shqiprinë: “Feja e shqiptarit është shqiptaria”. Shqiptarët nuk luftojnë të sundojë feja myslimane në Ballkan, por luftojnë të mos sundohen e shtypen nga të tjerët, të triumfojë e drejta e tyre për liri e demokraci.

Po ashtu vlen të përmendim edhe pyetjen e një ushtaraku, i cili pyeti:

– Si e sheh zgjidhjen ushtarake apo politike, sepse, tha ai, NATO-ja s’ka zgjidhur asnjë problem në botë dhe se kjo organizatë vetëm përhap konflikte dhe se më mirë është KB-ja (Kombet e Bashkuara) të ndërhjë?

Unë thashë se tash situata është ndërlikuar së tepërmi. Mblldhja e Rambujesë ishte një mbledhje e cila nuk u siguron shqiptarëve të drejtat e tyre. Por prej trysnisë së madhe pala shqiptare e nënshkroi, gjë që shumica e shqiptarëve që rrokën pushkët mbetën të zhgënjyer, sepse nuk luftuan për një autonomi, por për pavarësi kombëtare, për të shpëtuar nga një shtypje 80 vjeçare serbe. E sa i përket Organizatës së Kombeve të Bashkuara, ajo nuk mund të realizonte atë që duhej, edhe për faktin se çdo rezultat që ishte në dëm të Serbisë bllokohej nga Rusia, Kina etj. Dhe se do të ishte mirë që Këshilli i Sigurimit të merrte vendim për intervenim qoftë edhe të NATO-së, po së pari të kish një zgjidhje politike, të njihet e drejta e popullit për vetvendosje e pastaj të merret në mbrojtje, sepse kështu bombardimet e NATO-s mundet të zgjaten me muaj dhe se në Kosovë po lufton UÇK-ja dhe se ajo ka vështirësi të mëdha tash kur po mundohet ta mbrojë popullatën nga paramilitarët dhe ushtria serbe dhe të sigurojë ushqim për të strehuarit që gjënden në male, ku një pjesë e popullit qëndron në të ftohtë dh kanë fillura sëmundje të ndryshme, siç janë sëmundjet kronike.

 

15 prill 1999

 

           

 

 

                             Të ndalohet tragjedia e Kosovës

 

            – Deklaratë e qarkut të KB-së të Danimarkës aprovuar në mbledhjen vjetore, 14 mars 1998, botuar në “FN FORBUNDET” –

 

Shtypja e përgjakshme serbe që bëhet ndaj popullit shqiptar, shumicë në Kosovë, na ka shqetësuar. Organizata e KB (Kombeve e Bashkuara në Danimarkë) e dënon këtë shtypje dhe çfardo lloj shtypje ndaj pakicave në përgjithësi. Në kërkojmë që sekretari i përgjithshëm i Kombeve të Bashkuara Kofi Anan të ndërmarrë masa ndërmjet palëve në konflikt, në mes qeverisë serbe dhe popullit shqiptar dhe të punohet që popullit të Kosovës t’i jepet statusi i ardhshëm për Kosovën dhe “Këshilli i Sigurimit” të marrë masa për të dërguar edhe forca ndërkombëtare, që të ruhet paqa me anën e policisë ndërkombëtare. Në Jugosllavi filloi procesi i republikave të pavarura që prej vitit 1991. Statusi i Kosovës u dhunua në vitin 1989. Për këtë arsye populli shqiptar ka të drejtë të luftojë për farin e vet, ku 90% janë shqiptarë. Atyre duhet t’u njihet e drejta që të vetvendosin, që t’ju pranohet kjo e drejtë dhe të mbrohet edhe me forca paqeruajtëse. Në këtë drejtim, Danimarka, si anëtare e OSBE-së duhet të marrë masa urgjente e të dërgojë komisionerët e lartë për në Kosovë që të bëjnë raportet e përshtatshme. Mendojmë që Jugosllavia nuk duhet të pranohet në këtë organizatë dhe të tjeta derisa nuk ka marrë zgjidhje të qëndrueshme ky konflikt në këtë vend. Dhe vetëm KB dhe OSBE munden të bëjnë zgjidhje në mënyrë paqësore. Po ashtu ne mendojmë se sanksionet ekonomike ndaj Jugosllavisë do të pasohen me dhunë më ta madhe në Kosovë, se kështu ka ndodhur edhe në konflikte të tjera në ish-republikat jugosllave.

 

            Ky artikull i botuar në organin e kësaj organizate të KB në Danimarkë ka pas jehonën e tij. Ai është botuar në FN-FORBUNDET, ku kam pasë disa artikuj dhe jam anëtar i saj. Kjo deklaratë doli prej mbledhjes së përgjithshme në vitin 1998.

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mik, shok, vëlla

 

            – Xhemil Zeqirit –

 

O shok që fytyrën kurrë s’ta kam parë

o shqiptar me emrin Xhemil Zeqiri

po të pyes që larg me dashuri e me mall:

ke zemër në gjoks apo minierë floriri?

 

Ti jeton në qytetin e largët – Kopenhagë

me mallin e Atdheut që të ndez si dielli

unë po shkruaj një këngë për ty këtë natë

me vargje të pastra si shirita ylberi.

 

Të kujtoj çdo ditë, çdo mbrëmje e mëngjes

si mik, si shok e si vëlla të kujtoj

diellin e kombit na e kanë ndarë në mes

po zemrën e shqiptarëve kurrë nuk besoj.

 

Emri yt është shkruar në zemrën time

si1ç janë shikruar përjetë dhe yjet në qiell

le të ketë në jetë brenga e hidhërime

midis vëllezërish do të ketë pranverë.

 

Po i shkruaj këto fjalë me baltë Shqipërie

me gurë të bardhë mali po i shkruaj këto fjalë

le të na lidhë kjo këngë si urë vëllazërie

sa të rrojmë mbi tokë shqiptarë të gjallë.

 

Hysni Milloshi

Tetor, 1992

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Miku im Xhemil Zeqiri

 

1.

Larg Atdheut ku ka lerë,

Larg vatrës prindërore,

Larg shqiponjës me dy krerë,

Larg malesh madhështore,

Larg or, larg, në udhë mërgimi,

Ku djeg malli porsi zjari,

Ku si qiri u shkri Naimi.

Ku rroi e nuk vdiq shqiptari,

Endet sot Xhemil Zeqiri,

Miku im me shpirt floriri.

 

2.

Kur ndez nata yjet qiellit

Dhe oqeanet pushojnë pak

Ja ky bir nga Toka e Diellit

Endet nëpër Kopenhagë.

Jo si turist e kalimtar,

Po si punëtor në punë e halle

Rend Anteu mërgimtar

Si rend era nëpër male,

Si rend era nëopë pyjet

Gjersa prapë shuhen yjet.

 

3.

Dielli zgjohet. Ai zgjuar

Porsi rrezja që puth malet

Puth flamurin përmalluar,

Ku shqiponja i hap krahët.

Dhe në zemër ndien Adtheun

Me të vdekur dhe të gjallë

Që ka përkundur Prometeun

Në çdo djep e në çdo fjalë,

Në çdo shpatë e flakë zjarri,

Miku im, Xhemil Shqiptari.

 

4.

Eh, miku im Xhemil Zeqiri,

Eh, miku im Xhemil Shqiptari,

Ku është vatra ku është hiri,

Shpata që na la i pari?

Ku është ylli ynë i fatit,

Ku është forca e Bashkimit?

Mos u tha dhe vala e Matit,

Mos u tha dhe vala e Drinit?

Në Tiranë e në Prishtinë

Ujku shqyen Shqipërinë.

 

5.

Shqipëria jonë – e mjera,

Shqipëria jonë – e gjora,

S’di ku endet mbi humnera,

Ku është Kaçaniku e Vlora?

Ku janë djemtë e Shqipërisë,

Ku janë fushat, ku janë malet,

Ku janë Burrat e Lirisë,

Përse nuk po zgjohen varret?

Çfarë murtaje na ka tretur,

Mos të gjallët kanë vdekur?

 

6.

Eh, miku im Xhemil Zeqiri

Gjak kullon kjo zemra e shkretë,

Se kur qan e qesh bilbili

Të duket se nuk rron në jetë.

Kush e shembi Shqipërinë,

Kush e vrau nëpër natë,

Kush ia akuzoi lavdinë,

Kush e la si lis të thatë?

Ca tregtarë flamujsh ma vulë,

Që shesin kombin për një pulë.

 

7.

Tokë e Diell, toka ime

Diellin kush na e rrëzoi?

Kush mbi malet kryetrime

Hoddi natë e na verboi?

Kush na ndau, na përçau

Me parrullën e romakëve?

Mbahu, toka ime, mbahu

Përmbi supet e Pezakëve…

Duhet ngritur Dielli prapë

Të na prijë me sy të artë.

 

8.

Ngrihi dëshmorë nga varri,

Dëshmorë të Kombit patjetër,

Prej jush të ngjallet i gjalli,

Të vdesë kush ka për të vdekur

Veç kombi sot duhet të rrojë

Siç rrojnë gjithë kombet mbi dhé,

Qyqja të mso na vajtojë

Mbi kullat pa njerëz, Atdhe

Evropa kurvë, Evropa plakë

Premton Diell e na jep natë.

 

9.

Eh, miku im Xhemil Zeqiri

Jetë le t’i japim jetës

Ne do të ngrihemi nga hiri

Si Feniksi i legjendës.

Mbështetur veç mbi zemrat tona

Dhe krahët tanë të bashkuar

Do fluturojmë si shqiponja

Me Flamur të kuq mbuluar

Dhe do t’i thotë Lirisë PO

Kombi ynë i madh Hero.

 

Hysni Milloshi

Itali, 25 tetor 1996

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Letër për Paul Nyrup Rassmusen dhe për Ministren e Kulturës Elizabeth Gernes Neilsen

 

Në eëmr të 8000 punëtorëve shqiptarë që banojnë në Danimarkë, dëshiroj që të përshëndes qeverinë e Danimarkës, për vendimin që mori kidhur me një ndihmë humanitare ndaj Kosovës që u çlirua nga okupimi serb. Po ashtu dëshiroj t’ju përshëndes për ndihmën ekonomike që ju i afruat popullit të Kosovës. Ne shqiptarët në Danimarkë dëshirojmë të na ndihmoni ekonomikisht edhe nëpërmjet shoqatës për shëndetësi. Qëllimi ynë është të mbledhim ndihma dhe të blejmë mjete, aparatura për spitalet në Kosovë, sepse, siç dihet, ushtria serbe pas largimit të vet nga Kosova ka plaçkitur çdo gjë që ishte me vlerë nëpër spitale, fabrika etj.

Ne e vlerësojmë rolin e Danimarkës. Ajo ka një traditë kulturore të konsoliduar dhe i përkrah popujt e shtypur. Ne kemi besim se organizata që merrni pjesë, siç është NATO, OKB, si dhe në institucionet e tjera evropiane, do të na prezantoni dhe do të na përkrahni në kërkesat tona popullore. Shqiptarët dëshirojnë të vetëvendosin për fatin e tyre. Ne dëshirojmë që të hapet Ekspozita Fgurative në Danimarkë, ku të shihen dhe veprat e piktorëve shqiptarë, të cilët janë të një niveli të lartë akademik. Për piktotët shqiptarë kjo do të kishte një domethënie të madhe, sepse pasi Sllobodan Millosheviçi ia mori autonoiminë Kosovës më 1989, filloi diskriminin e kulturës shqiptare. Po ashtu Evropa do të ketë mundësi të shohë realisht pikturën shqiptare e përmbajtjen e saj. Shitjet që do të bëhen do të përdoren për çështje humanitare në spitalet e Kosovës. Sigurisht në këta 10 vjet janë hapur ekspozita, por ato janë hapur nëpër kafene, fabrika, sepse sallat kanë qenë të okupuara. Gjatë këtyre viteve kur Serbia dhunoi autonominë e Kosovës atje kanë ndodhur gjëra të dhimbshme. Mund të sjellim si shembull rastin e Ministrit të Kulturës, shkrimtarti Latif Berisha, i cili u pushkatua gjatë luftës. Po ashtu edhe poetja Flora Brovina u arrestua dhe gjendet në burgjet e Serbisë. Serbët vazhdimisht janë munduar që ta zhdukin kulturën shqiptare. Projektet e një bashkupunimi në mes dy kulturave daneze dhe asaj shqiptare, gjëgjesisht ministria e kulturës dhe piktorët e të dy popujve, janë ambasadorët më të mirë, marrin një rëndësi të veçantë në këto momente. Dëshirojmë sa më shpejt që është e mundur që:

  1. Ministria e Kulturës Daneze të përcaktojë përfaqësuesit e vet dhe të sigurohet një sallë, mundësisht në muze.
  2. Shoqatat e piktorëve të Danimarkës, të ndihmojnë dhe të shkojnë në Kosovë dhe t’i shohin mundësitë për bashkëpunim.

Ne, të Shoqatës për Shëndetësi të Kosovës, i shërbejmë edhe idesë se puna jonë është te jemi si urë miqësie në mes popullit danez dhe atij shqiptar.Nëpërmjet aktiviteteve kërkimore do të arrihet njohja e kulturës së të dy popujve.

 

  1. Kjo letër u është shpërndarë edhe redaksive të medias dhe institucioneve të kulturës daneze.

 

Shtator, 1999

 

           

 

Shqiptarët në Maqedoni po rrëmbejnë armët

 

Pas sulmit që iu bë stacionit policor në Tearcë, 7 km larg Tetovës në drejtim të kufirit me Gëllobocicën, ditën e hënë në orët e hershme të mëngjesit të datës 23.01.2001, sipas mjeteve informative rezulton një gjendje e tensionuar. Sulmuesit kanë përdorur dy granatahedhës në stacion të policisë dhe pastaj kanë sulmuar me pushkë automatike. Pas një kohe sulmuesit janë larguar duke lënë të vrarë një polic dhe tre të plagosur, njëri prej tyre rëndë. Pas këitj akti ka filluar një aksion i madh i forcave policore dhe speciale maqedonase në disa fshatra në afërsi të Tearcesë, në fshatin Nerashë, Bobrushtë, Jazhinc, Shemshovë, Poroj etj. Sipas gazetës “Flaka”, e përditshme në gjuhën shqipe që botohet në Shkup, më rëndë e kanë pësuar ato familje që gjatë luftës në Kosovë kanë pas ndonjë pjesëtar vullnetar në Ushtrinë Çlirimatre të Kosovës, ose ato familje të cilat kanë pasë më shumë refugjatë të luftës, ose kanë ndihmuar vullnetarët dhe refugjatët e luftës. Po sipas kësaj gazete, policia ka përdorur dhunë dhe shkatërrime të shtëpive të shqiptarëve. Dëshmitë e filmike, të cilat i kanë paraqitur televizionet private të sjellin ndërmend ato pamje e bastisje që kemi parë nga policia serbe në Kosovë. I vetmi ndryshim është se ata quheshin policë serbë, ndërsa këta quhen policë maqedonë. Krimi ndaj shqiptarëve është i njëjtë. Synimi për mposhtjen e tyre gjithashtu i njëjtë.

Gjatë bastisjeve nuk kanë munguar edhe rrahjet dhe maltrenimet edhe të fëmijëve. Sipas dëshmitarëve në Poroj policët i morën një fshatari 770 DM dhe gjëra më vlerë që kish në shtëpi. Kështu në fshatin Shemshovë gjatë bastisjes policët kanë dhunuar edhe një fëmi 3 vjeçar në sy të prindërve. Këta policë, egërsira të kohëve moderne, tregojnë fare qartë fytyrat e tyre prej xhelatësh që shqiptarët e shumë popuj i kanë njohur në fytyrat e nazistëve gjermanë në Luftën e Dytë Botërore.

Pa fije dyshimi situata është mjaft e nderë. Dhe kjo bëhet edhe më e nderë kur PDSH, që është në koalicion, nuk merr masa që të ndalë dhunën ndaj njerëzve të pafajshëm. Dhe kështu pas disa ditsëh, nëpërmjet një komunikate, aksionin ndaj stacionit të policisë në Tearc e merr përsipër një organizatë e quajtur UÇK (Ushtria Çlirimtare Kombëtare). Po ashtu në komunikatë theksohet se sulmet ndaj policisë do të vazhdojnë. Kjo komunikatë tregon fare qartë se në Maqedoni do të kemi luftë. Me sa shihet shqiptarët kanë rrëmbyer pushkët nga që nuk e durojnë më robërinë dhe kanë humbur besimin tek forcat e tyre e politike, të cilat bëjnë premtime në fushata zgjedhjesh, por më vonë i harrojnë.

Partia Demokratike Shqiptare (PDSH) e udhëhequr nga Arben Xhaferi i mori votat demokratike parlamentare se në program të saj kish pika shumë të përafërta me kërkesat e popullit, si për shembull: Njohja e Universitetit të Tetovës, njohja zyrtare e gjuhës shqipe në administratë, zyrtarizimi i Flamurit kombëtar shqiptar dhe ndryshimi i Kushtetutës së Maqedonisë, ku shqiptarët do të jenë shtetformues me të drejta të barabarta me maqedonasit. Ata premtuan se po nuk u realizuan këto kërkesa brenda 100 ditëve, deputetët do të largohen nga parlamenti. Në të vërtetë kjo fjalë nuk u mbajt dhe Partia e A. Xhaferit merret me propagandë kundër Partsië së Prosperitetit Demokratik.

Zoti Xhaferi dhe partia e tij nuk bën rezistencë për UT-në, po, përkundrazi, e zgjodhën mënyrën më të lehtë që të konfrontohen me popullin që ia pat dhënë votat dhe besimin dhe doli haptazi kundra UT-së, duke përkrahur një Kolegj Privat, që në fakt ishte projekt maqedonas, por që e mori përsipër ish-komisioneri për pakicat kombëtare në Maqedoni Max Van de Stoli.

Partitë politike shqiptare në Maedoni, në mënyrë të veçantë Partia Demokratike, mbajnë përgjegjësi për këtë situatë të re që po krijohet. Koha po tregon se ata që deri më dje i shërbenin Lidhjes Komuniste Jugosllave kanë mbetur po ata që ishin dhe nuk mund të shpresohet se do t’i shërbejnë popullit që kërkon të drejtat e tij. Eshtë kjo arsyeja që populli, i revoltuar dhe pa rrugë tjetër, po ngrihet në luftë, e kryengrtitje të armatosur.

 

Kopenhagë, 30 janar 2001

 

 

 

 

Shumë i dashur patriot i devotshëm Xhemil,

Duke qenë se takimi im me Ty ishte shumë i shkurtër, dhe shumë i ngutshëm, nuk kam pasur as kohë që të bisedojmë, ashtu siç ti e
meriton  realisht. Mirëpo, t’iu them sinqerisht si vëllaut dhe pakurrfarë rezerve, edhe bernda asaj kohe  të shkurtër në familjen tuaj të lartnderuar, unë mësova se Ti ishe një vëlla dhe shqiptar me traditë
të ndritshme dhe të devotshme patriotike. Këtë përshtypje dhe bindje timen ua kam thënë edhe disa vëllezërëve tanë shumë të ngushtë me rastin e takimit tonë në Tiranë.

Dëshiroj që TI edhe në të ardhshmen të qëndrosh i pathyeshëm, stoik si gjithmonë, me ndërgjegje dhe ideal të pastër shqiptari, sepse siç thotë populli ynë i urtë të tjerat shkojnë e vijnë. Në historinë e kombit shqiptar kanë hyrë, dhe do të hyjnë vetëm ata që flijojnë tërë pasurinë dhe vlerat më të vlefshme dhe më të shtrenjta për lirinë e KOMBIT dhe të ATDHEUT.
Të gjithë çifligarët…, matrapazët…, shitësit e shqiptarit dhe të shqiptarizmës kanë përfunduar, dhe prapë do të përfundojnë në koshin e plehërave të hisytorisë…,as më shumë, as më pak, vetëm se si mbeturina të kombit shqiptar.
Shembullin tënd duhet ta ndjekin edhe  shqiptarët e tjerë, të cilët janë të gatshëm të therorizohen për liri dhe bashkim të shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike.
Meqenëse këto ti i di edhe më mirë se unë, por vetëm po të përkujtoj, me rrena me dallavere, me pabesi, me intriga, me tradhti…, etj.etj., sikurse deri sot, as neser kombi shqiptar, nuk do të ketë fatin kurrë që të çlirohet nga çizmja e hekurt e kolonializmit imperialist serbomadh dhe sllav.
Të falënderoj shumë për materialin  e dërguar para ca kohësh, dhe më gëzon fakti se ti je ai ndër ata shqiptarë, që nuk fle, as nuk i zë gjumi për fatin e kombit dhe të atdheut shqiptar. Të lumtë! Vazhdo dhe përgatite librin, ashtu siç ty ta merr mendja, përkatësisht ashtu siç më shkruan. Pasi ta kesh përgatitur, nëse ke nevojë për ndonjë ndihmë, lirisht sikurse Xhemilit, njoftoje profesorin Mehdi, i cili është gatshëm të të ndihmojë në çdo kohë.
Unë deri tani gjithë jetën time, e kam pasur ideal, njerin e vogël, njeriun e ndershë, njeriun besnik ndaj vetvetes, familjes, kombit dhe atdheut shqiptar, e jo kursesi makutërinë, shfrytëzimin, mashtrimin dhe manipulimin e asnjë njeriu në botë, e lere më të popullit tim liridashës dhe të pamposhtur në betejat dhe luftërat e tij shekullore për dritë, liri dhe pavarësi të plotë.
Vëlla i shumëdashur Xhemil,
Gjithashtu, edhe unë të dëshiroj shendet,gëzime, suksese dhe të gjitha të mirat për Vitin e Ri 2003! Rrofsh sa malet e lidhura me tokën mëmë Shqipëri!

Përzemërsisht dhe vëllazërisht,
Juaji,
Profesori Mehdi Hyseni

 

 

Letër e hapur drejtuar

      Bashkësisë Europiane, Javier Solana

          Ministri të Jashtëm Danez Mogens Lykketoft

 

Si shqiptar dhe aktivist për të drejtat e njeriut, ju drejtohem juve, pasi edhe vetë i kam përjetuar konsekuencat e konfliktit në Maqedoni. Edhe pse kaluan dhjetë vjet pas shpërbërjes së Jugosllavisë problemet rrënjësore në Ballkan janë të pazgjidhura. Javët e fundit kemi shpërthim të ri lufte në Ballkan, kësaj radhe në Maqedoni. Faktori politik shqiptar ishte aleat i NATO-s në luftën kundër Jugosllavisë, ndërsa sot Bashkësia Europiane përkrah luftën kundër shqiptarëve në Maqedoni. Përveç asaj që shqiptarëve iu mundësua kthimi në vatrat e tyre dhe një ndihmë simbolike, nuk arritëm të plotësojnë retorikën e premtimeve. Sot NATO dhe bashkësia ndërkombëtare e administrojnë Kosovën, por shpresa për një zgjidhje të drejtë është zbehur. Pas atij shkatërrimi të madh që shkaktoi lufta në Kosovë e në rajon, ndihmat ekonomike vërehen se janë mjaft të reduktuara.

Gjëndja e keqësuar ekonomike si dhe urrejtja nacionale janë inicues konfliktesh në Ballkan. Tani fuqitë e mëdha dita – ditës e shtojnë numrin e ushtarëve në Ballkan. Po që se NATO-ja 1/4 e shpenzimeve ushtarake do ta drejtonte në ndihmë social-ekonomike për popujt e Ballkanit, situata do të ishte diku afër nivelit të paqes.

Një konflikt i armatosur në Maqedoni nuk zgjidh problemin, por shkakton më tepër vitkima dhe ura armiqësie mes popujve. Një zgjidhje themelore do të ishte që të gjithë popujt në Ballkan, në këtë rast në Maqedoni, t’i gëzojnë të drejtat e tyre kombëtare. Në Maqedoni jeton një shumicë shqiptarësh që konsiderohen si qytetarë të rangut të dytë dhe pa të drejtat më elementare. Pushteti maqedonas mohon gjuhën shqipe, mohon Universitetin në gjuhën shqipe, përkundër asaj që shqiptarët janë shumicë në Maqedoni. Thellësia e problemit shihet qartë. Shqiptarëve në Maqedoni u mohohet çdo e drejtë kombëtare, ndërsa terrori i organizuar vazhdon.

Pas dhjetë vity përpjekjesh paqësore të dështuara për fitimin e të drejtave kombëtare, shqiptarët zgjodhën luftën e armatosur për vetëmbrojtje si të vetmen alternativë. Lufta e UÇK nuk është drejtuar kundër popullit maqedon, as nuk është për shkatërrimin e shtetit maqedon, por mbron popullin nga sulmet e forcave speciale policore maqedone të stërmbushura me krime ndaj shqiptarëve.

Shqiptarët nuk cënojnë integritetin territorial të Maqedonisë. Ne shqiptarët dëshirojmë paqe dhe fqinjësi të mirë, por nuk dëshirojmë dhe nuk pranojmë që të trajtohemi qytetarë të dorës së dytë në vendin tonë. Populli shqiptar në Maqedoni ka të drejtën legjitime për t’i kërkuar të derjrtat nacionale dhe qytetare. Kjo mbsae është rruga e vetme për një zgjidhje afatgjatë. Nëse na konsideroni si terroristë, kjo do të thotë mbyllje sysh përpara padrejtësive historike, që i janë bërë dhe vazhdojnë t’i bëhen popullit tim.

 

Me nderime

Xhemil Zeqiri

 

Kopenhagë, 27 mars 2001

 

 

          Gazeta autoritative daneze POLITIKEN më 14 shkurt 1999 botoi një shtojcë speciale (12 faqe) për Kosovën me titull “Nyja gordike e Ballkanit”, ku krahas analizave dhe artikujve lidhur me çështjen e Kosovës u botuan edhe dy intervista, një me kryetarin e Këshillit Danez për Liritë dhe të Drejtat e Njeriut në Kosovë – Xhemil Zeqiri dhe me prifitn serb në Danimarkë Radmilo Z. Stokiç.

 

          Pritje zero nga Perëndimi

 

          Xhemil Zeqiri ka hequr dorë nga politika e jo-dhunës të moderatorëve shqiptarë të Kosovës. Ai UÇK-në militante e sheh si faktor të fuqishëm dhe të rëndësishëm në zgjidhjen e çështjes së Kosovës

 

Si intelektual shqiptar në Maqedoni, Xhemil Zeqiri ka ngritur çështjen e shqiptarëve të Kosovës në Danimarkë që nga viti 1981. Politika paqësore e Ibrahim Rugovës dhe neglizhenca e perëndimit e kanë detyruar atë që të përkrahë militatë e UÇK-së dhe luftën çlirimtare të saj për pavarësinë e Kosovës.

Bashkëshortja e Xhemil Zeqirit, shqiptare me prejardhje nga Kosova, na shërben me ëmbëlsira dhe disa specialitete të tjera të kuzhinës tradicionale kosovare si dhe me konjak “Skëndeebeu”, që në shije është e ngjashme me “Slivovica” – raki jugosllave.

Kryetari i Këshillit të Danimarkës për të Drejtat e Njeriut në Kosovë, Xhemil Zeqiri, na pret me buzëqeshje, kur ne, ekipi i gazetës “Politiken” e vizituam në banesën e tij në rajonin “Norrebro” në Kopenhagen, mirëpo në fytyrën e tij vërehej brenga, lodhja dhe shqetësimi nga situata dhe ngjarjet e fundit në Kosovë.

“Isha i detyruar që fëmijëve tua bleja një televizor tjetër, me qëllim që në dhomën e tyre t’i ndjekin emisionet për fëmijë dhe të jenë larga nga pamjet që transmetohen në lajmet dhe në emisionete e tjera për Kosovën. Masakrat, terrori dhe genocidi serbomadh krijojnë trauma të mëdha tek fëmijët shqiptarë që lindin dhe rriten këtu”, – thotë Xhemil Zeqiri. “Unë akoma angazhohem që çështja e Kosovës të zgjidhet me dialog demokratik, por politikën e Rugovës nuk do ta përkrah. Ç’na solli politika e tij disavjeçare? Asgjë… Ai tërë kohës shprehej se politika paqësore do të shpërblehet me pavarësi nga faktori ndërkombëtar. Ku është ajo pavarësi dhe përkrahje e faktorit ndërkombëtar?”

Edhe pse Ibrahim Rugova është pjesëtar i delegacionit 17 anëtarësh të shqiptarëve të Kosovës, të cilët marrin pjesë në Konferencën ndërkombëtare për Paqe në Kosovë në “Rambouillet” në Francë, Xhemil Zeqiri për të thotë se është një politikan pa prespektivë në politikën shqiptare. “Me vite të tëra perëndimi përshëndeti politikën e tij gandiane, ai në anën tjetër ishte vëzhgues pasiv i dhunës sistematike të policisë dhe ushtrisë serbe ndaj shqiptarëve në Kosovë. Ishte një përshëndetje dhe një përkrahje e fortë e perëndimit”, – ironizon Xhemil Zeqiri. “Politika e tij pasive e solli atë nga një përkrahje popullore 90w nga viti 1991 në 5w sot. Ai e ka luajtur “rolin e tij”, – thotë në mënyrëë retorike Xhemil Zeqiri.

Sipas Xhemil Zeqirit, me parqitjen e UÇK-së shumë çka ka ndryshuar në Kosovë dhe në politikën shqiptare.

          Neglizhenca e Perëndimit

Konflikti i shqiptarëve të Kosovës ka rrënjë të thella historike. Populli shqiptar në Kosovë ka qenë gjithnjë vitkimë e manipulimeve të Fuqive të Mëdha të perëndimit. “Perëdimi e din mirë se ekziston vetëm një rrugë, e cila garanton paqë dhe stabiitet për rajonin e Ballkanit: Pavarësia e Kosovës”, shprehet Xhemil Zeqiri.            “Rruga më ideale pa dyshsim do të ishte që Kosova të bashkohej me Shqipërinë. Mirëpo këtë perëndimi nuk e akcepton fare. Në anën tjetër, ende nuk e përkrah as shtetësinë dhe pavarësinë e plotë të Kosovës”, – thotë ai.

Xhemil Zeqiri akuzon perëndimin se ka tradhëtuar vetë roin, për të cilin proklamon se angazhohet, për të drejtat dhe liritë e popujve. Në marrëveshjen e Dejtonit të vitit 1995 Kosova as që u përmend. “Padrejtësia e Fuqive të Mëdha ndaj shqiptarëve të Kosovës arriti kulminacionin në kohën kur u pranua pavarësia e Kroacisë, Maqedonisë dhe Sllovesisë. Pse u la anash pavarësia e Kosovës?” – shtron pytjeen Xhemil Zeqiri.

Në lidhje me Konferencën për Paqë në Kosovë, që është duke u zhvilluar në Rabouillet ai nuk fsheh pesimizmin e tij.

“Qëllimi kryesor i grupit të kontaktit shihet qartë, se me çdo kusht, do të mundohet të neutralizojë rolin e faktorit kryesor në Kosovë, UÇK-së, e cila angazhohet për pavarësi. Nëqoftëse synimi i grupit të kontaktit qëndron pikërisht këtu, atëherë Konferenca nuk do të ketë sukses. As kërcënimet e sulmeve eventuale të NATO-s nuk janë zgjidhje pa u arritur marrëveshja për pavarësinë e Kosovës”.

Kështu mendon Xhemil Zeqiri, i cili para se të largohej nga vendlindaj ishte duke studjuar Historinë dhe në Danimarkë krahas angazhimit në Këshillin Danez për Mbrojtjen e e Lirive dhe të drejtave të njeriut dhe takimeve me organizata për të drejtat e njeriut dhe përfaqësues të partive politike dhe gazetarëve danezë, punon edhe si vozitës i Tax-it.

Xhemil Zeqiri është ai që në vitin 1989 vepronte në Komitetin danez për Kosovën. Në kohën kur Komiteti në fjalë nisi të përkrahë politikën e Rugovës, ai u largua. Në bisedë me Xhemil Zqeirin, ai, veç të tjerash, rrëfen për marrëdhëniet shqiptaro-serbe. Urrejtja e serbëve ndaj shqiptarëve, thotë ai, ka rrënjë të thella. Ai rrëfen një rast kur në tren, takohet me një grua të moshuar serbe, e cila pas shumë bisedave, e pyet e habitur: “A me të vërterë ti qenke shqiptar?” Me këtë, thotë Xhemil Zeqiri, dua të tregoj se sa ka ndikura propaganda serbe, e cila në mënyrë institucionale shqiptarët i ka prezantuar si “kanibalë”. Kjo është edhe propaganda e institucioneve shtetërore. Vetë Dobrica Qosiç, i cili njihet si udhëheqës shpirtëror i serbëve, në një rast thotë: “Gënje, gënje e vetëm gënje, se më në fund gënjeshtra shndërrohet në realitet”. Ky është vetëm një dëshmi nga manipulimet dhe mitet serbe, – thotë Xhemil Zeqiri.

Për këtë, një pjesë të përgjegjësisë e mban edhe perëndimi, i cili përkrah politikën e Millosheviçit. Këto propaganda dhe manipulime mund të flaken vetëm nëqoftëse përkrahen forcat e reja demokratike në Serbi, nga ana e komunitetit ndërkombëtar, – thotë Xhemil Zeqiri.

 

Danny Rodgard

14 shkurt 1999

 

 

          Apel drejtuar Ministrit të Jashtëm danez Mogens Lukketoft

 

          – Ne kërkojmë që Universiteti i Tetovës, që sot funksionon nga mjetet materiale të shqiptarëve, të finacohet nga shteti. Në UT ka afër 400 profesorë, 13 fakultete dhe mbi 10 mijë studentë. Shqiptarët e FYROM-it janë për dialog, por për dialog me një ndërmjetësues të paanshëm –

 

Ju falenderoj për kohën që keni ndarë për të diskutuar gjëndjen në Maqedoni. Në letrën tuaj të datës 5 prill 2001, vërehet qartë se problemet të cilat ju trajtoni janë pa ndonjë gjykim të thellë. Demokracia dhe çështjet nacionale kanë qenë disa nga problemet më delikate në Maqedoni, që nga themelimi i ish-Jugosllavisë në Luftën e Dytë Botërore. Për realizimin e të drejtave të tyre, shqiptarët gjithmonë kanë insistuar me mjete demokratike, por përgjithësisht këto kërkesa janë shtypur në mënyrën më brutale. Ish Kushtetuta e Maqedonisë, në Federatën Jugosllave (parimisht në letër), i jepet shqiptarëve të drejta të njëjta me ato që gëzonin popujt e tjerë. Me shpërbërjen e Jugosllavisë, që rezultoi edhe me mëvetesimin e Maqedonisë, shqiptarët i mbante shpresa se gjëndja e tyre do të avancohej, megjithatë, ndodhi e kundërta, të drejtat e tyre reduktoheshin. Para shpërbërjes së Jugosllavisë, të gjithë shqiptarët shfyrëzonin Universitetin e Prishtinës në gjuhën shqipe. Pas mëvetësisë së Maqedonisë, shqiptarët mbetën në udhëkryq, pa asnjë mundësi studimi në gjuhën amtare. Për sa i takon zhjedhjeve të fundit, parlamentare, shqiptarët parashtruan këto kërkesa: Ndryshimin e Kushtetutës, që do t’u mundësonte të drejta të barabarta me pupujt e tjerë. Krijimin e një Universiteti në gjuhën shqipe në kuadër të sistemit shtetëror. Njohja e gjuhës shqipe si gjuhë zyrtare. Të drejtën për punësim në administratën shtetërore. Partia Demokratike Shqiptare (PDSH) premtoi se do të bëjë realizimin e këtyre kërkesave, por në fakt, as që bëri arrikulimin e tyre. Kjo, mbase do të thotë humbje e legjitimitetit parlamentar dhe vënie në shërbim të një politike tjerë. Në letrën tuaj i jepni një dimension të caktuar krijimit të një universiteti në gjuhën shqipe, si rezultat i punës së PDSH-së, sigurisht ju jeni të keqinformuar. Ai universitet në gjuhën shqipe i Tetovës, nuk është zyrtar, por egzistojnë plane për hapjen e një “kolegji” të vogël privat në gjuhën shqipe dhe angleze. Shqiptarët nuk e përkrahin një projekt të tillë. Ne kërkojmë që Universiteti i Tetovës (UT), që sot funksionon nga mjete materiale të shqiptarëve, të financohet nga shteti maqedon. Në UT ka afër 400 profesorë, 13 fakultete dhe mbi 10 mijë studentë. PDSH-ka është kundër Universitetit të mirëfilltë, ndaj insiston së bashku me qeverinë maqedonase për hapjen e kolegjit të lartpërmendur, me të vetmin synim që kërkesat reale të fashiten. Kundër atyre promtimeve pompoze të bashkësisë ndërkombëtare për ndihmë, shqiptarër gjënden me shpinë për muri. Shqiptarët janë për dialog, po për një dialog me një ndërmjetësues të paanshëm. Nga përvoja e kontrakteve që kam me shokë e familje, lirshëm mund t’ju kumtoj se revolta dhe frustracioni janë në shtim e sipër. Nëse shqiptarët fitojnë të drejtat e njëjta si popullata tjetër e Maqedonisë, domethënë në praktikë dhe me Kushtetutë, vërtetë do të mund të parandalohej konflikti i armatosur, i përmasave të mëdha. Së fundi, apeli tek ju është që të trajtoni çështjen shqiptare në të gjith aorganizmat relavante ndërkombëtare në njërën anë, ndërsa në anën tjeëtr, të siguroni përshpejtimin e ndihmave ekonomike në tërë rajonin.

 

Kopenhagë, 2 maj 2001

 

          Letër e hapur drejtuar qeverisë së Danimarkës, Ministrit të Punëve të Jashtme Niels Helveg Petersen, Këshillit për Politikë të Jashtme të Parlamentit Danez në mbrojtje të Ukshin Hotit

 

Unë i jap vetes të drejtë që t’i drejtohem Qeverisë së Danimarkës, si udhëehqëse e radhës e OSBE-së, se në Kosovë vazhdon shtypja politke me intensitet të pa zvogëlar. Në qendër të fushatës serbe janë vënë goditjet posaçërisht ndaj politikanëve dhe intelektualëve shqiptarë, të cilët nuk i binden Beogradit.

Në maj të vitit 1994 u burgos Ukshin Hoti për të tretën herë që nga viti 1981. Ai u burgos për shkak të bindjeve të tij politike. Ukshin Hoti është një prej intelektualëve më të shquar shqipatër. Ai është profesor i sociologjisë në Universitetin e Prishtinës. Njëkohësisht është kryetar i Partisë së Unitetit Kombëtar (UNIKOMBIT). Në kohën kur Kosova në ish-Jogosllavi kishte disa të drejta të kufizuara, Ukshin Hoti, disa vite me radhë, ishte përgjegjës për marrëdhëneit e Kosovës me botën e jashtme. Më 17 korrik 1996, së bashku me të burgosurit e tjerë politikë shqiptarë në Serbi, profesor Hoti dërgohet në vuajtjen e dënimit në burgun e Nishit, ku keqtrajtohet dhe gjendja e tij shëndetësore keqësohet. Atë e detyrojnë të vuajë dënimin me disa të burgosur kriminelë. Po ashtu, ai detyrohet të kryejë punë të rënda fizike, duke ia mohuar punën intetlektuale dhe shkencore, gjë që bëhet në kundërshtim me të gjitha konventat ndërkombëtare.

Jo më pak se njëzet organizata dhe parti politike të Kosovës, kanë nënshkruar një protestë të ashpër zyrtare për lirimin e profesor Ukshin Hotit. Edhe në Danimarkë disa qindra vetë kanë nënshkruar peticion, ndër të cilët edhe:

Henen Severiensen – i Partisë Majtë Liberale

Helin Beim – i Partisë Socialdemokrate

Soren Södergäd – i Partisë së Listës së Bashkuar

Björn Elmqvsit – i Partisë së Majtë Radikale

Per Stigg Möller – i Partisë Konservatore Popullore

Gert Pedersen – i Partisë Socialiste Popullore

Veç tyre, në këtë peticion qëndrojnë edhe një varg njerëzish të shquar të artit dhe intelektualë, të cilët kanë nënshkruar protestën për lirimin e profesor Ukshin Hoti.

Për shkak të situatës tepër të rëndë në Kosovë, i bëj lutje Qeverisë së Danimarkës që të përdorë ndikimin e saj dhe të punojë për lirimin e profesor Hotit, faji i vetëm i të cilit është lufta për pluralizëm, demokraci dhe vetvendosje, vlera me të cilat mburret sot bota e civilizuar.

 

Me nderime

Xhemil Zeqiri

Kryetar i KLEDNJ Kosovë – dega Danimarkë

 

Kopenhagë, 13 mars 1997

 

          Maqedonja Venka Simovska mashtron opinionin danez

 

            – Debat në shtypin danez –

 

Në një artikull të botuar më 7 qershor 2001, në të përditshmen Politiko, Venka Simovska u paraqet lexuesve njohje “të mëdha” për situatën në Maqedoni. Artikulli i saj adreson një sulm brutal ndaj kërkesave dhe luftës së shqiptarëve për të drejtat e tyre. Vërehet qartë se V. Simovskës, i mungon shpirti realist dhe gjërat më elementare. Ajo krijon mjegull kur thotë se Kushteuta e IRJM është pranuar nga BE dhe Pakti i Stabilitetit. Kushtetuta e IRJM-së është miratuar në vitin 1991, ndërsa marrëveshja për asocim dhe bashkëpunim ndërmjet IRJM-së dhe BE-së, është nënshkruar tetë vite pas miratimit të Kushtetutës në fjalë. Ajo spekullon.

Thënia e saj se: “Kushtetuta u garanton shqiptarëve të drejta për universitet në gjuhën shqipe dhe se ky universitet do të ndihmohet nga BE-ja”, është një përpjekje tjetër për mashtrim të opinionit danez. Universiteti për të cilin bën fjalë ajo është një universitet privat, që nuk plotëson kërkesat e shqiptarëve. Pikërisht, këtu qëndron edhe problemi. Shqiptarët nuk kanë universitet të tillë. Ky moslejim bëri që shqiptarët, me mudnësitë e veta të formojnë Universitetin dhe të kërkojnë përmes protestave dhe demonstratave si në Maqedoni ashtu edhe në perëndim, që Universiteti të njihet dhe financohet nga shteti.

Duke dashur të justifikojë Maqedoninë, Venka Simovska pohon se qëndrimi i Jugosllavisë së Millosheviçit ka qenë shumë i ashpër ndaj shqiptarëve. Këtu Simovska ka të drejtë, por një paralele e dhunës është trashëguar edhe nga Maqedonia, e cila ka shumë ngjashmëri me Serbinë e Millosheviçit. Diskriminimi vërehet si në punësim ashtu edhe në arsim. Kulminacioni u shënua muajve të fundit, me ç’rast ushtria maqedonase pamëshirshëm bombardon fshatrat e banuar me shqiptarë. Mos vallë bombat e Maqedonisë ndryshojnë nga ato të Serbisë?

Dhe sipas saj kjo bëhet për të asgjësuar ekstremistët shqiptarë. Të njëjtën gjë pohonin edhe serbët në Kosovë. Opionioni danez e ka të qartë se Millosheviçi masakrat në Kosovë i bënte kinse ndaj ekstremistëve, por sot ai gjendet në gjyqin e Hagës për genocidin që ushtroi ndaj shqiptarëve në Kosovë. Pyetja parashtrohet: Kur udhëheqësia maqedonase do të niset në rrugën e Millosheviçit për në Hagë dhe të përgjigjen për krimet që ushtrojnë ndaj popullit shqiptar në Maqedoni?

 

Gazeta Poltiken, 15 gusht 2001

 

          Shtatë milionë shqiptarët e padëshiruar të Evropës!

 

Gjatë konfliktit tremujor mes UÇK-së dhe forcave policore – ushtarake maqedonase qe involvuar si ndërmjetësues në zgjidhjen e krizës edhe faktori ndërkombëtar, gjegjësisht Sekretari i NATO-s Robertson, nga BE Solana dhe nga OSBE Xhoana. Qëndrimet e këtyre faktorëve ishin tepër të njëanshëm. Në fillim luftën për liri, të cilën e bënte UÇK-ja, e vlerësonin si terroriste. Pikërisht, ky vlerësim që i bëhej UÇK-së, u jepte të drejtën forcave të policisë dhe ushtrisë fashiste maqedonase që të shprazin vrerin dhe vdekjen ndaj popullatës autoktone shqiptare, duke bombarduar venbanimet e tyre. Sapo panë se UÇK-ja bënte rezistencë të fuqishme, faktorët relavantë ndërkombëtarë morën iniciativë politike, që u bë përmes partive politike në parlament. Solana dhe Robertson detyruan dy liderët shqiptarë Xhaferi e Imeri, të firmosnin një dokument për izolimin e UÇK-së. Në bisedën që patën Solana dhe Robertson me Arben Xhaferin, ky i fundit do të deklaronte: “Nuk ka se çka bisedohet me njerëz jolegjitimë dhe të dëshpëruar të malit, e nëse ndodh kjo, atëherë mohoni angazhimin tonë parlamentar” (!)

Ky zëdhënës (Arben Xhaferi) i koalicionit antishqiptar maqedonas harronin se ata “jolegjitimë” dolën në mal, t’i kërkojnë të drejat e barabarta, pasi patriotët politikë shqiptarë jo vetëm që nuk realizuan premtimet që dhanë para publikut, por, ç’është më e keqja, ishin tëhuajsuar nga identiteti i tyer kombëtar.

Duke parë se UÇK-ja korrte suksese në frontin e luftës, faktori ndërkombëtar përgatiti edhe një rreng tjetër për UÇK-në. Kësaj rradhe duke shtyrë palët në konflikt të bëjnë një armëpushim. Armëpushimi i brishtë parapriti marrëveshjen maratonike të Ohrit. Vendimet që u morën në Ohër më tepër i ngjanin një mosmarrëveshjeje, sepse presioni bëhej vetëm ndaj palës shqipatre.

Edhe pse UÇK-ja dorëzoi para afatit armët dhe uniformat (çarmatimi përfshihej në marrëveshjen e Ohrit), nga ana tjetër qeveria maqedonase nuk dha kurrfarë garancioni, përkundrazi, pas targjedisë, respektivisht pas sulmit terrorist ndaj SHBA, marrëveshja në fjalë u shkel në mënyruë drastike. Fill pas kësaj, filluan aksionet ndaj pozitave shqiptare. Në një fshat afër Tetovës, forcat policore maqedoanase, të përkrahura nga ushtarët e NATO-s, zënë në pritë shtatë ish-ushtarë të UÇK-së. Ky veprim nuk kaloi ashtu siç kishin paramenduar forcat fashiste maqedonase. E indinjuar tej mase, popullata shqiptare mobilizohet shpejt, dhe gjatë luftimeve vriten tre policië dhe plagosen shumë të tjerë. Këtë akt skandaloz që shkaktoi krimineli Boshkovski (ministër i brenshsëm maqedonas) e dënoi ashpër popullsia shqiptare si dhe opinioni ndërkobëmtar i stacionuar në Maqedoni.

          Faktori ndërkombatër dhe çështja shqiptare

Faktori ndërkombëtar as që është interesuar ndonjëherë të bëjë zgjidhjen e çështjes shqiptare në mënyrë të drejtë. Liderët politikë shqiptarë, i përdorin vetëm për interesat e tyre. Këta liderë, për hir të “përkrahjes ndërkombëtare”, janë duke e rrënuar qenien shqiptare në përgjithëssi. Eshtë momenti i fundit që faktori ndërkombëtar të gjurmojë nëpër arkiva dhe të ndërgjegjësohet për ato vendime që ka marrë kundër shqiptarëve. Këto vendime antishqiptare datojnë që nga Paqa e Shën Stefanit, Kongresi i Berlinit, Konferenca e Ambasadorëve në Londër më 1913, Konferenca e Parisit, e Versajës, Konferenca e Londrës më 1992, e Rambujesë.

Po qe se bëjmë një retrospektivë të ndodhive historike, sidomos në periudhën para ardhjes së turqve në Ballkan, shqiptarët zotëronin një sipërfaqe prej 117000 kilometra katrore. Për besim kishin fenë e krishterë. Këto fakte askush nuk mund t’i mohojë. Ndërsa sot më tepër se gjysma e territorit shqiptar gjendet jashtë Republikës së Shqiipërisë. Nga terrirori i shteteve shoviniste fqinje, si dhe nga padrejtësitë e vazhdueshme të fuqive të mëdha, një numër i konsiderueshëm i shqiptarëve u detyruan të marrin rrugët e botës, ose, siç thuhet, botën në sy. Sot nuk mund të gjesh shtet në botë që nuk ka shqiptarë. Kjo tregon për një dramë që ka zgjatur për shekuj me radhë e që vazhdon të zgjatë edhe sot e kësaj dite.

Po t’i referohemi gjëndjes në Maqedoni, vërejmë se shqiptarët përbëjnë 40w të popullsisë dhe ndaj tyre po ushtrohet aparteidi. Në zgjedhjet “demokratike” për një deputet shqiptar votojnë deri 22000 votues, ndërsa për një maqedon mjafton të ketë 3000 voturs. Këto shifra s’duan koment.

Në Shkup ka dy unievrsitete shtetërore maqedonase, kurse kur është çështja që të hapet një universitet shqiptar, kjo nuk lejohet. Në vitin 1980 në Maqedoni ka pasur 38 shkolla të mesme në gjuhën shqipe, tani ka mbetur një numër shumë i vogël i tyre.

Në Kosovën e përgjakur, faktori ndërkombëtar bën lojën e tij të rrezikshme përmes Kryeadministratorit të OKB-së Hans Hekerup (ish ministër i mbrojtjes daneze). Serbëve në parlamentin e Kosovës u jepen 10 vende extra përveç atyre që do të zgjidhen nga 100000 serbë të Kosovës. Kjo s’do mend të logjikosh thjesht: si mund të barazohen 100 mijë serbë të Kosovës me 1 milion shqiptarë në Maqedoni!!) Ky disproporcion të çon në mendimin se konfliktet në Ballkan do të vazhdojnë. Kësaj më së shumti i kontribuojnë ndërkombëtarët, të cilët i fryjnë zjarrit të konfliktit nën maskën e të drejtave dhe lirive të njeriut, që, siç shihet qartë, bëhet në dëm të shqiptarëve.

Eshtë një fakt i pakundërshtueshëm: nuk ka popull më të shtypur në Evropë se shqiptarët, prore të anatemuar, të oa dëshirueshëm, të ndarë në 5 pjesë dhe që kufizohen me shtetin amë. Padrejtësitë historike mund të zgjidhen njëherë e përgjithmonë vetëm duke respektura të drejtën e çdo populli për vetvendosje. Pa u arritur kjo domosdoshmëri nuk mund të besohet se do të ketë qetësi në Ballkan, nuk mund të ketë liri, sepse ai popull që cënon e mohon lirinë e një populli tjetër nuk mund të jetë as vetë i lirë.

 

Kopenhagë, 12 dhjetor 2001

 

          Intervista në radion Danimarken

 

          (Me gazetarin Thomas Obesen – Programi 1 – të Radio Danimarkës. E shtunë 07.03.1998)

 

          Pyetje: Ç’janë për ju situatat akuale dhe sa informata merrni nga terreni i luftës në Kosovë këto ditët e fundit?

          Përgjigje: Situatat në Kosovë janë të tilla që populli shtypjes shumëvjeçare i tha ndal dhe ky ndal ndodhi në mënyrë pak më ndryshe se herëve të tjera, ku shqiptarët kërkonin të zgjidhin problemet e tyre në mënyrë paqësore dhe me mjete demokratike. Si duket Serbia e keqpërdori mënyrën e shqiptarëve që problemet që kanë qenë prezente duhet të zgjidhen në mënyrë demokratike dhe jo me dhunë. Metodat e shqiptarëve u keqkuptuan nga serbët dhe në anën tjetër komuniteti ndërkombëtar gati i injoroi kërkesat legjitime të shqiptarëve në Kosovë. Sipas llogarisë serbe shqiptarët nuk kanë përkrahje nga superfuqitë. Në këtë mënyrë ata menduan se tash ka ardhur koha që të zbatohen elaboratet e Vas Curolloviçit dhe të Nobelistit serb Ivo Andriq, të cilët kanë bërë përpjekje për shpërnguljen e shqiptarëve dhe popujve jo sllavë nga territori i ish – Jugosllavisë. Mendimi im është se situatat shumë shpejt munden të dalin nga kontrolli. Për këto arsye unë disa herë i jam drejtuar opinionit që problemi i shqiptarëve do një zgjidhje dhe zgjidhja duhet të bëhet në mënyrë që shumica e popullatës të vendosin vetë për fatin e tyre dhe këtë të drejtë elementare nuk e shpikëm ne shqiptarët, por ka qenë në të drejtën dhe kartën e KB-ara. Serbia po përdor metoda represive, gjë që këto metoda Serbia, gjegjësisht Jugosllavia, i ka përdorur ndaj shqiptarëve që prej kur iu dha e drejta që Kosovën ta mbjë në kontroll. Këto metoda morën një kahje të genocidit kohët e fundit e sidomos pas mbledhjes së Dejtonit, ku shqiptarët nuk u përmendën. UÇK-ja s’ka asgjë me popullin serb, por është kundër metodave dhe genocidit serb dhe natyrisht që kjo ka edhe mbështetjen popullore dhe jo vetëm në Kosovë, por dhe në Shqipëri, Maqedoni dhe në Evropën Perëndimore ku ka shqiptarë. Mendimi i përgjithshëm është se rrugë tjetër s’ka se neve na harruan dhe shkurt, popullin shqiptar ja dhanë si peshqesh Millosheviçit që të bëjë genocid dhe nëpërmes këtij genocidi të realizojë Serbinë e madhe dhe kështu që e vetmja shpresë është UÇK-ja për ne.

          Pyetje: Ç’mendoni për shkrimtarin serb Ivo Andriqin, që mori çmimin Nobel për librin “Urra përmbi dri”?

          Përgjigje: Ai para Luftës së Dytë Botërore ka qenë ambasador i qeverisë së vjetër jugosllave në Berlin dhe sipas informatave që kemi patur në dorë, ai ka qenë bashkëpunëtor i qeverisë naziste gjermane dhe se ka qenë në kontakt me Hitlerin. Pas luftës të gjithë intelektualët në hapësirën jugosllave iu nënshtruan një procesi hetimor. Shovinistëve serbë nuk u interesonte as për demokraci e as për komunizëm, por qëllimi i tyre ka qenë ta kompromentojnë komunizmin dhe tash shihet se manipulojnë me demokracinë dhe me sistemin shumë partiak. Politikën serbe e kanë udhëhequr “Akademia serbe dhe ajo ruse”. Eleboratet qq i ka pqrpunuar Andriqi ruhen me fanatizëm të madh nga ushtria serbe. Kështu ju vetë mund të konkludoni për nobelistin e librit “Urra mbi dri”.

          Pyetje: Do të thotë se urrejtja ndaj shqiptarëve është direkte nëëpr institucionet serbe?

          Përgjigje: Po, për fat të keq dhe kjo mundet të argumentohet në shumë mënyra, për shembull mitet serbe se Kosova është djepi i Serbisë etj. Kjo është qesharake. Djepi mundet të jetë i atij populli që është shumicë dhe se Kosova është e banuar me popullatë etnike shqipare mbi 92w dhe 8w janë popuj serbë, malaziaz, turq, romë etj. Ky është një argument. Dhe argumenti tjetër është se dihet mirë se kur u bë dyndja sllave drejt Ballkanit, ilirët, shqiptarët e sotëm, ishin në këti territore dhe se sllavët kur erdhën në Ballkan me vete kishin djepa, por tokën e Kosovës e gjetën këtu dhe s’e prunë në strajca. Në luftra të gjata qindravjeçare shqiptarët ruajtën kulturën dhe territoret e tyre, po edhe humbën shumë nga këto territore.

          Pyetje: Sa qëndron pretendimi se shqiptarët kanë bërë shpërnguljen e serbëve prej Kosove, po ashtu sipas statistikave jugosllave se shqiptarët i kanë përdhunuar femrat serbe?

          Përgjigje: Kjo s’është aspak e vërtetë, sepse në fakt shqiptarët e Kosovës kurrë s’kanë patur pushtet real në Kosovë. Kosovën e kanë qeverisur serbët dhe shqiptarët që kanë qenë në funksione, kanë qenë vegla të Titos. Nuk është e vërtetë se Kosova në Kushtetutën e vitit 1974 i ka pas të gjith atë drejtat. Edhe ato pak të drejta ishin vetëm në letër, dhe se për këtë shqiptarët demonstronin, që populli i Kosovës të ketë të drejta sikur popujt e Ballkanit ose të republikave të tjera jugosllave. Pushteti serb përdori metoda brutale ndaj demonstratave paqësore. Për të ndryshuar edhe kushtetutën që ishte në kohë të Titos, serbët hartuan skenare e shpifje nga më të pabesueshmet. Ato krime që bënin vetë ndaj shqiptarëve i shpallnin dhe reklamonin si krime të shqiptarëve ndaj serbëve. Një gjë dihet mirë: që prej vitit 1923 kur Kosova iu aneksua Serbisë, e deri në këtë orë kur po bisedojmë bashkë në radio, burgjet serbe janë të mbushura me të burgosur politikë siç ka qenë për 28 vite burg ASem Demaçi dhe, edhe sot e kësaj dite gjenden djemtë më të mirë nëpër burgjet serbo-jugosllave, siç është Ukshin Hoti, profesori i Universitetit të Prishtinës dhe kryetar i UNIKOMIT etj.

          Pyetje: Po a mundet të kuptohet se UÇK-ja po hakmerret ndaj serbëve. Kush është UÇK-ja dhe a ka mbështetje në popull, kush e ka në kontroll këtë grup dhe a njihen udhëheqësit politikë të saj?

          Përgjigje: UÇK-ja u formua si forcë vetëmbrojtëse dhe i ka shpallur sulme pushtuesit vetëm në aparatin represiv, pra, ushtrisë serbe, policisë dhe qenrdave të sigurimit serb, dhe deri tash nuk ka sulme ndaj civilëve serbë. Duhet të kuptohet edhe rasti se policia sekrete serbe vepron me uniforrë civile dhe kjo po maltreton popullin dhe se ka mundësi që të kryhet ndonjë aksion ndaj tyre, por nuk don të thotë se janë civilë serbë, ata janë specialat serbë. Sa se kush e kontrollon UÇK-në mund të them se atë e komandojnë njerëz të aftë që i njohin rregullat ndërkombëtare dhe se nuk do të bien në grackat e ushtrisë pushtuese, por do të udhëheqin luftën vetmbrojtëse.

          Pyetje: Po kështu nuk mendon lideri i Kosovës Ibrahim Rugova, ai shton se këto forca janë terroriste, se këto provokojnë Serbinë. Çfarë mendoni ju?

          Përgjigje: Kjo që thotë Rugova se s’ka UÇK dhe se ata janë terroristë etj., mua më kujton klikat titiste, që në vitin 1981 kërkesat e popullit i quajtën seperatiste. Fjalori i sotëm i Rugovës do të ketë jehonë të keqe në popull dhe do t’i japë të drejtë që Serbia të bëjë masakra ndaj popullit duarthatë. Por kjo klikë në esencë është. Po me këto shpifje prej antishqiptari, Rugova i vjen vërtetë në ndihmë Serbisë, por nuk mund të ndalë forcën dhe besimin e popullti drejt lirisë.

          Pyetje: Rugova është kundër këtij grupi, po atëherë kush janë këta që bëjnë pjesë në këtë ushtri, që e quajnë veten çlirimtarë?

          Përgjigje: Këta janë bijtë më të mirë të popullit tonë të shumëvuajtur. Ata janë heronj që japin jetën vetëm që edhe populli shqiptar të jetë i lirë si popujt e tjerë të Ballkanit. Ata kanë të drejtë të mbrojnë interesat e popullit të Kosovës. Ata kanë dhënë prova se duan një zgjidhje dhe gjithmonë kanë vepruar në mënyra demokratike, po pushtuesit serbë i terrorizonin dhe i dënonin me burgime të gjata deri me 15-20-30 vjet burg. Derisa klika e Ibrahim Rugovës kanë qenë shërbëtorët e Titos, më vonë edhe të tjerëve dhe këta janë në gjendje të jenë edhe në shërbime të shumëfishta por ata nuk i shërbejnë popullit të Kosovës. Këto mendime i kam pas që kur doli në skenë ky njeri, i cili ishte një sekretar i Lidhjes së Komunistëve dhe Kryetar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës. Rugova ka përkrahje nga perëndimi. Edhe shqiptarët, po edhe unë, e kam përkrahur që ky të merret seriozisht me zgjidhjen tonë kombëtare, po ky njeri me këto deklarata është duke e treguar veten se kush ka qenë deh se kush është.

– Ju faleminderit për bisedën!

– Me nder qofshi!

  1. Ky emision quhet “Straks” dhe jepet një herë në javë vetëm 45 minuta dhe trajton temat aktuale që ndodhin brenda javës. Ky emision është shumë i dëgjuar në Danimarkë se këtu ftohen njerëz ekspertë të kulturës, ekonomisë, politikës etj.

 

 

          Tragjedia e shqiptarëve

 

          – Në lojën për Ballkanin, siç duket, shqiptarët edhe njëherë u harruan –

 

 

Negociatat për paqe në ish – Jugosllavi përfunduan në SHBA. Të drejtat nacionale dhe shoqërore të shqiptarëve edhe kësaj here u anashkaluan nga komuniteti ndërkombëtar. Shqiptarët, që për nga numri i popullsisë ishin të tretët në ish-Jugosllavi, megjithatë, nuk ishin në tryezën e bisedimeve. Pse? Askush nuk u spjegua për këtë padrejtësi të re të një modeli të vejtër.

Gazetari danez Klaus von Jensen më 1913 shkroi se Ballkani, në historinë e transsanksioneve të superfuqive, u pëdor si pare (mall) për kusuritje. Vërtetë kishte të drejtë. Dhe kanë patur të drejtë të gjithë ata që kanë thënë të vërtetën.

Një çmim i madh u pagua nga populli shqiptar, interesat e të cilit, çdo herë që superfuqitë merrnin vendim për ndryshimin e kufijve në Ballkan, liheshin anash. Me trojet shqiptare kënaqnin orekset fuqitë shoviniste të Ballkanit.

Më lejoni, që në këtë kontekst, të përmend vetëm konferëncën e Londrës më 1912-1913, e cila sakatosi trojet shqiptare (edhe më parë të sakatosura) dhe njohu shtetin shqiptar të krijuar vetëm në një pjesë të trojeve të tija. Ishte një padrejtësi historike, plagët e së cilës kullojnë gjak edhe sot.

Pas Luftës së Dytë Botërore, shqiptarëve në ish – Jugosllavi, iu premtua një referendum, ku populli do të vetevendoste dhe do të mund të merrte vendim, për t’iu bashkëngjitur atdheut të vet, por një referendum i tillë nuk u realizua kurrë.

Kur Jugosllavia u shkatërrua edhe shqiptarët kërkuan që të respektohen të drejtat e tyre kombëtare dhe socaile, që ata të trajtohen të barabartë me popujt e tjerë në ish- Jugosllavi. Por kjo nuk ndodhi.

Shqiptarëve në ish – Jugosllavi në vazhdimësi u janë mohuar të drejtat kombëtare dhe shoqërore. Shtetet e Evropës heshtën. Gjermania përshembull, edhe pas bashkimit të popullit gjerman në një shtet, lejon që të vazhdojë ky mjerim për shqiptarët dhe nuk kërkon që edhe shqiptarëve t’u lejohet e njëjta mundësi. Përse trëmbet Bota nga bashkimi i 7 milionë shqiptarëve kur nuk trëmbet nga bashkimi i gati 100 milionë gjermanëve?

Shqiptarët nuk janë një minoritet në ish – Jugosllavi. Në Kosovë dhe Maqedoni, në një territor të përbashkët, jetojnë 3 milionë shqiptarë. Shumë më tepër (banorë) se sa jetojnë në Slloveni, e cila ka kohë që është njohur nga komuniteti ndërkombëtar.

E vetmja e drejtë që u është lejuar shqiptarëve ka qënë e drejta për ndërtimin e xhamive.

Kur kroatët votuan për pavarësinë e tyre, Gjermania menjëherë e pranoi Kroacinë. Edhe shqiptarët në Kosovë mbajtën një referendum të ngjashëm, por pavarësia e Kosovës nuk u njoh nga askush.

Ne jemi kundër konfliktit të armatosur, pasi e dimë se do të ish më mirë që problemi të zgjidhej ndryshe. Popujt e tjerë në Ballkan janë vëllezërit tanë dhe ne dëshirojmë të jetojmë me ta si fqinjë të mirë edhe në të ardhmen, siç kemi jetuar më qindra vjetë.

Ngjarjet e viteve të fundit tregojnë qartë se janë krijuar vetëm tragjedi të reja dhe urrejtje, por superfuqitë ende nuk po e trajtojnë seriozisht çështjen shqiptare. Ato mohojnë të drejtat e njëjta që popujt e tjerë të Ballkanit i kanë.

Që Maqedonia të jetë shtet i pavarur do të thotë që shqiptarët në Maqedoni dhe Kosovë, tani, të ndahen edhe me një kufi. Populli im, tani, ndahet në tri shtete.

Për shqipatrët në Maqedoni, njohja e Maqedonidë, do të thotë realisht, keqësim i situatës së tyre, pasiqë nuk mund të përdoren më institucionet për arsimim të lartë në gjuhën shqipe në Kosovë të cilat i kemi përdorur para shpërbërjes se Jugosllavisë. Shqiptarët në Mqedoni janë grupi më i madh etnik, por megjithatë konsiderohen si qytetarë të dorës së dytë e të tretë.

Kohë më parë, një përfaqësues gjerman (Roman Hercog), në parlamentin shqiptar u shpreh edhe për çështjen shqiptare. “Gjermania – tha ai – mbështet të drejtën e shqiptarëve për autonomi në Kosovë”. Çfarë absurdi! Shqiptarët kërkojnë pavarësi, jo autonomi.

Shqiptarët janë mbështetur tani për muri dhe janë thellë të deziluzionuar e të pezmatuar ndaj përdorimit të tyre si parà (mall) për kusuritje, edhe një herë, nga fuqitë e mëdha në pazarllëqet e tyre.

 

“International Horizont”, dhjetor 1995

 

          PS: “Internatonial hroizont” është revistë mujore, që trajton vetëm tema me karakter ndërkombëtar.

 

          Kosova e zënë mes luftës dhe paqes

 

Tani aeroplanët danezë nga Italia janë kthyer në Danimarkë. Presioni ushtarak ndaj udhëheqjes serbe ka dështuar. Rendi politik i ditës po ndrron shpejt. Çështja kyçe e së djeshmes sot është harruar. Edhe më tej në bjeshkët e Kosovës gjenden mjaft shqiptarë, megjithëse me mijëra janë kthyer në vendbanimet e tyre. Rreziku i një katastrofe humanitare vështirë se mund të përballohet. Ka një sasi të konsiderueushme të shtëpive e drithrave të djegura, bagëtitë janë të mbytura. Urgjentisht është e nevojshme një ndihmë e madhe humanitare, për të larguar të ftohtit si dhe sëmundjet e ndryshme. Shqiptarët nuk duan të jetojnë nga ndihmat, por kanë nevojë për ndihmë, të rimëkëmbin ekonominë, edhe ashtu të rënuar tej mase.

Po të bënim llogarinë e muajve të shumtë të luftimeve të ashpra në Kosovë, përfundojmë në konkluzionin se nuk ka ndryshime rrënjësore, në krye të udhëheqjes serbe edhe më tutje është Millosheviçi, i cli ende mban Kosovën në rrethim te hekurt. Edhe pse janë tërhequr shumë kontigjente ushtarakësh, prapëseprapë ndodhin bombardime dhe terror mbi popullatën civile.

NATO dhe Millosheviçi bisedojnë edhe më tej me Ibrahim Rugovën, i cili ka humbur harmoninë me kërkesat e shqiptarëve, thjesht ai është një president i vetëshpallur, i cili ndjek një politikë pacifiste, shumë të dyshimtë dhe që po e dëmton rëndë Kosovën e interesat e popullit të vet. Ai pajtohet me ata rezultate bisedimesh, të cilat shqiptarëve u sugjerojnë forma të ndryshme autonomiste (të zgjeruar, të kufizuar!) në Ballkan. Të gjitha këto përshkohen me dobësi të mëdha që popujt në Ballkan nuk janë pyetur. Përkundarzi, ndryshe është vepruar me pjesën jugore të Danimarkës (Julland) dhe Gjermaninë më 1920.

E përbashkët për të gjitha këto konferenca ka qenë konsiderimi i shqiptarëve si pakicë kombëtare në ish Jugosllavi, por kjo mbeti e pasqaruar. Shqiptarët përbëjnë kombin e tretë për nga madhësia në ish – Jugosllavinë e vjetër, por pa pasur statusin e republikës, sikurse e kishin popujt e tjerë jugosllavë. Për pak vite, shqiptarët patën një autonomi të caktuar, pa privilegjin e kontrollit të pasurive natyrore të Kosovës.

Millosheviçi i mori autonominë popullit tim, i cili kishte nuhatur nacionalizmin reaksionar të tij. Me dhjetra vite shqiptarët luftuan për t’i gëzuar po ato të drejta që gëzonin popujt e tjerë të ish – Jugosllavisë. Kjo nuk u arrit kurrë. Ne u bëmë më të varfër dhe të shtypur nga ai regjim që i ngjante Aparteidit në Afrikën e Jugut. Provuam të gjitha mjetet paqësore për të ngritur zërin e arsyes së opinionit demokratik evropian. Askush nuk reagoi, përveç një numri organizatash të pavarura, që raportonin për terrorin e udhëheqjes serbe të ushtruar në Kosovë. Fundja, shqiptarëve e vetmja alternativë u ngeli, lufta e armatosur. UÇK-ja u rrit si një vazhdimësi e luftës së shqiptarëve. Sot është qartësuar se shqiptarët nuk e kanë të lehtë të durojnë ushtarakisht ndaj ushtrisë serbe, që është aq shumë e armatosur. Disa mendojnë se zgjidhja duhet kërkuar në tryezën e bisedimeve. Por çfarë principesh duhen vënë në themel për një zgjidhje?…

Kryesore është që njeriu të kërkojë zgjidhjen, e cila bazohet në barazinë e të drejtave të popujve. NATO-ja ndaj udhëheqjes serbe vetëm deri më tani sa bëri një lojë muskujsh. Çdo të arrijë përpos asaj që NATO-ja të popullarizohet dhe të krijojë bazat e fuqive të mëdha në Ballkan?! Deri tani asnjë nga fuqitë e mëdha nuk ka ndonjë qasje reale për zgjidhjen e problemit. Përkundrazi, shkohet sipas asaj të vjetrës, se shqiptarët për rezultatet e marrëveshjes as që duhen pyetur.

Kur fuqitë e mëdha së fundit bënë “zgjidhjen” për popujt e Ballkanit, krijuan marrëveshjen e Dejtonit, që aspak nuk preku çështjen shqipatre. Sot, akoma politikanët me përgjegjësi, thonë se Gjermania nuk gëzonte për ribashkim, pa marrë parasysh se çdo të mendonte njeriu lidhur me ish- Gjermaninë Lindore. Përse i mohohet popullit shqiptar kjo e drejtë?

A ka një shtet më të madh dhe më të pasur me të drejta, përballë shteteve të vogla dhe varura? Në këtë pyetje nuk janë përgjigjur as ministri i jashëtm amerikan, gjerman apo danez. Për këtë askush se ka të qartë se çfarë detyrash do të kryejnë në të ardhmen kontigjenter e OSBE-së. Nëse nuk merren qëndrime parimore, shqiptarët e Kosovës për një kohë të gjatë do të mbeten në zonën e rrezikshme, mes luftës dhe paqes.

 

18 nëntor 1998

 

          Protestë

 

– Në lidhje me vizitën e Ministrit të Punëve të Jashtme të Maqedonisë –

 

Dje arriti për një vizitë zyrtare në Danimarkë Ministri i Punëve të Jashtme të Maqedonisë, Lobomir Ferckovski. Sot zhvillon disa takime me qeverinë daneze. Ndër këto takime pritet të bisedojë edhe me Ministrin e Punëve të Jashtme N. H. Pedersen.

Si kryetar i seksionit të këshillit për mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të njeriut në Kosovë, dëshiroj që fuqishëm të protestoj kundër kësaj vizite.

  1. Fecovski është krejt i ri në postin si Ministër i Jashtëm. Më herët ka qenë Ministër i Punëve të Brendshme, përgjegjës për një mori arrestimesh kundër shqiptarëve dhe ka shkaktuar shumë vuajtje. Mbi të rëndon dhuna ndaj shqiptarëve, shkelja prej tij e të drejtave për shkollimin e shqiptarëve në gjuhën shqipe, ngatërresat që ka sjellë mes shqiptarëve myslimanë e ortodoksë e deri tek ndalimi për ngritjen e një memoriali në nderim të humanistes së madhe me famë botërore, fituese e çmimit Nobel, Nënë Tereza.

Organizata të ndryshme për të drejtat e njeriut kanë dokumentuar cënime të pa numërta t të drejtave njerëzore të shqiptarëve ndër to: vrasje policore, sulme të ndryshme ndaj popullatës, sterelizimi i dhunshëm ndaj femrave shqiptare, kontrollet e shqiiptarëve etj.

Në vitin 1994 më tioturuan mua, gjatë një vizite në familjen time në Tetovë, për shkak se unë u fola shqip.

Kiltura shqiptare tentohet të zhduket nga faqja e dheut. Shkollat dhe Univeriteti janë mbyllur me dhunë. Mësuesit dhe profesorët burgosen. Si shembull mund të cekim se në vitin 1980 ishin 38 shkolla të mesme, ndërsa sot kanë mbetur sa gishtrinjtë e njërës dorë.

Shqiptarët janë spastruar sistematikisht nga sektori shtetëror. Eshtë vetëm një përqindje e vogël në polici dhe korpusin ushtarak, se këto organe përdoren për shtypjen e popullit shqiptar në Maqedoni.

Të gjitha këto janë dokumentuar mirë para qeverisë daneze, kësisoj është krejt e pakuptueshme që Ministri i Punëve të Jashtme të Danimarkës t’i shtrëngojë dorën një vrasësi.

 

Ju përshëndes

Xhemil Zeqiri

Kryetar i Këshillit për Mbrojtjen e Lirive dhe të Drejtave të Njeriut në Kosovë – dega Danimarkë

 

          Le të na prijë flamuri i idealeve të lirisë

 

I nderuar President i Shqipërisë,

I nderuar Kryeministër i Shqipërisë,

Në emër të degës së Këshillit për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut në Kopenhagë të Danimarkës, ju uroj zgjedhjet tuaja përkatësisht në postet e Presidentit dhe Kryeministrit të Shqipërisë. Zgjedhjet e parakohshme të 29 qershorit u pritën me interes të veçantë nga i gjitëh populli shqiptar brenda dhe jashtë Atdheut, si dhe nga mbarë opinooni botëror. Një vit më parë Partia Demokratike e Sali Berishës kishte manipuluar me forcën e dhunës zgjedhjet e 26 majit 1996, duke kryer kështu një grusht shteti e duke e zhytur vendin më thellë në një krizë të gjithanshme politike, ekonomike, institucionale deh konstitucionale. Në Shqipëri ishte instaluar prej kohësh një regjim i tipit fashist dhe populli shqiptar nuk e ndërpreu asnjëherë rezistencën e tij titanike për përmbysjen e tij. Shprehje e kësaj rezistencë të gjatë ishte sidomos revolta popullore që shpërtheu në janar – shkurt 1997, që çoi deri në kryngritjen e armatosur, jehona dramatike e së cilës u dëgjua në mbarë Botën.

Kjo rezistencë kolosale bëri të mundur që në zgjedhjet e 29 qershorit populli shqiptar të votonte për Partinë Socialiste të Shqipërisë. Çdo shqiptar i ndershëm e ka përshëndetur me gjithë zemër këtë fitore.

Çdo njeri i arsyeshëm i kupton vështirësitë me të cilat do të përballet Shqipëria si pasojë e atij shkatërrimi të madh që solli qeverisja e Partisë Demokratike. Të ringresh shtetin nga e para me të gjitha institucionet e tij, të ringresh ekonominë mbi një truall ku kanë bërë gjëmën e madhe teoritë e terapisë së shokut dhe tokës se djegur, të rivendosësh rendin e qetësinë në një vend me popullsinë e armatosur dhe ku terrorizojnë e gjakosin bandat, nuk është e lehtë, por shpresat janë të mëdha se do të kalohen vështirësitë dhe do të dilet nga kriza e përgjithshme.

Janë gjithashtu të mëdha shpresat se ju me autoritetin tuaj do të ndikoni fuqimisht në shërbim të çështjes sonë kombëtare, e cila u sabotua jo pak nga politika e Sali Berishës. Kosova e pushtuar nga serbët, popullsia shqiptare në trojet e tij etnike në Republikën e sajuar të Maqedonisë, të cilit kohët e fundit nuk po i lejohet as simboli i vet kombëtar i Flamurit, janë plot besim e shpresë se Presidenti dhe Kryeministri shqiptar do të mbrojnë me urtësi, mençuri, largpamësi dhe trimëri çështjen e tyre të drejtë.

Urimet më të mira për shtetin e ri shqiptar dhe qeverinë e re!   Le të na prijë të gjithëve flamuri i idealeve të lirisë e demokracisë, flamuri i unitetit dhe i bashkimit, që kombi ynë i vjetër të rinojë e të përparojë në Evropë në këtë fund shekulli dhe në shekullin e ri që po vjen.

Rroftë kombi shqiptar!

 

Përshëndetje patriotike

Xhemil Zeqiri

Kryetar i dedës së Këshillit për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut Kopenhagë

 

Kopenhagë, 25 korrik 1997

 

          Letër e hapur

Presidentit zotit Sali Berisha

 

Ne, një grup shqiptarësh që punojmë në Danimarkë, krahas punës së përditshme dhe lodhjes në dhé të huaj, kemi punuar dhe punojmë për informimin e opinionit ndërkombëtar për represionin sllavo-grek, që me marrëveshje, i koordinojnë aksionet kundër popullit shqiptar, si në trojet e pushtuara, ashtu edhe ndaj Shqipërisë zyrtare.

Të jeni të bindur se në frymën demokratike që përfshin shtetet ish-socialiste, edhe ne kontribuam për demokratizimin e shtetit amë.

Krahas punëve të mirë që po bëhen, ne jemi të brengosur për disa procese të montuara kundë ish politikanëve, për arrestimet e gazetarëve, eprorëve ushtarakë deh dënimet e liderëve të opozitës.

Pavarësisht se në ç’mënyrë emërtohet dhuna, neve na bën që të mos flemë të qetë e të mendojmë më tepër për hallet e atdheut.

Zoti President!

Tash, kur Ballkani është pëfshirë gati në stuhitë e luftës dhe armiqtë tanë janë tërbuar, neve nuk na mbetet tjetër veç një bashkim shpirtëror dhe të mbrojmë veten nga shovinistët sllavo – grekë.

Pra, duhet të bashkohet populli pa dallime ideologjike e fetare, t’i shtrëngojmë durat njëri – tjetrit si në kohën e Abdyl Frashërit dhe t’i dalim zot atdheut.

Pra, zoti President, kërkojmë të merrni masa urgjente sa nuk është bërë vonë që:

  1. Të ndërpriten proceset e montuara ndaj ish politikanëve.
  2. Të lirohen të gjithë të burgosurit politikë pavarësisht se si, ç’emra e ç’akuzë u është ngarkuar.
  3. Për hir të grave, nënave e të gjithë atyre që kanë një logjikë të shëndoshë, bijës së Manastirit, ku është mbajtur Kongresi i Alfabetit të gjuhës shqipe, plakës 74 vjeçare Nexhmije Hoxhës, t’i shpallet amnisti.

Kështu dhe në këtë mënyrë do të besojnë të gjithë se shqiptarët, pra edhe ne jashtë atdheut, se Shqipëria po ecën drejt demokracisë dhe se shqiptarët po punojnë për çështjen kombëtare.

Vallë, Gjermania, e cila i ndërpreu proceset e dënimeve kundër ish – politikanëve, përse e bëri këtë, sepse ishte e dobët dhe kishte nevojë të përforcohej, kishte nevojë për paqe të brendshme? Po Shqipëria, është e fortë e nuk ka nevojë të përforcohet? Ka paqen e brendshme edhe ajo nuk i duhet, apo si? Shembullin e Gjermanisë, si një prej vendeve të njëmendta demokratike, duhet ta ndjekë edhe Shqipëria, jo për tjetër, por për të mirën e vetë Shqipërisë dhe të mbarë kombit shqiptar.

Tash shumë armiq të djeshëm, po paraqiten si miq, gjë që duhet pasur kujdes ndaj tyre.

 

Me nderime e përshëndetje

Xhemil Zeqiri

 

Kopenhagen, 29 qershor 1994

 

          Europë, ku je?

 

Gjatë këtyre javëve të fundit acarimi politik është shtuar në rajonin shqiptar të Kosovës. Edhe kësaj herë është shtypja e të drejtave kombëtare të shqiptarëve, që ka shkaktuar protesta.

Në fillim të tetorit pati demonstrata studentore në Kosovë, me kërkesë për rihapjen e universitetit në gjuhën shqipe, lirimin e të gjithë të burgosurve politikë dhe ndalimin e terrorit serb kundër popullit shqiptar. Sikurse edhe ka ndodhur shumë herë më parë, kjo demonstratë paqësore u ndesh me përdorimin e fuqisë brutale nga policia serbe. Qindra studentë u plagosën dhe shumë të tjerë ende janë të burgosur.

Studentët në Kosovë gëzojnë një përkrahje të gjerë edhe në shtetin shqiptar jashtë kufijve të Kosovës. Demonstrata të mëdhaja pati po ashtu edhe në një sërë shtetesh, si në Gjermani, në Bon, ku morën pjesë deri në 100 mijë shqiptarë. Edhe në Kopenhagë pati demonstrata shqiptarësh.

Diplomatë të huaj dhe presidenti i Kosovës, Ibrahim Rugova, u munduan t’i ndalojnë studentët. Studentët pranuan t’i pushojnë protestat, që t’i japin një shans bisediemve. Sot një pakicë i beson Ibrahim Rugovës. Qysh më 1 shtator vitin e kaluar ai nënshkroi një marrëveshje me presidentin serb Millosheviç për rihapjen e shpejtë të shkollave publike shqiptare. Por asgjë nuk u realizua.

Studentët kanë deklaruar se do t’i vazhdojnë demonstratat po qe se nuk do të jepet kurrfarë rezultati deri më 15 tetor. Një raund i ri për aksione proestuese është në përgatitje e sipër në tërë Kosovën. Udhëheqja serbe ka reaguar përmes ministrit të brendshëm Rade Markoviç, i cili në një mbledhje për gazetarët bëri të ditur se nuk do t’u jepte leje prë demonstrim shqiptarëve.

Gjatë zgjedhjeve serbe, të cilat i bojkotuan shqiptarët Millosheviçi u dobësua dhe zgjodhi rrugën e bashkëpunimit me të djathtët ekstremë nacionalistë, të cilët dëshirojnë t’i dëbojnë shqiptarët nga Kosova.

Kur studentët shqiptarë dualën në rrugë, u ripërsërit pyetja e tyre: Evropë ku je? Ata dëshironin që Evropa të parqitet qartë dhe të dënojë politikën apartheideske serbe, e cila edhe sot e kësaj dite vazhdon në mes të Evropës. Në taktikën e lojës dhe të influencës së tyre në ish – Jugosllavinë, shqiptarët duan t’i gëzojnë po ato të drejta që kanë dhe popujt e tjerë të Europës. Prandaj, protestat do të vazhdojnë. Unë e sugjeroj qeverinë daneze dhe Kuvendin francez që t’i përkrahë studentët shqiptarë dhe kërkesën e shqiptarëve për vetëvendosje.

 

Përshëndetje miqësore

 

Xhemil Zeqiri

Kryetar i Seksionit në Danimarkë të Këshillit për mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të njeriut në Kosovë

 

          Demonstratë në Maqedoni

 

            Prej Jens Holsoe botuar në Politiken datë 08. 08. 1997

 

Shtypja kundër minoritetit shqiptar në Maqedoni është në rritje pas demonstratave të përgjakshme në qershor të vitit 1997, thotë shqiptari që banon në Danimarkë, nëpërmjet një Letre të Hapur që u drejtohet Ministrisë së Jashtme të Danimarkës, OSBE dhe Këshillit të Evropës. Demonstratat ndodhën në qytetet e Gostivarit dhe Tetovës, ku shumica e popullatës eshtë shqiptare. Situata është shumë e rëndë dhe perëndimi duhet të ndërhyjë në këtë konflikt, thotë për Politiken Xhemil Zeqiri – Kryetar i Këshillit për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut në Kosovë – dega Danimarkë. Ju duhet ta detyroni Maqedoninë që t’i respektojë obligimet e veta që ka karshi komunitetit ndërkombëtar, mos t’i terrorizojë grupet etnike në Maqedoni, se përndryshe përgjegjësinë do ta mbajë Evropa dhe Shtetet e bashkuara të Amerikës për këtë represion që po bëhet ndaj shqiptarëve.

 

          Shqiptarët e Kosovës vazhdojnë luftën

 

            Prej Irene Stelling botuar në Politiken datë 21.01.1999

 

          UÇK-ja kërkon parà për bukë dhe armë, sepse qindra studentë shqiptarë që kanë ndërprerë studimet janë në gjendje të vdesin për çlirimin e Kosovës prej serbëve.                             

UÇK-së po i bashkëngjiten shumë të rinj dhe ajo po kthehet ushtri e madhe. Për të, shqiptarët e Kosovës në 2Danimarkë dhe vendeve të tjera evropiane mundohen të mbledhin mjete dhe t’ia dërgojnë kësaj ushtrie në Kosovë, që të vazhdojë lufta deri në çlirim, thonë shqiptarët që banojnë në Danimarkë.

          Përkrahja

Përafërisht kështu mendon edhe Xhemil Zeqiri, i cili është kryetar u Këshillit për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut në Kosovë – dega në Danimarkë. Ushtria Çlrimtare ka përkrahje në popull dhe s’ka nevojë të shkohet prej perëndimi, por ka nevojë për ndihma ekonomike për ta mbrojtur popullin në bjekshkët e Kosovës, ku UÇK-ja është mirë e armatosur, e mbron më mirë popullatën civile dhe forcat serbe nuk mundin të bëjnë masakra, thotë ai për Politiken. Së paku 50 shqiptarë prej Danimarke janë nisur për luftë vitin e kaluar. Unë mundem t’ju them kam dhënë 20.000 kruna daneze prej xhepit tim në ndihmë vullnetare ndaj UÇK-së.

          Dezertorët serbë

Sipas Xhemil Zeiqirit, një arsye pse UÇK-ja s’ka nevojë për rekrutë të rinj, sigurisht është se studentët e univeritetit të Kosovës janë lënë rrugëve që nga viti 1990 dhe një pjesë e tyre mendon se është më mirë që t’i bashkohen Ushtrisë Çlirimtare. UÇK-ja furnizohet me armë nga disa burime, një ndër ta është dhe dorëzimi i dezertorëve, të cilëve u merret arsenali ushtarak dhe arratisen në zonat e çliruara që kontrollohen nga shqiptarët. Dezertorët janë edhe prej minoriteteve të tjera, si turq, romë, hungarezë etj., na spjegon Xhemil Zeqiri. Dhe shton se ata ia dorëzojnë armët UÇK-së për të shpëtuar nga kjo makinrei luftarake, ku merren me dhunë dhe i çojnë në luftë kundër popullatës shqiptare.

Si Riza Nikqi dhe Xhemil Zeqiri shpreojnë se lufta së shpejti do të marrë fund e do të ketë një zgjidhje. Riza Nikqi e ka shpresën te NATO-ja dhe shpreson në prezencën e saj ku do t’i detyrojë palët që të uken në tavolinën e bisedimeve, ndërsa Xhemil Zeqiri mendon se sanksionet ekonomike dhe politike do ta detyrojnë Serbinë të lëshojë Kosovën sepse serbët janë në një krizë të madhe ekonomike.

 

          Gjurmë patriotike

 

Me Xhemil Zeqirin për së pari herë do të njihem në vitin 1987 në një demonstratë të Lëvizjes Popullore të Kosovës në kryeqytetin e Zvicrës, në Bernë… Ai, bashkë me disa emigrantë të tjerë, kisheet ardhur nga Danimarka për të marrë pjesë në demonstratën masive, ku kërkoheshin të drejtat e shqiptarëve të Kosovës dhe pavarësia e saj.

Ishte koha kur pjesa dërmuese e demonstrantëve i mbulonin fytyrat me maska për shkak të përndjkejeve të UDB-së jugosllave, e cila, sikurse edhe sot, i ndiqte aktivistët, përkrahësit dhe simpatizantët e Organizatës Ilegale LPK.

Pas demonstratës, zi zakonisht, pjesëmarsëit tuboheshin në ndonjë sallë ku hiqeshin maskat dhe vazhdonte proetsta… Si rregull pjesëmarrësit e demonstratës që vinin nga shtetet e tjera strehoheshin në banesat e shqiptarëve që jetonin e punonin në qytetin ku zhvillohej demonstrata. Atë natë qëlloi rastësisht që edhe unë të jem në një dhomë me grupin e emigrantëve të Danimarkës. Biseda në dhomë përfundoi në mëngjes. Preokupimi kryesor si zakonisht ishte çështja e Kosovës, organizimi i emigrantëve në shtetet e Evropës, si dhe sensibilizimi i çështjes së Kosovës në perëndim. Në këto biseda dallohej Xhemil Zeqiri, i cili, siç thoshin të tjerët, ishte njëri nga aktivistët më të shquar në Danimarkë. Që nga viti 1980 kishte krijuar kontakte me organizata qeveritare dhe joqeveritare të Danimarkës, të cilat interesoheshin për çështjen e Kosovës dhe të shqiptarëve në përgjithësi.

Bashkëatdhetarët e tij rrëfenin me admirim për anagzhimin e Xhemil Zeqirit në sensibilizimin e çështje së Kosovës dhe problemeve me të cilat ballafaqoheshin shqiptarët që jetonin në trojet e tyre etnike në Jugosllavinë titiste.

Xhemil Zeqiri në vitet 1980-1982 ishte furnizuesi kryesor me literaturë dhe filma me përmbajtje patriotike, të cilat ishin rrepëtsisht të ndaluara nga autoritetet jugosllave dhe policia sekerte sllave, UDB-ja. Shpërndarja e këtyre materialeve bëhej në mënyrë aq sekrete saqë shumë emigrantë nuk kishin njohuri për atë se kush i shpëradnte këto materiale. Komuniteti shqiptar në Danimarkë në vitet 980-1983 kishte vetëm një klub ku t o të përhapen haptas demonstratat e studentëve të Kosovës.

Nga viti 1985 deri në vitin 1989 me organizimin e SHKSH “Besa” në Danimarkë do të zhvillohen një sërë demonstratash dhe aktivitetesh ne karakter politik dhe kulturor në favor të çështjes kombëtare. Gjatë viteve 1985-1988 Xhemil Zeqiri do të angazhohet në krijimin e Komitetit Danez “Miqtë e Kosovës”, komitet ky, i cili do të përbëhet nga politikanë, shkencatarë dhe intelektualë të tjerë danezë, të cilët më vonë do të luajnë rol të rëndësishëm në sensibilizimin e çështjes shqiptare.

Kryetare e këtij komiteti do të emërohet Akademikja Mina Skafte Jensen, ndërkaq nënkryetar zoti Jon Pedesen, gazetar dhe analitik politik.

Nëpërmes Komitetit të sipërpërmendur u ngrit në shkallë shumë të lartë edhe sensibilizimi i çështjes shqiptare dhe Kosovës në mënyrë reale. Me iniciativën e Xhemil Zeqirit, Komiteti Danez “Miqtë e Kosovës” në Danimarkë do ta ngrejë çështjen e Adem Demaçit, i cili atë kohë dergjej në burgjet sllave. Më vonë shumë asociacicone daneze si Amisty Internacional në Danimarkë, PEN Klubi Danez, Qendra Daneze për të Drejtat e Njeriut, politikanë dhe intelektualë, deklaruan të bashkëpunojnë me Kometetin Danez “Miqtë e Kosvës”. Përkrahja e këtyre forcave politike dhe intelektuale daneze bëri që disa vite me rradhë të organizohen tubime, demonstrata, debate politike si dhe disa Konferenca ne karakter ndërkombëtar për çështjen e Kosovës. Vlen të theksohet se pas lirimit nga burgu të simbolit të rezistencës kombëtare, Adem Damaçi, komiteti i sipërpërmendur dhe organizatat e tjera do të ftojnë Adem Demaçin në Danimarkë, që ishte vizita e parë e tij në perëndim, me ç’rast ai do të paraqitet në Parlamentin Danez dhe do të kërkojë nga shtetet perëndimore që ta përkrahin Shqipërinë dhe shqiptarët në ish – Jugosllavi.

Gjatë viteve 1988-1999 Komiteti Danez “Miqtë e Kosovës” u anagzhua në hapjen e një radioje lokale në gjuhën shqipe me emrin “Zëri i Kosovës”. Me hapjen e radios sensiblizimi i çështjes së shqiptarëve arriti pothuaj kulminacionin.

Në fillim të viteve ’90 Xhemil Zeqrri do të jetë përkrahës i forcave demokratike si në Kosovë ashtu dhe në viset e tjera shqiptare nën Jugosllvai. Mirëpo sipas Xhemil Zeqirit, ai do të ngelë i zhgënjyer nga ato forca. Veçanërisht me themelimin e degëve të partiev politike në diasporë, filloi të sulmohet nga përfaqësuesit dhe individët e tjerë vetëm e vetëm se ishte këmbëngulës në teorinë e tij, se sistemi në Shqipëri nuk duhet të shkatërrrohet. “Shqipëria, thoshtë ai, nuk duhet të bëhet Rumani”. Ai ishte kundër retorikës të disa përfaqësuesve të partive politike, të cilët thoshin: “Ta prishim fillimisht Shqipërinë komuniste, staliniste e pastaj me demokraci të bëjmë Shqipërinë e madhe. Shkatërrimin e Shqipërisë e dëshiron edhe Serbia dhe armqitë tradicionalë të shqiptarëev”, thoshte Xhemil Zeqiri.

Dhe kështu fillon rezerva e tij ndaj partive demokratike shqiptare dhe sulmi i partive demokratike ndaj Xhemil Zeqirit.

Sulmi ndaj Xhemil Zeqirit do të arrijë kulminacionin në vitin 1994, kur ai nëpërmes të një letre të hapur drejtuar atëbotë kryetarit të Shqipërisë, Sali Berisha, letër që u botua në shumë gazeta shqiptare, kërkon nga ky, të ndërpresë proceset e montuara politike ndaj ish – politikanëve. “Gjermania, shkruan në letër Xhemil Zeqiri, ndërpreu prceset politike ndaj politikanëve sepse kishte nevojë të përforcohet dhe kishte nevojë për paqe të brendshme. Shembullin e Gjermnaisë duhet ta ndjekë edhe Shqipëria së bashku me ju, për të mirën e Shqipërisë dhe të shqiptarëve…”

Letra në fjalë nga përfaqësuesit e degëve të partive shqipatre në Danimarkë do të karakterizohet si sulm ndaj demokracisë shqiptare, si letër prokomuniste. “A kritikohet presidenti”, thoshin ata.

Edhe përkundër sulmeve dhe etiketimeve të llojllojshme, Xhemil Zeqiri do të vazhdojë me aktivitete kombëtare. Xhemil Zeqiri kontribut të jashtëzakonshëm për çështjen shqiptare do të japë në kuadër të Këshillit Danez për Mbrojtjen e Lirive dhe të Drejtave të Njeriut në Kosovë, ku sot e kësaj dite punon e vepron.

Në opinionin danez Xhemil Zeqiri njihet si veprimtari i palodhur për çështjen e Kosovës dhe çështjen shqiptare në përgjithësi, ndërkaq në mesin e bashkëatdhetarëve si njeriu më i lavdëruar dhe më i sharë i komunitetit shqiptar në Danimarkë.

Veprimtaria e tij njëzetvjeçare është dëshmia më e mirë se kush është Xhemil Zeqiri, i cili këtë vit e gëzon 42 vjetorin e lindjes.

Ky është një përshkrim i shkurtër i veprimtarisë patriotike të zotit Xhemil Zeqiri.

 

Ermal Pollogu (N.J.)

 

          Ibrahim Rugova po paraqitet si ministër i punëve të jashtme të Serbisë

 

Brenda këtyre 60 ditëve bombardimesh, kanë ndodhur shumë gjëra të tmerrshme, që asnjëri nga ne s’e kishte paramenduaar, bile as edhe NATO-ja, por në luftë ndodh edhe ajo eopamundshmja. Në lidhje me këtë mundohet Millosheviçi, që dhjetë shtetet e NATOS- t’i akuzojë në gjyqin e Hagës, ndërkohë që ai po masakron, vret në mënyrë masive dhe i dhunon shqiptarët. E thënë shkurt, ai po përpiqet të zhdukë popullin shqiptar që jeton në trojet e veta në Kosovë. Loja më e fundit e Millosheviçit është ndalimi i Rogovës (udhëheqs i LDK-së). Ky person asnjëherë s’është munduar seriozisht për zgjidhjen e çështjes së Kosovës. Edhe atëherë kur serbët demonstronin kundër Millosheviçit, ishte ky që e mbronte atë. Duke qenë në fuqi ishte ky person që e quajti UÇK-në, me gjuhën e serbit, si terroriste. Eshtë po ku Rugova, i cili edhe tani mundohet ta luajë një rol të atashesë së Millosheviçit. Ai me tu lëshuar nga Serbia, kontaktoi në radhë të parë me kryeministrin italian e më pastaj me Shroderin gjerman dhe Çernomerdinin rus. Dhe këtu qëllimi i Millosheviçit, gjegjësisht Rogovës, është që ta ndajë aleancën e NATO-s. Që më pas të stacionohen forcat e OKB-së dhe jo të NATO-s dhe në Kosovë të vijnë forcat ndërkombëtare që do të jenë në esencë forca pansllaviste ruse, ukrainase e të tjera. Po ashtu në Shqipëri Millosheviçi e ka ish-presidentin Sali Berisha. Ky është shoku dhe miku i Rugovës, i cili ka luajtur një rol proserb sikur me qenë atashe serb në Shqipëri. Këto gjëra janë vështirë të shihen me sy evropian, por me kalimin e kohës të gjitha do të dalin në pah. Loja tjetër e Millosheviçit ishte kinse tërheqja e forcave ushtarake, e cila është një strategji në lojrat dhe manilpulimet e strategjisë serbe. Dhe kështi ai do të tregohet se është i gatshëm të ndërpriten luftimet. Ndërsa burimet tona nga terreni tregojnë se vazhdojnë luftime të rrepta në mes UÇK-së dhe forcave terroriste serbe, të cilat vazhdimisht godasin popullatën civile.

Ibrahim Rugova ka qenë anëtar i Partisë Komuniste serbe-jugosllave dhe vazhdimisht ka pasur poste të larta në ish-Jugosllavi. Pas shkatërrimit të Jugosllavisë, ai për një kohë të gjatë, në emër të rrugës paqësore, e vuri popullin në gjumë, duke i ofruar shpresa të pashpresa. Ai nuk u bashkua kurrë me rezistencën aktive, përkundrazi, e pengoi atë. Ky njeri nuk e kupton se për Kosovën e paavarur po derdhet gjaku lumë. Dhe UÇK-ja me trimëri të pashoqe po i kundërvihet politikës çfarosëse serbe.

Rugova çdo herë e ka përkrahur Millosheviçin, edhe atëherë kur serbët ishin kundër tij (rasti i demonstratave serbe në Serbi) dhe këtu shihet qartë se loja e Millosheviçit ishte që nëpërmjet Rugovës edhe njëherë t’i përçajë shqiptarët dhe të përçajë aleancën e NATO-s dhe në Ballkan të dominojë OKB-ja. Dhe këto ai i shprehu edhe vetë në Itali e gjetiu në takime.

Por patjetër duhet kujtuar se Ibrahim Rugova nuk ka mandat për marrjen e ndonjë vendimi për Kosovën. Këtë të drejtë e ka Hashim Thaçi, gjer në zgjedhjet e ardhshme të lira në Kosovë. Duhet kujtuar se këtë mandat Thaçi ia mori që në Rambuje, ku nënshkruan tre organizata politike dhe dy intelektualë të pavarur në një marrëveshje brendashqiptare: përfaqësuesit e LDK-së (nënshkrues ishte vetë Rugova), LBK-ja dhe UÇK-ja.

Për këto qëndrime proserbe të Rugovës mendoj se Rugova luan rolin e ministrit të jashtëm të Serbisë.

 

  1. Ky artikull kështu siç është, është botuar në revistën javore “Wikend avisen”. Artikulli ka qenë më i gjatë, por redaksia e ka shkurtuar. Artikulli u është dërguar shumë redaksive, por disa e kanë botuar më shkurt. Eshtë botuar më 21-29.5.1999

 

 

          Korrespodencë me Helin Baim

 

I dashur Xhemil Zeqiri!

Shuëm faleminderit për materialet që m’i kishe dërguar.

Po ashtu unë e lexova artikullin tënd dhe pajtohem me mendimet e tua dhe kërkesat e studentëve dhe popullit tuaj. Këto kërkesa janë që të fitoni të drejtat siç i kanë edhe popujt e tjerë të Evropës.

Unë dëshiroj që të jesh mirë me shëndet së bashku me familjen tënde. Je i mirëseardhur në zyrën time, por telefono para se të nisesh.

Ju përshëndes nga zemra,

 

Helin Baim

 

Parlamentare Socialdemokrate me disa funksione në                                                 këshillat e parlamentit dhe Unionin

 

 

          Korrespodencë me Hening Gjellerod

 

I dashur Xhemil Zeqiri!

Dëshiroj që t’ju bëj me dijeni se kërkesës suaj ju bashkangjit dhe Mina Skafte Jensen. Eshët fjala për letrën që i dërguat Kryuetarit të Këshillit të Evropës, zotit Miguel Martinez, ku konsideroni dhe kërkoni që të mos ndalet Universiteti i Tetovës në gjuhën shqipe. Këtë çështje e kemi ngritur zyrtarisht nga pala jonë.

Një kopje të letrës ja kam dërguar edhe Mina Skafte Jensenit që të jetë i njohur.

Ju përshëndes miqësisht.

 

 

Hening Gjellerod

 

Anëtar i Parlamentit dhe Kryetar i Delegacionit danez

në Këshillin Evropian

 

 

                        Peticion

dërguar Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së, Peres de Kuelar

 

Sot, ne qytetarët e Repulikës Socialiste Federative të Jugosllavisë, shqiptarë për nga përkatësia kombëtare, që punojmë dhe jetojmë në Danimarkë e vende të tjera të Evropës Perëndimore, u tubuam në këtë demonstratë proteste, për të protestuar kundër masave çnjerëzore që po ushtron Serbia pushtuese ndaj popullit shqiptar.

Nga kjo demonstratë ju drejtohemi me këto kërkesa:

 

  1. Sekretari i Pëgjithshëm i OKB-së të marrë parasysh çështjen e popullit shqiptar në RSFJ.

Të shqyrtojë vetë çështjen dhe t’ua paraqesë atë organeve kompetente të OKB-së që të dërgojë një komision në Jugosllavi (Kosovë) për të shikuar gjendjen në vend.

  1. a) Pozitën e popullit shqiptar në RSFJ.
  2. b) Zbatimin në praktikë të Kushtetutës së RFSJ.
  3. c) Të merren masa kundër shtrimit të gjenocidit dhe segregacionit nga ana e qeverisë së Beogradit ndaj popullit shqiptar në Jugosllavi.

Demonstrata u thirr nga Lëvizja Popullore për Republikën e Kosovës.

 

Personi kontaktues

Xhemil Zeqiri

 

Kopenhagë, 1 prill 1989

 

 

          Jetoi për kombin e vet

 

Sulmi i forcave serbe po i jep Kosovës martirë të rinj. Për Kosovë nisen shqiptarë prek Evropës Perëndimore të ndihmojnë UÇK-në me ndihma materiale dhe fizike, duke u rekrutuar në radhët e saj. Në gazetën shqipe të Kosovës “Zëri i Kosovës” jepet një portret i një martiri 30 vjeçar, Ilir Konusheviçi, i cili ka banuar në Suedi. Nuk ka sqarime të mjaftueshme. Konusheviçi është vrarë në Tropojë dhe varrimi u bë në Tiranë. Ceremonia e varrimit iu bë si çmund t’i bëhet një heroi. Mijra vetë morën pjesë në varrimin e tij dhe në mes tyre edhe vajza e tij 4-vjeçare. Morën pjesë dhe përfaqësues të Shtabit dhe ushtarë të UÇK-së. Ceremonia e varrimit dukej e njëjtë me ato që u bëheshin partizanëve. Arkivoli ishte mbuluar me flamur kombëtar. Gjatë varrimit dëgjoheshin zëra se: “E dhe jetën t jetojë kombi dhe jeta jote do të shërbejë për bashkim dhe më të madh, që t’i dalim zot tokës sonë, o Iliri ynë”. Pas varrimit doli para masës Sejdi Veseli, një ndër drejtuesit e UÇK-së dhe tha:

“Populli i kësaj pjese të lirë të Shqipërisë duhet ta kryejë detyrën e vet, por detyrë kryesore është për pjesën e okupuar (Kosovën). Se shqiptarët atje në okupim janë duke e kryer detyrën e tyre, por ata s’kanë pas kurrë fabrikat e armatimit, armët më të avancuara ne i kemi marrë prej serbëve.

 

 

          Nga letra e Lena Skymne

 

Jam e autorizuar nga kryeministri Goran Persson që t’ju falenderoj për letrën tuaj që na keni drejtuar për sitautat e shqiptarëve në Maqedoni. Letra juaj i është dorëzuar Ministres të Jashtme të Suedisë, Anna Lindh, e cila është përgjegjëse për pyetjet që kanë të bëjnë me politikën e jashtme.

 

Përshëndetje të përzemërta

 

Lena Skymne

 

Stokholm, 02. 07. 2001

 

 

          Nga letra e Ministrit të Jashtëm Danez Magens Lykketoft

 

I nderuari Xhemil Zeqiri!

Ju falenderoj për letër këmbimet si dhe për përjekjet tuaja në të cilat unformoni për situatën e pakicës së shqiptarëve etnikë.

Si nga shteti danez, ashtu edhe nga faktori ndërkombëtar, situata në Maqedoni është ndjekur nga afër dhe me brengosje. Ne i kemi analizuar sulmet e fundit që u bënë kundër forcave të sigurisë maqedonase në Maqedoninë Perëndimore.

Rendi i ditës së luftëtarëve të armatosur nuk duhet të dëmtojë rendin demokratik të dialogut, të cilin e kanë mbështetur pjesëtarët e moderuar nga të dy etnitë.

Dialogut duhet t’i jepet mundësia që të tregojë rezultatet. Danimarka dhe Bashkësia Evropiane janë këmbëngulëse të ndihmohet dialogu, duke i shërbyer procesit asociues dhe stabilizues për Ballkanin.

 

Përshëndetje të përzemërta

 

Ministri i Punëve të Jashtme

Mogens Lykketoft

 

9 maj 2001

 

 

          Situata në Kosovë sipas agjencisë telegrafike daneze

 

                                    Ritzaus Bureau, 16.03.1994

 

Situata në Kosovë është e acaruar edhe më tutje që kur autoritet serbe kanë mbyllur me forcë një institut shkencor në kryeqytetin Prishtinë, “Institutin Albanologjik”, i cili u themelua më 1967, u mbyll brutalisht në fillim të muajit nga forcat serbe. Përmbi 40 njerëz, të cilët ishin të punësuar në institut, janë lënduar gjatë mbylljes, thotë Xhemil Zeqiri, nga seksioni danez, Shoqata për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut në Kosovë.

Hapi serb është vetëm një provokim ndaj shqiptarëve të Kosovës kohëve të fundit. Rishtazi është marrë akademia e arteve nga serbët në të njëjtën mënyrë, shton ai.

Në protestë të rrëmbimeve serbe, shqiptarët me vite e kanë bojkotuar jetën politike në provincë. Policia dhe ushtria serbe e mbajnë sot në gjendje shtetrrethimi këtë vend. Rreth 90% nga këta 2 milionë banorë në Kosovë janë shqiptarë.

          Të huajt duhet me pritë javë për viza

Ish jugosllavët ndihen të provokuar nga ambasada gjermane. Të ardhurit nga ish Jugosllavia, të cilët kanë lejë qëndrimi dhe pune në Danimarkë, ndihen të provokuar nga ambasada gjermane, kur këta kërkojnë tranzitvizën për të udhëtuar. Atyre u duhen dy e tre javë për të rregulluar letrat.

Ne ambasadat thonë se presioni i luftës është aq i madh sa që trajtimi i vizave mund të bëhet më shpejt. Dhe një përfaqësues për shqiptarët e Kosovës në Danimarkë, Xhemil Zeqiri, i dërgoi një protestë ambasadës gjermane. Eshtë e pakuptueshme, thuhet në protestë, që me leje pune e qëndrimi në Danimarkë, të sillen pengesa të tilla e shqiptarët të humbasin shumë kohë, thotë Xhemil Zeqiri.

Ky e drejton kritikën se Gjermania s’duhet të frigohet se qytetarët me leje qëndrimi e pune këtu, kanë qëllim me marrë qëndrim të pa logjikshëm apo kërkuar strehim në Gjermani. Atasheu i ambasadës gjermane, Sussanne Vollmer, thotë se sistemi i tërheqjes së numrit dhe kjo kohë e gjatë të pritjes ka të bëjë me numrin e madh të udhëtarëve gjatë muajit në ambasadë, ku ka deri 300-400 lutës.

 

 

          Lufta do të jetë e gjatë

 

            Prej Henning Mols Jensen – Berlinske Tidene 27.03.1999

 

“Duhet me qenë kokëfortë tu spjegojmë danezëve se edhe ne dimë të logjikojmë”. Shoqata kulturore serbe ka paralajëmruar një demonstratë në qendër të Kopenhagenit kundër ndërhyrjes së NATO-s e bombardimeve të Jugosllavisë. Kryetari Slavko Laboviç, 35 vjeç, mundoheet të na shpjegojë edhe për zemërimin e popullit serb, i cili është shumë i revoltuar. “Kjo situatë përbën rrezik, se mundet të dalë nga kontrolli në Danimarkë. Ne jemi gati të dalë nga kontrolli, sepse policia daneze po na zhvlerëson, duke na quajtur “grupe nga Ballkani” dhe se këta “janë mësuar me zhurma”, sepse do të fillojmë të dmonstrojmë nëpër ambasadat dhe konsullatat e vendeve anëtare të Aleancës së NATO-s dhe atyre që bëjnë pjesë në sulmet ndaj Jugosllavisë. Po pse? Ne s’jemi terroristë”, thotë Slavko Labiovic, i cili jeton në Danimarkë që prej 30 vjetësh. Ky, deri para ca ditëve, ishte i njohur me publikun danez si Artist – gorilla Radovan në filmin “Pusher” së bashku me artistin Thomas Bo Larsen, film që ka të bëjë me një vjedhje banke. “Ne serbët jemi viktima prej komploteve të komunitetit ndërkombëtar dhe vendet e Evropës Perëndimore janë marioneta të Klintonit. Bombardimet e NATO-s janë një ndërhyrje në punët e brendshme dhe rrezikojnë integritetin e një shteti të pavarur dhe kjo është detyra që të tërheqim vëmendjen e shtytpit danez. Serbët në Danimarkë janë shumë të revoltuar, sepse neve nuk na dëgjohet fjala në mediat e vendit këtu. Dhe tash jemi duke bashkuar forcat të gjejmë gjuhë të përbashkët me forcat daneze për një pëkrahje për ndaljen e luftës, sepse fabrika barbare amerikane e CNN-ni po fabrikon gënjeshtra të ndryshme dhe fotografitë që jepen këtu për Ballkanin ndezin urrejtjen kundër nesh. Për këtë rast dëshiroj që t’i spjegoj popullit danez se nuk është e vërtetë se ka ashtu ndërhyrje të ushtrisë sonë kudër shqiptarëve të Kosovës, por atje janë në përleshje me terroristët”.

          Lufta do të jetë e gjatë

Ky qëndrim sigurisht që gjen kundërshtim te shqiptari Xhemil Zeqiri, kryetar i KLDNJ-së të Kosoves. Në vitin 1981 ishte i detyruar të largohet nga Maqedonia si person i keqtrajtuar nga policia jugosllave dhe prej atëherë ka bërë luftë të gjatë që shqiptarët e Kosovës të fitojnë të drejtat e tyre. “Sigurisht ka sulme nga dy anët dhe prej forcave serbe, por edhe prej UÇK-së, sepse këto po i kundërvihen me armë dhunës serbe dhe sepse edhe më parë e kam përkrahur UÇK-në. Ajo bëri të mundshëm sensibilizimin e çështjes së pa zgjidhur. Unë jam kundër që problemet të zgjidhen me armë, por nuk duhet harruar se arma krisi pasi u bllokuan rrugët e tjera”, thotë Xhemil Zeqiri.

“Kam pasur gati çdo ditë kontakte me politikanët dhe intelektualët shqiptarë. Pasi filluan bombardimet, u ndërprenë të gjitha mundësitë e komunikimit me Kosovën. Unë mendoj se shqiptarët kanë edhe të drejtën historike edhe faktike për Kosovën. Kur është bërë dyndja sllave në Ballkan, shqiptarët ishin në Kosovë edhe tash na i kemi ndjekur lojrat e demokracisë dhe me mënyrë demokratike u shpall referendumi ku u pa se Pavarësia kishte mbështetje në popull dhe kjo dihet botërisht”, thotë Xhemil Zeqiri.

“Si zgjidhje më e mirë është bashkimi i territoreve shqiptare”, ka deklaruar më parë Xhemil Zeqiri, por për t’i ikur tragjedisë tash për tash është që Kosova të pamvarësohet. Ky do të ishte kompromisi që lufta me marrë fund”.

          Dëshira për paqe

Këta zëdhënës të involvuar në konfliktet, dëshirojnë paqen në atë rajon dhe janë të shqetësuar për familjet dhe shokët, po ashtu shpresojnë se konflikti do të jetë një zgjidhje politike, që lufta të ndalet, pra të ndalen edhe bombardimet e NATO-s dhe populli të kthehet në shtëpitë e veta.

 

(*) referenca të citohet në çdo letërkëmbim (korespondencë)

[1] Dokumente për kosovën

[2] Libër i bardhë mbi Kosovën

[3] kosova një konflikt i heshtur

About admin

x

Check Also

Kurti: Prioriteti ynë është lufta kundër krimit dhe zhvillimi i ekonomisë

Në një intervistë me DW, Albin Kurti, kandidati kryesor i Lëvizjes Vetëvendosje! ...